Edukacja Domowa

[barbegazi]

Hej Czy mówi komuś coś hasło "Edukacja Domowa"? Czy są tu praktycy bądź
sympatycy Edukacji domowej?

[eleanorrigby]

Tak,ja uczę w ten sposób moją córkę.A dlaczego pytasz?

[zuzanna56]

Czytałam na temat edukacji domowej w innych krajach.
Jak jest u nas? Napiszcie, jestem bardzo ciekawa.

[barbegazi]

Ja zetknęłam się z edukacją domową na studiach. Jestem nauczycielem , mój mąż
też ale nie pracujemy już w zawodzie. Ponad cztery lata temu gdy miałam już
serdecznie dość pracy w szkole i tak sobie rozmawiałam o tym z mężem wpisaliśmy
w wyszukiwarkę "edukacja domowa" i eureka!!! To było to! Pasjonuje mnie to już
od ponad 4 lat i wdrażam tą ideę w życie. Choć moje dzieci jeszcze nie są w
wieku szkolnym (najstarsze ma 4 lata,średniak 2l, a maluszek 3 m-ce) to
staramy się z nimi twórczo spędzać czas,zbieramy pomysły na przyszłość.I chcemy
uczyć je w domu.
Zadałam to pytanie właśnie na tym forum gdyż do tej pory czytałam o rodzicach
uczących 1 lub 2 dzieci w domu. Zastanawiam się czy jest w Polsce (albo za
granicą) rodzina wielodzietna w której wszystkie dzieci są uczone w domu. Jak
wygląda w praktyce taki dzień w domowej szkole gdzie tych uczniów jest
kilkoro?
Elanorrigby - czy jesteście z Polski? Ile masz dzieci? Nas jest na razie troje
ale chcielibyśmy mieć więcej. Mieszkamy nad polskim morzem

Zuzanna56 - a może ty cztałaś o tym co mnie interesuje? Jeśli masz jakieś
artykuły (moga być po ang.) - podziel się. Chętnie poczytam W Polsce istnieje
Stowarzyszenie Eduk. Dom. - oto strona: www.edukacjadomowa.piasta.pl/

Pozdraiwam Was serdecznie
Ola

[magduniar3]

Niestety nie jestem praktykiem edukacji domowej, chociaż od pewnego czasu się
nad tym zastanawiam. Moi starsi chłopcy chodzą już do szkoły, ale mam też 4
latka z dysfunkcjami i właśnie w związku z nim zastanawiam się jak z tym sobie
legalnie poradzić.
Też jestem nauczycielem i pracuję w zawodzie (kiedy nie jestem na L4 lub
urlopie macierzyńskim).
W ulubionych mam sporo linków. Spróbuję je wstawić:
To jest blog:
whyhomeschool.blogspot.com/
homeschooling.itruths.com/homeschoolingcon/
A tu 2 stronki Polki mieszkającej w UK. Ona też czasami pisuje na tym forum
jako mama5plus
sawltribe.homestead.com/homeschool.html
umamy.homestead.com/homeschoolinks.html
www.nheri.org/
Miłego czytania

[barbegazi]

Magdunia - edukacja domowa jest legalna - zgodę podpisuje dyrektor szkoły w
rejonie.Wszystkie kroki jakie należy podjąć w tej kwestii są doładnie opisane
na stronie Eduk.Dom. którą wstawiła. My jeszcze formalnie nic nie załatwiamy bo
mamy czas, ale już uczę dzieci angielskiego, liczenia i rozpoznawania literek.
Dużo rysujemy, czytamy bajki i biegamy na podwórku.
W internecie jest bardzo dużo stron o ED,zwłaszcza po angielsku.Dzięki za
linki.Ten blog jest fajny- poczytam sobie. Stronę "umamy" znam Trafiłam na
nią przed porodem w maju i zaczytywałam się w niej
Mój synek starszy jest po mózgowym porazeniu dziecięcym - bardzo słabym co
prawda i w 99% zrehabilitowany,tzn nic nie widac. Byc może ma jakieś
mikrouszkodzenia mózgu które ujawnią sie w jakiś dysfunkcjach (oby nie!).
Co ciekawe wielu rodziców ED o których czytałam to byli nauczyciele...

[magduniar3]

Wiem, że to jest legalne o ile Dyrektor się zgodzi, a wcale nie musi.
Poza tym dziecko jest narażone na stres, bo musi zdać egzaminy co roku. To
tylko takie małe niedogodności.

[tygrys_pasiasty]

Jaki stres? 2 razy do roku? W szkole ma klasówki, kartkówki, jest pytane na
lekcji co jakiś czas. Testy maturalne czy kompetencyjne też musi zdawać. Więc
na moje oko to ma mniejszy stres. Oczywiście omija go trochę życia szkolnego i
takie atrakcje jak przemoc starszych, przekleństwa, palenie w ubikacji, picie
alkoholu, narkotyki i podobne. Nie uczy się też radzenia sobie z
niekompetentnym czy złośliwym nauczycielem, albo takim co ma zły dzień i kogoś
musi zbluzgać. Na pocieszenie mamy fakt, że jak się kiedyś w swoim życiu z tym
zetknie to może będzie miał już bardziej ukształtowaną psychikę i nie zrobi
sobie krzywdy z tego powodu. Ostatecznie przeklinania, picia i palenia możemy
dziecko nauczyć we własnym zakresie w ramach przystosowania do życia w
społeczeństwie.

tygrys

[eleanorrigby]

Mieszkam w Polsce,mam 4 dzieci,z czego w pełni w domu uczy się córka (IV
klasa),syn (VI klasa) ma nauczanie indywidualne i uczy się częściowo w szkole a
częściowo w domu.Młodszy syn ma dopiero 4.5 roku i uczy się niejako "przy
okazji" nauki starszych dzieci.
Na nauczanie domowe dyrektor szkoły może się nie zgodzić,ale od tej decyzji
przysługuje normalna droga odwołania,od kuratorium począwszy,na Trybunale
Europejskim skończywszy.W praktyce w wiekszości przypadków nie ma problemu z
uzyskaniem zgody.
Co do egazminów,myślę,że jest to mniejszy stres dla dziecka,niż codzienne
przebywanie po kilka godzin w nieprzyjaznym środowisku,ale jak to będzie w
praktyce,zobaczymy dopiero w grudniu-wtedy córka będzie "zaliczać" pierwsze
półrocze.
Przy wiekszej liczbie dzieci nauka zajmuje oczywiście więcej czasu,bo nie da
się równocześnie tłumaczyć bp.matematyki na 3 różnych poziomach,z drugiej
strony można czasem wykorzystać starsze dziecko,żeby pomogło w nauce młodszemu-
korzystają na tym oboje.W moim przypadku staram się kłaść nacisk na to,żeby
dzieci nauczyły się same uczyć,znajdować potrzebne informacje,robić dobre
notatki (stosujemy mapy myśli zamiast notatek linearnych),ja tylko w tym
pomagam.

[barbegazi]

Tak jak piszesz eleanorrigby - ze zgodą na eduk.dom. nie ma raczej
problemow.Zazwyczaj pada pytanie:Czy tak można, czy to jest legalne? Po
przedłożeniu dyrekcji odpowiednich paragrafów sprawa jest załatwiana pomyślnie.
Na stronie eduk.dom która wczesniej wkleiłam są wyszczególnione przepisy na
które powołujesz się u dyrekcji.Są wzory podań , które można sobie wydrukować.
Zgadzam się że 1 egzamin w semestrze to nie jest żadna tam straszliwa dawka
stresu , której dziecko nie byłoby w stanie znieść.
Ja też sobie myślę że przy liczniejszej gromadce ważne jest to żeby dzieci same
się uczyły a my im tylko pomagamy. Mój mąż troszkę się obawiał jak to będzie
wyglądało. Ja myślę że wszystko jest do pogodzenie - uczący się starszak i
młodsze rodzeństwo, które coś przy okazji podłapie.
Warto jest uczyć swoje dzieci - mam takie przekonanie. Ja się cieszę z każdego
dnia i choć jestem wieczorami bardzo zmęczona to widok dzieci chłonących
wiedzę, świat z szeroko otwartymi oczami jest bardzo krzepiacy
Zastanawiam się co z "zerówką" bo podobno trudniej uzyskać zwolnienie
z "zerówki" - angażuja w to psychologów, robią dziecku jakieś testy itp.
No nic - my mamy jeszcze czas na formalności - jakies 2 lata.

[magduniar3]

Jak to jeden egzamin? Dziecko musi zaliczyć materiał ze wszystkich przedmiotów,
bo żeby mieć świadectwo musi mieć oceny ze wszystkich przedmiotów. W nauczaniu
początkowym może to i wychodzi jeden egzamin, ale później to chyba nie tak
łatwo. A może się mylę?
Chyba czytałyście tylko pozytywne opinie na temat edukacji domowej w Polsce.

[barbegazi]

Masz rację - w nauczaniu początkowym to jest jeden egzamin, potem niestety
więcej.Ale czytałam relacje rodziców i dzieci i dzieciaki sobie z tym radzą
świetnie. Ja nie mam jeszcze niestety własnych doswiadczeń na ten temat. Jest
książka Marka Budajczaka "Edukacja Domowa" - on tam porusza te i inne problemy
związane z eduk.dom. Na stronie www.edukacjadomowa.piasta.pl znajdziesz
wszystko - także rozmowy z rodzicami i dziećmi. Raz lub dwa razy w roku
sympatycy i praktycy edukacji domowej,całe rodziny spotykaja się żeby
porozmawiac, podyskutowac nad nurtującymi problemami, wymienić doswiadczenia.
Ja się edukaci domowej nie boje i myślę że warto. Pracowałam w szkole, mój mąż
tez i wystarczająco sie napatrzyłam żeby się zniechęcić to takiego systemu.
Decyzja zawsze należy do rodziców. Ja nie chcę tu nikogo przekonywać że domowe
naucznie jest najlepsze - to jest jedna z opcji. Ja ją wybieram. Jeśli obawy i
wątpliwości u ciebie przeważają - niech dziecko chodzi do tradycyjnej szkoły.
Ja po prostu wiem że nauka i poznawanie świata może być pasją. Osobiście wydaje
mi się że szkoła i przymus szkolny tę pasję skutecznie zabija. W tej kwestii
akurat mam dosiadczenia własne.

działający link (mam nadzieję;)

[domagda]

www.edukacjadomowa.piasta.pl/

[neonka693]

Dzięki za wywołanie tego tematu. Od jakiegoś czasu myślałam sobie o takiej
opcjii choć kompletnie nie wiedziałam że są realne możliwości. Mam synka
wcześniaka po sepsie z pewnymi problemami logopedycznymi i z chodzeniem. Poza
normalną rehabilitacją dużo staram się robić z nim w domu, nie jestem ani
nauczycielem, ani psychologiem z wykształcenia, ale temat mnie "ruszył". Dzięki
dziewczyny!

P.S. Barbegazi - ja też znad morza, z Gdyni.

[barbegazi]

Hej neonkoTwoje wykształcenie akurat nie ma znaczenia - na pewno byś sobie
poradziła. W internecie jest dużo ciekawych materiałów na ten temat ale głównie
po angielsku.Chociaż po polsku też można znaleźć podstawowe informacje,np o
nauce czytania. Pojawiło się trochę linków w tym wątku - one wszystkie są
bardzo dobre. Mnie ten tematruszył kilka lat temu i skutecznie trzymana
stronie www.edukacjadomowa.piasta.pl jest też forum.
Ps: pozdrawiam z drugieko końca polskiego wybrzeża - u nas sztormowo ))

[neonka693]

Angielski nie będzie problemem, gorzej z czasem, bo nawarstwiło mi się ostatnio
sporo wydarzeń i obowiązków, ale od czego są noce? Więc pewnie się wciągnę.
Pozdrawiam.

[barbegazi]

Ja właśnie nocami wszystko przerabiam. Tak porządnie to się wysypiam jak
zasypiam o 23.00 i śpię do 7.00. A po północy czy pójdę spać o 1.00 czy o 3,00
to jestem tak samo niewyspana. Właśnie czytam o metodzie Montessori :
www.montessori.edu/homeschooling.html - fajna stronka, przydatna.

[kasiulka1975]

Olenko,fajne te stronki bardzoA o nauce czytania gdzie?Mozesz mi podac na
maila?Fajnie,ze juz uczysz dzieci angielskiego.Moja to sie chyba nauczy sama od
sasiadow i dzieci)))Pozdrawiam tez znad morza,tyle,ze irlandzkiego

[mama5plus]

My uczymy w domu nasza szostke. W sumie moge chyba tak powiedziec bo
edukacja domowa zaczyna sie tak naprawde od kolyski a nie od przepisowego wieku
szkolnego wiec najmlodsza dwojka w wieku 1 i 4 lata czynnie juz w tym
uczestniczy.
Zaczelismy ...jeszcze gdy najstarsza corka byla w planach.
Zbierac materialy, rozmawiac ze znajomymi ktorzy tez ucza w domu (czworke
dzieci).
Czyli juz w sumie pon 10 lat
Z tym, ze my mieszkamy w UK.
Przy wiekszej gromadce z jednej strony moze wiecej tego czasu i pracy, z
drugiej dzieci chwytaja jedno od drugiego, starsze poglebiaja wiedze przez
klarowanie czegos mlodszym, mlodsze zapuszczaja zurawia i przystawiaja gumowe
ucho gdy cos starszym wyjasniamy. Roznica wieku jest tez niewielka a do
tego kazde dziecko rozwija sie indywidualnie, zwlaszcza mlodsze z duzym
wyprzedzeniem ida.
Jednak to, co mnie zaskakuje, to ile mozna zrobic w stosunkowo krotkim czasie i
ze to, co dzieci chwytaja(ilosciowo i jakosciowo) jakos tak harmonijnie sie
odbywa. Z jednej strony wydaje sie, ze stoimy w miejscu, z drugiej robimy sobie
interaktywny test ktory obejmuje matematyke, angielski i nauki scisle dla 11-
latkow i starsze dziewczyny (8 i 9 lat) przechodza go spiewajaco (bez jednego
bledu ) a mlodsze (6 i 7 lat) maja po 3 bledy.
My nie mamy egzaminow bo system tu inny ale czasem lubie sobie sprawdzic na
jakim etapie mniej wiecej jestesmy.

[agnieszkas72]

Przyznam się szczerze,ze Was nie rozumiem.Dlaczego nie wypuscić w świat
siedmiolatka?Szkoła to nie tylko testy,ale inne dzieci,inni ludzie,inne niż dom
srodowisko...Moi chłopcy nie chodzili do przedszkola,przygotowywałam ich w domu
do szkoły-bardzo lubią do niej chodzić.

[mama5plus]

Szkoła to nie tylko testy,ale inne dzieci,inni ludzie,inne niż dom
> srodowisko...

`Inne srodowisko` to nie tylko szkola
Dla mnie szkola jest akurat srodowiskiem wyjatkowo sztucznym.
Jednak daruje sobie moze zaglebianie sie w szczegoly bo czesto w takich
dyskusjach inni rodzice (wysylajacy dzieci do szkoly)odbieraja kazdy argument
jako atak personalny, zeby nie powiedziec, ze te dyskusje sami inicjuja i
napedzaja.
Powiedzmy sobie po prostu, ze szkola nie jest dla kazdego tak jak edukacja
domowa nie jest dla kazdego. Zarowno dziecka jak i rodzica.
Jedni wysylaja dzieci do szkol panstwowych, inni do prywatnych, jeszcze inni
do domowych. Co dla kogo. Kazdy decyduje w/g wlasnego uznania. Ot po prostu

[barbegazi]

Dobrze to ujęłaś mama5plus
A swoją drogą dzięki ze dopisałaś się do mojego wątku.To budujące czytać o
waszych sukcesach w ED Szkoda tylko że mieszkacie za granicą. W polsce
rodziny edukujące domowo robią zjazdy i wymieniają się doświadczeniami. A że ty
masz go już dużo to z pewnością ubogaciłabyś takie spotkanie.
A ja, jak pisałam wcześniej, pracowałam w szkole i nie jestem fanką tej
instytucji. Po prostu mam własną wizję wychowania i edukacji moich dzieci.

[mama5plus]

barbegazi,
nam b. pomogly tubylcze( i amerykanskie) grupy dyskusyjne - kopalnia
doswiadczen i informacji. Choc musze przyznac, ze ile by tych doswiadczen nie
bylo to i tak kazdy wyrabia sobie wlasnym, wyjatkowy styl bo dzieci sa tak
rozne i kazde czegos nowego uczy.
No ale od strony formalnej na pewno jest to pomoc.
Zagladalam swego czasu na polska strone ED. Widze, ze powstalo tam forum.
Pewnie z czasem sie rozrusza.
Jak pisalam wyzej, bralismy w pewnym momencie pod uwage przeprowadzke do
Polski, ale wlasnie gl.status ED nas akurat odstrasza.

Ja tez pracowalam troche w szkole.
Jestem z wykszt. nauczycielem (j.francuzkiego)
Moj maz zreszta tez
Spostrzezenia mamy, jak przypuszczam, podobne do Twoich, choc to nie jest
jedyny i nie glowny powod, dla ktorego zdecydowalismy sie na HE.
Ale, co ciekawe... mamy wsrod znajomych (tu i W Polsce) wielu nauczycieli. I
to oni zazwyczaj najbardziej rozumieja, szanuja i wspieraja nasz wybor.
Niektorzy tez ucza w domu.

[agnieszkas72]

Wydaje mi się,że edukacja domowa była czymś naturalnym,gdy ojciec kowal
przygotowywał syna do pracy w kuźni,a matka uczyła córki ,jak prowadzić dom,bo
tym właśnie miały się zajmować przez całe życie.Natomiast sytuacja,w której
rodzic pracuje pełną parą realizując programy szkolne i przygotowując swoją
gromadkę do egzaminów i testów,do których inne dzieci przygotowują się w szkole
wcale nie wydaje mi się naturalna.Nie chcę prowokować żadnej dyskusji,o edukację
moich dzieci bardzo dbam... po prostu zajrzałam w ten wątek,zainteresowałam się
i zdziwiłam.Z jednym na pewno bym się zgodziła:w domu można pracować z dziećmi o
wiele szybciej.Ale w sumie nie ma to żadnego znaczenia, moim zdaniem.
Czytujemy z mężem "Najwyższy czas"-tematyka nauczania domowego była tam
poruszana bardzo często.Pozdrawiam serdecznie.

[mama5plus]

agnieszkas72 napisała:

> Wydaje mi się,że edukacja domowa była czymś naturalnym,gdy ojciec kowal
> przygotowywał syna do pracy w kuźni,a matka uczyła córki ,jak prowadzić dom,bo
> tym właśnie miały się zajmować przez całe życie.

No to rzeczywiscie m*o*c*n*o zawezone pojecie ED
Z pominieciem chocby calego epizodu guwernantow, samoukow, czeladnikow (bo to
czesciej obcy fachu uczyl niz ten `ociec-kowal`ze nie wspomne juz o wielkich
tego swiata bo to duzy kawalek historii i przypominania nie powinien wymagac.
A wspolczesna ED tez niekoniecznie odbywa sie przy kuchennym stole, zwlaszcza
w krajach gdzie jest duzo popularniejsza. W mojej okolicy, w promieniu ok. 5
mil spotyka sie chyba 7 grup wsparcia, regularnie, przynajmniej raz w tyg. sa
zajecia, wycieczki, warsztaty jesli ktos chce skorzystac. W calym hrabstwie
pewnie kilkadziesiat bo kilkaset rodzin uczy ` w domu`. Samodzielnie, z pomoca
wzajemna czy/i zatrudnionych w tym celu osob.
Co tu bede mowic...nawet ta samodziel;na nie musi sie odbywac przy kuchennym
stole czy na siedzaco wogole

Natomiast sytuacja,w której
> rodzic pracuje pełną parą realizując programy szkolne i przygotowując swoją
> gromadkę do egzaminów i testów,do których inne dzieci przygotowują się w
szkole
> wcale nie wydaje mi się naturalna.

A to akurat tez niekoniecznie.
Zalezy jaki jest status ED w danym kraju. My dla przykladu zadnych oficjalnych
testow czy egzaminow nie musimy zaliczac. Na szczescie.
W zw z tym mozemy sobie pozwolic na tzw unschooling czy, jak moj maz nazywa,
wychowywanie ekologicznych dzieci
Od czasu do czasu sprawdzamy na wlasne potrzeby `gdzie jestesmy` ale
koniecznosc trzymania sie kurczowo oficjalnego programu mija mi sie z celem w
przypadku ED (zwlaszcza ww stylu) wiec chocby z tego wzgledu nie bierzemy pod
uwage zamieszkania w Polsce. Wydaje mi sie, ze, ze wzgledu na pozycje ED w
polskim systemie edukacyjnym nie mielibysmy takiej wolnosci.

Nie chcę prowokować żadnej dyskusji,o edukacj
> ę
> moich dzieci bardzo dbam... po prostu zajrzałam w ten wątek,zainteresowałam si
> ę
> i zdziwiłam.

Zdziwienie to jedno a oceniajace zdziwienie to zupelnie inna para kaloszy. Ale
widocznie juz odwyklam od pytan zaczepnych w tym temacie.
Czym innym jest dla mnie zwykla ciekawosc a zupelnie czyms innym pytanie z
pierwiatkiem oceniajacym.
I, choc moglabym odpowiedziec na nie bardzo wyczerpujaco bo co rodzina czy
dziecko to niemal inna historia poczynajac od dzieci ze specjalnymi potrzebami
edukacyjnymi, poprzez przypadki skrajnego bullingu, powody wyznaniowe, alergie
na szkole, zwyczajnie zle szkoly... to daruje sobie wywody bo obawiam sie , ze
argumenty nie trafia ze wzgledu na brak otwarcia.

[barbegazi]

Ach - mama5plus - UK tak jak Stany to raj dla homeschoolers'ow W Polsce jest
jak jest ale nie jest najgorzej. W Niemczech jest zakaz całkowity. To dopiero
koszmar.
Napisz mi prosze czy korzystalaś z książek Lindy Dobson? A może masz jakieś
inne ulubione tytuły i autorów. Pytam bo w styczniu lecę do Irlandii i jak
zwykle nakupuję książek a tym razem chętnie kupiłabym sobie coś ciekawego o HS.
Nie znam jednak nic godnego polecenia. Pozdrawiam.Ola

[mama5plus]

O rany! Dopiero sie dopatrzylam tego byka francuSkiego
Prawda jak byk stoi i w oczy kole Przepraszam najmocniej!!

Co do lektur... przegladalam i czytalam fragmentami co mi w rece wpadlo.
M in L. Dobson, sporo mi pomogly tez ksiazki ktore nie dotycza specyficznie ED.
Jak np `The Absorbent Mind` Marii Montessori (acz ciezka to lektura jak dla
mnie)
Rudolf Steiner-caloksztalt od strony edukacji waldorfowskiej
Momentami `How to Raise a Bright Child` Joan Freeman.

I tez:
`Homeschooling More Than One Child` Carren W. Joye
Brytyjskiej autorki (pionierki) Charlotte Mason's
chyba jej `Original Homeschooling Series`

Ktos pamietam, ze b polecal

`Beyond Survival` Diany Waring

i tez ponoc bardzo warta lektury
`How Children Learn` John Holt

ale jeszcze nie dotarlam do nich.

Poza tym sporo o stylach uczenia sie.
A i nieodmiennie taki biuletyn wydany przez brytyjska EO (education otherwise)-
wszystko na temat HE ale w tubylczych warunkach, choc tez pewnie sporo
uniwersalnych porad i zalaczone doswiadczenia innych.
Tyle na szybko odkurzylam w pamieci i na polkach

[barbegazi]

Wiesz - nawet nie zwrocilam uwagi na ten "francuski"Dzięki za podpowiedzi co
do książek. Ja póki co korzystam z tych nie dotyczacych specyficznie ED, tez
m.in. Montessori. O Charlotte Mason czytałam w internecie. No to będę na nie
polowac )) Ja zawsze wracam z takich wyjazdow obładowana książkami, zawsze
mam przez to nadbagaż, ale mili ludzie na lotnisku jakoś przymykali na to oko
Pozdrawiamy świątecznie i życzymy radości życia!!! Ola

[barbegazi]

My tez czytujemy z mężem "Najwyższy czas"
Ale jeśli nie jesteś przekonana do ED to nie zamierzam cię przekonywac.To o
czym piszesz to jednak zawężone i stereotypowe rozumienie ED. Ja po prostu nie
lubię chodzic wytyczonymi dla wszystkich ścieżkami, ciągle coś kontestuję i nie
przyjmuję argumentów w stylu "wszysca tak robią" albo "większość tak robi". Mam
taka naturę i ED doskonale się w nia wpisuje jak wiele niekonwekcjonalnych
wyborów jak poród w domu czy nieszczepienie dzieci.. Ale to juz inna bajka.