Lektury

[konstatacja]

Jest zalecane, conajmniej na tej terapii, na którą ja chodzę tzw. praca
własna (to moje określenie) czyli czytanie wartościowych książek z listy.
czy - wy też tak macie, a jeśli tak - jaką lekturę polecacie?

[mahabharata]

konstatacja napisała:

> Jest zalecane, conajmniej na tej terapii, na którą ja chodzę tzw. praca
> własna (to moje określenie) czyli czytanie wartościowych książek z listy.
> czy - wy też tak macie, a jeśli tak - jaką lekturę polecacie?


O tak, np. podrecznik dla pracownikow firmy marriott, haha. Baaaardzo pobudza do
pracy nad soba.
Pod soba zas (tj. na polce dolnej), schowalem "Czas uzdrowic swoje zycie"
Cermaka i Rutzky'ego. Ksiazke, do ktorej trzeba dojrzec. Uzywam, jak dobrego
narkotyku, bo pomaga w nastroju, ale ma tez skutki uboczne - depresje i placz (w
moim przypadku).
Czytalem tez Woititz i "Healing your inner child," ale autora nie pamietam, a
ksiazke mi poczta zawieruszyla...
Kiedys w empiku byla taka mala, czarna ksiazeczka o DDA.
M

[besia5]

moze sie przywitam - Beata, ciesze sie, ze Was tu znalazlam. od dówch miesiecy
jestem na terapii dda, indywidualnej, bo innej mozliwosci u mnie na razie nie
ma, a i ja niezbyt bylabym chyba chetna na spotkania grupy.
jesli chodzi o lektury, to moja terapeutka odradzala mi czytanie ksiazek o
tematyce dda w trakcie terapii. jak myslicie, ma racje?

[mahabharata]

Hola! (nie mam hiszpanskiego, do-gory-nogami-odwroconego, wykrzyknika, niestety)

Mysle, ze ma racje w tym wzgledzie, ze mozesz sie zapatrzyc w 'bohaterow'
ksiazek i miec trudnosci w skupieniu na sobie, badz znajdywaniu w sobie ich
problemow.

Sprobuj, czemu nie. Co nas nie pokona, to nas wzmocni, n'est-ce pas?

Wlasnie mnie sen pokonuje ;o)

[mahabharata]

ups. tzn. mozesz wlasnie ZNAJDOWAC w sobie cudze problemy. Chociaz, ja po latach
zaczalem zauwazac w sobie aspekty dda, ktorych wczesniej nawet w sobie nie
podejrzewalem...

[blondissima]

jakie sa te aspekty?

[mahabharata]

niech pomysle,np poczucie upokorzenia...
Poniewaz od lat medytuje, cwicze joge itd., wpadlem w typowa pulapke - w koncu
zaczelo mi sie wydawac, ze jestem ponad to, co mnie otacza - nie zywie zlosci,
upokorzenia itp.
Jak mawia moja przemadra przyjaciolka-psycholozka: rozwoj duchowy jest dla ludzi
normalnych, a ci 'inni' powinni najpierw przejsc terapie. Swiete slowa, ale ja i
tak musze wszystko sam :o)
Owa typowa pulapka - DDA maja tendencje do maskowania/ tlumiena uczuc, ktore w
dziecinstwie/ rodzinie nie byly zbyt popularne (pamietam wybuchy furii rodzicow,
jak sam sie zloscilem). Dlatego, w sam raz jest zaczac wierzyc, ze to super, ze
ja tego nie czuje, bo to dobre i prowadzi do 'oswiecenia'. (pisze w cudzyslowie
naumyslnie).
Tydzien temu pozwolilem sobie w koncu odczuc upokorzenie (opisane gdzies
powyzej). Lata 'przygotowan' pomogly.
Dlatego jestem przekonany, ze wielu z nas jeszcze sie duzo o sobie dowie ;o)
Nie ma powodow do rozpaczy - po swiecie chodza miliardy nie-DDA, ktore tez sie
dowiedza...

[besia5]

nie, no ja nie moge Ciebie czytac;)) znowu sie czuje jak polglowek;)) chce tak
jak Ty!!!! a najgorsze jest to, ze ja naprawde nic nie pamietam. dobra, to taka
dygresja tylko;)) dobrej nocy

[mahabharata]

"chce tak jak Ty!!!!"
- czy Ty wiesz, o czym mowisz? ;o)

Poza tym, u Ciebie dobrej nocy, to u mnie dobry wieczor :o)

[besia5]

pewnie za bardzo nie wiem;)) ale i tak inni maja lepiej niz ja, cale zycie tak
myslalam;))
a u mnie teraz jest dzien dobry, a u Ciebie? slaba jestem z geografii;))

[mahabharata]

inni maja lepiej, niz ja? Wielka nieprawda, przestan tak myslec.
Tylko Ty masz swoje zycie i tylko Ty jestes soba. Nie mozesz tego zmienic,
dzieki Bogu.

U mnie jest srodek zimnej,zimowej nocy ;o)

[blondissima]

> Owa typowa pulapka - DDA maja tendencje do maskowania/ tlumiena uczuc, ktore w
> dziecinstwie/ rodzinie nie byly zbyt popularne (pamietam wybuchy furii
rodzicow
> ,
> jak sam sie zloscilem).


ja mysle, ze to nie jest tylko problem DDA.
u mnie w rodzinie tez tak bylo. generalnie nie moglam sie zezloscic na mamusie,
bo ona jest taka biedna. moze juz lepsze sa ataki furii niz wywolywanie
poczucia winy, bo to obezwladnia.

moj byly narzeczony byl prawdopodobnie DDA i on mial sytuacje odwrotna., czyli
ataki furii i agresji w sytuacjach, w ktorych ktos inny by sie nie zloscil.
z drugiej strony mial w sobie jakas otwarta rane, nie wiem co to bylo. to sie
czulo moze jakos podswiadomie i straszne sklonnosci do klamstwa. klamal co piec
minut. to bylo bardzo meczace i ustawial mnie w roli srogiej mamusi, ktora
trzeba troszke wyrolowac, zeby miec troche wolnosci. on mial dosc ciezka
sytuacje rodzinna- bo wychowywany byl poczatkowo bez ojca, a pozniej przez
ojczyma alkoholika, ktory teraz ma sprawe o znecanie sie nad matka.on sam tez
dostal niezle od ojczyma. dokladnie nei chcial mi powiedziec ale mowil, ze byly
to nieprzyjemne sytuacje.w kazdym razie, zeby miec wolnosc to rolowal ojczyma.
byc moze matka tez klamala, zeby sie dostosowac do wizji ojczyma. wszystko
dzieje sie w srodowisku bardzo katolickim.
pytalam Cie o te symptomy, bo ten zwiazek z nim byla dla mnie bardzo ciezki.
on tez mial zachowania kompulsywne- slodycze, kawa, papierosy, no i chyba tez
alkohol, bo po przyjsciu z pracy - piwko, przy emocjonalnych akcjach- piwko.

po tym zwiazku z tym czlowiekiem przez pewien czas bylam totalnie wypluta z
energii. teraz dochodze do siebie ala sama tez chyba sie nadaje na
psychoterapie, czy cos w tym rodzaju.

[blondissima]

dlatego zawitalam na tym forum, zeby lepiej zrozumniec DDA i lepiej zrozumiec
to co sie dzialo.

[mahabharata]

hej. pewnie w dobre miejsce trafilas - forum psychologia mnie odstrecza na
przyklad, z racji teoretycznych dyskusji.
Tu przynajmniej trafiaja 'praktycy', hihi.

Troche trudno przypisywac symptomy tylko DDA, z racji tego, ze sa one typowe dla
rodzin dysfunkcyjnych w ogole. Problem w tym, ze DDA to takie specialite de la
maison - zintensyfikowane doswiadczenia dziecej patologii w kraju holubiacym
alkohol.

"to co sie dzialo". To sie nie dzialo - to sie dzieje, dopoki sie czlowiek nie
uzdrowi.

[blondissima]

masz racje. tylko to ja zostalam z problemem. mam wrazenie, ze dda potrafia byc
bardzo okrutni. a moze to jest okrucienstwo w odbiorze zewnetrznym.
mialam kolezanke dda i ona mi powiedziala, ze wychowanie w rodzinie alkoholika
nauczylo ja biernosci w sytuacjach kiedy cos sie dzieje zlego na zewnatrz.

moj byly facet tez czasami sie chowal w sytuacjach kiedy ja potrzebowalam
pomocy i wsparcia.

[magentka]

Ja dopiero zaczynam i to na stronie dda w lekturach znalazlam - "Koniec
współuzależnienia" Melody Beattie. Nie jest konkretnie o dda ale mi pozwolilam
zrozumiec pewne zachowania poza tym zacheca mocno do zajęcia się soba i swoimi
sparawami, co akurat dla mnie jest bardzo ważne bo przez cale zycie uwazalam,
ze zyje dla kogos a nie dla siebie.

[besia5]

no wlasnie boje sie, ze czytajac takie ksiazki, znajde w sobie za duzo tych
cech, albo wrecz zaczne sobie przypisywac takie, ktorych nie mam (nie musze
miec chyba wszystkich typowych dla dda;))
nie wiem, czy dobrze mysle, ale wole zaczac od malych kroczkow i kolejno ze
wszystkim sobie radzic.

[magentka]

każdy ma swoj sposob i będzie robił, tak jak uważa za właściwe dla siebie -
prawdopodobnie, gdybym była na terapii i zalecono by mi nieczytanie to nie
czytalabym [ chociaz pewnie by korciło] :)

[mahabharata]

www.amazon.com/exec/obidos/tg/detail/-/0894864025/qid=1106325985/sr=8-1/ref=pd_csp_1/103-8248060-2211864?v=glance&s=books&n=507846
Ja wlasnie zamowilem przewodnik po tym, co normalne (luzne tlumaczenie tytulu) ;o)

Wiecie co, uwazam, ze mozna czytac co sie chce, tylko nalezy byc gotowym na
ewentualne reakcje dda w sobie. Wlasnie o tym powinien terapeuta powiedziec,
zamiast "odradzac."

[mahabharata]

wlasnie kupilem dwie ksiazki w internecie:
"The Pathfinder: How to Choose or Change Your Career for a Lifetime of
satisfaction and Success", Nicholas Lore
"Healing the Shame That Binds You", John Bradshaw

Szczegolnie ta druga budzi niecierpliwosc - fajnie jest uwalniac sie od wstydu.
Brrr.

[konstatacja]

Aż głupio się przyznać, ale ja nie przeczytałam ani jednej z zalecanych mi
książek. Okazuje się, że w przeciwieństwie do Mahabharaty nie jestem jeszcze na
to gotowa.

[magentka]

hu hu - byłam dzis pierwszy raz u psychologa- pogadalysmy m.inn o ksiązkach -
nie uslyszalam, ze mam nie czytac, nie uslyszalam także , ze jest to zalecane -
wnioskuje, ze tak jak myslalam wczesniej - robie to jesli czuje ze to mi
pomoze, jesli jest mi to potrzebne. Ponoć wartą polecenia (wg. psychologa)
jest "DDA" Janet Woititz

[scania81]

Do tej pory nie bardzo wiedziałam, co czytać, ale już wiem;)

[ech_o]

Zastanawiałam się jaką lekturę można polecić. I chodzi mi się tylko o taką,
która tylko przybliża problem, ale o konkretne wskazówki.
Jest cała masa książek dotyczących rozwoju osobowego, są one również wskazane
dla DDA/DDD, dla wszystkich, którzy chcą uzdrowić swoje życie.

Dla mnie bardzo były przydatne książki pani Louise Hay i jej kasety z
nagraniami, które można kupić za niewielką kwotę. Jedna kaseta to wydatek ok.
10 zł.

Polecam również zajęcia terapii regresywnej metodą Leszka Żądło. Według mojej
wiedzy najliczniejsza ilość terapeutów posługujących się tą metodą jest w
ośrodkach wrocławskim i zielonogórskim (pytać o nią u reikowców).

Wymieniam może nietypowy rodzaj literatury i zajęć, ale są one moim zdaniem
naprawdę godne polecenia w leczeniu swojej duszy, dla wszystkich ludzi chcących
dobrego życia.