Problem moralny.

[jan.kran]

Ciągle mam takie dylematy.
Na ulicy w zimnie siedzą ludie , żebracy. Zaczepiają mnie na ulicy. Ja
nigdy nie daję pieniędzy . Dam grajkowi ulicznemu , dzieciom sprzedjącym swoje
wyroby na cel charytawny ale nie komuś proszącemu o wsparcie na ulicy.
Ostatnio w centrum Oslo widziałam scenę która mnie poruszyła. Dziewczyna,
młoda , wyglądająca na Pakistankę klecała na ulicy z kubkiem na pieniądze.
Nie dałam Jej pieniędzy ale zauwżyąłm młodziutka dziewczynę która weszła do
pobliskiego sklepu i wyszła z kubkiem ciepłej kawy i jakims ciepłym jedzeniem.
Widac było wdzięczność ze strony tej proszącej.
Ja następnym razem zrobię to samo.
Moja Bratowa w PL nie daje pieniędzy ale kupuje proszącym jedzenie.

A z zupełnie innej parafii ale podobnej. Co sądzicie o akcjach charytatywnych
typu: umierające dziecko potrzeebuje 100 000 dolarów na operację?
Mi się serce kroi ale czy mogę pomóc wszystkim ... i kogo wybrać ?
Kran

[nocny.lot]

Kranie, mysle, ze kazdy, kto umie jeszcze cokolwiek poczuc... Wiadomo.
A jednak od zawsze uwazam, ze filantropia (wielka i mala) jest tylko doraznym rozwiazaniem,
paliatywem, plastrem na gleboka rane.
Wiem, slowo rewolucja jest przysypane zuzlem historycznym, takze - gdy mowa o rewolucji
sumienia.
Bardzo mnie ciekawi to, kiedy do swiadomosci ogolu dotrze, ze Karol Wojtyla byl socjalista.

[viki2lav]

ja jestem za takim pomaganiem "tu i teraz" oraz "bez posrednika", tak jak ta
dziewczyna, zalatwila sprawe najwazniejsza, glodu, dachu nad glowa nie
wyczaruje nikt /chyba.../ zrobila to co mogla. i to jest najwazniejsze.

[blaubeeree]

viki2lav napisała:

> ja jestem za takim pomaganiem "tu i teraz" oraz "bez posrednika", tak jak ta
> dziewczyna, zalatwila sprawe najwazniejsza, glodu, dachu nad glowa nie
> wyczaruje nikt /chyba.../ zrobila to co mogla. i to jest najwazniejsze.

Tylko ze czasami Ci proszacy nie chca ani bulki ani nic cieplego..tylko
pieniadze a wtedy robie sie baardzo zla i obiecuje sobie,ze juz nigdy wiecej..
smutne to,niby chce sie pomoc a osoby te "niby" glodne nie chca nic do jedzenia..

[kociaszek]

wiesz kran, ja zazwyczaj nie wspomagam osob mlodych i w sile wieku.
w choroby nie wierze, wole wplacic bezposrednio na charytatywna fundacje.
Grajkom na ulicy jak ladnie graja wrzucam pieniazek.
Starszym osobom rowniez.
I niezmiennie ludziom, ktorzy zebrza razem z psami, daje z nadzieja, ze cos skapnie i dla psiny.

[kociaszek]

i dziciom jesli prosza o jedzenie...

[triskell]

blaubeeree napisała:
> Tylko ze czasami Ci proszacy nie chca ani bulki ani nic cieplego..tylko
> pieniadze a wtedy robie sie baardzo zla i obiecuje sobie,ze juz nigdy wiecej..
> smutne to,niby chce sie pomoc a osoby te "niby" glodne nie chca nic do jedzenia
> ..

Wiesz, długie lata temu usłyszałam historię, która chyba trwale ukształtowała
mój pogląd na tą sprawę. Do mojej Babci, która już od 30 lat nie żyje a wtedy
była emerytką, zadzwoniła kiedyś do drzwi Cyganka. Opowiedziała bardzo
wzruszająco o głodzie i prosiła o pieniadze na bułkę. Babcia była dzień przed
dostaniem emerytury i po prostu tych pieniędzy nie miała. Ale przygotowała
kobiecie bułkę z "okładem". Po paru godzinach zastała bułkę i jej zawartość
rozsmarowaną na drzwiach do swojego mieszkania.

Oczywiście, że to pojedynczy przypadek, ale jakoś tak zawsze, gdy ktoś prosi
mnie o pieniądze "na jedzenie", przypomina mi się ta historia. I już
wielokrotnie szłam z taką osobą do najbliższego sklepu i kupowałam bułkę, coś do
picia, itp. Na szczęście jak do tej pory trafiałam na osoby, którym to wyjście
chyba odpowiadało.

Buskerom wrzucę pieniążka jeśli to, co grają mi się podoba. Uważam to, co robią
za pewnego rodzaju pracę i jeśli jest dobra, to moim zdaniem zasługuje na
zapłatę. We Wrocławiu stała czasami (nie wiem, czy jeszcze stoi, bo w tym roku
się na nią nie natknęłam) kobieta śpiewająca arie sopranem, jej na przykład
często coś wrzuciłam. Natomiast ktoś rzępolący na gitarze i fałszujący
"Przeżyyyyyyj to sam" pieniędzy ode mnie nie dostanie.

[wiedzma30]

Ja poznalam osobe, ktora przez rok mieszkala na ulicy. Oczywiscie wypytywalismy
sie o rozne sprawy.
To czym moge sie podzielic - ponoc 95% z osob mieszkajacych na ulicy mieszka
tam z wlasnego wyboru. Nie chce pomocy od miasta (no, oprocz jedzenia -
przynajmniej tutaj miasto zywi takich ludzi), tak jest im dobrze - nie musza
sie martwic o nic, przestrzegac zasad (nie chca isc do schronisk, bo tam trzeba
je porzestrzegac), a ludzie zawsze rzuca jakis grosz... Jedynie malenka czesc
tych osob jest bezdomna nie z wlasnego "widizmisie" tylko z powodu
jakichs "zawirowan" w zyciu, ale tacy ludzie korzystaja z pomocy, ida do
schronisk, staraja sie odbic i wrocic do zycia.
To byloby tyle w skrocie...

Jak mieszkalam we Lwowie, to tam zebraly tlumy cyganskich dzieci... U mnie w
miescie zreszta tez... Ale to juz inny rodzaj zebractwa - rodzice, mezowie
wystawiaja na ulice dzieci, zony, a pozniej przyjezdzaja po nie jakims fajnym
autkiem... I po co im pracowac?..

We Lwowie przed koncem miesiaca wychodzily na ulice babcie, dziadkowie...
Strasznie to bylo przykre. Byli czysto ubrani. Widac bylo, ze bylo im wstyd,
ale napewno brakowalo im pieniazkow na przezycie do konca miesiaca... Nigdy nie
bylo ich widac caly miesciac, tylko pod koniec... Jedna babcie to chyba
zapamietam na zawsze...

[mon101]

Pamietam kiedy w Warszawie pelno bylo na chodnilach Rumunek z niemowlakami, to
tez kupowalm czesto picie i owoce. Teraz nie daje pieniedzy do reki, bo
najczesciej nie ida one na jedzenie tylko do posrednikow wykorzystujacych
biednych ludzi. Daje jednak co miesiac pieniadze na Czerwony Krzyz, ktorego
jestem czlonkiem (biernym, czyli tylko daje pieniadze), Jestm tez "fadder" w
SOS wioskach (SOS Kinderdorf), nie dla specjalnego dziecka tylko dla wioski.
Mam zaufanie do tych dwoch organizacji.

[triskell]

Nie wiem, czy to było przyklejane w całej Polsce, czy tylko we Wrocławiu, ale we
wrocławskich autobusach swego czasu były nalepki z ręką wrzucającą pieniążek do
dziurawego kapelusza, nawołujące do tego właśnie, żeby jeśli się daje, dawać
organizacjom (takim jak Caritas czy Czerwony Krzyż), które najlepiej
zagospodarują te pieniądze.

Zgadzam się też z tym, co ktoś napisał powyżej, że często homelessness to styl
życia wybrany świadomie. Poznałam kilku tutejszych mieszkańców ulicy i wiem, że
w ich przypadku jest to kwestia _wyboru_ takiego a nie innego stylu życia i że
pomoc była im przez miasto oferowana. Choć gdy na dworze jest tak potwornie
zimno, jak teraz, to trudno nie myśleć o nich z odrobiną współczucia, nawet
wiedząc, że sami to wybrali.

[tamsin]

przypominialo mi sie jak juz niezyjacy Peter Jennings (popularny tutaj
dziennikarz) kupil zupe dla bezdomnego. Zaniosl mu ja, a zamiast podzieki,
bezdomny mu na to, ze za duzo soli ma i on zjesc jej nie moze, bo mu cisnienie
podskoczy. Nie wiem czy Jennings'owi podskoczylo cisnienie jak musial zabrac te
zupe )
Z wlasnego podworka, idziemy z kolezanka centrum Bostonu, a tam wiadomo grupki
bezdomnych sie ustawiaja o ustalonych porach albo pod sklepem alkoholowym albo
pod stolowka dla bezdomnych. Przejsc sie kolo nich nie da, bo zagradzaja caly
chodnik, a przejsc na druga strone ulicy tez ciezko bo samochody jezdza. Wiec
zastanawiam sie jak my przez ten tlum bezdomnych ale bardzo zaczepiajacych,
przejdziemy, gdy moja kolezanka wyjela pelna garsc drobniakow i...sezamie
otworz sie - tlum sie rozstapil...Bylam pelna podziwu dla jej stylu
nawigacyjnego )

[elagrubabela]

Daje gdy moge i bardzo staram sie nie oceniac. Najlatwiej przychodzi mi dawac
starym pijakom, zniszczonym narkomanom, spitym na umor Natives czyli tym
wszystkim, ktorzy juz sie raczej nie wydobeda ze swojego dna. I mysle czasem,
ze jezeli moj dolar czy dwa pomoze Im kupic butelke taniego alkoholu i da Im
choc 5 minut szczescia to co wiecej trzeba? Trudniej jest mi dawac mlodym,
wygladajacym na zdrowych, ze zwierzetami czy z dziecmi. To sa moim zdaniem Ci,
ktorzy jeszcze maja szanse dla siebie, bo sa instytucje, ktore Im chetnie
pomoga a i o motywacje latwiej gdy sie ma psa czy dziecko. Najmniej chetnie
daje grajkom, mimom i innym performers - mam poczucie, ze wymuszaja na mnie
zaplate za usluge (przedstawienie), o ktore wcale nie prosze. Ale generalnie
daje chociaz odkad uzywam debit w placeniu coraz rzadziej mam odpowiednia ilosc
drobnych przy sobie. Tak wiec to nie jest dla mnie dylemat moralny tylko
praktyczny brak gotowki, ktory mnie czasem powstrzymuje.
Elka

[sylwek07]

wiedzma30 wiesz kto teraz prosi o pomoc we Lwowie ,starsi ludzie Polskiego
pochodzenia ktorzy nie maja za co zyc a do Polski nie moga przyjechac..

[wiedzma30]

Sorry, ale to co mowisz, to chyba lekka przesada... sprawdzales im dokumenty?..

A starsi ludzie ukrainskiego czy rosyjskiego pochodzenia, ktorzy nie maja za co
zyc, to niby skad maja brac?!

[sylwek07]

wiedzma30 napisała:

> Sorry, ale to co mowisz, to chyba lekka przesada... sprawdzales im
dokumenty?..
>
> A starsi ludzie ukrainskiego czy rosyjskiego pochodzenia, ktorzy nie maja za
co
>
> zyc, to niby skad maja brac?!
---------------------------------------------------------
jeden starszy Pan sam pokazywal ze byl w Polskiej Armii

[wiedzma30]

Jeden, to nie oznacza ze wszyscy....

[wiedzma30]

A po drugie - po co ci ludzie mieliby przyjezdzac do Polski? Kto mialby sie
nimi zajac? Przeciez tam sie urodzili i wychowali, tam zyli ich przodkowie...
Napewmo nie pojechaliby... Tego niestety nie zmienisz...
To samo mozesz powiedziec o Ukraincach z Polski - moga jechac na Ukraine, ale
po co? Tutaj (w PL) sie urodzili, wychowali, tutaj zyli ich przodkowie i
pomimo, ze sa Ukraincami ich - ze tak powiem - ziemia jest Polska, a nie
Ukraina.
Taka sama sytuacja jest z Polakami z Ukrainy... Wiem, teraz (i od kilkunastu
lat) wielu chcialoby przyjechac do PL, ale ze wzgledow czysto ekonomicznych, bo
na Ukrainie z praca jest jeszcze gorzej niz w PL...

[gherarddottir]

Generalnie raczej nie daje pieniadzy nikomu.
Jestemw Warszawie taka jedna kobieta ktora tam na Starowce urzeduje od wielu
lat (moze i ze 20 stu) narkomanow nawet nie na glodzie rozpoznaje na km moze
dlatego ze kilka lat pracowalam leczac ich w osrodku zamknietym i prowadzac
wieczorne z nimi zajecia. Oni musza siegnac swojego dna, ale niech siegaja go
bez mojego wsparcia.
Starszym osoba jest mi ciezko nie dac paru monet, ale z drugiej strony mam w
pamieci podobna historie, ktora zdarzyla sie Triskell babci - moja mam dala
jedzenie,a potem znalazla je na chodniku rzucone wsrod smieci.
Generalnie jednak mam pewne morlane dylematy czy dawac te pieniadze czy ich nie
dawac?
W Oslo narkomani sprzedaja za jakies pare koron na ulicach taki magazyn o tym
co dzieje sie w Oslo - podobno te pieniadze ida na pomoc dla nich. Czasami
kupuje.

[blaubeeree]

gherarddottir napisała:

> W Oslo narkomani sprzedaja za jakies pare koron na ulicach taki magazyn o tym
> co dzieje sie w Oslo - podobno te pieniadze ida na pomoc dla nich. Czasami
> kupuje.
>
To samo w Wiedniu,jest gazeta,sprzedajacy to bezdomni,kosztuje 2 € a z tego 1€
idzie dla sprzedajacego...

[gherarddottir]

o rany jakies kurcze znowu bledy ortograficzne robie (jak zwykle zreszta(

[h2so43]

Ja w zasadzie nie daję pieniędzy żebrakom. Tak się składa, ze wśród ludzi mi
znanych są osoby w bardzo trudnej sytuacji i jednej z tych osób w sposób ciągły
pomagam. Innym raczej sporadycznie. Znam ich, wiem, że bez mojej pomocy będzie
im trudno przeżyć i nie ma znaczenia, że niekiedy ktoś sobie sam ten
los "załatwił". Nie, nie przelewa mi sie i nie daję pieniędzy z nadmiaru - po
prostu dzielę się, dla spokoju własnego sumienia. Jesli ja tego nie zrobię, to
nie zrobi nikt, chociaż rzecz się dzieje w zamożnej okolicy. Wspomagam tez
corocznie Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy Jurka Owsiaka. Natomiast
rumuńskie Cyganki wysiadujące ongiś z niemowlętami przy piersi w skwarze
słońca, w oparach topniejącego asfaltu i w chmurach spalin w najruchliwszych
miejscach Warszawy powodowały we mnie początkowo poczucie winy, a potem złość,
bo co to za matka, która własne dziecko trzyma w tych warunkach? Te Cyganki
specjalnie się rozmnażały, zeby wzbudzać litość. Potem małe Cyganiątka
zaczepiały ludzi na ulicy, szarpały za rekaw, zabiegały drogę i tu już nastąpił
kres mojej tolerancji. Na szczęście władze wydaliły tych ludzi tam, skąd
przyszli. Kiedy czytam teraz o politycznej poprawności, o tolerancji, to mam
mieszane uczucia. We Francji nazwano by mnie rasistką. Ja tymczasem strasznie
nie lubię, jak ktoś szarpie mnie za rękaw i jęczy: daj złoty, złoty, złoty!
Och, zboczyłam z tematu!

[kasiasmom]

Daje czasami zebrakom na ulicy, bo wiem, ze system swiadczen socjalnych tu w
Meksyku jest nieistniejacy...I sporo mnie kosztowalo wyrobienie
sobie "stwardnialego serca" , bylo to jednak niezbedne, bo nie jestem w stanie
dac mniej wiecej dziesieciu ludziom, ktorych spotykam prawie codzien na mej
drodze - daje na cele charytatywne w kosciele, daje sie uzywane ubrania, co
miesiac sa zbiorki zywnosci dla potrzebujacych... Ale z zasady nie daje tym,
ktorzy myja ci na ulicy szyby samochodowe, czy tego chcesz, czy nie! (No, moze
czasami dzieciom). Niektorzy sa tak natretni, ze mowienie "nie" i krecenie
przeczaco glowa nie dzialaja (bo jak mam kalifornijskie tablice rejestracyjne,
to na pewno mi sie przelewa!) i czasami jestem zmuszona wlaczyc wycieraczki, by
do nich dotarlo. Rowniez moja corka musiala zaadoptowac ten system, zwlaszcza,
gdy jechala w towarzystwie swych bladych kolezanek

[monika_a_b]

Kasiasmom, a czy widziałaś film "El crimen del Padre Amaro"? Niesamowity...
Mój mąż też jest Meksykańczykiem, więc znam troszkę te meksykańskie realia... Z
drugiej zaś strony wiem, że niektórym ludziom łatwiej jest wyciągnąć rękę
aniżeli poszukać pracy... Naśladują po prostu to, co widzą naokoło...
W Seattle działa projekt "Tent city", gdzie bezdomni uczą się powolutku powrotu
do normalności... Żebrakom na ulicy nic nie daję, gdyż większość z nich
przeznacza te pieniądze na alkohol lub narkotyki, a ja z tymi rzeczami nie chcę
mieć nic do czynienia... Irytują mnie młodzi, których w lato było wielu na
ulicach, buntujący się przeciw ustalonym prawom czy czemukolowiek, co sobie
ubzdurali... I żebrzącym... Najchętniej poucinałabym im palce, bo to wstyd być
młodym, w kwiecie wieku i pełni sił do pracy, i siedzieć z wyciągniętym
łapskiem... Bezczelność... Ja w tym kraju nie mam nawet pozwolenia na pracę,
przez co moje dotychczasowe poszukiwania spalają na panewce... Bezsilność...
Jedyne osoby, które coś ode mnie dostają, to różnego rodzaju artyści - bo oni
coś z siebie dają w zamian za te parę groszy...

[kasiasmom]

Nie mialam okazji go zobaczyc, ale jesli go polecasz, to sprobuje wypozyczyc z
tutejszego Blockbuster...Bedac nastolatka jeszcze (strasznie dawno temu)
ogladalam "Dzieci Sancheza" - gdziezby mi sie wtedy snilo, ze te realia kiedys
z bliska obejrze Masz zupelna racje, zwlaszcza w krajach, gdzie istnieje
jaka taka opieka socjalna, nie ma przewaznie powodu by zebrano na ulicach -
mysle ze wiekszosci tych ludzi niestety odpowiada zycie z dnia na dzien, bez
obowiazkow...
Mam nadzieje, ze znajdziesz jednak jakas prace. Jak z tym twoim projektem
tlumaczen? Trzymaj sie dzielnie!
Ania

[monika_a_b]

Film polecam, ale przetrzegam, że jest na mocne nerwy... Moim zdaniem
znakomicie ukazuje "chorobę narodową Meksykańczyków": hypokrezję... Oraz
korupcyjność...
A oglądałaś "Amores perros"? Też polecam... Mnie strasznie śmieszą te
meksykańskie wyrażenia i ta intonacja głosu... Pomimo, że film wcale nie
jest śmieszny... Ale ja mam trochę inne podejście do języka... Ciekawi mnie i
inspiruje... Najbardziej lubię hiszpański z Argentyny - co ja mówię,
uwielbiam! ))
A w ogóle Gael Garcia (głowny aktor w tym filmie) jest niesamowity! Taki młody
i tak utalentowany! Widziałam go w "El crimen...", ostatnim filmie Almodovara
oraz we filmie argentyńskim "Diarios de las motocicletas" (coś w tym rodzaju)-
za każdym razem mówił albo hiszpańskim z Meksyku, albo z Hiszpanii, albo z
Argentyny... Z intonacją itp... Niesamowity!
Tłumaczenia jak dotychczas nie wypaliły, ale dziękuję za pamięć... Napisałam
troszkę o sobie na wątku Szklanego Paciorka, mam nadzieję, że nie wyszło mi to
zbyt pesymistycznie... Moja dopiero co poznana koleżanka też ma na imię
Ania, hehe... Jak dotyczchas wszystkie przeze mnie poznane Anie są bardzo
miłymi i empatycznymi osóbkami... ))

[kasiasmom]

Aniu, zazdroszcze Ci znajomosci tak wielu jezykow, zwlaszcza tych odmian
hiszpanskiego - ja znam tylko te Meksykanska, moze niezbyt doskonale pod
wzgledem gramatyki, ale za to z akcentem - Meksykanie mi mowia, ze "tengo
acento de chilanga"
Wlasnie doczytalam Twoj post do Paciorka - rozumiem, jak strasznie ciezko jest
Ci byc bez pracy, ale nie bedzie to chyba trwalo wiecznie? Czy wiesz choc w
przyblizeniu, czy i kiedy to pozwolenie masz szanse dostac? (nie chce byc
wscibska, bron Boze, ale jeslibys miala widok na to w jakiejs okreslonej
przyszlosci, latwiej byloby Ci skoncentrowac sie na jakims doksztalcaniu, ktore
mogloby uwydatnic twoja versatility - przepraszam bardzo, ale slowo mi z glowy
wylecialo). Na razie pociesz sie tym, ze masz czas rozszerzac jeszcze bardziej
swoje (juz i tak szerokie) horyzonty - o czym np taki przecietny zjadacz
chleba, jak ja, z nosem "to the grinding stone" moze tylko pomarzyc

[monika_a_b]

No to gratuluję ci akcentu! )) Mnie też się czasami pytają z jakiego stanu
Meksyku pochodzę... ))) Aż wstyd się przyznać, ale do tej pory jeszcze nie
dotarłam nawet do granicy z Meksykiem... Ale co nie było, to jeszcze
będzie! ))
Jeśli zaś chodzi o "ten stan", to też mam nadzieję, że kiedyś się skończy...
Staram się o tym już nie myśleć... Mam wizę TD, a więc marne szanse na zmiany...
A gdzie ty w zasadzie mieszkasz? Mój mąż pochodzi z Chihuahua, ale urodził się
w DF...

[ania_2000]

Hej Monika - ciesze sie, ze jestes dlugo do nas nie zagladalas...

[monika_a_b]

Dziękuję Aniu... Byłam ostatnio trochę zajęta, no i mała przerwa od laptopu
też się przydaje od czasu do czasu... A co tam u ciebie nowego?

Amores Perros i inne filmy

[triskell]

monika_a_b napisała:
> A oglądałaś "Amores perros"? Też polecam...

Ojej, Moniko, na to _musiałam_ odpowiedzieć . Amores Perros to jeden z moich
ulubionych filmów!!! Co prawda ten drugi jest akurat po angielsku, ale czy
widziałaś może film tego samego reżysera (którego imion i nazwiska chyba nigdy
nie zapamiętam... Alejandro... No tego ;-P), pt. "21 Grams"? Pomimo, że jest po
angielsku, więc może dla Ciebie tym samym mniej atrakcyjny, bo nie ma akcentu i
temu podobnych atrakcji, _bardzo_ go polecam, jeśli nie widziałaś. Kran mi
świadkiem, że ja już na Bisie kiedyś o obu tych filmach trąbiłam, a tu trzeba
było tutaj napisać

Almodovara też bardzo, bardzo lubię, zwłaszcza ostatnie filmy, choć te
wcześniejsze też. Że też my się wcześniej na ten temat nigdy nie zgadałyśmy!

A wczoraj obejrzeliśmy inny hiszpańskojęzyczny film, "Abre los ojos" Alejandro
Amenabara (tego, który reżyserował "W stronę morza" czy "The Others"). Podobno
amerykański remake tego filmu (noszący tytuł Vanilla Sky i zawierający w sobie
Toma Cruise) jest beznadziejny (nie widziałam, ale tak twierdzi mój mąż),
oryginał mi się podobał, może nie tyle sama akcja, trochę naciągana, co sposób
filmowania, kolory, prowadzenie kamery... ja na to zawsze jestem "pies" i zawsze
jest to dla mnie w filmie ważniejsze od samej akcji ;-P No i ten jest po
hiszpańsku

[samo]

Yhhh, Triniu, co ty mowisz... Amores Perros,21 grams,Almodovar... Moje
favorites! Jak ja moge ciebie nie lubic, jak ja cie lubie coraz bardziej!
A w sprawie Vanilla Sky zgadzam sie z twoim mezem. Chala.

[gherarddottir]

21 gramow wlasnie obejrzalam wczoraj po raz kolejny o potwierdzam - cud nie
film, znaczy b mi sie podoba rowniez




_______________________________________________________
Aby pozyskać sobie ludzi, należy ich uważać za takich, za jakich oni sami się
uważają. (William Faulkner)

[triskell]

No kochane Samo i Gherarddottir, mam Was ochotę wyściskać!!! Czy wiecie, ze
oprócz mojego męża, który film oglądał razem ze mną i podziela moje zdanie na
jego temat, jesteście _pierwszymi_ znanymi mi osobami, które rozumieją i
podzielają mój zachwyt nad "21 Grams"??? Dla nas był to jeden z tych filmów, o
których rozmawialiśmy jeszcze wiele tygodni po ich obejrzeniu, ciągle
stwierdzając coś nowego. A dla mnie filmy dzielą się własnie na takie, które
oglądamy i stwierdzamy "fajny film", po czym zapominamy o nich, oraz na takie,
które prowokują nas do dłuuuugich dyskusji.

A żebyscie zobaczyły, jak ja po obejrzeniu tego filmu oglądałam ze wszystkich
stron i "ważyłam" na dłoni torebkę herbaty, żeby się przekonać, ile to jest tak
ok. 20 gram ;-P

[gherarddottir]

Triskell milo mi bardzo) dawno mnie nikt oprocz meza nie wysciskiwal
Dolicz do listy tych, ktorych chcesz sciskac z powodu filmu 21 gramow takze
wlasnie mojego M. Jemu ten film tez bardzo sie podoba



_______________________________________________________________________________
Aby pozyskać sobie ludzi, należy ich uważać za takich, za jakich oni sami się
uważają. (William Faulkner)

[triskell]

gherarddottir napisała:
> Dolicz do listy tych, ktorych chcesz sciskac z powodu filmu 21 gramow takze
> wlasnie mojego M. Jemu ten film tez bardzo sie podoba

No to przekaż mu mocne wyściski ode mnie

[monika_a_b]

Nie, 21 gram jeszcze nie widziałam, ale zdaje mi się, że mój mąż ma ten film na
DVD... Zaitrygowałyście mnie, dziewczyny, a więc w najbliższym czasie mam
zamiar obejrzeć...
A czy któraś z was widziała "Y tu mamá también"... Polecam, daje dużo do
myślenia...
Triniu, ja uwielbiam ten film "El mar adentro"... I nie tylko za godną
polecenia fabułę, lecz również za pokazane tu dość znane mi strony... Tak mi
czasem tęskno do dziczy i surowości plaż północy Hiszpanii (chociaż film
kręcony był w Galicji, ale to bardzo podobny krajobraz), Asturii... Ślicznie
tam jest...

[triskell]

monika_a_b napisała:
> A czy któraś z was widziała "Y tu mamá también"... Polecam, daje dużo do
> myślenia...

Kurcze, wydaje mi się, że jest to jeden z tych filmów, które udało nam się
ściągnąć ale ciągle nie udało nam sie do nich znaleźć napisów... Ja sama już się
czasem gubię w tym, co mamy. W każdym razie nie widziałam na pewno (jak już i w
tym, co oglądałam a czego nie, zacznę się gubić, to proszę mi preparaty z gingko
zacząć wysyłać ;-P)

> Triniu, ja uwielbiam ten film "El mar adentro"...

Ja też, choć musze przyznać, że bardzo mnie on zdołował (oczywiście nie chodzi o
to, jak zakończył się dla głównego bohatera, ale o ostatnią scenę... właśnie,
pamiętasz może, jak nazywa się ta aktorka, która grała Julię, bo ostatnio ktoś
mnie spytał o najładniejszą moim zdaniem aktorkę, a ona moim zdaniem jest
prześliczna?)

Moniczko, już się nie mogę doczekać przyszłego tygodnia

[gherarddottir]

siem wtracem )))
ta aktorka nazywa sie Belén Rueda - z tego co wiempozdrawiam, "mam dzis nocna
zmiane" to znaczy nie spie

[triskell]

Dzięki

[monika_a_b]

No to może urządzimy sobie popołudnie/wieczorek filmowy? Myslę, że najbardziej
pasowałoby mi w czwartek - co ty na to?
Ja też nie pamitam, jakie filmy my mamy na stanie, chyba powinna zrobić mały
przegląd... Czy ten preparat z gingko coś daje? Może i ja bym go
potrzebowała?
W "El mar adentro" - chodzi ci o ostatnią scenę z życia bohatera, czy o tę
Julię (a może o tę reporterkę)? Jeśli dobrze sobie przypominam, to ona była
chora na stwardnienie rozsiane (chyba), w każdym razie nie chciała stać się
ciężarem dla swego męża, ale nie liczyła się z jego wielką miłością do niej...
W Hiszpanii dużo kobiet jest zależnych pod wieloma względami od mężczyzn
(sytuacja dużo gorsza niż w Polsce, poza tym często się słyszy o
maltretowaniach) - te młodsze, którym udało się zrobić karierę przesadzają ze
swoją niezależnością (aby nie upodabniać się do swoich matek), nie biorąc pod
uwagę, że troska mężczyzny o kobietę może wynikać z jego miłości, a nie chęci
zdominowania jej...

Moniczko - spotkanie

[triskell]

Moniczko, dopiero teraz zobaczyłam tego posta, mam nadzieję, że dostałaś w
miedzyczasie mojego maila z dziś rano, w którym piszę, że właśnie czwartek
najmniej, bo w fitness klubie wyznaczyli mi na 12-13 spotkanie z personal
trainer - em. A jak w pozostałe dni? Bo w czwartek dopiero przed 14 dotrę do
domu (zanim się przebiorę i przyjadę tutaj godzina prawie minie). No chyba żeby
to faktycznie było popołudnie/wieczorek. Z tym, że w czwartek mój mąż pracuje, a
w piątek lub sobotę mógłby dołączyć. Jak wolisz. Daj znać

[greeneyes27]

Tylko w Polsce zdarzalo mi sie, ze ktos na ulicy podchodzil do mnie i prosil
wprost o pieniadze. Zawsze proponuje, ze jak jest glodny, to moge kupic cos do
jedzenia. No i pare razy okazalo sie, ze nie chcieli np. bulki, tylko
pieniadze... Oczywiscie nie dalam. Raz zaczepilo mnie dziecko z prosba o
zlotowke...na loda. Tez odmowilam - dziecko nie bylo glodne, bulki nie chcialo.
Daje czasami pieniadze ulicznym muzykantom.

[kast]

W Warszawie co krok napotykalam kogos kto zbiera na "bulke,mleko,itp.). Na
Chmielnej zawsze stali mlodzi ludzie,ktorze zbierali na żyrafę Ale zdarza
sie tez,ze grupka ludzi gra,spiewa i maja tabliczke "zbieramy na piwo". Ja
generalnie pieniazkow nie daje, choc pare razy sie przelamalam. Najgorsza
forma, jak dla mnie, jest wykorzystywanie dzieci do takich celow. Wchodzi do
tramwaju mloda dziewczyna (przewaznie Rumunka) z malenstwem na reku i prosi o
kase na bulke dla dziecka. Dwa razy zauwazylam, ze ktos wyjal bulke/kanapke z
torby i dal - raz bulka wyladowala w koszu zaraz po wyjsciu z tramwaju, drugi
raz bulke zjadla "Mama".

[cuciolo]

Mialam podobny dylemat co h2so43
W kolejce ktora jezdze czasem do centrum Rzymu bywaja Cyganie. Sa to sa. Ale sa
tez grajkowie akordeonisci ktorzy po pieniadze niestety wysylaja swoje dzieci.
Albo te matki lezace pod moim sklepem z maluchami na reku. Albo dzieci rozne:
najczesciej arabskie wysylane w spiekote na wloskie plaze i handlujace roznymi
drobiazgami.
Moze i jestem rasistka ale noz mi sie w kieszeni otwiera kiedy widze te dzieci
tak wyzyskiwane. Pieniadze daje roznym ludziom w Polsce, najczesciej grajkom na
ulicy ale jakos tu we Wloszech nie umiem.
Moja ciotka raz w Toruniu zebrzacej Rumunce, a sama zamozna nie jest, kupila
parowki i bulke ktore ta na Jej oczach wyrzucila na ulice.

[annah11]

A wiesz czemu wyrzucila to jedzenie, bo ona musi pieniadze przyniesc swojemu
mezczyznie, ktory zbiera je dla siebie. To bardzo czesto jest tak. Dzieci
zebrzace, ale wcale nie biedne, bo starsi sie nad dzieckiem predzej ulituja-taka
jest prawda.

[sabba]

a ja sobie mysle: dlaczego mamy takie opory przed daniem komus pieniedzy? bo
chcemy zeby ten ktos wydal nie na wodke czy na inne niepotrzebne w naszych
oczach rzeczy? czy sami tez nie wyrzucamy kasy w bloto kupujac kolejna durperele
ktorej wcale nie potrzebujemy? czemu nie mozemy po prostu dac te pieniadze panu
co sie kiwa na roku bez domyslania sie a po co mu i na co mu. i czy on je dobrze
spozytkuje. A niech kupi sobie ta wodke, jak go pali. a niech mu. po prostu raz
dac, naprawde bezinetesownie i koniec.

[monika_a_b]

Ponieważ mamy sumienie i nie chcemy na nim mieć życia innych... Ponieważ znamy
konsekwencje alkoholizmu oraz narkomaństwa... Ponieważ wolimy wesprzeć osoby,
które chcą wyjść z tego świństwa, aniżeli pozwalać pogrążać się im jeszcze
bardziej...

czy sami tez nie wyrzucamy kasy w bloto kupujac kolejna durperele
> ktorej wcale nie potrzebujemy?

Być może, ale za te duperele płacimy własnoręcznie zarobionymi pieniędzmi...

Nie rozumiem twojej postawy... Czy aby naprawdę jesteś taka "bezinteresowna"?
Proszę o wytłumaczenie... I mam pytanie do ciebie: czy osobie o samobójczych
skłonnościach, będącej w dołku, podasz nóż, nie zastanawiając się do czego jej
on może być potrzebny? Czy raczej pomocną rękę?

[gherarddottir]

Monika bardzo dobrze to ujelasPozdrawiam

_______________________________________________________
Aby pozyskać sobie ludzi, należy ich uważać za takich, za jakich oni sami się
uważają. (William Faulkner)

[klaryska]

systemy socjalne nie bardzo dzialaja. czasem kupuje situation (pismo wydawane
przez bezdomnych w Szwecji). Ale jak mam to daje pieniadze na ulicy roznym
grajkom itd. nie daje w metrze. Ostatnio najbardziej szmatlawo sie poczulam jak
dalam 1 zl dziadkowi zebrzacemu kolo kasy biletowej w Gdansku. Tak bardzo mi
dziekowal a 1 zl to 2 sek. Kupilam tez obiad dzieciakowi na stacji kolejowej w
Gliwicach. Wsrod nas oprocz narkomanow, zoorganizowanych grup sa ludzie biedni.
I w Szwecji tez sa.