Bez zaproszenia

[reinadelafiesta]

To przy okazji wątku o dentystce na ślubie, pytanie bardziej ogólne. Gdzie można przyjść bez zaproszenia: na ślub, na wesele, na imieniny do kogoś w dniu imienin, na pogrzeb? Rocznica ślubu w lokalu, na stojąco, o której się dowiedzieliśmy? Gdzie jest granica, której bez zaproszenia przekroczyć nie można? Dla mnie było oczywiste, że na pogrzeb można, bo wtedy żegnamy się z osobą zmarła i to jej oddajemy hołd ( no chyba że za życia wyraziła sprzeciw, co czasem się zdarza). Ale już uważam, że na ślub bez zaproszenia nie przychodzimy, tak samo nie idziemy do kogoś do domu w dniu imienin, mimo że znamy adres, datę, mamy śliczny bukiet i jak najszczersze życzenia. Dobre chęci i życzliwość według mnie nie usprawiedliwiają przyjścia bez zaproszenia. Ale widzę, że zdania są podzielone. Kto powinien decydować o gościach?

[aqua48]

Bez zaproszenia tylko na pogrzeb. Ja nie przychodzę bez zaproszenia do nikogo bo uznaję, że każdy ma prawo do intymności, i swojej organizacji czasu wolnego, ze zdziwieniem się dowiedziałam z netu o zwyczaju pokutującym gdzieniegdzie, że solenizant nie zaprasza nikogo tylko siedzi w domu i czeka na gości. Dla mnie to kuriozalne. Poza tym ludzie pracują teraz do późna, wracają zmęczeni i mają jeszcze do ogarnięcia własne sprawy i z tego powodu w moim kręgu znajomych od lat imprezy urządza się wyłącznie w dni wolne - sobotę lub niedzielę.

[ola5488]

aqua48 napisała:

> Bez zaproszenia tylko na pogrzeb. Ja nie przychodzę bez zaproszenia do nikogo b
> o uznaję, że każdy ma prawo do intymności, i swojej organizacji czasu wolnego,
> ze zdziwieniem się dowiedziałam z netu o zwyczaju pokutującym gdzieniegdzie, że
> solenizant nie zaprasza nikogo tylko siedzi w domu i czeka na gości. Dla mnie
> to kuriozalne. Poza tym ludzie pracują teraz do późna, wracają zmęczeni i mają
> jeszcze do ogarnięcia własne sprawy i z tego powodu

Zgadzam się z tym.

[alexxa6]

W/g mnie mało jest takich sytuacji i miejsc gdzie można przyjść bez zaproszenia. Pogrzeb, owszem, chyba że jest zaznaczone że uroczystość jest tylko w gronie rodzinnym/zamkniętym. Nie zawsze pogrzeb odbywa się na cmentarzu, bywają pogrzeby morskie, wtedy ceremonia jest na statku. Na imprezy typu wesele, ślub, rocznice itp. bez zaproszenia się nie przychodzi żeby nie być intruzem. Podobnie jest z imieninami i urodzinami.Trzeba najpierw zapytać czy ktoś sobie gości życzy.Wpadać do bliskich znajomych, przyjaciół, rodziny bez konkretnego zaproszenia, na "posiedzenie" czy kawę, można ale... najpierw trzeba zadzwonić by upewnić się że nie będzie się w tym momencie przeszkadzać. Bez zaproszenia idzie się na jakiś dostępny dla ogółu odczyt, wystawę, koncert itp. ale to raczej wiadomo.Nie przychodzą mi na myśl żadne inne sytuacje gdzie można wpakować się do kogoś bez zaproszenia i uważać że to jest okay.

[parawany]

aqua48

"ze zdziwieniem się dowiedziałam z netu o zwyczaju pokutującym gdzieniegdzie, że solenizant nie zaprasza nikogo tylko siedzi w domu i czeka na gości. Dla mnie to kuriozalne"

Dla mnie nie. To stary zwyczaj, do dziś tu i ówdzie praktykowany. Sama znam dwie osoby, które od zawsze czekają pod wieczór na gości z małym poczęstunkiem w dniu swoich imienin, a przychodzi ten, kto chce, kto pamięta, zawsze jest od kilku do kilkunastu osób. Jest to miła tradycja, zawsze są jakieś niespodzianki, bo nagle spotykamy kogoś, kogo nie widzieliśmy od lat, ale miła jest również ta stabilność, że będzie tak, jak było rok temu, dziesięć lat temu czy jeszcze dawniej.

Imieniny czy urodziny nie muszą zawsze być wielką, organizowaną imprezą, tu chodzi o pamięć o solenizancie czy jubilacie.

[aqua48]

parawany napisała:

> Jest to miła tradycja, zawsze są jakieś niespodzianki,
> Imieniny czy urodziny nie muszą zawsze być wielką, organizowaną imprezą, tu cho
> dzi o pamięć o solenizancie czy jubilacie.

Ależ nie chodzi o wielką imprezę, jednak sama przyznasz, że czym innym jest zorganizowanie poczęstunku dla czterech osób, a czym innym dla czternastu. Ja zdecydowanie wolałabym nie być zaskakiwana ilością gości i zaplanować sobie imprezę w dzień dla mnie dogodny - czyli niekoniecznie tak jak wypada z kalendarza. A jeśli planowałabym podjąć tę czternastkę to rozłożyłabym przyjęcie na dwa dni.
Pamięć wyraża się telefonem z życzeniami i ewentualnie zapytaniem bardzo bliskiej osoby kiedy można będzie jej złożyć wizytę - lub grzeczniej, poczekaniem na zaproszenie z jej strony.

[majaa]

aqua48 napisała:

> Bez zaproszenia tylko na pogrzeb.

A według mnie na ślub także. Przemawiają za tym, moim zdaniem, dwa argumenty: zapowiedzi oraz otwarte drzwi kościoła podczas mszy ślubnej. Nie sądzę, żeby młodzi obrazili się o czyjąś dodatkową obecność albo życzenia, np. dawno niewidziany kolega z klasy, z którym straciło się kontakt, sąsiad z klatki. No, chyba że jest to ktoś, kogo nie darzą sympatią i obu stronom jest ten fakt wiadomy, to wtedy na pewno jest to nietakt. W innym przypadku nie sądzę.

[mim_maior]

Ślub jest zasadniczo wydarzeniem społecznym odbywającym się w przestrzeni publicznej, więc w naszej zachodniej tradycji każdy chętny mógł się na nim pojawić i nawet temuż ślubowi zapobiec, jeśli znał istotny powód, dla którego małżeństwo nie mogło dojść do skutku.
Dziś bywa, że ślub uważany jest za prywatną umowę dwóch osób i nawet udział rodziny bywa niemiłe widziany. Ale nie sądzę, aby zwyczaje skłonne były zanikać tak szybko, dlatego wciąż wiele osób będzie się pojawiać na cudzych ślubach bez wyraźnego zaproszenia. Ku zaskoczeniu co bardziej postępowych młodych par.

[positronium]

Mim, zgadzam się z Tobą co do zasady, ale rozmyślając o tym problemie przez weekend doszłam do wniosku, że może z tym ślubem jest jak z wizytami w domu. Ongiś można było wpaść do znajomego i po prostu zapukać do drzwi, ale od kiedy telefony stały się powszechne (a szczególnie komórczaki, brr), to już nie uchodzi nie zadzwonić z zapowiedzią/pytaniem wizyty.
W obronie "publiczności" ślubów kościelnych użyłabym raczej argumentu, że jeśli daje się na zapowiedzi, to jest to ogłoszenie publiczne, czyli niejako zawiadomienie społeczności uczęszczającej na masze do współudziału w tej uroczystości.

a bez zaproszenia to można jeszcze przyjść na kolacje w Wigilię. U mnie w rodzinie większość to nie-katolicy, ale jednak zawsze trzymamy to puste miejsce przy stole. Tradycja jednak, nawet u niewierzących, może być z powodzeniem kultywowana ze względu na swój uniwersalny, humanistyczny wymiar.

[panna.ze.dworku]

Hmmm...
Na pewno NIE WYPADA iść wówczas, gdy WIEMY o tym, iż przyjęcie jest zamknięte/w ograniczonym kółku rodzinnym itp. Vide dentystka z innego wątku - WIEDZIAŁA (bo wszak panna młoda ją poinformowała!), że impreza tylko w gronie najbliższych - dlaczego tak a nie z pompą na pół powiatu - to już kwestia drugorzędna - i mając tą wiedzę, pomimo to uparła się pojawić. Faux pas z jej strony bezdyskusyjnie.
Sama osobiście nie byłam na ślubie cywilnym mojej osobistej siostry. Oboje uważali, że to nie uroczystość, a formalność, nie prosili nikogo, podjechali do USC z dwojgiem znajomych, podpisali co trzeba i koniec. Wiedziałam kiedy rzecz będzie się odbywać, czy wypadałoby żebym się pojawiła? Zdecydowanie - NIE. Byłam natomiast na ślubie koleżanki, o którym się dowiedziałam przypadkiem - po prostu danego dnia poszłam do kościoła (ślub był w mojej parafii - mojej i pana młodego, mi nie znanego), z kwiatkiem i tyle. Nie, nie pchałam się do zdjęć, ani nic takiego. Po uroczystości podeszłam do młodych, złożyłam życzenia, wręczyłam wiecheć i poszłam precz do domu.
I myślę, że o to głównie chodzi: jeśli WIEMY, że solenizantka/jubilatka w dniu swego święta po południu/wieczorkiem oczekuje wizyt z życzeniami - to pomimo braku "oficjalnego" zaproszenia wypada wpaść. Jeśli zaś wiemy, że dana impreza będzie kameralna, bądź słyszymy o danej imprezie odbywającej się w miejscu "zamkniętym" (np wynajęta restauracja, mieszkanie itp) - absolutnie nie wypada ani się "napraszać", ani też (tym bardziej!) pojawiać bez zaproszenia!

A może żurki?

[positronium]

Już nigdzie i do nikogo nie można wpaść znienacka, jak nam technologia i zapracowanie zabiły spontaniczność... Miałam ostatnio okazje spotkania ze znajomym - przyjechał do mojego miasta na jeden wieczór, spotkać się z kimś kto był też przejazdem. Wyszło z tego wesołe spotkanie w sporej grupie, ale uderzyła mnie pierwsza reakcja wielu ludzi na wieść o naszych planach spotkania - "Ależ nie umawialiśmy się na dzisiaj!" - zupełnie tak, jakby już nic poza kalendarzem i zaplanowanymi w nim wydarzeniami nie mogło mieć miejsca. Szanuję oczywiście czas innych i nie obrażam się, jeśli na spotkanie nie mogą dotrzeć, ale z drugiej strony nawet imprezy umówione z odpowiednim wyprzedzeniem cierpią czasem na syndrom "wykruszania się" gości z nieśmiertelnego powodu "coś mi wypadło." Wiadomo, że to synonim na "mam lepszą imprezę na horyzoncie."

No i w takim wypadku, co robić? Ani nie można się umówić (bo plany się zmieniają), anie nie umawiać (bo plany już są zrobione z kimś innym).

To ja może reaktywuję żurki, od tego lata. Wyznaczę dzień i godziny, w których będę w domu gotowa na przyjęcie gości ot tak, bez zapowiedzi. Zobaczymy, czy ktoś do mnie na wieś przyjedzie. Bez zaproszenia.

[kora3]

Ślub i pogrzeb sa wydarzeniami publicznymi i moze na nie przyjśc każdy, kto odpowiednio - chce złożyc zyczenia nowożeńcom i pozegnać zmarłego. Oczywiscie poza sytuacjami, gdy taka osoba wie, że jego obecnośc nie byłaby mile widziana.
Wszelkie imprezy objete zaproszeniem są dla zaproszonych zatem nie wypada się na nich bez zaproszenia pojawiac - poza wyjątkami, gdy wiemy np od lat, że Krysia na swoje imieniny nie zaprasza tylko czeka o okreslone grono znajomych, do którego to grona należymy - proste.