....X Jan Twardowski (*)

[ciupazka]

Zmarł poeta, duszpaszterz X Jan Twardowski w wieku 90 lat. Pkoj Jego
duszy. W ubiegłym roku obchodziliśmy w czerwcu jego 90-lecie tu na Forum

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=170&w=24677734&a=24677734:

[ciupazka]

Nota biograficzna:

www.opoka.org.pl/zycie_kosciola/kultura/notatwardowski.html

[ciupazka]

x. Jan Twardowski
Kiedy mówisz

Nie płacz
w liście nie pisz
że los ciebie dotknął
nie ma sytuacji na ziemi bez wyjścia
kiedy Bóg drzwi zamyka
to otwiera okno

odetchnij
popatrz
spadają z obłoków
małe-wielkie nieszczęścia potrzebne do szczęścia

a od zwykłych rzeczy naucz się spokoju
i zapomnij że jesteś
gdy mówisz że kochasz

[annah11]

(*)


Wieczne odpoczywanie racz Mu dac Panie
a swiatlosc wiekuista niechaj Mu swieci
Niech odpoczywa w spokoju wiecznym.
Amen

[annah11]

wiadomosci.onet.pl/1232270,11,item.html

[ciupazka]

Żal
Twardowski Jan

Żal że się za mało kochało
że się myślało o sobie
że się już nie zdążyło
że było za późno

choćby się teraz biegało
w przedpokoju szurało
niosło serce osobne
w telefonie szukało
słuchałem szerszym od słowa

choćby się spokorniało
głupią minę stroiło
jak lew na muszce

choćby się chciało ostrzec
że pogoda niestała
bo tęcza zbyt czerwona
a sól zwilgotniała

choćby się chciało pomóc
własną gęba podmuchać
na rosół za słony

wszystko już potem za mało
choćby się łzy wypłakało
nagie niepewne

I nam żal, że odszedłeś...

[Gość: Ciupazka]

Ksiądz Jan Twardowski chciał mieć skromny grób na warszawskich Powązkach, ale
Kościół ma wobec niego własne plany - chce aby X J. Twardowski był pierwszym
zmarłym pochowanym w panteonie wielkich Polaków w warszawskiej Świątyni
Opatrzności Bożej.
"Jest to wbrew woli księdza Jana, którą wyraził bardzo dobitnie:
- Jest specjalny aneks do jego testamentu, gdzie sobie ewidentnie życzy, by
być pochowanym na Powązkach - mówi Andrzejewski.
- Dwa lata temu kupił tam kwaterę, zaraz obok grobu swoich rodziców. Jest
jasne, że chciał spocząć właśnie tam."

Czemu więc prymas Glemp chce pochować księdza Jana w centrum panteonu
narodowego, w dodatku wbrew jego woli?
- Ksiądz Twardowski przyciągnie tłumy ludzi. Świątynia bardzo potrzebuje
takiego magnesu, ze względów finansowych i prestiżowych - nie ukrywa anonimowo
jeden z księży z diecezji warszawskiej. - Wiadomo, że nic tak ożywczo nie
działa na budowę kościoła, jak relikwie kogoś uwielbianego przez ludzi. Ksiądz
Twardowski jest do tego idealny.

- Intencje księdza prymasa są najczystsze - odpowiada ksiądz Seniuk. - W
najlepszych słowach wypowiadał się on o zmarłym. Ta świątynia to według niego
najbardziej godne miejsce. Ksiądz Twardowski powiedziałby nam dzisiaj, byśmy
zrobili, co biskup sobie życzy.

Cezary Andrzejewski woli jednak, by jego wuj spoczął w miejscu, które sam
wybrał. - Niestety, ksiądz prymas nie odbiera naszych telefonów - mówi.

Ksiądz Jan Twardowski był jednym z najważniejszych poetów polskich. Zmarł 18
stycznia w wieku 91 lat w Warszawie.

Tradycji zwady przy pochówku musi sie stać zadość, nie piyrsy to
roz...Smutne!

[ciupazka]

Ks. Jan Twardowski spocznie w krypcie dla zasłużonych Świątyni Opatrzności
Bożej, zgodnie z wolą prymasa Polski Józefa Glempa - powiedziała
przedstawicielka prawna poety Aleksandra Iwanowska.

Uroczystości pogrzebowe zmarłego 18 stycznia ks. Twardowskiego odbędą się 3
lutego.Prymas Glemp postanowił, że spocznie on w katakumbach zasłużonych
Polaków, w budującej się świątyni na warszawskich Polach Wilanowskich.
Kanclerz warszawskiej Kurii Metropolitalnej ks. prałat Grzegorz Kalwarczyk
podkreśla, że prymas ma prawo do zmiany testamentu, gdyż jest ordynariuszem
archidiecezji warszawskiej, a wszyscy księża ślubują swemu ordynariuszowi
posłuszeństwo i cześć przy święceniach kapłańskich.

I z tego tytułu decyzję o pochowaniu danego kapłana, o tym, kto ma wziąć udział
w pogrzebie, kto będzie przemawiał i gdzie ostatecznie będzie pochowany -
uwzględniając oczywiście różne sytuacje - podejmuje przede wszystkim
ordynariusz archidiecezji - powiedział ks. Kalwarczyk. Podkreślił on, że
prymas "chciał w szczególny sposób wyróżnić ks. Jana Twardowskiego". (PAP)

[Gość: Ciupazka]

Czym jest śmierć?

Ten, kto umiera, odchodzi przez grzeczność i ustępuje miejsca drugim

„Czym jest śmierć? Jest drogą bez powrotu. Podróżą w jednym kierunku – do Boga.
Życie po śmierci jest jedną z największych tajemnic wiary (...). Śmierć nie
jest wrogiem życia. Dzięki śmierci człowiek żyje. Gdyby wszyscy powołani do
życia żyli – podusilibyśmy się na świecie z braku miejsca. Ten, kto umiera,
odchodzi przez grzeczność i ustępuje miejsca drugim”.

Tak kiedyś, w jakimś kazaniu u warszawskich Wizytek, powiedział ksiądz Jan
Twardowski. Jego kazania zwykle były i poważne, i trochę zabawne. Teraz, kiedy
on sam „odszedł przez grzeczność i ustąpił miejsca innym”, to kazanie jest już
tylko poważne.

Miejsca, które „przez grzeczność ustąpił innym”, nikt inny nie zajmie. Mamy
wprawdzie wielu księży i wielu poetów, mamy całkiem sporo księży-poetów, jednak
miejsce księdza Twardowskiego zawsze będzie jego. Mało któremu poecie (a już
chyba żadnemu księdzu-poecie) udało się zająć tak wiele miejsca w sercach i
myślach ludzi. Księdzu Twardowskiemu udało się to bardzo dawno temu. Mam np.
przepisany na maszynie (!) i zgrabnie oprawiony tomik jego poezji. Na stronie
tytułowej: „Przepisane ze zbiorku: »Znaki ufności« i z zamieszczonych
w »Tygodniku Powszechnym«. Wrocław – luty 1977 J.M.”. 115 stron. Kim jest J.M.,
który to zebrał i przepisał? Nie wiem, nie pamiętam. Mam też tomik „W kolejce
do nieba”, przepisany na maszynie i powielony w Warszawie w roku 1980.
Otwierają go wiersze po raz pierwszy wydrukowane w „Tygodniku” na Wielkanoc
1946: „Piosenka z Powstania”, „Nocą klękasz...” i „Kolumna Zygmunta”. Pod tymi
wierszami ręcznie dopisana data: 1944.

Tak się tworzyło jego miejsce. Na powielaczu, na maszynie, w „Tygodniku”, w
niewielkich nakładach... radośnie witane, poszukiwane, czytane. Wielkie
nakłady, dawnych i nowych wierszy, coraz staranniej i ładniej wydawane, to
kwestia ostatnich piętnastu lat. Tym wydaniom od początku towarzyszyła i
towarzyszy wielka fala zainteresowania jego poezją. Kiedy na początku lat 90.
stał się już łatwo dostępny, ksiądz Twardowski przecież był obecny. Czytany,
przepisywany, powielany, cytowany i kochany.

Co on sam sądził o swojej twórczości? „Jeden z moich profesorów powiedział mi
kiedyś: – Cokolwiek napiszesz – jedni powiedzą, że to, co napisałeś, jest
dobre, inni, że takie sobie, jeszcze inni, że do niczego – i wszystkie oceny
będą słuszne”. On naprawdę tak myślał. Tekst (kazanie?), z którego pochodzi to
wspomnienie, nosi tytuł „Autoironia”. Tak, miał do siebie dystans. Co myślał o
swoim niebywałym sukcesie wydawniczym? Odnosiłem wrażenie, że wciąż się nim
dziwił, chociaż i oczywiście cieszył. „Wciąż chcę pisać lepiej – wyznawał w
czerwcu 2005. – W dzisiejszym świecie spotykamy się z twórczością cenionych
nieraz umysłów, zarażonych jednak rozpaczą i niewiarą. Wiersz religijny może
się wydać za słaby, zbyt zagłuszony. Ale odbiorca jest, odbiorca, który szuka
nadziei, prawdy, autentyzmu i nie idzie za tym, co modne. W świecie niewiary
próbuję więc mówić o wierze, w świecie bez nadziei – o nadziei, w świecie bez
miłości – o miłości”.
/Ks. Adam Boniecki/

[ciupazka]

Oda do rozpaczy

Biedna rozpaczy
uczciwy potworze
strasznie ci tu dokuczają
moraliści podstawiają nogę
asceci kopią
święci uciekają jak od jasnej cholery
lekarze przepisują proszki żebyś sobie poszła
nazywają cię grzechem
a przecież bez ciebie
byłbym stale uśmiechnięty jak prosię w deszcz
wpadałbym w cielęcy zachwyt
nieludzki
okropny jak sztuka bez człowieka
niedorosły przed śmiercią
sam obok siebie

Jan Twardowski

[ciupazka]

Zajrzyj czasami na dzieło życia X Jana Twardowskiego, które nam pozostawił:

www.wpk.p.lodz.pl/~sebekmez/t/spis.html


(*)(*)(*)

[ciupazka]

W warszawskim kościele wizytek zakończyła się Msza św. w intencji ks. Jana
Twardowskiego. Przewodniczył jej ks. bp Marian Duś z archidiecezji
warszawskiej. Świątynia, której ks. Twardowski był wieloletnim rektorem, była
wypełniona po brzegi.

"Ks. Twardowski bardzo sobie cenił kapłaństwo, było dla niego taką samą
tajemnicę jak wiara. Kiedy tylko mógł służył posługą kapłańską w konfesjonale.
Nawet w przeddzień śmierci powiedział, że kiedy poczuje się lepiej pójdzie
spowiadać" - mówił w homilii ks. bp Duś.

W mszy św. uczestniczyli m.in. duchowni i uczniowie ze szkół noszących imię ks.
Twardowskiego. Przybyła także reprezentacja uczniów warszawskiego Liceum im.
Tadeusza Czackiego, którego ks. Twardowski był absolwentem. Poetę-kapłana
żegnały także setki warszawiaków z kwiatami - w tym wielu studentów i uczniów.

Po mszy trumnę z ciałem księdza Twardowskiego, niesioną przez kleryków,
wyprowadzono z kościoła. Uformował się orszak, by odprowadzić ją do bazyliki
św. Krzyża, gdzie odprawiona zostanie msza św. żałobna. Tłumy zegnały ks,
Jana Twardowskiego. PAP.
[*]

Aniele Boży

Aniele Boży Stróżu mój
Ty właśnie nie stój przy mnie
jak malowana lala
ale ruszaj w te pędy
niczym zając po zachodzie słońca

skoro wygania nas
dziesięć po dziesiątej
ostatni autobus
jamnik skaczący na smycz
smutek jak akwarium z jedną złotą rybką
hałas
cisza
trumna jak pałacyk

ładne rzeczy gdybyśmy stanęli
jak dwa świstaki
i zapomnieli
że trzeba stąd odejść

Jan Twardowski

[Gość: Ciupazka]

Dziśiok Jego urodziny, z tyj okazji tyn "Wieczór wspomnień powięcony X J.
Twardowskiemu" Był życiorys, Jego dzieła: wiersze i proza, wiersze
o przyrodzie , miłosci, samotności wierze w Boga i nadziei. Były i anegdoty
o Nim.Jedna zapamietałam, gdy X J. Twardowski otrzymywał tytuł Dr Honoris
Causa na KUL-u i przyszło mu parę zdań powiedzieć o sobie, streścił
skromnie i krótko: "Jestem człowiekiem leciwym, a co to znaczy? Otoczony
pleśnią, grzybami i honorami"

Bałem się
Bałem się oczy słabną -

[Gość: Ciupazka]

W niebie
Trzeba minąć świętego Piotra z ciężkim kluczem
Agnieszkę z barankiem przy twarzy
Teresę co jeszcze kaszle
bo marzła w klasztorze
trzeba przepychać się przez męczenników
co stanęli z krzyżem i utworzyli korek
obok skromnego bociana
obok Agaty co częstuje solą
obok świętego Franciszka z wilkiem
(zdejmuje mu kaganiec żeby mógł poziewać)
obok świętego Stanisława z zeszytem do polskiego

-

[Gość: Ciupazka]

"Realizujemy się najpiękniej, jeśli potrafimy żyć dla innych"

- te słowa ks. Jana Twardowskiego widnieją na tablicy pamiątkowej, umieszczonej
w holu Szkoły Podstawowej w Tylmanowej-Zawodziu. Odsłonięto ją podczas
czwartkowej uroczystości nadania szkole imienia księdza poety.

Szkoła w Tylmanowej-Zawodziu istnieje od 1986 roku; początkowo była to mała,
zaledwie trzyklasowa placówka, z czasem jednak, na prośbę rodziców młodzieży,
uzyskała status szkoły sześcioklasowej.

Skromne warunki lokalowe skłoniły dyrekcję do poczynienia starań o rozbudowę
obiektu. Efektem tych zabiegów jest nowy budynek z salą gimnastyczną, który w
czwartek, podczas uroczystości nadania szkole imienia ks. Jana Twardowskiego,
został poświęcony przez ks. prał. Bolesława Klausa, dyrektora ds. katechetyki
diecezji tarnowskiej. Prałat Klaus poświęcił również - podczas mszy odprawionej
w kościele parafialnym - sztandar. Patrona upamiętnia tablica, umieszczona w
holu.

A X J.Twardowski do Was niech przemówi swoim wierszem:

"Do moich uczniów"

Uczniowie moi, uczenniczki drogie,
ze szkół dla umysłowo niedorozwiniętych,
com wam uczył lat kilka, stracił nerwy swoje,
i wam niechaj poświęcę kilka wspomnień świetych.

Jurku, z buzią otwartą, dorosły głuptasie-
gdzie się teraz podziewasz, w jakim obcym tłumie -
czy ci znów dokuczają na pauzie i w klasie -
i kto twe smutne oczy nareszcie zrozumie.

Janko Kosiarska z rączkami sztywnymi,
z noskiem co się tak uparł, że został króciutki -
za oknem wiatr czerwcowy z pannami ładnymi -
a tobie kto daruje choć uśmiech malutki.

Pamiętasz tamta lekcję, gdym o niebie mówi,
te łzy co w okularach na religii stają -
właśnie o robotnikach myślałem z winnicy,
co wołali na dworze - nikt nas nie chce nająć.

Janku bez nogi prawej, z duszą pod rzęsami -
grubasku i jąkało - osowiały, niemy -
Zosiu coś wcześnie zmarła, aby nóżki krzywe
szybko okryć żałobnym cieniem chryzantemy.

Wojtku wiecznie płaczący i ty coś po sznurze
drapał się, by mi ukraść parasol, łobuzie -
Pawełku z wodą w głowie i ty niewdzięczniku
coś mi żaby położył na szkolnym dzienniku.

Czekam na was, najdrożsi, z każdą pierwszą gwiazdką -
ze srebrem betlejemskim co w pudełkach świeci -
z barankiem wielkanocnym. - Bez was świeczki gasną -
i nie ma życ dla kogo.

Ten od głupich dzieci.
Jan Twardowski

[ciupazka]

Ks. Jan Twardowski, zmarły na początku tego roku poeta, jeden z
najpopularniejszych twórców współczesnej literatury polskiej, firmuje nowy
tomik poświęcony strofom o Biblii. Zbiór ukazał się w liczącej już kilka tomów
serii wydawniczej.
Ukazujący się w tym tygodniu w tej samej serii zbiór wierszy jest poświęcony
tym razem najstarszej księdze świata. W tomiku na 168 stronach znajdziemy 56
wierszy. Ilustracjami do tego wydania są zdjęcia sakralnych i świeckich dzieł
sztuki. Pod każdą reprodukcją znajduje się wybrany cytat ze Starego lub Nowego
Testamentu.

Autorką wstępu do tomiku jest prof. Anna Świderkówna, która
napisała: "Poznaliśmy się wczesną wiosną 1961 r., kiedy ks. Twardowski mieszkał
już u sióstr wizytek. A do spotkania naszego doszło w sposób tak szczególny, że
biorąc pod uwagę wszystko, co z niego później wyrosło, zaaranżował je chyba sam
Duch Święty. I tak zaczęła się nasza długoletnia współpraca...". (MW)