Filmy

[brasilka2]

Mało filmów portugalskich oglądałam w swoim krótkim życiu, ale jeden należy
do moich faworytów: "A bomba". Fati nam wyświetliła na zajęciach i wszyscy
zdechliśmy ze śmiechu.
I jeszcze pamiętam "Amo-te Teresa", z którego to filmu musieliśmy wypisać
słówka, a potem Fati zrobiła nam z tego sprawdzian.
A potem już nic nie pamiętam...

[kraksa2]

Bombe pamietam, puszczal ja nam Jose i tez zesmy sie ze smiechu kitlosili.
Chetnie bym jeszcze raz to obejrzala, bo niewiele pamietam. Wiem, ze bylo kilka
niepowtarzalnych tekstow i sytuacji, ale nic poza tym. Moze komus by sie
chcialo w kilku slowach pamiec mi odswiezyc?
Amo-te Teresa tez mialam przyjemnosc. Ile osob w grupie, tyle bylo opinii na
temat filmu. Milosc miedzy nastoletnim szczeniakiem a trzydziestoparoletnia
kobieta. Niektorzy strasznie skrytykowali ten film, bo taki nieprawdziwy,
nieprawdopodobny. Mnie tam sie podobal.
"Delfin". Mialam hmmm... przyjemnosc widziec go na festiwalu filmow UE.
Zlinczowalam go i rownie szybko wyrzucilam ze swej glowy.
Bardzo cieplo wspominam Agua e Sal, glownie ze wzgledu na zdjecia. Mam fiola na
punkcie dobrych zdjec w filmach. W tym byly nieprzecietne.

Capites de abril... Niech wypowiedza sie ci, co to maja lepsza pamiec. Ja, jak
ogladam film raz, to po kilku latach nie jestem w stanie go oceniac.

[endereco]

Pamiętam rekordowo nudny film Manoela de Oliveiry o nieszczęśliwej miłości z
Pedro Abrunhosą w roli głównej, w którym, jak mi się zdaje, aktorom zabroniono
się uśmiechać, a główną atrakcją były wstawki z koncertów PA. W telewizji
polskiej leciał też film pt "Tristeza" z Marią de Medeiros o dziewczynie,
której w życiu przytrafiły się chyba wszystkie mozliwe nieszczęścia (gwałt,
niechciana ciąża, samobójcza śmierć matki itd)

[kraksa2]

Czytalam niedawno, ze telewizja polska pokazywala tez "Klasztor", oczywiscie w
porze najwiekszej ogladalnosci, gdy to kazdy Polak siedzi i zajada czipsy przed
tv: okolo godziny 24.00. Nachwalili sie, nachwalili, smaku mi narobili, wiec
zaczelam szukac CZEGOKOLWIEK Oliveiry w wypozyczalniach. Chyba mialam
wyjatkowego pecha, bo nie znalazlam niczego :/

Moze ktos zna sie na tworczosci Oliveiry? Bo slyszalam, ze jego filmy wprost
zieja nuda. Nie zamierzam opierac sie na opiniach, ale chetnie poslucham czegos
rzetelnego na ten temat.

[menina]

moja ex-kumpela ze studiów (filmoznawstwo) pisała prace mgr z kina
portugalskiego, co było sercem, ale bynajmniej nie do kina portugalskiego,
podyktowane.
coś tam kiedyś na bazie tej pracy na którejś z polskich filmowych witryn
opublikowano. można wrzucić w wyszukiwarkę.
mnie się w zeszłym roku bardzo za to podobał zegarek Swatcha "Manuel de
Oliveira" - no ładny taki był. poza tym oliveira ma już chyba ze sto lat
i o ile wiem, jego (apetyczniejszy) wnuk grywa w filmach.

[brasilka2]

A słyszeliście o filmie "Cinderela"?
Bo oglądać podobno nie ma czego - reżyser poszedł na całość i pokazał widzom...
czarny ekran. Z głosami aktorów w tle, którzy ponoć nie wiedzieli, że obrazu
nie będzie i grali normalnie.
Czy to prawda czy tylko plotki - pojęcia nie mam.
Pozdr,
Br.

[chiara76]

no nieźle...:)
Kabaty-Moczydlo
Portugalia i portugalski
Japonia

[xavier111]

A i owszem byl taki film, zrobiony przez pewnego dosc perwersyjnego i mocno
szurnietego dziadka o nazwisku Joao Cesar Monteiro, ktory zmarl jakies 2 czy 3
lata temu. Monteiro byl czyms w rodzaju heteroseksualnej reinkarnacji
Passoliniego z nalecialosciami z tworczosci Petera Greenawaya. Probowalem pare
jego filmow obejrzec, ale zawsze srednio po 10 minutach dawalem za wygrana.

A ten "mowiony" film to, o ile dobrze pamietam, nazywal sie "Branca de Neve" a
nie "Cindirela". Zreszta niewielka roznica, Krolewna Sniezka czy Kopciszek,
wszystko jeden czort.

[keepersmaid]

Glownie film byl slawny bo Monteiro dostal na niego jakis duze dofinansowanie
panstwowe i reakcje byly... podzielone. Czesc uwazala, ze jaja sobie robi i
niech zwraca dotacje, ale niektorzy (zawsze sie tacy znajda) dywagowali o
czystej sztuce i innych dyrdymalach.
A Monteiro byl wariat i tyle (w ramach czystej sztuki powiesil marynarke na
kamerze i zaslonil obiektyw, jak sie polapal bylo za pozno, wiec juz tak zostawil).

[kraksa2]

Dla mnie bomba pomysl, tez o tym filmie slyszzalam.Zreszta sztuka to pojecie
wzgledne i nie uwazam, ze mozna mu odmowic orginalnosci. Dzielo, ktore wzbudza
tyle emocji i dostaje tak rozne opinie, sztuka nazwac mozna, chociazby sztuka
zwracania na siebie uwagi.
Facet osiagnal to co chcial. Mowi sie o nim? Mowi sie ;p

[xavier111]

W sumie to racja. W koncu sztuka jest wszystko co ktokolwiek kiedykolwiek uznal
za sztuke i potrafil to krytycznie uzasadnic. Takie jest przynajmniej moje
zdanie.

[keepersmaid]

No z tym krytycznym uzasadnieniem tez roznie bywa. Jakis czas temu w NYC stala
"instalacja", ktora artystycznie przerabiala wiktualy na ... kupe, czyli byla
artystyczna wizja przewodu pokarmowego, dosc doslownie.
Stala ta instalacja na wystawie (oknie wystawowym) gdzies w okolicach Greenwich
Village i oczywiscie jakis krytyk "uzasadnil". I pewnie sprzedali za ciezkie
pieniadze...

[kraksa2]

Nie nalezy chyba wytyczac granicy, gdzie zaczyna a gdzie konczy sztuka. Moim
zdaniem nie ma czegos takiego jak SZTUKA w ogolnym i uniwersalnym pojeciu tego
slowa. Czesto zdarza sie, ze cos, co sztuka jest dla autorytetow, dla mnie jest
kupka gruzu. Pewnie oznacza to, ze sie nie znam i jestem prowincjonalna w swym
guscie :-/ Dla mnie sztuka instalacja ktora opisalas nie jest, choc bylo o niej
glosno. Tak samo jak sztuka nie jest tez palma na Rondzie de Gaulle'a ;p A
jednak znajda sie tacy, co to sie rozplywac nad nia beda w zachwycie...

Pzdr