Czego możemy się uczyć od mam karmiących butelką?

[fizula]

W ramach pojednania piersiowo-butelkowego proponuję taki wątek, w
którym spojrzałybyśmy z przyjaźnią na mamy karmiące z butelką i
spróbowały dostrzec ich pozytywne strony macierzyństwa. Zapewne
macie takie znajome, może nawet przyjaciółki, siostry, które karmią
z butelki swoje dzieci. Co dobrego mogłybyście zaczerpnąć od nich?
Co pozytywnego możemy się od nich nauczyć? Jakie ich życiowe wnioski
podzielić?
A może same miałyście incydenty macierzyństwa dłuższe lub krótsze, w
których same karmiłyście z butelki?- a więc czegoś Was nauczył ten
czas o sobie samych, o dzieciach, o Waszych relacjach.
A do mam karmiących butlką proszę wyjątkowo, byście się tu nie
wpisywały, a założyły sobie analogiczny wąteczek "czego możemy się
nauczyć od karmiących piersią?" na forum KB. Ja przynajmniej z
pewnością na taki wątek bym zajrzała.
Zamieniam się w słuch: jakie macie pomysły? Po drodze też się pewnie
wpiszę, ale znając życie, to już za mni wszystko wymienicie :o)

[mania2347]

No ja myślę że szybkości i sprytu w przyżądzaniu posiłków w nocy, bo my to na
śpiucha karmimy (ja to nawet czasem nie pamiętam kiedy) bo jakby mi kazali w
środku nocy butlę zrobić to nie wiem czy bym się nie pozabijała o własne nogi
za to Je podziwiam...

[basiak36]

Pierwsze dziecko karmilam piersia wylacznie 4 miesiace, potem juz pojawiala sie
butelka, piersia przestalam karmic calkiem kiedy mial 10 mcy, potem butelka i
niekapek.
Drugie dziecko caly czas na piersi, ma 21 mcy, zero butelek.

Mam wiele kolezanek karmiacych butelka, tutaj w UK ogolnie panuje przekonanie ze
w czyjes wybory sie nie ingeruje. I tez mam takie podejscie. Moge sobie swoje
pomyslec, ale ze nie siedze w czyjejs glowie wiec nie wiem co sie komus w glowie
dzieje, wiec nie moge oceniac. Mimo ze wiadomo iz sie ocenia, ale warto z tym
walczyc.

Nie wiem czy moge sie uczyc czegos od kogos tylko dlatego ze karmi tak a nie
inaczej.
Jedyne czego powinno sie uczyc, to otwartosci, akceptacji czyichs wyborow nawet
jesli wydaja mi sie niezrozumiale.
A przede wszystkim nie przyjmowania czegos tylko dlatego ze inni tak mowia. Nie
uznawania za norme czegos tylko dlatego wokolo mnie inni robia tak a nie inaczej.

[szczur.w.sosie]

Ja niczego.

[jagandra]

Znam bliżej 2 kobiety, które w ogóle nie karmiły piersią. Pierwsza próbowała, ale nie udało się, prawdopodobnie córeczka miała niedojrzały odruch ssania (potem synka już karmiła). Druga walczy z terrorem laktacyjnym i broni godności mam butelkowych, a ostatnio dowiedziałam się, że faktycznie nie może karmić. No i jeszcze jedna moja koleżanka karmiła 9 miesięcy, a potem wyjechała za granicę na 3 tygodnie - ale nie był to wyjazd rekreacyjny, raczej wyjątkowa okazja, by coś poznać. Wszystkie 3 są fajnymi matkami i dobrymi koleżankami. Akurat nie znam bliżej żadnej kobiety, która w ogóle nie karmiła, bo nie chciała.
Czego się nauczyłam? Chyba że każda opowieść jest inna, że czasem sprawy okazują się inne niż wyglądają na pierwszy rzut oka.

[agasobczak]

ZAWSZE można się czegoś nauczyć. Sama karmiłam dzieci znajomych kiedy musieli
wyjechać na tydzień. I podziwiam rzeczywiście nocki!!! To był dla mnie ciężki
czas wstawać do swojej w nocy a także wstawać do córeczki koleżanki, którą
karmiłam butelką. A dla mojego męża karmienie butelką było wspaniałym przeżyciem
bo nasze dzieci nie były przekonane do takiego sposobu karmienia.
Rzeczywiście mam większość znajomych które karmią butla i nie pamiętam, aby na
tym tle był między nami jakiś konfliktKażda historia jest inna

się wtrącę - ja butelkowa mama ;)

[gonia28b]

basiak36 napisała:

> Mam wiele kolezanek karmiacych butelka, tutaj w UK ogolnie panuje
przekonanie z
> e
> w czyjes wybory sie nie ingeruje. I tez mam takie podejscie. Moge
sobie swoje
> pomyslec, ale ze nie siedze w czyjejs glowie wiec nie wiem co sie
komus w glowi
> e
> dzieje, wiec nie moge oceniac. Mimo ze wiadomo iz sie ocenia, ale
warto z tym
> walczyc.
>
> Nie wiem czy moge sie uczyc czegos od kogos tylko dlatego ze karmi
tak a nie
> inaczej.
> Jedyne czego powinno sie uczyc, to otwartosci, akceptacji czyichs
wyborow nawet
> jesli wydaja mi sie niezrozumiale.
> A przede wszystkim nie przyjmowania czegos tylko dlatego ze inni
tak mowia. Nie
> uznawania za norme czegos tylko dlatego wokolo mnie inni robia tak
a nie inacze
> j.

Autorce tego posta biję brawo!
nareszcie widzę kogoś, kto potrafi spojrzeć na sprawę z dystansu,
nie opowiadając jedynie o swoim własnym karmieniu piersią.
Zaraz przeczytam resztę z tego wątku i może zgodnie z propozycją,
założę podobny na forum o karmieniu butelką

[mruwa9]

Chyba niewiele, w moim srodowisku praktycznie wszystkie mamy ( z
mojego pokolenia) karmily piersia, minimum 8 miesiecy, a zwykle
ponad rok. Taki ewenement No, po dluzszym zastanowieniu: tego,
ze przezywalnosc dzieci karmionych sztucznie jest rownie dobra, jak
karmionych piersia. I ze praktycznie cale moje pokolenie jest
wychowane na butelce ( z nielicznymi wyjatkami) i jakos wyroslo na
najczesciej jednak zdrowych fizycznie i psychicznie ludzi.

[landri83]

W zakresie karmienia - raczej nie, ale od nich jako od kobet i matek tak jak od karmiacych piersia mozna nauczyc sie mnostwa rzeczy. Od madrych czerpac inpiracje, od glupich - uczyc sie, czego unikac.

[budzik11]

Moja starsza od 14 do 24 m-ca (czyli 10 m-cy) karmiona była mlekiem
modyfikowanym. Wcześniej częściowo dostawała moje mleko z butelki (bo
pracowałam). Ale nie wiem, czy mogę napisać, czy mnie samą czegoś to nauczyło.
Chyba nie (poza tym, że przekonałam się, jakie to męczące pamiętać, żeby była
zawsze przegotowana i przestudzona woda w czajniku, że butelki trzeba myć, że
mleko trzeba kupować itp.). Generalnie - niefajne doświadczenie, nie chciałabym
tego powtarzać. Dlatego drugie dziecko karmione wyłącznie piersią (w sensie
mleka of kors), nigdy nie poznało butelki, od razu kubeczki.

[ila79]

Myślę, że możemy się uczyć pokory. Mam na myśli taką pokorę wobec
własnego ciała - poczucie, że jednak czasem może zawieść,
psychicznie i fizycznie. Po przeczytaniu wpisów niektórych mam
butelkowych nabrałam jeszcze większego szacunku i wdzięczności do
mojego ciała, bo w zasadzie karmienie poszło mi z górki. Wiem, że
gdyby pojawiły się takie problemy jak mamy opisują - poddałabym się,
bo nie miałabym na tyle siły psychicznej, żeby bez odpowiedniego
przygotowania to przetrwać. Żeby wszystko było jasne - od mam, które
świadomie rezygnują z karmienia, żeby się wyspać, czy iść na nocną
imprezę i w dodatku uważają, że mm jest równie dobre, co mleko
kobiece, nie zamierzam się niczego uczyć.

[fizula]

Czego można nauczyć się od konkretnych mam karmiących z butelki:
-pokory, jak pisała Ila79, ale też refleksji, że pomimo naszych
błędów, niepowodzeń nawet na początku drogi macirzyństwa mamy
prawo cieszyć się ze swoich dzieci, ich rozwoju; możemy doceniać
swoje macierzyństwo; myślicie, że będą nam zaoszczędzone wszystkie
błędy, niepowodzenia w wychowaniu dzieci? Moim zdaniem, każda z nas
prędzej czy później takich czy innych rozczarowań, trudności
doświadczy. Mamy karmiące butelką mogą nauczyć swoim optymizmem, że
niepowodzenie w jednej dziedzinie to jeszcze nie klęska na całym
polu, że jeszcze wiele przed nami i nie ma co się załamywać. Tak
naprawdę wychowanie dopiero się zaczyna.
-dystansu do sprawy żywienia dziecka: w końcu waga karmienia
mlekiem z każdym miesiącem, rokiem zmniejsza się, choć stopniowo i
powoli, ale jednak krok po kroku dzieci WYRASTAJĄ Z NIEGO; mamy
karmiące butelką często zwracają uwagę na relację z mężem, na nasze
własne potrzeby: i słusznie poniekąd, bo one też mają znaczenie;
karmienie piersią odejdzie w niepamięć- mąż pozostanie, własnych
potrzeb też nie trzeba zaniedbywać karmiąc piersią; dystans jest też
potrzebny, żeby się pośmiać z siebie i mieć ubaw;
-zdolności bycia zastąpioną- co się wiąże z powyższym;
łatwiej się żyje, gdy się wie, że jest ktoś, kto może nas zastąpić w
razie potrzeby; a więc dzielenia się odpowiedzialnością, uczenia jej
własnego męża- warto się uczyć. Chociaż mój mąż nie karmił
dzieciaków butelką pod moją nieobecność, a łyżeczką, ale musiałam
uwierzyć w niego, że sobie poradzi beze mnie i w swoje dzieci, że
też sobie doskonale beze mnie poradzą. Myślę, że mamom karmiącym
butelką przychodzi to często o wiele łatwiej.
-wytrwałości w przyrządzaniu posiłku dla dzieci w nocy o północy.
Oczywiście jeśli człowiek nie chce, to się niczego nie nauczy od
innego albo jak jest przekonany o własnej wyższości to nie widzi
takiej potrzeby, możliwości. Nie mamy jednak monopolu na udane
wychowanie: trzeba uważać, żeby nasze własne karmienie nie było
bezdusze. Dziecko to od razu wyczuwa, nieprawdaż? Także nie
odcinajmy się od innych mam, bo nikt nie jest doskonały.
Ten wątek nie oznacza jakiejkolwiek zachęty do zamiany karmienia
piersią na karmienie z butelki, oznacza raczej z mojej strony
zachętę do przyjaznej współegzystencji.

Fizula :)

[jagandra]

Przeczytałam sobie Twój post już 2 razy. Wygląda na to, że absurdalnie był mi on bardzo potrzebny

[fizula]

Dzięki, Jagandra, podniosłaś mnie a duchu, bo po przeczytaiu
aalogiczego wątku na Karmieniu Butelką zwątpiłam o celu
przedsięwzięcia.
Ale dla Ciebie warto było napisać :o) Zwłaszcza, że chciało Ci się
dwa razy przeczytać.

[dordulka]

Fizulo, warto bylo
U Was tez do pewnego czasu, krolowala odpowiedz "Niczego" Moze i u nas sie rozkreci w dobrym kierunku.
A jak nie, to bedzie to tylko dowodem, ze zadna z naszych "grup" nie jest jednorodna, jednomyslna i ze nei mozna pochopnie nas szufladkowac i wrzucac do jednego worka.
Mam przy tym ogromna nadzieje, ze oba watki nei stana sie przyczyna kolejnej jalowej dyskusji - One złe, My dobre))

[gonia28b]

no i tutaj też biję brawo - za zrozumienie problemu

[zaisa]

Ponieważ byliśmy o włos od tego, by syn został dzieckiem "butelkowym" (w sumie
tak zaczynał),więc musiałam się nauczyć:
- najważniejsze jest by dziecko nie było głodne. Sposób najedzenia jest drugorzędny.
- nie zawsze karmienie piersią musi się udać i to mnie nie dyskryminuje jako matki.
- bardzo łatwo zostać mamą butelkową bez własnej winy i chęci.

[jagandra]

Ja też przez 2 dni karmiłam butelką, bo moja mała odrzuciła pierś (nie radziła sobie z nawałem, ale ja tego wtedy nie wiedziałam). Nauczyło mnie to, że karmienie piersią bywa bardzo trudne, że można odczuwać wielką radość widząc dziecko pijące z butelki i że można za radą personelu medycznego przejść na butelkę dla dobra dziecka! To ostatnie byłoby możliwe tylko, gdybym nie miała tej wiedzy, którą mam, ale mam też świadomość, że przy pierwszym dziecku tej wiedzy nie miałam dosyć.

[verdana]

Tego, ze ojciec może sie zająć niemowleciem rownie dobrze, a czasem
i lepiej niz mama. Że nie trzeba się bać zostawienia dziecka na pół
dnia - albo i pare dni z ojcem. Że nie trzeba ojcu tlumaczyc, co ma
zrobic z placzacym dzieckiem i jak je uspokoić, ze jest on
rodzicem "w pelni" od poczatku, a nie tylko pomoca dla mamy.

[f-olka]

Czego, mnie się wydaje, że umięjetności wychodzenia pomimo maleńkiego dziecka w
domu. Ja wszędzie plącze się z dzieciarnią

Marzę o fitnesie gdzie mogę przyjść w dwójką dzieci a na sali gdzie ćwiczymy
będą miały swój kątek i ew. opiekunkę. Mogę i płacić 200 za karnet, ale
chodziłabym chętnie.

Karmiłam Frania butelką od 11 miesiąca i faktycznie szybkość przygotowywania
posiłków nocy to dobra umiejętność, bo Franuś na piersi przesypiał noce a na
butli nie.

Moja bratowa karmi butelką już 3 dziecko, ale nie wiem co mogłabym się od niej
nauczyć. Tego, że potrafi postawić na swoim i właśnie wychodzi każdego dnia bez
dzieci, ma czas bez dzieci dla siebie. Mnie tego brakuje, ale też w związku z
karmieniem jestem mentalnie i hormonalnie połączona ze Stasiem i wiem kiedy jest
głodny, wyczuwam nawet gdy od wielkiego dzwonu jestem na imprezie a mama do karmi.

Ja jedyne co pamiętam z karmienia butlą Frania to to, że coś zostało
nieodwracalnie przerwane. Moim zdaniem za wcześnie, wszyscy dookoła mi mówili,
że dobrze, ale jak urodził się Staś to moje zdanie się potwierdziło bo Franio z
automatu przystawił się do piersi. Teraz często udaje, że się karmi, lubi o tym
mówić, jest smutny lub płacze gdy karmię Stasia.

Ale podsumowując moją chaotyczną wypowiedź: to luzu w podejściu do dzieci
(zauważyłam, że mamy butelkowe nie są z tych super przejmujących się, ale może
to niesprawiedliwa ocena), wychodzenia bez dzieci z domu. Tyle

[f-olka]

Własnie fadalam z bratowa i jednak ona tez uziemiona.
Hmm wiec może karmienie nie ma nic wspólnego z wychodnym chociaż jak f
jadł już z nitki to nawet probowalam studiować.

Myśle jednak ze trzeba przestać się dzielić na mamy takie czy siakie.
Kochamy swoje dzieci. Dbany o nie jak umiemy. To najważniejsze

[gonia28b]

f-olka napisała:

> Myśle jednak ze trzeba przestać się dzielić na mamy takie czy
siakie.
> Kochamy swoje dzieci. Dbany o nie jak umiemy. To najważniejsze

O! totototo
brawo!

[dagis.1]

rozne sa powody karmienia butelka. nie wiem czego mozna nauczyc sie "ogolnie".
zapewne od kazdej mamy bez wzgledu na to jak karmi moglabym sie czegos nauczyc,
czegos ciekawego dowiedziec.

wracajac scisle do tematu: mam kolezanke ktora ze wzgledow zdrowotnych karmic
piersia nie moze. wiedziala to od poczatku a bardzo pragnela karmic dziecia
wlsanym mlekiem

nauczylam sie od niej glownie:

- usmiechac sie karmiac - mimo ze nie jest tak jak w marzeniach

- tulic swoje dziecko i dawac mu tyle milosci karmiac zwykla szklana butelka -
dla mnie to cos pieknego. i wiem jak duzo serca trzeba w to wlozyc. my karmiac
piersia jakby niewiele juz musimy dodac jeszcze- tlenie podczas karmienia
piersia jest jakby wpisane z gory. nakarmic butelka tak by przybralo to farme
takiej bliskosci naprawde jest trudno.

a "od zjawiska karmienia butelka" i tego calego trendu ucze sie tolerancji.
staram sie sluchac "drugiej strony" i tego co ma mi do powiedzenia... staram sie
doszukiwac jakis racji w tym wszystkim. smutno mi tylko czasem kiedy argumenty
karmiacych inaczej niz ja probuja obedrzec mnie i moje dziecko z godnosci. ale
to tez mnie czegos uczy zapewne.

[grochalcia]

Daga jak miło Cie widzieć