Historie z czytaniem

[abepe]

Zdarzają się Wam dziwne zbiegi okoliczności związane z aktualnie
czytanymi książkami, uczestniczycie w zabawnych scenkach?
Mnie się ostatnio przytafiły dwie historie:

Pierwsza:
Wracałam z pracy kolejką podmiejską czytając Tygodnik Powszechny.
Był początek Wielkiego Postu, numer TP był odpowiedni do
okoliczności. Naprzeciwko mnie siedzieli elegancko ubrani państwo,
wyraźnie źle się czujący w kolejce (pewnie zepsuło im sie luksusowe
auto:), kobieta studiowała gazetki-ulotki ze sklepów i informowała
męża, co należy w najbliższym czasie kupic. I nagle poczułam się
nieco groteskowo - w swoim pięcioletnim, ulubionym wyświechtanym
płaszczu, studiując akurat artykuł o wyrzeczeniach, zajadając razową
bułkę:))
Po prostu chciało mi się śmiac.

Druga:
W poczekalni Instytutu Medycyny Morskiej i Tropikalnej wyciągnęłam
dla zabicia czasu książkę Kingi Choszcz "Moja Afryka" i nagle
zobaczyłam na ścianie plakat "Malaria - wystarczy jedno ukłucie" i
zdałam sobie sprawę, że siedzący naprzeciw ludzie czekają na
szczepienie przed wyjazdem w egzotyczne miejsca (dla
niewtajemniczonych - Kinga Choszcz zachorowała na malarię i zmarła).

Usiłuję sobie teraz przypomniec, czy podobne sceny przytrafiły mi
się w udziałem książek dla dzieci:))

[uccello]

Rozmawiałam z nastolatką, która użalała się ,że musiała
czytać "Dżumę", a tak źle się czuła- miała katar. Doszłyśmy do
wniosku,że i tak lepiej niż by miała by dżumę , a musiała
czytać "Katar".

[abepe]

Pomyślałam, że może uśmiech ":)"w moim pierwszym poście przy
historii o Kindze Choszcz może się wydac niestosowny, przepraszam za
takie zestawienie.

Co do historii z czytaniem - w filmach kilkakrotnie widziałam motyw
polegający na tym, że ktoś czytał w np. metrze książkę i nagle
zdawał sobie sprawę z tego, że właśnie patrzy na jej autora, którego
zdjęcie widnieje na okładce.

Ciekawa jestm, czy takie rzeczy zdarzają się naprawdę - czytelnikom,
a może ktoregoś z naszych autorów taka przygoda spotkała?

[verdana]

Mnie zadarzyło sie raz - w bufecie zapyziałej instytucji - że w toku
dyskusji moj rozmowca, obcy facet, zaczął cos mi udowadniać,
powołujac się na moja książkę. najgorsze jest to, ze powoływał sie
na nią, aby mi udowodnić, że nie mam racji:-)

[abepe]

verdana napisała:

> Mnie zadarzyło sie raz - w bufecie zapyziałej instytucji - że w
toku
> dyskusji moj rozmowca, obcy facet, zaczął cos mi udowadniać,
> powołujac się na moja książkę. najgorsze jest to, ze powoływał sie
> na nią, aby mi udowodnić, że nie mam racji:-)

Wyobrażam sobie, że to najgorsze:))))))))))

[ash3]

Mnie się raz zdarzyło coś takiego. Kilka lat temu w Warszawie jechalam tramwajem
i czytałam też TP (a mowi się że miał format niewygodny do lektury w czasie
podrozy - nieprawda!). Czytalam artykuł i slowa "...teatr absurdu", tramwaj
zatrzymal sie na przystanku, podnioslam wzrok i zobaczylam tabliczke z napisem
"Teatr Komedia". Niesamowite wrażenie! Fajnie że mogę tu zamieścić tę historyjkę:-)

[abepe]

ash3 napisała:

> Mnie się raz zdarzyło coś takiego. Kilka lat temu w Warszawie
jechalam tramwaje
> m
> i czytałam też TP (a mowi się że miał format niewygodny do lektury
w czasie
> podrozy - nieprawda!).

Prawda, jeśli obok siedział inny pasażer - wtedy się rozłożyć nie
dało. W tramwaju są jednoosobowe siedzenia, więc łatwiej:)

[kaixa]

> Pierwsza:
> Wracałam z pracy kolejką podmiejską czytając Tygodnik Powszechny.
> Był początek Wielkiego Postu, numer TP był odpowiedni do
> okoliczności. Naprzeciwko mnie siedzieli elegancko ubrani państwo,
> wyraźnie źle się czujący w kolejce (pewnie zepsuło im sie luksusowe
> auto:), kobieta studiowała gazetki-ulotki ze sklepów i informowała
> męża, co należy w najbliższym czasie kupic. I nagle poczułam się
> nieco groteskowo - w swoim pięcioletnim, ulubionym wyświechtanym
> płaszczu, studiując akurat artykuł o wyrzeczeniach, zajadając razową
> bułkę:))
> Po prostu chciało mi się śmiac.


Wiesz, tak mi przyszlo do glowy, ze chyba nie mozna stwierdzic z cala pewnoscia,
ze dla tych ludzi jazda kolejka, zamiast luksusowym samochodem, nie byla wlasnie
wielkopostnym wyrzeczeniem...

[abepe]

kaixa napisała:

>
> Wiesz, tak mi przyszlo do glowy, ze chyba nie mozna stwierdzic z
cala pewnoscia
> ,
> ze dla tych ludzi jazda kolejka, zamiast luksusowym samochodem,
nie byla wlasni
> e
> wielkopostnym wyrzeczeniem...

Oj, nie, wyraźnie dawali do zrozumienia, że są tam przypadkiem. To
widać, gdy ktoś okazuje otoczeniu swoja wyższość:)
(Gwoli wyjaśnienia - ja także posiadam samochód a jazdę kolejką
uważam za normalną czynność, wygodną w miarę, tanią i szybką i nie
wstydliwą:)

[malinela]

abepe napisała:

(dla
> niewtajemniczonych - Kinga Choszcz zachorowała na malarię i
zmarła).


Dwa lata temu przynajmniej raz dziennie musiałam opowiadać moim
dziewczynkom o Kindze. O białym wielbłądzie, uratowanym przez nią
szczeniaku Kani, dziewczynce z plantacji, ba nawet o afrykańskim
pogrzebie Kingi na brzegu oceanu.

Tym wpisem przypomniałaś mi o Kindze, o której zapomniałam. To też
jakiś rodzaj przygody z czytaniem.

[agisek]

Zdarza mi się, że czytana książka stawia przede mną nowe problemy i pytania. A
kolejna, brana do ręki, odpowiada mi na te pytania, pogłębia widzenie jakiegoś
problemu, pokazuje co się kryje pod jego poszewką lub wywraca go do góry nogami.
Chociaż pozornie była z tą pierwszą lekturą niezwiązana i ja tego świadomie nie
planowałam. Ale akurat z literaturą dziecięcą tak nie mam :-).