"chlapnąć" ozorem

[ewamonika1]

Czy często zdarza się Wam usłyszeć tzw. "chlapnięcie ozorem" - głupie,
nieprzemyślane uwagi natury ogólnej - nawet nie dotyczące Was konkretnie, ale
w jakiś sposób potrafiące zaboleć?
W sobotę byliśmy na placu zabaw, a nieopodal miała miejsce tzw. impreza
integracyjna dość znanej firmy.
W czasie jednej z konkurencji osoba prowadząca - nazwijmy go wodzirejem -
rzuciła przez mikrofon, słychać było b. dobrze: "z takimi osiągami to możecie
najwyżej startować w PARAolimpiadzie, bo w prawdziwej byście nie dali rady".
Jakoś mnie to zabolało, ukłuło.
Bo przecież fakty są takie, że akurat niepełnosprawni olimpijczycy przywożą
dużo więcej medali, niż nasi zdrowi sportowcy (w czasie poprzedniej
paraolimpiady bodajże 54, a w czasie niedawnej, "zwykłej" - sami pewnie
pamiętacie, szkoda gadać). Ale to nawet nie o to chodzi. Mnie jako mamę
niepełnosprawnego dziecka takie zdania sprawiają przykrość i w naszym
przypadku Piotrusia od razu stawiają w jakimś drugim lub trzecim szeregu.

Wiem, że takie lapsusy słowne często wyrywają się szybciej, niż się pomyśli.
Ale tak bym chciała, żeby było odwrotnie.

e.

[j0204]

Ewo, choćby dla nich Piterek był na końcowym miejscu, dla nas jest zawsze na
pierwszym. Głupków nie sieją i nie orzą - sami wyrastają. O takich
nieprzemyślanych zdaniach i chlapaniem ozorem, spotykamy się na każdym kroku i
niestety, musimy być silne, słuchając takich zdań bo nie zawsze można na nie
zareagować.
Także, nieprzejmuj się tym (choc pewnie mi jest tak łatwo napisać).
Jestes wspaniała matką (powtarzam się?) i wiem,że Piterek nie usłyszy niczego
przykrego w swym zyciu, a jeśli dojdzie do tego, to będzie umiał się wybronić -
bo go tego nauczysz.
Pozdrawiam mocno

[vinga_o]

Bardzo często słyszę "chlapnięcie ozorem", które raczej można traktować jako
powiedzenie czegoś nieprzemyślanego. Ostatnio usłyszałam komentarz koleżanki na
temat kobiety chorej na raka oka, że "ta pani lubi się nad sobą poużalać". Ta
wypowiedź nie dotyczyła mnie osobiście, ale była jakimś policzkiem. Kobieta
niedość, że ma raka to przez to raptownie traci wzrok, czyli zmaga się z dwoma
tragediami, więc jak ma się nie użalać i nie opłakiwać swojego losu, jeśli
naprawdę cierpi ??? I od razu pomyślałam, co ta koleżanka musi mówić o mnie,
która wiem, że urodzę za 2 m-ce chore dziecko ???
Jeszcze gorsze od takiego nieprzemyślanego chlapnięcia są przemyślane
wypowiedzi. Mój znajomy powiedział mi, że dużo myślał o mojej sytuacji i
doszedł do wniosku, aby najlepiej moje dziecko umarło tuż po urodzeniu i dało
nam spokój. Długo też zastanawiał się, dlaczego ja dziecka nie usunęłam. Jak
można tak mówić matce, która cierpi i modli się, aby dziecko żyło ??? Przecież
chore dzieci w niczym nie są gorsze od zdrowych, a są przede wszystkim ludźmi,
chorymi ale ludźmi. Skąd ta znieczulica ?
Wybaczcie, że się uniosłam, ale Ewa poruszyła temat, który mną wstrząsa od
jakiegoś czasu. A może to ja robię się przewrażliwiona na słowa ludzi i się
czepiam ... ?

[mharrison]

Temat chlapania ozorem poruszyłam już w wątku Kącik ludzkiej głupoty i plotki i
ustosunkowałam się do niego jednoznacznie.

Vinga, poruszyłaś ważną kwestię. Mnie, znacznie bardziej niż
nieprzemyślane "chlapnięcie ozorem" dobijają stwierdzenia będące
efektem "głębokich przemyśleń" takiej osoby.

A takiej osobie "mądrej i wrażliwej inaczej" chciałoby się aż powiedzić " a
teraz zwiń swoje przemyslenia ciasno w rulonik i rozważ znaczenie słowa
czopek" (zapożyczone z super sygnaturki jednej z forumowiczek).

[ewamonika1]

Magdo - masz rację, powinnam się dopisać do tamtego wątku, przepraszam.
Takie miałam dziś przemyślenia i trochę za szybko chciałam napisać, zamiast
poszperać. Taki ze mnie "niecierpek" (tak na mnie mówią czasem w domu :o))

pozdr. ewa

[gruchotka]

vinga_o napisała:

> Jeszcze gorsze od takiego nieprzemyślanego chlapnięcia są przemyślane
> wypowiedzi. Mój znajomy powiedział mi, że dużo myślał o mojej sytuacji i
> doszedł do wniosku, aby najlepiej moje dziecko umarło tuż po urodzeniu i dało
> nam spokój. Długo też zastanawiał się, dlaczego ja dziecka nie usunęłam. Jak
> można tak mówić matce, która cierpi i modli się, aby dziecko żyło ???

Vinga bardzo dobrze Ciebie rozumiem. Mój syn urodził się w 26 tygodniu i to
cud, że żyje, bo miał niewiele szans. Przez pierwszy rok życia ponad 8 miesięcy
spędził w szpitalach. Gdy miał ponad 2 lata okazało się, że jest śmiertelnie
chory. I od rodziny bliższej i dalszej słyszałam, takie "teksty" jak Ty od
kolegi. Miewam różne doły, ale nie wyobrażam sobie jakby chore dziecko trafiło
do takich biało-czarnych ludzi. Albo by się pogodzili, albo...

> Wybaczcie, że się uniosłam, ale Ewa poruszyła temat, który mną wstrząsa od
> jakiegoś czasu. A może to ja robię się przewrażliwiona na słowa ludzi i się
> czepiam ... ?

Nie, nie czepiasz się. Ale ludzie w swoich mylnie pojętych, pocieszających
słowach potrafią zranić tak, że rana zabliźnia się długi, długi czas...

Pozdrawiam

[wustyle]

wczoraj tak chlapnalem odpisujac na post o synku bez kciukow
pol nocy nie moglem zasnac
czasem spontaniczne dzialanie przynosi wiecej zlego niz dobrego
mam nadzieje ze rodzice tego synka nie beda mieli zalu ze uzylem popularnego zwrotu - akurat w tej
sytuacji najbardziej niefortunnego jakiego tylko moglem uzyc...

glupio mi

sebastian - tata Laury

[nemiki1]

Mnie jako mamę
> niepełnosprawnego dziecka takie zdania sprawiają przykrość i w naszym
> przypadku Piotrusia od razu stawiają w jakimś drugim lub trzecim szeregu.

Skąd ja to znam... Ja równiez niejednokrotnie słyszałam jak to mi ludzie
współczują bo mam niewidome dziecko (stawiając go jak gdyby w tej drugiej
kategorii). Tomeczek jest dla mnie cudownym dzieckiem i to, że nie widzi nie
dyskwalifikuje go jako człowieka. Ja naprawdę potrafię się cieszyć z takiego
Tomka i gdybym miała wybor - nie zamieniłabym go na inne dziecko.

Potrafię sobie równiez wyobrazić jak mogła Ciebie zaboleć ta wypowiedź -
słyszałam kiedyś wypowiedź jednego członka z mojej dalekiej rodziny - Tak to
takie smutne urodził się ślepy - jak ja nie cierpię tego określenia!!!!!!!

Pozdrawiam Ewo i inne mamy niezwykłych dzieci
Aneta

[ewamonika1]

Anetko,
dziękuję za pozdrowienia.
Pozwolę sobie napisać jeszcze jedno odnośnie chlapnięcia.

W mojej firmie pracuję od ponad 13 lat - z przerwą na długi wychowawczy.
Kolega, z którym pracowałam od początku i wydawało mi się, że się dość dobrze
znamy i lubimy - odchodził z pracy w czasie, gdy byłam na macierzyńskim po
urodzeniu Piotrusia. Robił pożegnanie. Było mi wyjątkowo przykro ze względu na
to, że nie zostałam na nie zaproszona (ale ja już wiem, że czasem osoby
tzw. "siedzące w domu", z dziećmi, wypadają z obiegu, są jakby "poza"). Przykro
jednak było i w rozmowie telefonicznej dałam koledze to odczuć, a w przypływie
szczerości powiedziałam o Piotrusiu. Chciałam, żeby ten kolega wiedział, tym
bardziej, że odchodził z pracy i nie miałabym później okazji opowiedzieć o
Piotrusiu (to był taki okres, gdy mówienie pomagało, było taką dziwną terapią,
jakby oswajaniem się z sytuacją). Dodam tylko, że był jedną z nielicznych osób
z mojego departamentu (15 osób) wtajemniczonych w kwestię rączki Piterka.
Jak się potem dowiedziałam - ten kolega na forum publicznym, na samym wstępie
owej pożegnalnej balangi nie omieszkał opowiedzieć, jak to niemiło się z nim
rozprawiłam w kwestii niezaproszenia mnie, a potem padły słowa, po których
zapadła głucha cisza: "i do tego jeszcze to chore dziecko". (ten człowiek
wiedział, że nie wszyscy w pracy wiedzą o Piotrusiu i tak wykorzystał moje
zaufanie mu).
Oczywiście o wszystkim doniosła mi życzliwa koleżanka, podobno dla mojego
dobra - żebym wiedziała.

Ja teraz nie umiem się tam pokazać.

e.

[melka_x]

Ewo podobnie jak w przypadku wątku Magdy: nie wiem co powiedzieć, sama często
się zastanawiam czy ludzie są tak przerażająco bezmyślni, czy tak potwornie
brakuje im empatii, czy też są świadomie okrutni, ale jeśli tak... to dlaczego?
Ściskam Cię Ewo mocno

[liliana22]

Mędrzec Monimos (jeżeli dobrze pamiętam) mawiał, że lepiej być ślepym niż
głupim, bo ślepiec wpada w rów, a głupi w otchłań.
Pewnie, że Twój synek jest super człowieczkiem. I tego się trzymaj.
Pozdrawiam
Lila
mama Pawełka (14.09.1998r.), Andrzejka (09.06.2000r.) i Wielorybka (luty 2005r.)

[aniao3]

Jak mawiala moja babunia: Sa ludzie i taborety.
tych drugich niestety chyba przewaga.
A Piotrus ma przepiekne oczka i cudny usmiech, ktorym niejednej pannie jeszcze
zlamie serducho :)
sciskam
anka

[foczka4]

A wiecie co mnie doprowadza wrecz do furii? Tablice z napisami na parkingach
przy supermarketach przy miejscachdla niepelnosprawnych: "Wziales moje miejsce
Wez moje kalectwo". To tak jakby kalectw bylo jakims towarem przetargowym,
czyms co mozna brac i oddawac, bardz nakladac na kogos gdy jest niegrzeczny.
Moze za bardzo sie unosze ale mowie wam, az sie gotuje gdy to widze...i nigdy
tam nie parkuje!

[martek40]

foczka4 napisała:

> A wiecie co mnie doprowadza wrecz do furii? Tablice z napisami na parkingach
> przy supermarketach przy miejscachdla niepelnosprawnych: "Wziales moje
miejsce
> Wez moje kalectwo". To tak jakby kalectw bylo jakims towarem przetargowym,
> czyms co mozna brac i oddawac, bardz nakladac na kogos gdy jest niegrzeczny.
> Moze za bardzo sie unosze ale mowie wam, az sie gotuje gdy to widze...i nigdy
> tam nie parkuje!
Reniu,nie denerwuj się tak.Myślę,że to tylko rodzaj przenośni,mającej na celu
uzmysłowienie parkującemu w takim miejscu niewłaściwości postępowania.Zdrowi
nie mają pojęcia kiedy i w jaki sposób utrudniają życie tym,którym powinni je
ułatwiać(mając choć odrobinę człowieczeństwa i kultury
osobistej).Pozdrowionka,Martek.

[zorka7]

Znam dobrze ten rodzaj wściekłości. Moja przyjaciółka urodziła Stasia z
zespołem Downa. Staś żył 9 dni. Gdy słyszę gdy ludzie zwracają się do siebie
słowami: "Ty Downie" to po prostu mnie krew zalewa! Wrrr...

[nemiki1]

Ja tez nie rozumiem takich ludzi. Tak jak napisała chyba Ania "są ludzie i
taborety" chodzi mi o twojego "kolegę".
Podobnie jak ty przechodziłam okres mówienia o Tomeczku (jeszcze trochę nadal
go przechodzę). Osobom, ktore przyglądają się Tomkowi i pytaja o jego zdrowie -
po prostu mówię, że jest niewidomy. Wydaję mi się, że łatwiej mi jest
powiedzieć to samej niz odpowidać na pytanie z zaskoczenia (bo dowie się od
kogoś uprzejmego).
TRochę nieskładnie mi wyszło ale dziś jest jakis strasznie śpiący dzień.
Aneta