zdrada

[nangaparbat3]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=150&w=64572869&v=2&s=0
Bardzo ciekawy watek.
UWAGA: WARTO CZYTAĆ CAŁY, SA CO NAJMNIEJ SWIE ZASKAKUJACE POINTY

[anula36]

jak dla mnie to raczej jakis malolat sie nudzi.

Wątek ciekawy jak ciekawy...

[tricolour]

... dla mnie odrobinkę dziecinny, bo:

1. Człowiek powinien miec swoje tajemnice. Nie mozna sie podac na talerzu, bo
nikie cała prywatność. Poza tym każdy ma na sumieniu jakis seks obok, a jak nie
seks, to onanizm więc nie ma o czym gadać po latach.

2. Na co liczy osoba, która opowiada o takich swoich przeżyciach? No na to, że
bedzie jej lżej bez noszenia takiej nielojalności. I rzeczywiście jest lżej...
kosztem ciężaru dla drugiej strony - więc wyłazi egoizm jak cholera.

To tyle.

resume

[nangaparbat3]

Facet przez 16 lat uważal, ze zyje w udanym małzeństwie. Po jakichs osmiu
latach zona zaczęła sie obawiac, ze on ma romans - przekonana o tym romansie
(tkwiła w tym przeswiadczeniu przez 3 lata), dwuktornie go zdradziła. On nie
miał o tym pojecia, co do własnego romansu zapenia, ze to urojenia zony. Żona
po zdradzie wpadla w poczucie winy, tak poważne, ze skończyło sie załamaniem
nerwowym i leczeniem w szpitalu psychiatryczny. w czasie tego załamania
przyznala sie meżowi do zdrady - po 7 latach.
Mąż twierdzi, ze ona jest wspaniałą zoną, dokładnie taką, jakiej chce. ale nie
wie, czy jej nie opusci, z powodu tamtej zdrady sprzed 7 lat.
Mnie ta historia wydaje sie bardzo ciekawa, a wypowiedzi dyskutujacych
pouczajace. Na przykład o tym, ze sa ludzie, którzy odwet zawsze przedlożą nad
wszystko inne.

[rozwodnica]

Dla mnie jak najbardziej realne.
Smutne.
Przerażające.
I co do schematu - chyba nawet dość częste.

[z_mazur]

A ja to trochę inaczej zrozumiałem.

Żona zdradziła faceta 7 lat temu.
Potem zaczęła mieć podejrzenia co do jego wierności i zarzucała mu zdradę, której nie było, w końcu przeżyła załamanie nerwowe.

Jest coś takiego w psychologii jak projekcja. "Skoro ja zdradziłam, to on też napewno zdradził". W tym przypadku widać jak czasem dalekosiężne skutki może dać poczucie winy.

[nangaparbat3]

Masz rację, najpierw zdradziła, potem sobie wyobraziła.
Mozna by rzec: sumienie ja pokarało.

[em120777]

no tylko szkoda, ęe pokarało również nic nieświadomoego męża ...

[glos_z_offu]

Nangaparabat, piszesz o dwóch pointach. Jakich?
Mnie uderzył przerażający brak wiary tej kobiety w mężczyznę, którego ma obok
siebie. Który ją kocha. I w siebie też. Jak wiele związków rozpada się przez
fakt, że z ang. zwane self-esteem u wielu ludzi jest zatrważająco niskie. P.S.
Nad podniesieniem swojego pracuję

[nangaparbat3]

Rzeczywiscie, z tymi dwiema pointami to palnełam, bo pobieznie w pierwszym
podejsciu czytałam.
ale jedna została - facet zastanawia sie nad porzuceniem zony, do ktorej nie ma
absolutnnie nic poza zdrada sprzed siedmiu lat - nad porzuceniem jej w czasie,
kiedy oan przechodzi kryzys nerwowy, w dodatku wywolany poczuciem winy
związanym z tamta zdradą.
I w swietle tego - myśli o porzuceniu żony w kryzysie - jej brak wiary w meza
nie jest znowu taki bezzasadny.

[anula36]

mysle ze w rozwiazaniu tych problemow pomoglaby nieszczesnemu mezowi kochanka znajaca swoje miejsce.Odbudowalby by biedak swoje poczucie wartosci i mogl spokojnie zostac z wiarolomna zona.
Moze byc jeszcze tak ze domniemane wiarolomstwo zony to jej urojenie z okresu epizodu psychotycznego nie majace zbyt wiele wspolnego z rzeczywistoscia.

[maza15]

Anula,kochanka znajaca swoje miejsce?
O czym Ty piszesz?
W nastepne bagno ma sie wpakować? Następne wyrzuty po czasie?

to tak w lekkim nawiazaniu do:

[anula36]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=24087&w=63325399&a=63325399

[maza15]

Niby rozumiem,ale nie uważam,że "kochanka znająca swoje miejsce" to rozwiązanie.
To następne oszustwo.
Żadne rozwiązanie problemu.

[nangaparbat3]

A jednak bedę sie upierac przy swoim - jeśli zostaje się kochanką (czy
kochankiem) - w znaczeniu związku z osoba zonatą (zameżną) - trzeba się
samoograniczac, biorąc pod uwagę potrzeby stałych partnerów swoich ukochanych,
a zwlaszcza ich dzieci.
a jak sie nie zamierza, nie nalezy wchodzic w ogole w takie zwiazki.

[czamon]

zdrada była jest i będzie. Skoro ten pan kocha bardzo swoją żonę to z nią
zostanie i jej przebaczy. Jezeli odejdzie to znaczy ze nie do konca ta jego
miłośc była prawdziwa. Wydaje mi się z tego co przeczytałam (ale zaznaczam ze
nie czytałm całego wątku) że obie strony tego zwiazku są silnie z sobą zwiazane
uczuciowo.

[salemka1]

Czamona, co Ty gadasz?? Jak facet odejdzie od babki, która go zdradziła, tzn,
że JEGO miłość nie była prawdziwa?? To chyba raczej znaczy, że on po prostu nie
umie jej wybaczyć. Sama dobrze wiesz, że są ludzie, którzy umieją żyć z
partnerem, który zdradził, a niektórzy nie potrafią. I nie wiem, przypadkiem,
czy ci, co nie potrafią, to właśnie nie dlatego, że kochają...

[goodwish]

salemka1 napisała:

> ... To chyba raczej znaczy, że on po prostu nie umie jej wybaczyć...

i to jest własnie dowód na to, że jego miłość nie była prawdziwa

[salemka1]

goodwish napisał:

> i to jest własnie dowód na to, że jego miłość nie była prawdziwa

Mówisz? hmm... znaczy, że ja naprawdę nie kochałam męża, skoro mu nie
wybaczyłam? No, nie... pewnie różne są przypadki i różne historie... mi się
wydaje, ale to na własnym przykładzie, że to jednak trochę inaczej, a może to
bardziej kwestia nieumiejętności zaufania po czymś takim? No, tak, ale też
pewnie jest różnica w zdradzie dwa razy, jak u autora tamtego wątku, a zdradzie
ciągnącej się przez rok, rok po ślubie i żoną w ciąży... a jeszcze wybaczyć..
to chyba da sie, ale i tak to się zawsze pamięta a pamięc, cholera robi takie
psikusy, że daje znać o tym, o czym nie powinna w najmniej oczekiwanych
momentach..

[goodwish]

> ... znaczy, że ja naprawdę nie kochałam męża, skoro mu nie wybaczyłam? ...
> ... a może to bardziej kwestia nieumiejętności zaufania po czymś takim?...

wybaczenie i zaufanie to dwie różne sprawy... Można wybaczyć, ale już ponownie
nie zaufać i wtedy to jest powód do rozstania. Wybaczenie daje spokój własnej
duszy. Wtedy łatwiej żyć.

[fankaaa]

Ta sytuacja to jakieś straszne zapętlenie.
I pewnie, są ludzie, którzy potrafią wybaczyć i tacy, którzy tego nie potrafią.
Ale tu, tak sobie wyobrażam, nie chodzi tylko o wybaczenie zdrady. Chodzi też
trochę, a może przede wszystkim, o te 7 lat, które od zdrady upłynęły. Nagle
okazało się, że tak kobieta, która jest dla niego optymalną partnerką, nie do
końcą jest tą osobą, za którą ją uważał. Kochał i żył z kimś, kogo nie do końca
znał (jeśli w ogóle można poznać kogoś do końca ...). A przynajmniej po kim nie
spodziewał się, że go zdradzi i jeszcze będzie w stanie tę zdradę ukrywać przez
wiele lat. Myślę, że taka świadomość obciąża podwójnie.

[nangaparbat3]

A mnie by to specjalnie nioe ruszyło, a moze nawet odebrałabym calą sprawe
pozytywnie - przy założeniu rzecz jasna, ze zdradziła raz, a potem przez te
siedem wszystko było OK. Dla mnie by to znaczyło, ze świadomie chce być ze mna.
a fantazje, na ile kogo znamy i co kto moze, nasze wyobrazenia o tym, co kto
moze i do czego jest zdolny, spekulacje - to wszystko funta kłaków nie warte.

[salemka1]

a ja w sumie sama nie wiem,ja dotarłam do tej jego zdrady jak jeszcze trwało,
może było w fazie końcowej. To chyba żadna różnica kiedy to było, mało tego, nie
widzę absolutnie nic pozytywnego w zdradzie. A czy świadomie chce być ze mną to
chyba gdzieś w okolicach ślubu zdecydować... może ja jestem jakaś dziwna i
naiwna.. ale tak to widzę. Szkoda tylko, że taka mądra w teorii jestem tylko a
własne życie jakoś się mi komplikuje, a raczej sama je komplikuję.

[salemka1]

goodwish napisał:


> wybaczenie i zaufanie to dwie różne sprawy... Można wybaczyć, ale już ponownie
> nie zaufać i wtedy to jest powód do rozstania. Wybaczenie daje spokój własnej
> duszy. Wtedy łatwiej żyć.

tylko jeszcze może przytocz mi definicję wybaczenia? tak naprawdę co to oznacza?
kiedy się objawia, że wybaczyłam? tak, spokój ducha na pewno bym odzyskała, ale
ja chyba po prostu nie umiem. I właśnie wydaje mi się, że gdybym męża mniej
kochała, to tak by mnie ta zdrada nie ruszyła, bardziej by po mnie spłynęła... a
tak...

[z_mazur]

> tylko jeszcze może przytocz mi definicję wybaczenia? tak naprawdę co to oznacza
> ?
> kiedy się objawia, że wybaczyłam?

Kiedy przestajesz odczuwać żal i złość na tego kogoś kto zrobił to co zrobił.
I kiedy potrafisz myśleć, że jego czyn (czyny) były jedynie konsekwencją tego, że ten ktoś jest taki jaki jest.

[em120777]

Jak zwykle dobrze powiedziane ...

[salemka1]

no tak.. to jest wybaczenie, kurcze, ale czy to jest aż tak zależne od nas? czy
można powiedzieć sobie: tak, teraz wybaczam i koniec? nie chyba, to proces jest
i to moim zdaniem dość długotrwały.

[13monique_n]

pewnie, że proces. I z_mazur też tak napisał w jednym z postów. Warto jest
podjąć taką próbę.

[czamon]

salemka1 napisała:

> Czamona, co Ty gadasz?? Jak facet odejdzie od babki, która go zdradziła, tzn,
> że JEGO miłość nie była prawdziwa?? To chyba raczej znaczy, że on po prostu
nie
>
> umie jej wybaczyć. Sama dobrze wiesz, że są ludzie, którzy umieją żyć z
> partnerem, który zdradził, a niektórzy nie potrafią. I nie wiem, przypadkiem,
> czy ci, co nie potrafią, to właśnie nie dlatego, że kochają...

to co myślę na ten temat! Skoro nie potrafi wybaczyć to gdzie ta wielka
prawdziwa miłośc ?????????

[nangaparbat3]

Ja tez myslę, ze dopoki jest milość, wybaczamy. I nierzadko gorsze rzeczy niz
seksualna zdrada.
Ale myslę też, że zdrada moze spowodować, ze miłość wygasnie.

[czamon]

Pewnie że może a nawet często to robi (przynajmniej w moim przypadku tak było )
ale jezeli kocham to wiele wybaczam. Jak długo jestem w stanie wybaczac zalezy
od tego jak bardzo kocham.

[13monique_n]

czamon napisała:

> Pewnie że może a nawet często to robi (przynajmniej w moim przypadku tak było
> )
> ale jezeli kocham to wiele wybaczam. Jak długo jestem w stanie wybaczac
zalezy
> od tego jak bardzo kocham.
Dokładnie też tak myślę. I jeszcze bym dodała, czy chodzi "tylko" o zdradę, czy
tak naprawdę o ogólny brak porozumienia najgłębszego, rozumienia nawzajem
swoich potrzeb, wyrażania miłości (i nie myślę tu tylko o jej fizycznym
aspekcie).
Samą zdradę warto, mimo bólu, spróbować wybaczyć. Jak to tutaj często
mówimy "dać drugą szansę". Jednak od razu zwracam uwagę, że "druga" szansa może
być tylko jedna. Trzeciej i więcej ja osobiście dać bym chyba nie potrafiła. To
znaczy, nie potrafiłam i nie przypuszczam, że dałabym radę.

Tam nie ma zdrady

[aron95]

Ot, incydent miała z facetem i nie wiadomo czy sobie tego nie uroiła tak jak
zdrade męża .

[nangaparbat3]

aron95 napisał:

> Ot, incydent miała z facetem i nie wiadomo czy sobie tego nie uroiła tak jak
> zdrade męża .

A wiesz, to jest całkiem prawdopodobne.

[salemka1]

czamon napisała:

> to co myślę na ten temat! Skoro nie potrafi wybaczyć to gdzie ta wielka
> prawdziwa miłośc ?????????

ło matko, nie krzycz tak, lepiej pocztę odbierz

[czamon]

salemka1 napisała:

> czamon napisała:
>
> > to co myślę na ten temat! Skoro nie potrafi wybaczyć to gdzie ta wielka
> > prawdziwa miłośc ?????????
>
> ło matko, nie krzycz tak, lepiej pocztę odbierz


nie krzyczę nie krzyczę słonko, odebrałam i odpisałam ))

[scriptus]

Kto nic nie robi, nie popełnia błędów.... ja bym tam żonie wybaczył po tylu
latach, gdyby dalszym swoim życiem udowodniła, ze to był tylko wyskok...

[der1974]

Ja drugi raz nie zdzierżyłem i nie żałuję. Lepiej zaufać na nowo innej osobie
niż znowu życie sobie marnować. Nie można być wiecznym męczennikiem. Niby w
imię jakich racji? Jak się nie podoba to drzewo. Nikt do nikogo nie jest
uwiązany w końcu.