Objazd Albanii i Macedonii z Rainbowtours

[toyota1212]

We wtorek wróciliśmy z żoną z objazdówki po Albanii i Macedonii zorganizowanej przez Rainbowtours i chciałbym się podzielić moimi wrażeniami. Kraje które zwiedzaliśmy są jakże różne od siebie. Albania na wybrzeżu to kurorty takie jak w każdym innym zakątku świata w centrum kraju duże zacofanie. Sieć dróg jest słabo rozwinięta, a na dodatek często zdarza się, że w drodze jest ogromna dziura, która powoduje konieczność zwolnienia do 5 km/h. W Macedonii widać natomiast wpływy dawnej Jugosławii, kraj jest lepiej rozwinięty. Tyle ogólnych stwierdzeń, czas opisać co można zwiedzić. W Albanii znajduje się wiele ciekawych miejsc, my zwiedziliśmy Porto Palermo z zamkiem Alego Paszy, Vlorę, Berat (miasto tysiąca okien), Duress, Tiranę, Kruję, Girokastrę (miasto srebrnych dachów) oraz Butrint. W Macedonii natomiast oglądaliśmy Ohcrydę z jej wspaniałymi Cerkwiami i Bitolę. Z wyjazdu pozostaną niesamowite wrażenia. Polecam każdemu wyjazd do Albanii ale teraz kiedy w tym kraju jest jeszcze na swój sposób dziko.
Chciałbym również serdecznie podziękować pilotowi wycieczki Panu Loklkowi Łuczakowi, za wspaniałe opowieści o zwiedzanych krajach oraz zadbanie o to aby turysta niczym się nie musiał martwić.

[ewma71]

wybieramy się na tę wycieczkę. Możesz coś więcej napisać o hotelach jedzeniu wydadkach na miejscu ? czy długie są przejazdy dzienne czy mozna coś samemy zwiedzić ?

[amigo50]

Nie wiem czy pytanie jest jeszcze aktualne. Ponieważ nie ma odpowiedzi od adresata, to może ja pozwolę sobie na kilka zdań w tej sprawie. Jestem chyba usprawiedliwiony, bo też byłem na takiej wycieczce, z tym samym biurem, na tej samej trasie tylko termin był inny i pilot/przewodnik był inny.
No to po kolei.
Byliśmy w Albanii od 4 września tego roku, przez tydzień. Drugi tydzień spędziliśmy na Corfu.
Naszym przewodnikiem/pilotem był Pan Darek. Z tego co wiem, to wrócił już chyba na Daleki Wschód i jego przewodnictwo Wam nie grozi. I całe szczęście, bo był "cienki". To moja ocena, ale nie tylko. Tak się złożyło, że w naszym autokarze (a był także drugi autokar z tego samego biura w tym samym czasie - tam przewodnikiem była Pani Joasia. O niebo lepiej!) było dość dużo ludzi, którzy już w różnych miejscach świata bywali i ich zdanie w tej sprawie było podobne, aby nie powiedzieć że identyczne.
Trasa była taka sama jak ta, którą opisywał mój poprzednik. Moja opinia w tej sprawie?
Uważam, że trasa skomponowana niezbyt dobrze. Dlaczego?

1. Lądowaliśmy na Corfu aby po jednym noclegu przenieść się najpierw autobusem do portu, później promem do Igumenitsy, później greckim autokarem do granicy albańskiej, później granica na piechotę z bagażami i przesiadka do albańskiego autobusu, którym realizowaliśmy albańską i macedońską część wycieczki. Czy nie można nas było wysłać od razu promem z Corfu do Sarandy w Albanii i dokonać odprawy w porcie w Sarandzie? Oczywiście, że jest to możliwe. Powrót wyglądał, niestety, tak samo - tyle, że w drugą stronę Szkoda, bo w grupie było wiele starszych osób, dla których bieganie z walizkami było dość problematyczne.

2. Za dużo czasu spędzaliśmy w autokarze i nie usprawiedliwia tego założony plan. Wprawdzie sieć dróg w Albanii nie jest zbyt okazała i zdarza się, że choć z punktu A do B jest np 75 km, ale przejechać trzeba 300. Dlatego tym bardziej należy wykorzystać miejsca, do których się dociera i jeżeli już docieramy do Ochridy, to w mieście należałoby zobaczyć jeszcze twierdzę górującą nad miastem i odwiedzić odległy zaledwie 20-kilka kilometrów monastyr św.Nauma
Tirana. Jeżeli jest tam do zobaczenia tylko jeden meczet, spacer aleją obok słynnej piramidy Hodzy do pomnika Chopina i Matki Teresy, to nie opłaca się tam jechać i zmarnować tyle czasu na podróż. A do Tirany dotarliśmy w późnych godzinach popołudniowych. Kiedy zawieziono nas wieczorem do hotelu na obrzeżach miasta, to po obiado-kolacji było już na tyle późno, że nikt nie miał chęci i ochoty na wieczorny powrót do miasta zwłaszcza, że taki samodzielny wyjazd był odradzany.
Vlora. Tutaj też dotarliśmy późnym wieczorem. Na tyle późnym, że już nawet nie było warunków do sfotografowania w zasadzie jedynego obiektu jaki w tym mieście widzieliśmy, czyli pomnika upamiętniającego ogłoszenie niepodległości Albanii.
Apolonia. Wielki festyn na małym podwórku. Wprawdzie mówi się, że jest to drugie pod względem ważności stanowisko archeologiczne w Albanii, ale niewiele jest tam do oglądania. Zdecydowanie ciekawszy jest znajdujący się tuż obok stanowiska archeologicznego monastyr, choć i tam nie ma specjalnie co oglądać.
Butrint. Zdecydowany plus tej wycieczki. Dobrze byłoby, gdyby tam było trochę więcej czasu.
Bitola. W zasadzie ciekawa jest przede wszystkim dlatego, że znajduje się obok Heraclei a informacji o ciekawym kościele w Bitoli przeczytałem więcej na znajdującej się przed kościołem tablicy w języku angielskim niż dowiedziałem się od P. Darka
Saranda - była tylko miastem noclegowym, a szkoda.
Dures - widzieliśmy praktycznie jedynie z okien autokaru. Wysiedliśmy wprawdzie na lunch i zaprowadzono nas do, podobno, fantastycznej restauracji, ale okazała się ona żałosna i zdecydowanie lepiej wyszli na tym ci, którzy wjechali windą do kawiarni na wieżowcu, z której widać było podobno świetną panoramę miasta. Żałosnym elementem, który miał nam podobno uatrakcyjnić miasto był pokazywany z autokaru Koń Trojański. Ci, którzy widzieli wiedzą o co chodzi. Ci, którzy nie widzieli, niech nawet o niego nie pytają.

3. Hotele. Wbrew zapowiedziom organizatorów, hotele były lepsze niż zapowiedzi, 5, 4, i 3- gwiazdkowe. Poza jednym wyjątkiem, ale wyjątkiem na tyle istotnym, że organizatorzy powinni z tego hotelu natychmiast zrezygnować. Chodzi o hotel w Tiranie. Miał wprawdzie trzy gwiazdki, ale był żałosny a do tego jeszcze drzwi wejściowe do pokoi z zamkiem na wysokości nieco tylko powyżej kolan czy drzwi wejściowe do łazienki, w których nadproże sięgało mojej brody, z wejściem do skrzydła budynku, w którym był nasz pokój, o szerokości 60 cm (bardzo fajne, zwłaszcza jak się wchodzi tam z walizką; wjechać na kółkach się nie da, bo jest tam wysoki stopień). Znajomi mieszkający na wyższych kondygnacjach żartowali, że ich w.c. stoi w oknie a wchodzić do niego muszą po drabinie, bo jest usytuowany na wysokim podeście.

Reasumując:
Wycieczka dla mnie ciekawa (Albania była jednym z niewielu miejsc w Europie, w których jeszcze nie byłem), przede wszystkim krajobrazowo. Wspaniałe góry i widoki. Wycieczka jednak bardzo męcząca a właściwie bardzo nużąca (ale to też zasługa przewodnika - najpierw przez dwa dni opowiadał nam o czym on nam opowie i co nam pokaże a przez ostatnie dwa dni mówił o czym mówił, choć to nie była prawda). Albania jest krajem ciekawym, ale nie ma, przynajmniej w wydaniu BP Rainbow, aż tylu atrakcji aby pokazywać je turystom przez cały tydzień - być może dlatego ucieczka na dwa dni do Macedonii. Wydaje mi się jednak, że gdyby organizatorzy bardziej popracowali nad trasą, to i przejazdy byłyby krótsze i atrakcji byłoby więcej.

[mare-k1956]

Jesteś w stanie polecić jakieś biuro, które dobrze robi Albanię? Bo trochę mnie zniechęciłeś do Rainbowa tym tekstem...

[seboc]

Najlepiej na własną rękę. Należy się wyposażyć we wszelką dostępną wiedzę i zbudować sobie ramy wycieczki. Wsiąść w auto i jechać. Nic prostszego.
Swoją drogą ograniczenie Macedonii do Ochrydy i Bitoli to przestępstwo.

[amigo50]

Też jestem zwolennikiem zwiedzania "na własną rękę". Ta Albania to było tak z zaskoczenia i na szybko, ale było też chyba i trochę obaw związanych z samodzielnym wyjazdem a nie mogłem znaleźć nikogo, kto miałby ochotę na taki wyjazd tak "na szybko" (chodzi mi o drugi samochód.) Wydaje mi się, nawet teraz, że chyba spokojniej byłoby jechać w dwa, a może nawet trzy samochody - to tak na wypadek jakiejś nieprzewidzianej awarii wynikającej chociażby z zapowiadanej kiepskiej jakości dróg (ale nie jest tak źle jak straszą).
Jeszcze raz podkreślam, że ta Macedonia podczas tej wycieczki, to wynikała raczej z kiepskiej znajomości tematu przez organizatora i jego niewiedzy w temacie: co można byłoby tu jeszcze wcisnąć tym wycieczkowiczom jeśli w tej Albanii tak niewiele jest do oglądania. Może coś w Macedonii w pobliżu granicy?
A jaka jest prawda?
Podczas obiado-kolacji w hotelu we Vlorze dzieliliśmy stół z międzynarodowym towarzystwem (Austria, Niemcy, Szwajcaria, Luksemburg). Ta ośmioosobowa grupa prowadzona była przez jednego z jej członków, który jak się okazało zdążył już poznać Albanię podczas wielu wcześniejszych pobytów a na dodatek był z pochodzenia Polakiem. Oni byli już w Albanii 10 dni i wszyscy byli wycieczką zachwyceni. Opowiadali o wielu miejscach, w których byli. Tylko niektóre z tych nazw były nam znane. Wnioskować więc należy, że jest tam co oglądać, ale potrzebna jest wiedza w tej sprawie.
Mając tę wiedzę jestem przekonany, że do Albanii można wybrać się samodzielnie.
W wielu miejscach podczas przejazdu widzieliśmy tabliczki na domach (w języku angielskim) informujące o pokojach do wynajęcia. Zakładając nawet, że gospodarze po angielsku nie mówią, to nie wierzę, że nie uda się z nimi porozumieć w sprawie wynajęcia pokoju i ustalenia ceny zań.
W Albanii widziałem coś co mi się bardzo spodobało i uważam, że jest to bardzo dobry pomysł. Otóż przy drogach budowane są bardzo nowoczesne stacje benzynowe. Oprócz stacji i sklepiku (ale dużo lepszego niż u nas) znajduje się tam też bardzo porządna kawiarnia-restauracja a na górze znajduje się kilka pokoi motelowych. Na jednej ze stacji spytałem czy mają wolne pokoje. Odpowiedziano mi, że tak, że rzadko zdarza się aby wszystkie były zajęte a jeśli już to na pewno na następnej stacji będzie coś wolnego a cena za pokój (akurat u tych, u których pytałem) - 40 euro za noc i bez śniadania.
Cena może nie najniższa, ale w razie konieczności zupełnie do przyjęcia, zwłaszcza, że mówimy o noclegu na jedną noc i myślę, że to raczej takie awaryjne rozwiązanie.
I jeszcze jedno.
W swojej poprzedniej wypowiedzi, a i dzisiejszej też, pisałem o mankamentach, które dostrzegłem podczas tej wycieczki. Napisałem jednak też, że z wycieczki, mimo wszystko, jestem zadowolony. Uważam jednak, że można to zrobić lepiej. Dużo lepiej.

[aseretka]

Jeśli ktoś byłby zainteresowany, to pozwolę sobie wtrącić moje uwagi po powrocie z objazdówki trochę szumnie nazwanej przez Rainbow Albania-Macedonia. W porównaniu z tym, co napisał Amigo500 trochę się zmieniło... Ale po kolei.
1. Lądowaliśmy na Korfu i po noclegu w położonym nieopodal stolicy wyspy hotelu Bitzant Inn przepłynęliśmy do Sarandy w Albanii (rejs ok. 40 min). Można więc zaliczyć na plus dla biura, ze nie trzeba było biegać z bagażami przez granicę grecko-albańską. Powrót wyglądał tak samo. Po noclegu w Sarandzie przeprawiliśmy się na Korfu, gdzie znowu zakwaterowano nas w hotelu Bitzant. Hotel całkiem przyjemny, chociaż oddalony o ok. 4 km od morza. Pokoje czyste, śniadania w formie bufetu (standardowo: jajko na twardo, parówki, dwa rodzaje wędlin, ser żółty, ser biały, grecki jogurt, mleko, płatki, ciasto i świeżutkie pieczywo), obiado-kolacje serwowane (zupa + drugie danie, napoje bezpłatne, owoce). Ogólnie OK.
2. Niestety przejazdy nadal zajmowały sporo czasu, mimo, że odległości nie należały do imponujących (na objazdówce po Turcji były one prawie dwukrotnie większe). Wydaje mi się, jednak, że w porównaniu z tym, co opisał Amigo udało nam się zobaczyć wiele ciekawych miejsc. Albański kierowca Tani był uosobieniem spokoju i rozwagi. Czuliśmy się przy nim bezpiecznie nawet w sytuacji, gdy na krętej drodze podczas przejazdu przez Przełęcz Logara wydarzył się wypadek ciężarówki, która zablokowała zakręt. Tani razem z policją zdiagnozowali, czy da się przejechać autokarem obok miejsca wypadku i po wspaniałych manewrach udało nam się pojechać dalej, chociaż możliwe było utknięcie tam na kilka lib nawet kilkanaście godzin.
3. Naszym przewodnikiem po Albanii był Albańczyk Viktor. Trochę zabawny, ale czasami irytujący młody człowiek mówiący dość Dorze po polsku, chociaż niekiedy brakowało mu słów. Zabawne były jego niektóre powiedzenia oraz obrazowe przekazywanie brakujących mu polskich słów. Irytujące było to, że wypytywał wszystkich, czy mają siostry lub córki, które ewentualnie mogłyby stanowić kandydatki na jego żonę. Wiedzę o Albanii miał jednak w mojej ocenie dobrą, czego nie można powiedzieć o pilotującej wycieczkę pani Ani, która często-gęsto niepoprawnie tłumaczyła angielskie opisy lokalnych przewodników po zwiedzanych obiektach.
4. Przyjazd na nocleg do Tirany czy Vlory był na tyle wczesny, ze umożliwiał jeszcze samodzielne szwendanie się po mieście. Nocleg we Vlorze w hotelu International o wysokim standardzie (podobno zbudowany przez mafię). Pokoje super, łazienka też, wyposażona w prysznic z biczami wodnymi oraz bidet. Hotel położony przy obsadzonej palmami promenadzie, gdzie wieczorem przewija się tłum Albańczyków. Hotelu w Tiranie o nazwie Formuła 1, też nie można zaliczyć do najgorszych.
5. W Ochrydzie w Macedonii mieliśmy dwa noclegi w hotelu położonym tuż nad brzegiem jeziora. Piękny widok z balkonu. Śniadania w formie bufetu, obiado-kolacje serwowane (na jedna z nich była pyszna smażona ryba). Zwiedzanie Ochrydu zaczęliśmy od górującej nad miastem twierdzy Samuela, do której niemal zostaliśmy podwiezieni autokarem, a następnie schodziliśmy w dół zwiedzając położony obok Górnej Bramy, rzymski amfiteatr z II w. p.n.e., który należy do najstarszych zabytków Ochrydu, cerkiew św. Bogurodzicy Perivleptos z pięknymi freskami, cerkiew św. Klemensa i Pantalejmona, będąca repliką starej cerkwi św. Pantelejmona, zbudowanej przez św. Klemensa Ochrydzkiego w roku 863 oraz sobór arcybiskupi św. Zofii. Niestety nadal pomięte zostało zwiedzanie położonego ok. 25 km od Ochrydu, stojącego nad brzegiem jeziora monastyru św. Nauma. Natomiast przepiękny był przejazd przez teren Parku Narodowego Galicica nad Jezioro Prespańskie oraz powrót nad Jezioro Ochrydzkie. Szkoda tylko, że do programu nie włączono zwiedzania skansenu starej osady na wodzie.
www.youtube.com/watch?v=8k8c01MrGoM
5. Apolonia- jak powiedział Amigo- wielki festyn na małym podwórku.Chociaż podobno jest to drugie pod względem ważności stanowisko archeologiczne w Albanii, to niewiele jest tam do oglądania. Za to Butrint to coś wspaniałego, chociaż podobno odkryte zostało zaledwie 20 % jego całości. Jak dla mnie jednak, to gwóźdź programu. Dalej zamek Alego Paszy z pięknym widokiem na Zatokę Porto Palermo.
Zwiedzanie Beratu rozpoczęliśmy od położonej na wzgórzu twierdzy i zwiedzania muzeum ikon mistrza Onufrego, a następnie zjechaliśmy na dół, gdzie w czasie wolnym można było podziwiać piękny meczet kawalerów oraz meczety: Sahatit, Kuqe i Mbret, pochodzący z roku 1780 most Ahmeta Kurt Paszy oraz położone tarasowo na zboczach wzgórza domy w dzielnicy Mangalemi.
Bitola ciekawa głównie z racji leżącej w pobliżu Heraklei, antycznego miasta założonego przez Filipa II Macedońskiego w IV wieku p.n.e. Dodatkowo spacer deptakiem Shirok Sokak (Szeroka Aleja), za którego początek uważana jest będąca dumą miasta Wieżę Zegarową. Tuż obok znajduje się pomnik założyciela miasta Filipa II Macedońskiego oraz XV-wieczny meczet Ajdar-Gazi i zbudowany w 1558 r. na polecenie kadiego Mahmuda Efendiego meczet Jeni.
Durres - mimo, że poszczycić się może bardzo długą historią, a więc teoretycznie powinno mieć w swoim obrębie ciekawe zabytki, niestety brak dbałości o dobra kulturalne sprawił, że to, co pozostało przedstawia mało ciekawy widok. Choć w mieście jest kilka zabytków, jak chociażby największy rzymski amfiteatr na Bałkanach, to jest on bardzo zaniedbany i w znajduje się stanie ruiny. U wejścia do portu można też zobaczyć zabytkową wenecką wieżę, od której dalej biegną mury miejskie. Wjazd na ostatnie piętro do kawiarni, aby z góry podziwiać widok na miasto moim zdaniem mocno przereklamowany. Ja nawet nie zrobiłam ani jednego zdjęcia.
Kruja, jak dla mnie bardzo ciekawe miejsce. Chociaż określenie wzniesionego na szczycie wzgórza zamku mianem „zabytku” jest tu mocno przesadzone, bowiem większość budowli to współczesna rekonstrukcją, a wartość historyczną posiadają tylko górująca nad kompleksem wieża i niewielka część murów, to w zamku znajduje się muzeum bohatera narodowego Albanii Skanderbega, gdzie zgromadzono wiele eksponatów związanych z historią regionu oraz z samym bohaterem, m.in.: oryginalne dokumenty i bibliografie, mapy, mozaiki i ikony, ciekawe reprodukcje przedstawiające życie ludzi w XV w., ceramikę, dzwony z okresu antytureckiego, posągi oraz meble związane ze Skanderbegiem. Droga do zamku prowadzi przez bardzo ciekawy drewniany turecki bazar (Pazari i Derexhikut), pełen kramów z lokalnymi pamiątkami. Bazar niegdyś rozciągał się od centrum miasta do samego zamku i liczył 150 sklepów. Obecnie składa się tylko z ok. 30 stanowisk, zgrupowanych właściwie przy jednej wąskiej uliczce, nie mniej jednak przejście wzdłuż niego stanowi swoistą atrakcję. W Krui, w pobliżu zamku, zwiedziliśmy też Muzeum Etnograficzne, które zostało uznane za jeden z najważniejszych pomników kultury w kraju. Założone zostało ono w 1989 r. i mieści się w zbudowanej w 1764 r. willi rodziny Troptani. W zaledwie kilku pokojach zebrano przedmioty obrazujące rzemiosło i warunki życia w Albanii na przestrzeni ostatnich 300 lat. Naprawdę ciekawe, bo pozwalające poznać życie bogatych mieszkańców Albanii w okresie panowana tureckiego.
Tirana, to spacer od Placu Matki Teresy do Placu Skanderbega, przy którym stoi meczet Etehem Bey stojący przy Przy głównej alei wiodącej od jednego do drugiego placu zobaczyć można zaprojektowany przez córkę Envera Hodży Pałac Kongresowy, "perełką" komunistycznej architektury Albanii jaką jest jest zbudowana z betonu i szkła Piramida, która również zaprojektowana została przez córkę Envera Hodży, znajdujący się w parku bunkier dla 6 osób, oraz Pałac Prezydencki. Przy placu Skandenberga, zwieńczonego olbrzymim pomnikiem bohatera narodowego, wznosi się stara Wieża Zegarowa oraz tirańska Opera i Muzeum Narodowe.

[aseretka]

Gjirokastra, która podobnie jak Berat, została uznana za miasto muzeum i wpisana na listę dziedzictwa UNESCO jak dla mnie przepiękna. Zwana Miastem Srebrnych Dachów, zawdzięcza tę nazwę między innymi, wciąż zamieszkiwanymi starymi kamiennymi domkami starówki, pokrytymi szarymi łupkami, które w blasku słońca błyszczącą srebrnym kolorem. Większość istniejących do dziś budynków pochodzi z XVII i XVIII wieku. Typowe domy składają się z wysokich kamiennych bloków z zewnętrznymi i wewnętrznymi klatkami schodowymi. Rozwiązanie takie miało charakter obronny. Na parterze znajdował się zawsze cysterna mająca zapewniać podczas oblężenia dostęp do wody pitnej. Górne kondygnacje budynku składają się z pokoju rodzinnego zawierającego kominek oraz mniejszych pokojów osobistych członków rodziny połączonych ze sobą wewnętrznymi schodami. Na najwyższym poziomie znajduje się też zazwyczaj obszerny balkon lub taras. W samym sercu Starego Miasta położony jest turecki bazar, stanowiący społeczne i handlowe centrum Gjirokastry. Na najwyższym skalistym wzniesieniu zabudowanej części miasta dominuje średniowieczna twierdza. W 1812 r. zamek został odbudowany przez Alego Paszę i stał się jedną z największych twierdz na terenie Albanii. Otoczony został on grubymi murami, do których dobudowano pięć wież. Do murów przylegała też Wieża Zegarowa, cerkiew, a w jej wnętrzu znajdowały się stajnie oraz fontanna z pitną wodą.
6. Moim zdaniem Rainbow powinien rozszerzyć wycieczkę o położone przy drodze prowadzącej z Gjiokastry do Sarandy niezwykle urokliwe miejsce zwane Niebieskim Okiem oraz o położony ok. 10 km od Sarandy t klasztor św Mikołaja zwany też klasztorem Mesopotam, Starczyłoby na to czasu, bo na ostatni nocleg do Sarindy przyjechaliśmy bardzo wcześnie (przed 17:00), zaś w samej Sarindzie, chociaż jest ona miastem bardzo starym niewiele zostało do zwiedzania, a wszystkie ciekawe obiekty ( ruiny klasztoru Czterdziestu Męczenników, zamek Lekusi oraz położony w pobliskim Deme klasztor św. Jerzego) znajdują się na wzgórzach w znacznym oddaleniu od centrum i z tego, co mi wiadomo, już nikomu z wycieczkowiczów nie chciało się w czasie wolnym "drapać tam, gdzie nie swędzi”
Reasumując:
Hotele i wyżywienie na objeździe bez zarzutów. Standard lepszy niż możnaby się spodziewać. Wycieczka ciekawa zarówno krajobrazowo, jak i historyczne. Widoki wspaniałe, a kraj jeszcze niezadeptany przez masową turystykę. Połączenie Albanii z Macedonią nie jest jednak konieczne. Moim zdaniem można jednak byłoby poświęcić cały tydzień wyłącznie krainie orłów-jak zwana jest Albania. Macedonia też warta uwagi, ale niepotrzebnie wplatana do całości. Temu państwu można byłoby też poświęcić 6 dni na spokojne zwiedzanie. Przychyla się do opinii poprzednika, że gdyby organizatorzy bardziej popracowali nad trasą to więcej ciekawych miejsc byłoby w Albanii do zobaczenia.

[blackqueen]

Hej Asaretko!

Na razie się nie rozpisuję, bo nie wiem, czy odwiedzasz jeszcze wątek. Zastanawiam się nad tą wycieczką w sierpniu, ale miałabym do Ciebie kilka pytań. Odezwij się proszę tutaj albo na mojego maila: [e-mail].

Z góry dziękuję i pozdrawiam serdecznie
Agnieszka

[aseretka]

Zaglądam. Możesz pytać.

[toyota1212]

1. Hotele, generalnie dobre. We Vlorze był jak pamiętam 5 *, dobre jedzenie. Najgorszy w Tiranie, ale znośny, jego minus to brak windy.
2. Jedzenie z reguły serwowane do stolika, ale wystarczająca ilość.
3. Albania dla nas jest tania, ceny porównywalne z naszymi. Jak dobrze pamiętam najdrożej było w Kruji w restauracji z widokiem na zamek Skanderbega.
3. Przejazdy z uwagi na drogi czasochłonne. Odległości nie są porażające, ale drogi powodują, ze to długo trwa. Najdłuższy przejazd w drodze do Macedonii.
4. Do hoteli często przyjeżdża się o takiej porze, ze można wieczorem samemu coś zobaczyć.

[aseretka]

Czy ktoś był może na tej objazdówce w 2014 r.? Czy zmieniło się coś w programie zwiedzania? Czy nadal płynie się promem do Grecji i przekracza pieszo granicę grecko-albańską? Czy hotel na przedmieściach Tirany nadal jest ten, który opisał Amigo50?

[aseretka]

Chętnych zapraszam do obejrzenia mojej foto-relacji z objazdówki Albania i Macedonia -w krainie orłów z Rainbowtours.
fotoforum.gazeta.pl/72,2,91,157870331,157982011,0,2.html?v=2

[arel89]

www.facebook.com/VacationVlora