Wódka znowu zabrała mi Mamę

[kinga_n1]

Po 11 latach abstynencji koszmar powrócił.
A przede wszystkim wrócił ten cholerny irracjonalny strach.
Jestem już dorosła, mam swoją rodzinkę ale mieszkamy z moją Mamą i
niestety uderza "to" w nas bezpośrednio.
wróciła do nałogu prawie 3 lata temu, szukałam pomocy w klubie do
którego chodziła ale jak nie chce chodzić na terapie to nikt nie
jest w stanie nic zrobić. Rozmowy, prośby, groźby nic nie dają.
Jest coraz gorzej- na początku między "ciągami" były 2,3 mies.
przerwy-teraz potrafi co tydzień, dwa. (zawsze zamyka się w pokoju)
Pracuje na wysokim stanowisku ale to jej nie przeszkadza brać
dni "na żądanie"
Ostatnio wyciągnęła do mnie ręce...
Mój mąż wkroczył...
Inaczej znosi się takie rzeczy jak jesteś dzieckiem i jesteś zależna
od rodziców a inaczej jak to ty jesteś odpowiedzialna za małego
człowieka a twoja matka robi ci krzywde.
już drugi tydzień omijamy się i tak na dobrą sprawę to nie wiem czy
jest jej głupio czy jest na mnie obrażona!???
...
Kolejny raz wódka zabiera mi matkę, przyjaciółkę, powiernika i chyba
przegrywam tą walkę :(

[myszabrum]

Jest jej głupio.

[myszabrum]

Rozwinę: myślę, że Twojej mamie jest ogromnie wstyd. Tylko że z tego wstydu nic konstruktywnego nie wynika. Bolesna prawda jest taka: w większości przypadków NIKT NIC NIE JEST W STANIE ZROBIĆ. Twoje życie nie jest życiem Twojej mamy. Ona się wykończy albo nie. NIE MASZ na to wpływu. I nikt nie ma złotej recepty.

[tenjaras]

> Twoje życie nie jest życiem Twojej mamy.

czasem jednak wygodniej jest mieć kogoś winnego przy boku

Nawiazujac do wypowiedzi powyzej...

[jerzy30]

Wiec dbaj o siebie i swojego meza. Mame zostaw - wie co robic by
przerwac chlanie - moze sie opamieta. Choc po latach 11-stu musi sie
zapewne dopic. Urlop na zadanie tez nie jest wieczny.

[1962wolf]

Jerzy............skoro pije juz trzy lata na powrot------to
nie jest to "dochlanie"-------tylko uzaleznienie calkiem
wzielo wladze nad nia. i tylko Ona sama moze sobie z tym
poradzic
przeciez wiesz ,ze tak jest
a te dziwne wpisy o szukaniu winnego pod reka---------radze
potraktowac jak nieporozumienie.szkoda na nie czasu

traciusz dziewczyno mame, przyjaciolke-------a te slowa
znacza ,ze bylyscie sobie bliskie........przynajmniej Ty bylas.
zajmij sie soba -----taki jest "urok" tego paskudztwa.
"soba"--------nie oznacza wykreslic jak psa z serca i umyslu---
ale nie zyc cudzym zyciem.

[kinga_n1]

Z całych sił chciałabym żyć tylko swoim życiem i widywać się z Nią
przy okazji "niedzielnych obiadków" ale nie da się uniknąć życia
razem skoro mieszkamy pod jednym dachem, a moje dziecko babcie
poprostu uwielbia. Staram się, narazie, wytłumaczyć tej małej
dziewczynce która we mnie siedzi, że to już nie ta sama kobieta-
kochająca, ciepła... bo jest mi strasznie ciężko nie móc do niej
zadzwonić, pogadać, posiedzieć razem, bo wiem że wszystko co jej
powiem Ona wykorzysta przy pierwszym piciu.
Najgorszy jest ten strach...
Pewnie jest to jeden z objawów DDA, ale nie wiem jak go pokonać!
Boje się jak pije
A jak nie pije zastanawiamy się z mężem za ile będzie kolejny raz.

[kurczak1]

A czy Ty, Kingo, robiłaś DDA? Jakąś terapię?

[kinga_n1]

Nie nie chodziłam na DDA, niestety.
Do tej pory ze mną nie rozmawia, obwinia mnie za tą sytuację
(rozmawiała z moim tatą), twierdzi że nie powinnam mówić mężowi co
było u nas w domu jak piła i nikt nie będzie jej oceniał. (jak
zaczęła pić mój mąż był w szoku i zaczęliśmy rozmawiać o swoich
dzieciństwach).
Źle mi z tym wszystkim, do tej pory wydawało mi się że wiem co robić
w takich sytuacjach ale teraz rozkładam bezradnie ręce.

[7zahir]

Mysle, że tu znajdziesz odpowiedzi na swoje pytania Kingo.
piekniezyc.republika.pl/
Pozdrawiam ciepło.

[kinga_n1]

Chętnie poczytam, dziękuje.