Namioty w PRL

[kapitan_marchewa]

Kto jeździł pod namiot?
Kołki drewniane z nacięciem, śledzie takie szerokie z wgłębieniem w środku.
Rozkładanie namiotu to cała operacja była.
I zawsze się wokół namiotu robiły odpływy wody, takie fosy..
A śpiwory, a plecaki?
Teraz jest za łatwo...

[momas]

1983 rok - kolega stal sie szczesliwym posiadaczem namiotu Turbacz. Alez to bylo cos! (lekki).

[voxave]

Ja mialam taki wielki brezentowy jak tatarski z przedsionkiem pod który mieścil sie fiat 126.
Oj Mazury,Mazury ....i te paskudne komary.

[ewa9717]

No to wyobraźcie sobie studencką parę wracającą pociągiem z Bułgarii, z namiotem właśnie. On dźwigał większy wór z tzw, tropikiem i jakimiś rurami, ona mniejszy - z płócienną sypialnią. Już w Polsce do pociągu wsiada dwóch młodzianków nastoletnich, patrzą z politowaniem, jeden komentuje: - Ty, zobacz, ale idioci, spali w osobnych namiotach!

[tamsin]

pamietam te wielkie namioty, spalo nas chyba z 8 osob w jednym, nawet przedsionek mielismy, uczucie podobne do spania w terrarium. w drodze powrotnej zmienialismy sie kto co niosl bo z pola namiotowego do autobusu byl dobry kawalek i plakac sie chcialo jakie to wszystko bylo ciezkie.

[asdaa]

Ciężkie brezentowe, długo schły po deszczu, nosiło się je na własnym grzbiecie wraz ze śpiworem, dmuchanym materacem (kto w tamtych czasach miał pompkę?), kocherami i innymi niezbędnymi rzeczami. Okopywanie ich było obowiązkowe, ilekroć nie chciało nam się tego zrobić "los" się mścił pod postacią huraganu i ulewy, aż wszystkie bambetle były mokre.
Ale było wesoło.

[matylda1001]

Wyobraźcie sobie... na korytarzu zapchanego po brzegi pociągu spoczywają:
- 1 kajak - składak ,,Neptun,, w dwóch wielkich worach (ożebrowanie i powłoka)
- 2 dmuchane materace
- 2 śpiwory (w workach dodatkowo koce i mój jasiek:)
- 2 wypchane plecaki z odzieniem osobistym
- 1 wór żeglarski ze sprzętem kajakowym (kapoki, sztormiaki, itp)
- 1 wór z konserwami na 3 tygodnie
- 1 wór z zupkami w proszku, kisielkami, makaronem i co tam udało sie zdobyc)
- 1 torba z butlą gazowa, kuchenką, zastawą stołową i przyrzadami do gotowania
Przy tym wszystkim namiot, to juz drobiazg. Tym bardziej, ze to była maleńka ,,dwójeczka,, do wożenia w kajaku. I do noszenia, pilnowania tego calego majdanu tylko nas dwoje.

[ewa9717]

I teraz powiedz to dzisiejszej młodzieży, która musi odpocząć, bo niespełna trzygodzinną podróż do miejsca studiowania jechała w tak niemiłosiernie zatłoczonym pociągu, że siedzieć mogła tylko na opuszczanym krzesełku na korytarzu ;)
A taki kajak miałam, strasznie niesterowna kobyła!

[matylda1001]

Ja mam tego ,,Neptuna,, do dzis i cały czas jest używany, nawet dobrze sie trzyma, tylko, ze teraz nie wozimy go juz pociagami:) a jezdzimy też na spływy zorganizowane. Dają kajak, żarełko i czasami noclegi w stanicach (z prysznicem!!!!!) W ubieglym roku bylismy na Wieprzu i Tanwi, dwa lata temu na Dniestrze na Ukrainie. Tam jeszcze jest wspaniała dzicz (PRL w pelnnym rozkwicie:). Dzisiejsza młodzież nie wie, co traci. Taka podróż była męcząca, ale swój urok miała. Na przykład taka przesiadka do lokalnego pociągu w Czerwonce na Mazurach. 5 minut na przerzucenie tego całego majdanu na drugi peron i załadowanie do kolejnego pociagu. Mąż ciągnąl po torach te wory z jakimś przygodnym pomagierem, a ja podrywałam maszynistę na zasadzie: ,,Ojejkuuu, ale pan to jest silnnyyy, taki ciężki pociąg pan uciągnnieeee,, No i pociąg odjechał dziesięc minut później:)

[asdaa]

matylda1001 napisała:
Taka podróż była męcząca, ale swój urok miała.

liczyła się PRZYGODA, WOLNOŚĆ (pewnie pozorna, bo to w PRL), niestraszne były majdany z dobytkiem wakacyjnym, zawsze dawaliśmy sobie radę! A jak konduktor życzliwy sie trafił to i biletu karnego nie wypisał, a jeszcze i czymś dobrym poczęstował.
W czasach kartkowych w ramach wymiany bezgotówkowej za papierosy mieliśmy wiejskie mleko, twaróg i jaja w ilościach nawet nadmiernych

[kapitan_marchewa]

Zbaczając z tematu namiotów (ciężkie brezentowe cholerstwo) w stronę PKP: krzesełko składane na korytarzu to był luksus w pełnym pociągu.
Głowę się opierało o drzwi przedziału i przysypiało. A jak już się przysnęło, to ktoś z rzeczonego przedziału musiał siusiu. Albo się przez półsen słyszało z boku "przepraszam, przepraszam", czyli ktoś się przeciska korytarzem, trza wstać, przepuścić, znowu przysiąść i może przysnąć. Wstając i przepuszczając nawet śnić nie przestawałem, z zamkniętymi oczami była cała operacja...

[aqua48]

Oj, te ciężkie jak wór cegieł namioty. Mieliśmy pożyczona dwójkę, w której spokojnie mieściły się trzy osoby, a raz spędziłam noc w Beskidach w siedem osób w takiej "dwójeczce". Tylko wtedy wszyscy śpiący obracali się na drugi bok jednocześnie, na hasło, a rano i tak się okazało, że pechowiec umieszczony przy wejściu leży już poza namiotem.