pierwszy raz w DDA

[wrau]

zaczne moze od tego ze dosc niedawno dowiedzialam sie ze moj ojciec
jest alkoholikiem. Wczoraj dowiedziałam sie ze jest w ciagu
alkoholowym od 8 lat, a codziennie od pol roku. Mam 22 lata. wiem ze
moze to dziwnie brzmi ze dowiedzialam sie wczoraj ze ojciec pije od
8 lat, ale on pije pokryjomu i nie na umor, nie tak zeby sie
zataczac zeby bylo widac, ale zawsze byl podpity, codziennie pil.
wczoraj poszedl na detoks, w sumie z wlasnej woli i dopiero tam sie
dowiedzialam ile to tak naprawde trwa. nigdy nie mialam z nim
jakiegos swietnego kontaktu, rzadko rozmawialismy, a teraz przez
wiekszosc czasu mieszkam w innym miescie gdzie studiuje i tydzien
temu przyjechalam na wakacje. szczerze? nie wiem jak sie w stosunku
do niego zachowywac. normalnie? czy jakos bardziej go wspierac?
jeszcze dzisiaj sie dowiedzialam ze nie chce isc po detoksie od razu
na terapie i chyba postawie mu jutro ulitimatum, ze albo pojdzie
albo mnie wiecej nie zobaczy, dopoki sie nie zdecyduje. chce tez
jutro pojsc do psychologa i z nim to omowic, ale chcialambym zapytac
czy ktos z was byl w podobnej sytuacji, tzn. ze musial cos takiego
powiedziec i czy to dalo jakis efekt?

[ladynemeyeth]

> nie wiem jak sie w stosunku
> do niego zachowywac. normalnie? czy jakos bardziej go wspierac? <

A jak czujesz?
Ważne jest to, jak się czujesz z tą sytuacją. Nie masz obowiązku
wspierać ojca, jeśli jest to niezgodne z Tobą.


> jeszcze dzisiaj sie dowiedzialam ze nie chce isc po detoksie od
razu na terapie i chyba postawie mu jutro ulitimatum, ze albo
pojdzie albo mnie wiecej nie zobaczy, dopoki sie nie zdecyduje. <

No to chyba raczej go nie chcesz wspierać :-)

> chce tez
> jutro pojsc do psychologa i z nim to omowic <

To bardzo dobre posunięcie!

Nie byłam w podobnej sytuacji, nigdy nie stawiałam ojcu ultimatum.
Teraz tez nie mam zamiaru, bo nie muszę go zbawiać ani mu pomagać,
odwodzić go od jego zgubnego postępowania. On musi być
odpowiedzialny za swoje życie, za swoje czyny. Ja za swoje, dlatego
uczęszczam na terapię i zajmuję się moim życiem. Buduję je od nowa -
to jest w tej chwili dla mnie najważniejsze.

[aidka]

> > jeszcze dzisiaj sie dowiedzialam ze nie chce isc po detoksie od
> razu na terapie i chyba postawie mu jutro ulitimatum, ze albo
> pojdzie albo mnie wiecej nie zobaczy, dopoki sie nie zdecyduje. <
>
> No to chyba raczej go nie chcesz wspierać :-)
>
Ależ tego typu ultimatum, to najlepsze wsparcie w przypadku choroby
alkoholowej

[log222]

No nie wiem, czy alkoholik odbiera to jako wsparcie :>>>

[aidka]

jest taka prawda w leczeniu uzależnień mówiąca o tym, że , często
osoba chora musi osiągnąć dno, by sama zechciała się leczyć
bez woli i chęci chorego o leczeniu nie ma mowy

jeżeli na uzależnioną osobę nie działa miłość i pomoc otoczenia w
podjęciu terapii,
jesli leczyć się nie chce,
stosuje system iluzji i zaprzeczeń,
to taką osobę powinno zostawiać się samą - niech sięgnie dna
niech ją tak zaboli, że będzie chciała wyrwać się z piekła choroby
dopiero wtedy pomoc będzie skuteczna

[log222]

Więc dlaczego wspomniane ultimatum określasz jako najlepsze wsparcie w przypadku
choroby alkoholowej?

[aidka]

tak, jak napisałam wyżej
jeśli, wbrew namowom, prośbom bliskich,
uzależniony nie chce się leczyć,
to pozostaje postawienie ultimatum

jesli, mimo tego, leczenia nie podejmie,
to pozostaje bycie konsekwentnym
i zaprzestanie udzielania jakiejkolwiek pomocy
niech będzie sam, poczuje dno i wtedy może sam się zdecyduje na
leczenie

[megg2003]

A jeśli jest na granicy śmierci z powodu picia, to pozwolić jej umrzeć??

[megg2003]

Alkoholicy bardzo rzadko odbierają to jako wsparcie.

[niebieski_koralik]

stawiałam mojemu ojcu ultimatum kilka razy, nie poskutkowało nigdy.
prawdopodobnie dlatego, że nie byłam w nim konsekwentna. ale problem w tym, że
kiedy ma się bliskiego uzależnionego, to działa przeciwko nam cała masa rzeczy
skądinąd pozytywnych- miłość, poczucie odpowiedzialności, poczucie obowiązku
itd. po prostu postawić takie ultimatum jest łatwo, ale już naprawdę przestać
się odzywać do swojego rodzica, zniknąć z jego życia- to już takie łatwe nie
jest. terapia uczy, że często, podążając za miłością i poczuciem
odpowiedzialności tak naprawdę pomagamy rodzicowi pić.
tak naprawdę mnie w takim stawianiu ultimatum zastanawia co innego- czy to nie
jest typowe dla dda poczucie wszechmocy- że ja, ja, ja mogę sprawić siłą mojej
miłości albo siłą miłości do mnie albo w jakikolwiek inny sposób, że ojciec
przestanie pić. ja często miałam to złudzenie. tak naprawdę żadne ultimatum ani
żadne prośby nie sprawią, że alkoholik przestanie pić. sprawi to tylko jego
poczucie, że należy to zrobić. więc ja osobiście proponuję żebyś zatroszczyła
się o siebie, skonsultowała z psychologiem, zadbała o swoje emocje, z ojcem
porozmawiaj, ale jeśli to nie przyniesie rezultatu to zostaw jemu własne życie,
bo jest dorosły przecież.
pozdrawiam ciepło

[aidka]

no i właśnie ta miłość o której piszesz, jest punktem wyjścia do
współuzależnienia, niestety...
trudno taką milość schować w sobie głęboko
nawet wiedząc, że tak trzeba dla dobra osoby uzależnionej

[gorodecka82]

no wlasnie u mnie też żadne prośby mówienie że jeśli nie przestanie to...żadne ultimatum też nic nie dało więc dałam sobie spokój wyprowadziłam się z domu i mnie jest teraz duuużo lepiej a z nim jest tak samo jak było więc różnicy mu nie zrobiło...ale właśnie z tą miłością tak mam ze czasem chociaz wiem że powinnam zadbać o swoje życie przede wszystkim czuje się za niego odpowiedzialna że źle robie skoro go zostawiam samego sobie...ale to jego życie jest ja mam swoje...tylko cholernie trudno to zrozumieć

[wrau]

to znowu ja :) ja zupełnie nie mogę się wziąść i iść na terapie... i
tak zwlekam już 1,5 miesiąca, wmawiam sobie że może sama sobie
poradzę, wiecie taka zosia samosia. Ale widze, że jestem już taka
nerwowa i wyczulona chyba, że lekkie coś nie tak a ja się już cała
trzęsę i jestem w kawałkach. Za tydzień wyjeżdżam na studia, więc
już sama nie wiem czy iść tutaj do poradni, czy w Krakowie. Ktoś z
was chodzi lub chodził na terapię w Krakowie? Bo zupełnie nie wiem
gdzie iść gdybym się zebrała.

[ladynemeyeth]

W Krakowie trochę tego jest. Jeśli tam studiujesz, to chyba
wygodniej Ci będzie w tym właśnie mieście uczęszczać na terapię.
Kraków
10. NZOZ "CZWÓRKA" Poradnia Terapii Uzależnienia i Współuzależnienia
Od Alkoholu "ALKO-MED"
Os. Młodości 9
31-915 Kraków
tel.: [phone]
email: [e-mail]

11. Wojskowy Szpital Kliniczny z Polikliniką Oddział Detoksykacji i
Leczenia Uzależnień
Wrocławska 1-3
30-901 Kraków
tel.: [phone]

12. NZOZ "ERGOMED" Poradnia Leczenia Uzależnień i Współuzależnienia
Bonarka 18
30-415 Kraków
tel.: [phone] W.107
email: [e-mail]

13. Poradnia Terapii Uzależnień i Współuzależnień
Radzikowskiego 29
31-315 Kraków
tel.: [phone]

14. Areszt Śledczy Całodobowy Oddział Terapii Uzależnienia Od
Alkoholu
Czarnieckiego 3
30-536 Kraków
tel.: [phone]

15. Nowohuckie Centrum Psychoterapii i Terapii Uzależnień "Pema"
Os.Kolorowe 21
31-941 Kraków
tel.: [phone]
email: [e-mail]

16. NZOZ Dobrej Nadziei Poradnia Leczenia Uzależnienia Od Alkoholu
iWspółuzależnienia
Batorego 5
31-135 Kraków
tel.: [phone]
email: [e-mail]

17. NZOZ Centrum Medycyny Profilaktycznej Poradnia Uzależnień
Komorowskiego 12
30-106 Kraków
tel.: [phone] w.319,347,393
email: [e-mail]

18. NZOZ "PRO VITA" Przychodnia Terapii Uzależnienia Od Alkoholu i
Współuzależnienia
Estery 6
31-056 Kraków
tel.: [phone]
email: [e-mail]

19. ZOZ MSWiA Poradnia Zdrowia Psychicznego
Pl. Inwalidów 3
30-033 Kraków
tel.: [phone]

20. NZOZ Krakowskie Centrum Terapii Uzależnień
Wielicka 73
30-552 Kraków
tel.: [phone]
email: [e-mail]

21. Wojewódzki Ośrodek Terapii Uzależnień i Współuzależnienia
Babińskiego 29
30-393 Kraków
tel.: [phone]
012 652 45 18
012 652 42 70
012 652 43 78
email: [e-mail]

[ladynemeyeth]

Ja nie chodziłam na terapię w Krakowie, ale znalazłam te placówki na
stronie:

www.psychologia.edu.pl/index.php?dz=pomoc&op=spis&mapa=malopolskie

[wrau]

Dzieki wielkie :) tylko że myślałam bardziej że ktoś coś z
osobistego doświadczenia poleci :)