...być czy mieć ?...

[jul.s]

.....w moim środowisku ....specjalnie teraz to temat gorący .....
porównując architekturę Holandii ,>Hiszpanii>Austrii i Polski
wypadamy „tragicznie /źle/”
.....z jednej strony architekt studiujący filozofię Deridy by
mieć „podbudowę” dla swych dekonstruktywistycznych kompozycji brył budynku /
bez zleceń / - z drugiej architekt / może też bez talentu i chęci/ pracujący
pod dyktando mającego marne poczucie estetyki klienta /dużo zleceń/... -
opis jest prymitywnie uproszczony ..ale../wymogi forum/

.............jak sądzicie - czy człowiek ma prawo budować dom którego
widok powoduje u sąsiada i innych odbiorców frustrację i wprowadza go w
poważny stres.
........czy jest możliwe zastosowanie kryterium „przyzwoitości” -
przyzwoitego poziomu ?

pozdrawiam i zapraszam ....

ps. temat nie nowy ..może jednak

[oldpiernik]

Mistrz Piotr i Mistrz Jan ze starego wiersza?

W branży motoryzacyjnej jest nie inaczej.
Klient stawia niedorzeczne wymagania, tudzież "genialne" pomysły, bo ma
pieniądze. Marny inżynierzyna na etacie ma wyjście honorowe lub pragmatyczne.
Rodzinę na utrzymaniu też ma.

Temat nie do przemilczenia.

Tutaj, na forum, pozwalam sobie bywać.
W biurze, mam robotę.

Czy jestem hipokrytą?

OLDWAHACZ

[jaro_ss]

A ja sobie powiem z pozycji klienta, chociaż więcej jestem niż mam, że pomimo
że słucham rad, to wolę mieć po swojemu.... tak jak sobie wymyślę, architekta i
inżyniera potrzebuję, bo nie mam jego uprawnień, a czasem i wiedzy.

Tak sobie przypominam, że jak mój tato sobie domek projektował, to jako
zapalony hobbysta, tak wszystko rozrysował, że architekt mu tylko pieczątkę
przybił...

Zakończę maksymą: aby być, naprzód jednak trzeba coś mieć....

[malvvina]

ale co ?

> Zakończę maksymą: aby być, naprzód jednak trzeba coś mieć....

[jul.s]

-piszesz-
> Tak sobie przypominam, że jak mój tato sobie domek projektował, to jako
zapalony hobbysta, tak wszystko rozrysował, że architekt mu tylko pieczątkę
przybił...

....odpowiem w dwu wersjach :

1 - spokojnie -
- projektowanie swojego domu tata poprzedził latami "domowych" studiów
historii architektury , kompozycji , norm i przeanalizował setki dobrych
projektów - praktycznie stał się architektem -/architekt to niekoniecznie ten
który ma dyplom !/

2.-mniej spokojnie -
- w czasie gdy tata projektował dom wykonał dla sąsiadów kilka operacji
wszczepienia "bajpasów" i nauczył grać na fortepianie młodego Zimermana

.......pozdrawiam ...

[jaro_ss]

Wesoło......
Mamy z tatą pewne przygotowanie inżynierskie, i rzeczywiście jesteśmy do
pewnego stopnia "kombajnami".... Tato co nieco studiował i nawet jakiś ładny
popularnie szanowany tytułek ma na koncie.... fakt, obłożył się książkami i tak
się w tym zapomniał, że jego studenci mieli pretenjsje, że im budownictwo
wykłada, a nie to co ma w programie....

Może nie jest to arcydzieło arhitektury, ale jest nawet całkiem funkcjonalne,
jak o mnie chodzi, to na wakacyjną posiadówkę i na postój podczas przejazdów
przez Polskę mi wystarcza.... Za to nieopodal jest domek pewnego Prokuratura,
rzeczywiście jest na co popatrzeć...

Nie wiem jak się to ma do ogólnych koncepcji urbanistycznych, ale czasem warto
coś zrobić własnymi rękoma, bo cieszy....

Ale tyle kasy co ten prokurator to ani ja ani tato nie ma.... Komuna
zdeklasowała nasze zawody.... Poza tym cenimy sobie spokój ....

Teraz będę rozbudowywał swój domek i zobaczymy, mam pewne koncepcje...

Co do medycyny, to pewnie jakbym postudiował, to bym i mógł te bypasy robić,
siostra akurat jest chirurgiem. Zimmermana nie uczyłem grać, ale grałem i na
fortepianie i organach, znam się na emisji głosu, liznąłem trochę muzyki
wokalnej, komponuje piosenki, i może teraz już się starzeję, ale gdybym mógł
pomażyć i mógłbym przeżyć życie na nowo, to chciałbym mieć na tyle bogatego
tatusia, żeby tylko studiować tak parę fakultetów równolegle, lub po kolei,
niestety musiałem sobie znaleźć pracę, i tak mam nieźle....

[scand]

> Ale tyle kasy co ten prokurator to ani ja ani tato nie ma.... Komuna
> zdeklasowała nasze zawody.... Poza tym cenimy sobie spokój ....

Środki które pozwalają na wybudowanie domu to deklasacja ? To, co nią nie
jest ? Zbudowanie pałacu na wielohektrowej posiadłości ?

[jaro_ss]

tzn Moje i Taty.... właśnie o te środki chodzi, kiedyś inżynier, to był ktoś,
dzisiaj uczelnie produkują ich masowo, i przyznam się, że nie narzekam na
młodszych kolegów, ale poziom kształcenia uczelni jednak spada.....

Jesteśmy "wielkoprzemysłową klasą robotniczą", a nasze funkcje podstawowe w
procesie produkcji sprowadzają się do roli jaką w domowych instalacjach
spełniają hydraulicy.... Tylko, że wymagają od nas dyplomów, zatwierdzeń,
uprawnień i takich tam.....

I po co to komu, prestiż spadł, a ja i tak umiem o wiele więcej niż potrzeba,
aby się w pracy utrzymać, tylko czasem sprawiam kłopoty, bo mam jakieś nowe
pomysły .... :o)

[scand]

Hydraulicy jednak rzadko posługują się komputerem więc może jeszcze coś różni
od nich inżynierów

[jul.s]

......... wydaje się że w naszej kulturze leży ciężka wada – brak
szacunku dla profesjonalisty
, w Polsce profesor wyższej uczelni od konstrukcji lotniczych zaprojektuje
dom , prawnik położy płytki w łazience , aktor jest „znanym”fotografikiem ,
śpiewak operowy malarzem – to z rzadka jest możliwe i daje przyzwoity
efekt .......
.................gorzej gdy inwestor - facet z kasą jest przekonany że „on
wie lepiej” - taki odrzuca gruntowną wiedzę ,znajduje „architekta” / są tacy
którzy – „najpierw mieć a potem być” / do podpisywania swoich „wypocin” i
nasz kochany kraj jest zapaskudzony „gargamelami” ,”koszmarkami” i wielkimi
pretensjonalnymi obiektami „dużej” architektury ......
.........generalnie nie myślimy o przybliżeniu „facetom z kasą” i innym
wyznawcom -”pop-sztuki” że może być inaczej .
....estetyka , zapełnianie przestrzeni z głową - to
niepotrzebna „historia” .........

.......pozdrowienia .....

[oldpiernik]

Zatem....
Zdecydowanie być. Mało tego, jeszcze być sobą. ;0)
I mieć na to środki.. hehehe

Jako nieprofesjonalny uczestnik filozoficznej, bądź co bądź, kawiarenki, muszę
zastrzec, że posiadam w obfitości, szacunek dla profesjonalizmu.

OLDPRYWATNIE :0)

[jul.s]

.........i jeszcze do tego być młodym , pięknym i zdrowym
i jeszcze do tego miec kogoś "drogiego"

........dobrej niedzieli....

[witekjs]

Za komuny uczono nas, że trzeba być i nie pieniadze decydują o tym, co w życiu
najważniejsze...
Jednocześnie, mieszkali oni w domach naszych wysiedlonych dziadków, dzieci
uczyły się w dobrych szkołach, na wakacje wyjeżdżały do Arteku, na Krym.
Studia i stypendia podyplomowe za granicą, również były bynajmniej nie dla
zdolnych, chłopskich i robotniczych dzieci...
Wielu z nas, jako dorastający młodzi ludzie, było w stanie uwierzyć, że nie
pieniądze decydują o tym kim jesteś.
Z czasem okazało sie, że bez pieniędzy i/lub układów
/=pieniedzy, możliwości, władzy/ jednak "nie jesteś"...
Pozostaje wiedza, w tym o tym, że nie jest pewne twoje jutro.

Witek

[jul.s]

........pozostaje jeszcze pytanie - jak się kryć przed kolegami i jak pokonać
pieprzonego kaca , który cię dopada po zaprojektowaniu miernego "dzieła" -
podyktowanego przez /dobrze płacącego/ faceta z kasą......

....pozdrawiam ,dziękuję za wsparcie ,granice "przyzwoitości" muszę sobie
wyznaczyć sam ....
- czasami męczony niealkoholowym kacem julek -

[kamfora]

jul.s napisał:

> ........pozostaje jeszcze pytanie - jak się kryć przed kolegami i jak pokonać
> pieprzonego kaca , który cię dopada po zaprojektowaniu miernego "dzieła" -
> podyktowanego przez /dobrze płacącego/ faceta z kasą......

Odpowiedź (jak na wszystko jest w Biblii.
Po pierwsze:
Pierwsze przykazanie Dekalogu: Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną
Czyli: pieniądz też nie może być bogiem.
Po drugie: Ewangeliczne nawoływanie Chrystusa o przedkładanie
zasad nad osobami(nawet najbliższymi), czyli na przykład
nie usprawiedliwianie kradzieży, zabójstwa, kłamstwa - koniecznością
zapewnienia sobie/rodzinie odpowiedniego standardu życia/a nawet życia w ogóle.

A ponieważ to powyższe jest bardzo trudne i raczej w sferze celu do którego
powinno się dążyć - to mamy coś takiego jak akceptacja swojej ułomności/
niedoskonałości/upadków. Pogodzenie się z ciągłymi upadkami nie oznacza jednak
przecież zamiany chodzenia na czołganie się (w celu uniknięcia kolejnych
upadków), tylko na podnoszeniu się (nawet przy wtórze śmiechu i nawet gdy
warunkiem powstania jest prośba o czyjąś pomocną dłoń).

Uff...chyba zagmatwałam jeszcze bardziej

[calculemus]

Oczywiście, że może, przeciez skoro tenże budynek jest budowany na czyjes
zlecienie to znaczy, że podoba się dla własciciela a inni moga tylko
zaakceptowac jego wybór, wyrocznia jest tu własciciel, takie jest moje zdanie.

[jaro_ss]

No, życie takie jest....
Ale wrócę jeszcze do Taty, prokuratora i takich tam...
Otóż - my "tam" byliśmy "od zawsze", natomiast niedawno okazało się, że jest to
najdroższa ziemia pod zabudowę jednorodzinną w mieście. Domek pana Pro... jest
piękny, stylem przypomina założenia Instytutu Japońskiego w Krakowie... te same
faliste linie, wkomponowane w pagórkowaty krajobraz, front jest nieco wyżej, z
tyłu w zagłębieniu odkrywa się niższa kondygnacja. Stanowi to rzeczywiście
daleko posuniętą sztukę w porównaniu do nawet innych domów z "wypasem", gdzie
jedyną ozdobą są takie wieżyczki, niczym z amerykańskiej bajki o
średniowiecznych zamkach....

Inaczej rzecz biorąc - aby móc zaistnieć, trzeba narzód mieć finanse i
odpowiedni gust. Niektórym brak finansów na "ekstrawagancje", wygrywa ten
architekt, który dobrze trafi.....

A tak na marginesie - znacie seminarium Zmartwychwstańców projektowane przez
Kozłowskiego? Mógł sobie gość poszaleć - i te takie symboliczne instalacje
architektoniczne - ściana milczenia, wisząca kolumna, otwarta kopuła....

Co do fachowości - a Pmiętacie Brunella i Stevensona - projektują prawie
wszystko: tunele, mosty, kolej parowozy, wagony, statki... napędy do nich...

To dzisiaj ta specjalizacja rodzi nisze.... i głównie chodzi o to, żeby innych
i nowych do korytka nie dopuścić....

[oldpiernik]

nieco inna beczka
miecia czy bycia ;0)

zachowanie równowagi pomiędzy posiadaniem/zdobywaniem (fajny wynalazek, ten
ukośnik) dóbr, pozwalających zapewnić spadkobiercom kodu genetycznego dobre
warunki na starcie, a utrzymaniem z tymiż spadkobiecami bliskiego kontaktu
emocjonalnego

w skrócie
jechać na kontrakt za wielkie pieniądze z ograniczeniem kontaktu z potomstwem
czy za bardzo niewielkie pieniądze mieć szansę wytłumaczyć dziatwie (za pomocą
stałego kontaktu, a jakże), że nie może mieć TAKICH warunków, bo...

skrót nie bardzo wyszedł
ten temat ćwiczymy na organiźmie własnej rodziny
teoria i praktyka w trakcie prób

OLDKRÓLIK

[jul.s]

-piszesz-
> skoro tenże budynek jest budowany na czyjes
zlecienie to znaczy, że podoba się dla własciciela a inni moga tylko
zaakceptowac jego wybór, wyrocznia jest tu własciciel, takie jest moje zdanie

.........i tu absolutnie nie ma zgody ..- pisałem o tym wczesniej ..- takie
rozumowanie prowadzi do tego ze Polska jest "smutną prowincją architektury
europejskiej"

....pozdrawiam...

[jaro_ss]

Jest chyba jeszcze Wydział Architektury i też ma chyba coś do powiedzenia -
jeśli to w jakimś mieście, jak na prowincji miasta - to niech mu bedzie.....

[jul.s]

jaro_ss napisał:

> Jest chyba jeszcze Wydział Architektury i też ma chyba coś do powiedzenia -
> jeśli to w jakimś mieście, jak na prowincji miasta - to niech mu bedzie.....

......prawo budowlane składa całą odpowiedzialność za projekt na "twórcę" - o
formie architektonicznej decyduje tylko projektant /inwestor nie ma formalnie
nic do powiedzenia /- /są jeszcze plany miejscowe które bardzo ogólnie
narzucają forme w danym obszarze/

...dużo słońca..

[jul.s]

.....szukam nauk / potwierdzenia moich zyciowych zasad też / i tłumacze Twoją
wykładnię ---

Warunki konieczne do szczęścia :-)

[kamfora]

oldpiernik napisał:

> skrót nie bardzo wyszedł

Skrót wyszedł bezbłędnie


Oczywiście: "każdy musi odnaleźć swoją własną odpowiedź" ale
moim zdaniem NIC nie zastąpi kontaktu/obecności.
Zawsze przecież będą jakieś "TAKIE warunki, których nie można bo..."
i zawsze w wyniku porównywania się z innymi
znajdziemy takich, którym będziemy mogli pozazdrościć i takich,
przy których poczujemy się "wybrańcami losu"...

[jaro_ss]

Ja nie mam za bardzo wyboru, naprzód trzeba zapewnić to i owo rodzinie...
A tak swoją drogą, to odnoszę wrażenie że w pewnych dziedzinach
przedsiębiorczości bronią się rękami i nogami przed tym, co można nazwać
postępem.....

[kamfora]

jaro_ss napisał:

> A tak swoją drogą, to odnoszę wrażenie że w pewnych dziedzinach
> przedsiębiorczości bronią się rękami i nogami przed tym, co można nazwać
> postępem.....

A co można (a czego nie można ) nazwać POSTĘPEM?

[jul.s]

.....nie jestem pewien czy o tym samym mówimy ale ....

- średni ludzie wolą "zgraną płytę" - tak jak w muzyce prosty ,pop-temat który
powtarza się w stu wcześniejszych kompozycjach - na szansę na "popularność"
czyli dalej kasę - i robią takie przeboje bardzo średni twórcy /bez nazwisk/

- tak i w architekturze łatwiej o kasę z "wtórnymi tworami"

"POSTĘP" - przełamywanie barier , stawanie na wyższe stopnie zawsze spotyka
się z odporem tz. opinii społecznej -też "rynku" - i tu potrzebny
jest "mecenas" - teraz "sponsor" ----

[jaro_ss]

Postęw w ogóle to temat na nowy temat...

A mnie konkretnie chodzi o postęp w organizacji produkcji, wdrażaniu nowych
technologii i tak dalej.

[kamfora]

jaro_ss napisał:

> A mnie konkretnie chodzi o postęp w organizacji produkcji, wdrażaniu nowych
> technologii i tak dalej.

A jak się to ma do:
>>A tak swoją drogą, to odnoszę wrażenie że w pewnych dziedzinach
przedsiębiorczości bronią się rękami i nogami przed tym, co można nazwać
postępem.<< ??

Tak już jest, że postęp w jednej dziedzinie powoduje regres w innej.
Zależy więc wszystko od tego, co dla kogo jest ważniejsze.
(Próbowałam to ująć matematycznie, ale po kilku próbach postanowiłam sobie
- i Wam - darować
Jedno jest pewne: nie tyle jest ważny dla danego człowieka postęp między
epokami( w danej dziedzinie) , ale między poszczególnymi etapami jego własnego
życia.

W jednej zaś (najważniejszej) dziedzinie postęp jest niemożliwy - i to
zarówno brak go na przestrzeni wieków jak i w czasie trwania jednostkowego
życia. Chodzi mi o postęp w umiejętności dokonywania wyboru między dobrem a
złem. Postęp w moralności.
W każdej chwili każdy człowiek jest skazany na dokonywanie takiego wyboru i
ilość dokonanych w przeszłości wyborów dobra wcale nie determinuje kolejnego
wyboru dobra ani nie czyni tego kolejnego wyboru łatwiejszym.

Biegnąc w jadącym ekspresie od ostatniego wagonu do elektrowozu nie dotrzemy
z Poznania do Warszawy szybciej niż ci, którzy wygodnie siedzą w tym ostatnim
wagonie )

[jaro_ss]

Teoretycznie, bo potem musimy wrócić do ruchomych schodów gdzieś pomiędzy tyłem
a środkiem składu ;o)


Postęp moralny, to jedno, a osiągnięcie czegoś to drugie, dlamnie osiągnięcie
czegoś moralnymi metodami, to miara moich życiowych dokonań. Jeśli uda mi się
wprowadzić to co zamyślam, co będzie miarą postępu technicznego w mojej
specjalności - to będzie mój sukces i to moralny też, bo solidnośc w pracy tak
postrzegam.... Jeśli skończy się na drobiazgach, to będę przynajmniej miał
satysfakcję, że te drobiazgi robiłem, "od ręki", a dla innych to był szczyt ich
możliwości.... Jakby nie było, to próbowałem....

[jul.s]

.......będę bliżej o długość pociągu !!!!!....

[oldpiernik]

jeśli celem była lokomotywa, na pewno ;0)

[oldpiernik]

Wracając do środowiska pracy.
Kiedy umawiają się dwie strony, dochodzi do porozumienia.
To jest miejsce specyficznej równowagi pomiędzy być i mieć.
Próbując dotrzymać warunków tej umowy każda ze stron jest.
Po realizacji umowy, każda ze stron potencjalnie może mieć.
Jednak, aby zachować tę równowagę, potrzebne jest wzajemne zaufanie.

W ludnym, przenikniętym wieloma zależnościami społeczeństwie, podpieramy
potrzebę zaufania, gromadząc świadectwa, dyplomy, certyfikaty.
Czy posiadanie składu tychże, istotnie czyni godnym zaufania?

OLDZZAWODEM

papierki z pieczątkami

[kamfora]

oldpiernik napisał:

> W ludnym, przenikniętym wieloma zależnościami społeczeństwie, podpieramy
> potrzebę zaufania, gromadząc świadectwa, dyplomy, certyfikaty.
> Czy posiadanie składu tychże, istotnie czyni godnym zaufania?

Odpowiedź może być tylko jedna: absolutnie nie czyni.
Co więcej : system prawny - jakikolwiek byłby dobry - zawsze będzie działał
ex post, czyli już po wyjściu na jaw, że ktoś używał jakiegoś "papiórka
z pieczątką" , który mu się nie należał.

Kiedyś oglądałam reportaż o pracy konserwatorów Manhattan Bridge. Praca na
wysokości - docierali tam tylko ci pracownicy i tylko oni mogli zaświadczyć,
że pracę wykonali uczciwie. Jakimi papierami winni się okazać ludzie, od
których oczekuje się przede wszystkim uczciwości?

I tak mi się mocno zdaje, że wszelkie zaświadczenia, wszelkie umowy, dyplomy
certyfikaty i inne tego typu nic nie są warte, jeśli została zerwana umowa
najważniejsza, umowa bez papierka ale dająca największą i jedyną gwarancję.
Umowa między człowiekiem i Bogiem.

[jul.s]

......dlaczego nasze rozmowy mają być "oderwane od życia" -

...po to się tworzy "procedury" - "procedura zaczyna pełnić rolę boga" ====>
patrz "Bruksela"
- by zabezpieczyć się przed - "jedynym uczciwym człowiekiem jest pies" ,
i przed nieuctwem / uprawnienia , akredytacje , specjalizacje , matura i
dyplom/

......właśnie - rozmowy o ideach - czy tutaj można rozmawiać tylko o ideach bez
analizy jak się mają do życia /bez jakiejkolwiek kpiny!!/ - to mnie gryzie -
patrz rozmowa - socjalizm idea-> socjalizm realny-> stalin -aliende ====>
aliende z góry skazany na przegraną

.....julek..

[kamfora]

jul.s napisał:

> ......dlaczego nasze rozmowy mają być "oderwane od życia" -

Rozmowy tzw "życiowe" dotyczą konkretnych rozwiązań konkretnych problemów.
Przeważnie są to "co byś zrobił(a) na moim miejscu?" "ja bym..."
"dlaczego?" bo tak uważam za słuszne"

Dobrze jest czasem oderwać się od konkretów i pokusić się o jakieś
ogólniejsze sformułowania z argumentacją również sięgającą nieco dalej niż
"bo tak".

Oczywiście - bez popadania w skrajność

[jul.s]

> Dobrze jest czasem oderwać się od konkretów i pokusić się o jakieś
> ogólniejsze sformułowania z argumentacją również sięgającą nieco dalej niż
> "bo tak".

."..dobrze jest czasem.." --i brzmi po ludzku bo już zaczynałem się bać że nie
jestem człowiekiem
..... czyli - szczęście - satysfakcja etyczna ,intelektualna jest równie
ważna jak i ta - "człowiek jest tym co je " /przecież ja tego nie wymyśliłem/

- "bo tak" - nie "bo tak" !! - tylko- sądzę że życie zweryfikowało tę idee
i nie należy trwać przy niej i ewentualnie argumentować /jak ktoś pisał/ -nie
te probówki i odczynniki /

.....dzięki ....pozdrawiam ..

[oldpiernik]

To właśnie o tym chciałem.
Papierki z pieczątkami potrzebne są, bo "słowo" ulega dewaluacji.
Zastanawiam się nad dewaluacją "papierków z pieczątkami".
Krok dalej.
Powszechna anonimowość w coraz liczniejszych populacjach zmusza do
zaufania "nieznajomym", legitymującym się "papierkiem z pieczątką".
Jeszcze dalej.
Ufamy procedurom, czy ludziom?
Jak dalece ufamy?

Umowa pisemna zawarta między dwojgiem ludzi w świetle prawa zakłada "dobrą
wolę" obu stron. Gwarancje?

Zbyt dużo wątków, przepraszam.

OLDPRZYTKANY

[lo_ntek]

Architektura jest sztuką użytkową i jako taka staje się „Sztuką” (jakie to
zużyte słowo)z woli przypadku lub sponsora (znam przypadki” sztuki „przez
koligacje rodzinne [nie mylić z genetyką]). Jeśli więc chcemy wyjść poza
użytkowość trzeba „coś” mieć choćby szczęście (niektórzy mówią że wytrwałość w
oderwaniu od rzeczywistości i zdrowie do tego by je znosić –jednym słowem
poświęcenie i konsekwencję)
Oczywiście trzeba być zawsze przygotowanym na ten szczęśliwy traf (można by
również zabiegać o ten „traf” co jednak trochę kłóci się z zupełnym
oddaniem „sztuce”
Ale chciałam spytać o coś innego. Zainteresowała mnie raczej uwaga dotycząca
zastosowań sposobów i taktyk tropienia zachodniej metafizyki J.Derridy do
pracy projektowej w architekturze.( no właśnie napisało mi się jak temat pracy
magisterskiej) i chętnie bym poznała więcej szczegółów .

pozd zdrapka

[jul.s]

..zastrzeżenia : nie jestem ani wielkim architektem ani filozofem /tym
bardziej /

...napisałem o Derridzie zestawiając marnego architekta i dobrego który
szuka "kontekstu" w filozofi .....dekonstruktywizm funkcjonuje i tu i tu i
sądzę o ile nie jest to mistyfikacja że wielcy architekci dekonstruktywiści
mogą studiować Derridę by szukać uzasadnień dla niezrozumiałych bądz co bądz
kompozycji

- Ponieważ by zrozumieć tego filozofa trzeba znać sądzę całą filozofię -
/trzeba być filozofem "wyuczonym" -/ .... - to widzę że powoływanie się na
Derridę może byc udziałem ludzi duzego formatu i nie jest to powszechne dla
dużej rzeszy architektów.

- wobec powyższego ze względu na mój poziom nie jestem w stanie Ci pomóc -

- pozdrawiam -