doktorat w Bostonie

[ewelcia_ewelcia]

Witam pieknie wszystkich;
wlasnie szczesliwie skonczylam czwarty rok chemii i zaczynam myslec o tym,
zeby nie skonczyc pracujac w KFC ;-)
Mam rodzine w Bostonie, moj chlopak wybiera sie tam do pracy, a ja od polowy
studiow mysle o studiach doktoranckich; coraz mocniej dojrzewa we mnie decyzja
zeby sprobowac zrobic doktorat w Stanach. Niestety, nie mam wielkiej wiedzy o
tym jak to wyglada od strony praktycznej.

Czym sie roznia programy roznych uczelni? gdzie mozna o tym poczytac?
Przegladalam strony Harvardu i MIT, ale mam metlik w glowie, nie odrozniam
roznych tych programow.
Z tego co poczytalam to wyglada tak, ze "graduate student", ichni doktorant,
zaczyna od poziomu "bachelor", czyli mniej wiecej naszego licencjata, i studia
doktoranckie obejmuja mnostwo zajec obowiazkowych, "classes" jak w Polsce w
czasie studiow magisterskich. Zupelnie inaczej niz polski doktorat, gdzie
trzeba zaliczyc dwa, trzy egzaminy z wykladow na semestr i odrobic zajecia ze
studentami.
Czy takie regularne studia z mnostwem zajec to jedyna opcja? co jesli ktos
chce zaczac doktorat majac "master", magisterium obronione w Polsce?

A jak jest z wyborem promotora? czy jesli jakis kierownik laboratorium zgodzi
sie mnie przyjac, to musze potem znalezc program na uniwersytecie i tma aplikowac?

Czy potrzebny jest zdany jakis certyfikowany egzamin z angielskiego?

I na koniec pytanie praktyczne: ile, przecietnie, wynosi stypendium
doktoranta? czy da sie utrzymac?
Czy to jest tak ze za studia doktoranckie sie placi i trzeba oprocz
aplikowania na studia jeszcze szukac stypendium ktore pokryje koszty studiow i
utrzymania??? Bo jakos trudno mi uwierzyc ze wszyscy zagraniczni doktoranci w
Stanach sami sie utrzymuja i placa za studia i jeszcze maja czas na prace w
laboraqtorium, to by byly studia dla milionerow...
Wiem jak ciezko jest utrzymac sie ze stypendium doktoranckiego w Polsce... czy
tam jest podobnie?

Serdecznie dziekuje Wam za odpowiedzi na moje pytania i wszelkie dodatkowe porady
Ewelina

[staua]

Niestety, nawet z magisterka trzeba zaczac regularny program od poczatku i
zaliczyc wszystkie klasy.
Dostaje sie stypendium, bo od drugiego roku trzeba uczyc studentow (cwiczenia,
sprawdzanie egzaminow, takie tam). Finansowo da sie przezyc, choc nie jakos
super, ale sa dotowane akademiki i rozne inne ulgi. Tuition jest placone
najpierw przez program, potem przez lab, do ktorego wstapisz po rotacjach.
(Rotacje laboratoryjne to IMHO strata czasu, ale niektorym sie podoba ten
system). Zauwaz, ze przez to wszystko na ogol doktorat w USA jest troche
dluzszy niz w Europie (Europa-3-4 lata, Stany - srednio 5-6). I rzeczywiscie to
w porownaniu z Europu duzo wieksza "szkolka". Bedziesz starsza niz koledzy, bo
zaczynajacy z BSc maja ok. 21 lat, wiec pozniej skonczysz. To jest minus. Plus
jets taki, ze MIT czy Harvard to dobry doktorat, wiec na przyszlosc sie na ogol
oplaca, trzeba sie oczywiscie dostac do programu, ale ze promowane jest
diversity, wiec na ogol cudzoziemcy maja szanse. Nie zapomina, ze musisz miec
zdane GRE, inaczej nie wezma pod uwage Twojego podania.
To tyle, co mi na szybko przyszlo do glowy.
Pozdrawiam

[ewelcia_ewelcia]

dzieki za odpowiedz!

A jak to technicznie wyglada, czy moglabys mi powiedziec mniej wiecej gdzie
szukac informacji o poszczegolnych programach roznych uczelni? Zdazylam sie
zorientowac ze to czesto programy laczone kilku uczelni, strasznie to metne...

czy to prawda, ze Boston to drogie miasto? mieszkanie mialabmy u rodziny,
przynajmniej na poczatku, ale reszte kosztow musialabym pokryc sama.

[charadrius_vociferus]

> Niestety, nawet z magisterka trzeba zaczac regularny program od poczatku i
> zaliczyc wszystkie klasy.

Niezupelnie, uczelnie maja w tej kwestii duzo elastycznosci. Z reguly jest wymog
zaliczenia pewnej liczby egzaminow zanim sie przystapi do qualifying exams. Ale
ja na przyklad porozmawialem z promotorem i pozwolili mi przystapic do egzaminu
po pol roku (bylem doktorantem na MIT).

[akawill]

ewelcia_ewelcia napisała:

> Witam pieknie wszystkich;
> wlasnie szczesliwie skonczylam czwarty rok chemii i zaczynam myslec o tym,
> zeby nie skonczyc pracujac w KFC ;-)
> Mam rodzine w Bostonie, moj chlopak wybiera sie tam do pracy, a ja od polowy
> studiow mysle o studiach doktoranckich; coraz mocniej dojrzewa we mnie decyzja
> zeby sprobowac zrobic doktorat w Stanach. Niestety, nie mam wielkiej wiedzy o
> tym jak to wyglada od strony praktycznej.

Służę moim punktem widzenia. Ja były doktorant chemii z 1990-95 (SUNY-Buffalo).

> Czym sie roznia programy roznych uczelni? gdzie mozna o tym poczytac?

Wbrew pozorom nie różnią się tak wiele jeśli chodzi o specyfikę, jeżeli
porównujesz programy na tym samym kierunku np. chemia. Mogą się dużo rożnić
poziomem. Nie wiem czy znajdziesz gdzieś opis który byłby napisany pod Ciebie
(inaczej: dla kandydata z Polski). Wydaje mi się że na tym forum możesz się
dużo dowiedzieć.

Polecam też następującą stronę z rankingami i porównaniami:

dgr.rints.com/index.cfm

> Przegladalam strony Harvardu i MIT, ale mam metlik w glowie, nie odrozniam
> roznych tych programow.
> Z tego co poczytalam to wyglada tak, ze "graduate student", ichni doktorant,
> zaczyna od poziomu "bachelor", czyli mniej wiecej naszego licencjata, i studia
> doktoranckie obejmuja mnostwo zajec obowiazkowych, "classes" jak w Polsce w
> czasie studiow magisterskich. Zupelnie inaczej niz polski doktorat, gdzie
> trzeba zaliczyc dwa, trzy egzaminy z wykladow na semestr i odrobic zajecia ze
> studentami.
> Czy takie regularne studia z mnostwem zajec to jedyna opcja? co jesli ktos
> chce zaczac doktorat majac "master", magisterium obronione w Polsce?

W Twoim wypadku będziesz traktowana jako kandydat z tytułem "bachelor" (B.Sc.).
Możesz się starać aby któryś z Twoich przedmiotów z końcowych lat studiów w
Polsce został zaliczony, ale wydaje mi się że będzie to wymagało sporego zachodu
i sukces niepewny. Tych przedmiotów zresztą z mojego doświadczenia nie ma tak
dużo: ja miałem 6, które były rozłożone po 3,2,1 w ciągu pierwszych trzech
semestrów. Zwróć uwagę że niemal wszystkie są w pierwszym roku kiedy
praktycznie nie robi się jeszcze żadnych badań. U mnie było tak że w pierwszym
semestrze były 3 główne przedmioty i wybór promotora. W drugim 2 dalsze
przedmioty (1 główny, 1 bardziej specjalistyczny), zaznajamianie się ze
specyfiką pracy w wybranej grupie i wstępne rozeznanie we własnym projekcie. W
trzecim można było ruszyć pełną parą z projektem a ten dodatkowy przedmiot
specjalistyczny nie stanowił dużego obciążenia. W mojej ocenie studia
doktoranckie bynajmniej nie są szkółką, choć mogą tak wyglądać w porównaniu z
innymi ośrodkami na świecie. Cechą wspólną jest zaganianie doktoranta do pracy
badawczej a nie do chodzenia do zajęcia. Jeszcze jedna uwaga odnośnie tych
uciążliwych przedmiotów: to wspaniała okazja do przyswojenia sobie nazewnictwa,
wręcz języka, poznania innych doktorantach i czym się kierują oraz opinii o
promotorach.

Dużym obciążeniem są zajęcia ze studentami. Różnie to bywa na różnych
uniwersytetach ale generalnie doktoranci mają je zawsze na początku (pierwsze
2-3 semestry). Są to usługi na rzecz wydziału w zamian za stypendium. Później
przechodzi się na pieniądze z grantu promotora. Jeżeli ich nie ma, trzeba dalej
prowadzić zajęcia. Oczywiście sugeruje to wybór takiego promotora, który
regularnie dostaje granty.

> A jak jest z wyborem promotora? czy jesli jakis kierownik laboratorium zgodzi
> sie mnie przyjac, to musze potem znalezc program na uniwersytecie i tma aplikow
> ac?

Można i tak, ale promotor może nie chcieć rozmawiać dopóki nie zostałaś przyjęta
na uniwersytet i do programu (no chyba że jesteś wybitna i będzie dla niego
oczywiste że dostaniesz sie tam gdzie tylko chcesz). Normalnie kolejność jest
taka, że jest się przyjmowanym do programu na danym uniwersytecie i wtedy
wybiera sę promotora. Oczywiście im trudniej się dostać do danej grupy, tym
wcześniej i bardziej trzeba się starać. Należy też pamiętać, że sława promotora
czasem idzie w parze z doktorantami harującymi po 80 godzin tygodniowo. Komuś
takie coś może nie pasować i dobrze jest zrobić zwiad.

> Czy potrzebny jest zdany jakis certyfikowany egzamin z angielskiego?

Tak, amerykańskie. TOEFL jest chyba wszędzie wymagany, często razem z
"mówionym/słuchowym" testem - kiedyś był to TSE. Im lepszy uniwersytet tym
wyższy próg (akceptowany wynik testu).

> I na koniec pytanie praktyczne: ile, przecietnie, wynosi stypendium
> doktoranta? czy da sie utrzymac?

Chyba około $20tys./rok. Dla jednej osoby wystarczy, ale na co wystarczy to
zależy od miejsca. Boston jest zdecydowanie drogi.

> Czy to jest tak ze za studia doktoranckie sie placi i trzeba oprocz
> aplikowania na studia jeszcze szukac stypendium ktore pokryje koszty studiow i
> utrzymania??? Bo jakos trudno mi uwierzyc ze wszyscy zagraniczni doktoranci w
> Stanach sami sie utrzymuja i placa za studia i jeszcze maja czas na prace w
> laboraqtorium, to by byly studia dla milionerow...
> Wiem jak ciezko jest utrzymac sie ze stypendium doktoranckiego w Polsce... czy
> tam jest podobnie?

Sprawa wygląda prosto. Twoje stypendium składa się z dwóch części: 1) pensja
oraz 2) zwolnienie z czesnego. Ta druga część jest niewidoczna, ale w momencie
akceptacji po prostu trzeba się upewnić, że to "tuition waiver" jest w
papierach. Dorabianie raczej nie wchodzi w rachubę, chyba żeby prowadzić
zajęcia w kursach wieczorowych (zgoda promotora raczej wymagana; promotorzy
często nie lubią aby cokolwiek odciągało doktoranta od badań)

[staua]

Hej, Akawill,
piszac "szkolka" nie mialam na pewno na mysli nizszego poziomu merytorycznego.
Raczej formalna organizacje.
Ewelina - Boston jest dosc drogi w porownaniu z wieloma innymi miastami, ale
tanszy chyba np. od NYC i San Francisco. Doktoranci w moim laboratorium (jest
ich chyba... szescioro) daja sobie wszyscy rade, a nikt nie jest z Bostonu ani
nie ma tu rodziny, wiec jesli bedziesz miala zapewnione mieszkanie, to juz
jestes do przodu.
Wydaje mi sie, ze jesli nie wystarczaja Ci opisy na stronach internetowych, to
po prostu napisz do administracji programu (pewnie moze byc e-mail) i przesla
Ci bardziej szczegolowe informacje.

[ewelcia_ewelcia]

> Nie wiem czy znajdziesz gdzieś opis który byłby napisany pod Ciebie
> (inaczej: dla kandydata z Polski). Wydaje mi się że na tym forum możesz się
> dużo dowiedzieć.

znalazlam taka strone (nie moge spac tak sie nakrecilam na to szukanie, cos mam
dzis faze ;-)
znalazlam to www.pso-usa.org/Polish/ i dzial FAQ -Studia Undergraduate
jak, Waszym zdaniem, to sie ma do rzeczywistosci? w miare prawdziwe i aktualne
sa tamte informacje?


> W Twoim wypadku będziesz traktowana jako kandydat z tytułem "bachelor"

dlaczego? naprawde nie ma mozliwosci wykorzystania jakos tego ze zaczne jako master?
Wiem, leniwa jestem... ale skoro juz sie obronie w Polsce...

Poza tym, czy fak ze bede "master" moze byc jakims dodatkowym malutkim plusikiem
przy aplikacji (ze juz mam niewielkie, ale zawsze jakies doswiadczenie w pracy
przy stole...)

> Normalnie kolejność jest
> taka, że jest się przyjmowanym do programu na danym uniwersytecie i wtedy
> wybiera sę promotora.

a mozna sie dostac do programu, a potem wybrac zespol z instytutu ktory nie ma
wlasnego programu? Chyba wygoglalam pewien bardzo fajny zespol do ktorego bym
ewentualnie mogla aplikowac bo to troche pokrewne z tematem mojej pracy mgr.
Czy jest taka mozliwosc ze aplikuje do programu i pieniadze "ida za mna"?

dziekuje Wam, akawill i statua, za rady i prosze o wiecej ;-)
Im wiecje czytam tym bardzije mi sie podoba idea doktoryzowania sie za wielka
woda ;-)
Nie podoba mi sie natomiast gora formalnosci i egzaminy ;-(
Ide spac, dobranoc wam!
ewelka

[akawill]

Ta strona jest bardzo dobra. Miło mi że sie myliłem. Kiedyś to nawet
ubolewałem na forum na brak tego typu wiadomości.

M.Sc. jest tytułem w zasadzie docelowym, tzn. kończy się na nim. Na wielu
uczelniach w USA dostaje się go "po drodze", ale to nie oznacza, że jak ktoś
przyjdzie z M.Sc. z innej uczelni to zacznie od połowy w nowym programie
doktoranckim.

W chemii posiadanie M.Sc. może też być negatywnie odbierane przy aplikacjach, bo
"odrzuty" z programu doktoranckiego dostają tytuł M.Sc. Zasadniczo idzie się do
graduate school po Ph.D. więc jeżeli dostaje się M.Sc. z uczelni która daje
Ph.D., pojawia sie pytanie dlaczego. Ciebie to raczej nie dotyczy, boś z
dalekiego kraju.

Owszem, można zostać zwolnionym z jakichś przedmiotów, ale badania (o ile mi
wiadomo) zawsze trzeba zacząć od nowa, a to one przede wszystkim decydują o
długości studiów. Wydaje mi się że z przedmiotów można być zwolnionym jeżeli
przychodzi się z M.Sc. z dobrej uczelni i z dobrą oceną. Nie wiem czy
którakolwiek z polskich uczelni ma w USA opinię dobrej i wynika to raczej z
inności systemów kształcenia oraz odległości/niewiedzy. W Twoim przypadku
mogłabyś po przyjęciu na daną uczelnię podejść do egzaminów "graduate
proficiency" oddzielnie z chemii anal, fiz, org i nieorg (u mnie była taka
możliwość) i po zdaniu z dobrym wynikiem być zwolnioną z danego porzedmiotu.

W przypadkach nietypowych musisz sama dowiadywać się o szczegóły finansowe.
Jest wiele instytutów związanych z uczelniami, łączonymi stanowiskami i
specyficznymi funduszami.

[kot.behemot]

> W chemii posiadanie M.Sc. może też być negatywnie odbierane przy aplikacjach, b
> o
> "odrzuty" z programu doktoranckiego dostają tytuł M.Sc.

Prawda! M.Sc. z chemii (i pokrewnych) jest w USA odbierane jak nagroda
pocieszenia. Oczywiście, jest to skrajnie niesprawiedlilwe dla Polaków (bo nasze
przyzwoite magisterium oceniam jako 80% poziomu amerykańskiego doktoratu), ale
tak to już jest...

Startowanie z poziomu B.S. nie jest zresztą takie złe: tym, co się "nad program"
wie z chemii (matematyki, fizyki itp.) można zrównważyć sobie początkową
nieznajomośc warunków i związany z tym stres.