Ale cudo !

[doomi]

Czy ktoś wie gdzie dokładnie mieszka bohater tego artykułu?
Moją uwagę zwróciło nie tylko zamiłownie do ogrodu, ale także nietypowa bryła
jego domu. Fajnie że są tacy pasjonaci. Chętnie obejrzałabym sobie ten dom i
ogród także na żywo...
www.linia.com.pl/public/article.php?9-8422-0

[111majka]

Widziałam ogród z rzeźbami w Falenicy.... Specjalnie tam kiedyś pojechalam, bo też ktoś coś
powiedzial....
Ale z ulicy widać tylko kilka rzeźb stojących w ogrodzie, nie wiem czy to jest to samo.... Nie pamiętam
dokladnie gdzie to bylo. Jak odzyskam aparat spróbuję odszukać.

[gabi1311]

Bohater artykułu mieszka na Błotach w pobliżu klasztoru.Jadąc ul. Nadwiślańską
w stronę Warszawy trzeba skręcić w lewo w ul. Podstołeczną , dojeżdżajc do
klasztoru ponownie w lewo w ul. Nowowiejską i zaraz za klasztorem w wąską
uliczkę w prawo dojazdową do posesji p. Edmunda Majkowskiego.Można też kogoś
zapytać,tam go wszyscy znaają.Jednak nie można zbyt wiele zobaczyć z ulicy ,
zarówno dom jak i ogród otacza szczelny płot . To co można tam zobaczyć jest
istotnie imponujące.Zdjęcia zamieszczone w artykule to tylko maleńka cząstka
tego co mozna tam zobaczyć w rzeczywistości.

[111majka]

Dzięki gabi, warto się tam wybrać i zobaczyć chociaż zza płota
Ja w takim razie myślałam o zupełnie innym miejscu, po drugiej stronie torów.

A tak a propos miejsc cudnych - w albumie "JnŚ" na stronie 86 jest wspomniany Pan Stanislaw Gałązka i
jego dom nazwany przez niego Thahiti. Jest to dom-rzeźba stojący na skarpie wiślanej, tworzony,
zmieniany przez kilkadziesiąt lat.
Zawsze określenie "skarpa wiślana" kojarzyło mi się ze skarpą w Wawie, ale może tym razem się mylę.
Czy coś wiecie na ten temat?

Tahiti

[malinela]

Przyjaciółka mojej mamy, opowiadała o wizycie w Tahiti. Otóż, w latach '70
została zaproszona do tego osobliwego miejsca przez przyjaciół, być może nawet
przez Pana Gałązkę.

Z jej opowiadania wyłaniał się dom-miejsce niezwykłe, dokładnie tak, jak
napisano w JnŚ, przywodzące na myśl dzieła Gaudiego, wewnątrz posadzono ją w
rattanowym fotelu (rattan - lata '70!!).
Kierowane ciekawością i barwnymi opowieściami o miejscu, pojechałyśmy z siostrą
zobaczyć tę namiastkę Barcelony nad Wisłą.
Chym.. to co zastałyśmy, być może ze względu na upływ czasu, a może ze względu
na fakt, że już kilka pięknych rzeczy w życiu widziałyśmy ..zdecydowanie
rozczarowało nas. Budynek był opustoszały, wyglądał jak ambitna wizja
domorosłego artysty. Może poszczególne elementy domu nadal są ciekawe, ale
całość nie tworzy dzieła.

My byłyśmy w tym przedziwnym miejscu na początku lat '90, ale służę opisem
(przynajmniej w przybliżeniu):
Jadąc z Józefowa do Otwocka ulicą Nadwiślańską, chwilę przed skrętem do Ośrodka
Drogowców, który jest po lewej stronie, należy skręcić w prawo, czyli w stronę
Wisły i to są te okolice.