Ratunku - dedykacja! Odmiana nazwiska!!!

[wlodekbar]

Nie wiem, a nie ma czasu:
Beacie Anyżka, czy Beacie Anyżce??

Dziękuję :).

[kazeta.pl55]

wlodekbar napisał:

> Nie wiem, a nie ma czasu:
> Beacie Anyżka, czy Beacie Anyżce??

Obydwa dobre, albo ewentualnie B. Anyżance.

Mimo, że...

[deerzet]

Mimo, że szerzy się mania (obawa) nieodmieniania,
proponowałbym [Beacie Anyżce] wzorem
Aleksandrze Zawieruszance.

Lub typowy wytrych:
"Nasza Kochana Beatrycze Anyżka raczy przyjąć ten
dyjament z popiołu podniesiony, marne 555,55 karatów
mający"
Od Cichego Wielbiciela.

- Od kogo?
Od Ci-che-go Wiel-bi-ciela...

- Od kogo? Nie słyszę, coś przerywa na linii...
- Od Cichego WIEL-BI-CIE-LA.

- Od kogo? Głośniej, nie słychać...
- To ja, CICHY Wielbiciel.

- Proszę powtórzyć, przerywa mi na łączu!
- To JA, cichy WIELBICIEL!

- Kto?
- CICHY WIELBICIEL!

- Nie rozumiem...
- TO JA, GŁUCHOTO - CIIII-CHY WIEL-BIII-CIEL!!!!

[wlodekbar]

Heheh :) Dziękuję, już napisałem Anyszce, nb. tak mi
podpowiedziaono 'na Książkach'.

[wlodekbar]

Heheh!:)

[deerzet]

Prawa autorskie zacytowanej przez mnie opowiastki wiodą do PR 3
["ITR" - lata 70. łońskiego wieku] - tamże tantiema...

- - -
[Heheh] - prześmiewcze czy [chacha] - rozbawione?

[bu4]

A jednak! Twoja przecinkowa edukacja albo nie zakończyła sie pełnym
sukcesem, albo się nie zakończyła jeszcze. Za mocno wbiłeś sobie do
glowy, że stawia sie przecinek przed każdym "że". Doradzam Ci studia
podyplomowe.

[wlodekbar]

Coooo??? Następne????:)

Studia przecinkowe to ja kopiuję ze specjalnego, ściśle chronionego,
pliku (może się przydadzą, MIMO ŻE (:D) większość osób na Forum
chyba nie ma z nimi kłopotów):

----Zasady pisowni i interpunkcji
[362] 90.A.1. Zdanie podrzędne (określające) zawsze oddzielamy
przecinkiem od zdania nadrzędnego bez względu na kolejność tych
zdań, np.
Słowacki w okresie mistycznym wyznawał, że pisze tylko to, co mu
aniołowie dyktują.
(J. Parandowski)
Myślę, że czeka nas jeszcze w przyszłości zasadnicza dyskusja o
kryteriach, które rządzą doborem materiału literackiego
wprowadzanego w pole edukacji, chociaż można powiedzieć, że dyskusja
taka toczy się permanentnie, ponieważ niewiele jest rzeczy w szkole
wzbudzających większe emocje niż lista lektur szkolnych.
(J. Sławiński)
a) Zdanie podrzędne wplecione w zdanie nadrzędne musi być wydzielone
przecinkami z obu stron:
Po wschodzie słońca, gdy niebo trochę się wypogodziło, wypłynęli na
jezioro.
b) Zasada ta dotyczy również równoważników zdań:
Mnie już nic nie ulży, a wino najmniej.
(K. Makuszyński)
Późno, bo dopiero po trzech miesiącach, przyszedł pierwszy list.
Gertruda, zakasawszy rękawy, wlewała do wody wywar zielony z igieł
świerkowych i rumianku.
(J. Iwaszkiewicz)


[363] 90.A.2. Zdanie podrzędne jest zwykle wprowadzane przez jeden z
następujących wyrazów (spójników, zaimków lub partykuł):
aby, acz, aczkolwiek, albowiem, aniżeli, aż, azali, ażeby;
bo, boć, bowiem, by, byle, byleby;
chociaż, chociażby, choć, choćby, chyba, chybaby, chyba że, chyba
żeby, co, cokolwiek, czy, czyj;
dlaczego, dlatego, dlatego że, dokąd, dokądkolwiek, dopiero, dopiero
gdy, dopóki;
gdy, gdyby, gdyż, gdzie, gdziekolwiek;
ile, ilekolwiek, ilekroć, ile razy, ile że, im, inaczej, innymi
słowy, iż, iżby;
jak, jak gdyby, jakby, jaki, jakikolwiek, jakkolwiek, jako, jakoby,
jako że, jakżeby, jakoby, jednak, jedynie, jeśli, jeśliby, jeżeli,
jeżeliby;
kędy, kiedy, kiedyż, kiedykolwiek, kim, kogo, komu, kto, ktokolwiek,
którędy, który;
ledwie, ledwo;
mimo że, mimo iż;
na co, niech, nim, niż, niżby;
odkąd, o ile;
po co, po czym, podczas gdy, podobnie jak, pomimo że, pomimo iż,
ponieważ, póki, przecież, przeto, przy czym;
skąd, skądkolwiek, skoro;
tak jak, tylko że, tym bardziej że;
w miarę jak, w razie gdyby, wprzód nim;
za co, zaledwie, zanim, zwłaszcza gdy, zwłaszcza kiedy, zwłaszcza
jeżeli, zwłaszcza że;
że, że aż, żeby.

Przecinki - zasady1

[wlodekbar]

Zasady pisowni i interpunkcji

[362] 90.A.1. Zdanie podrzędne (określające) zawsze oddzielamy
przecinkiem od zdania nadrzędnego bez względu na kolejność tych
zdań, np.
Słowacki w okresie mistycznym wyznawał, że pisze tylko to, co mu
aniołowie dyktują.
(J. Parandowski)
Myślę, że czeka nas jeszcze w przyszłości zasadnicza dyskusja o
kryteriach, które rządzą doborem materiału literackiego
wprowadzanego w pole edukacji, chociaż można powiedzieć, że dyskusja
taka toczy się permanentnie, ponieważ niewiele jest rzeczy w szkole
wzbudzających większe emocje niż lista lektur szkolnych.
(J. Sławiński)
a) Zdanie podrzędne wplecione w zdanie nadrzędne musi być wydzielone
przecinkami z obu stron:
Po wschodzie słońca, gdy niebo trochę się wypogodziło, wypłynęli na
jezioro.
b) Zasada ta dotyczy również równoważników zdań:
Mnie już nic nie ulży, a wino najmniej.
(K. Makuszyński)
Późno, bo dopiero po trzech miesiącach, przyszedł pierwszy list.
Gertruda, zakasawszy rękawy, wlewała do wody wywar zielony z igieł
świerkowych i rumianku.
(J. Iwaszkiewicz)


[363] 90.A.2. Zdanie podrzędne jest zwykle wprowadzane przez jeden z
następujących wyrazów (spójników, zaimków lub partykuł):
aby, acz, aczkolwiek, albowiem, aniżeli, aż, azali, ażeby;
bo, boć, bowiem, by, byle, byleby;
chociaż, chociażby, choć, choćby, chyba, chybaby, chyba że, chyba
żeby, co, cokolwiek, czy, czyj;
dlaczego, dlatego, dlatego że, dokąd, dokądkolwiek, dopiero, dopiero
gdy, dopóki;
gdy, gdyby, gdyż, gdzie, gdziekolwiek;
ile, ilekolwiek, ilekroć, ile razy, ile że, im, inaczej, innymi
słowy, iż, iżby;
jak, jak gdyby, jakby, jaki, jakikolwiek, jakkolwiek, jako, jakoby,
jako że, jakżeby, jakoby, jednak, jedynie, jeśli, jeśliby, jeżeli,
jeżeliby;
kędy, kiedy, kiedyż, kiedykolwiek, kim, kogo, komu, kto, ktokolwiek,
którędy, który;
ledwie, ledwo;
mimo że, mimo iż;
na co, niech, nim, niż, niżby;
odkąd, o ile;
po co, po czym, podczas gdy, podobnie jak, pomimo że, pomimo iż,
ponieważ, póki, przecież, przeto, przy czym;
skąd, skądkolwiek, skoro;
tak jak, tylko że, tym bardziej że;
w miarę jak, w razie gdyby, wprzód nim;
za co, zaledwie, zanim, zwłaszcza gdy, zwłaszcza kiedy, zwłaszcza
jeżeli, zwłaszcza że;
że, że aż, żeby.


364] 90.B.1. Nie rozdziela się przecinkiem połączeń partykuł,
spójników i przysłówków ze spójnikami, np. chyba że, chyba żeby, ile
że, jak gdyby, jako że, mimo że, pomimo to, pomimo że, tylko że, tym
bardziej że, właśnie gdy, właśnie jak, właśnie kiedy, podczas gdy,
zwłaszcza gdy, zwłaszcza jeżeli, zwłaszcza kiedy, zwłaszcza że.
Przecinek należy postawić przed całym wyrażeniem (jest to tzw.
cofanie przecinka). Przykłady:
Nie chciał się położyć, pomimo że był śpiący.
Napiszę na pewno, chyba żebym zapomniał.


[365] 90.B.2. Połączenia przysłówków, zaimków lub wyrażeń
przyimkowych ze spójnikami oddzielamy przecinkiem wówczas, gdy na
przysłówek, zaimek lub wyrażenie przyimkowe pada akcent zdaniowy;
mówiąc, wyróżnimy te wyrazy za pomocą akcentu, a w miejscu przecinka
zrobimy pauzę oddechową, np.
Powinieneś postępować tak, aby nikogo nie skrzywdzić.
Wzbogacił się wówczas, gdy odziedziczył duży spadek.
Cenię go tym bardziej, że jest człowiekiem wspaniałomyślnym.
Zanieś tę książkę tam, skąd ją przyniosłeś.
W powyższych przykładach przysłówki, zaimki lub wyrażenia przyimkowe
pełnią funkcję okoliczników w zdaniach głównych. Używając
odpowiednich okoliczników, podkreślamy czas (wówczas), sposób (tak),
stopień (tym bardziej) oraz miejsce (tam). Wyrażenia o identycznej
lub podobnej budowie występują również w funkcji spójników
zestawionych; w takich wypadkach należą one do zdania podrzędnego, a
przecinek stawiamy przed nimi:
Powinieneś postępować szlachetnie, tak aby nikogo nie skrzywdzić.
Wzbogacił się, wówczas gdy odziedziczył duży spadek.
Zanieś tę książkę, tam skąd ją przyniosłeś.
Najczęściej spotykanymi połączeniami tego typu są: dlatego iż,
dlatego że, dopiero gdy, podobnie jak, potem gdy, tak aby, tak by,
tak iż, tak jak, tak jakby, tak że, tak żeby, taki jak, taki sam
jak, tam gdzie, tam skąd, ten sam co, teraz gdy, to co, tym bardziej
iż, tym bardziej że, w miarę jak, wprzód nim, wtedy gdy, z chwilą
gdy.


[366] 90.B.3. Nie rozdziela się dwóch sąsiadujących spójników,
spójnika i zaimka względnego, zaimka względnego i spójnika, typu a
że, a choć, a gdy, a jeśli, a kiedy, a mianowicie, a ponieważ, a
więc, i choć, który jeśli, że aby, że gdy, że jeśli, np.
Przyrzekł mi, że jeśli będzie trzeba, zawsze mi pomoże.
Opowiadał wszystkim, że gdy wygra dużo pieniędzy, rozda je ubogim.
Często chadzał na spacery, a gdy się zmęczył, siadał zawsze na tej
samej ławce.
Zdania tego typu możemy jednak wydzielić dwoma przecinkami lub dwoma
myślnikami, gdy chcemy podkreślić, że są zdaniami wtrąconymi:
Opowiadał wszystkim, że — gdy wygra dużo pieniędzy — rozda je ubogim.
Wrócił z zagranicy i, choć potrzebował odpoczynku, rzucił się w wir
codziennych zajęć.


[367] 90.B.4. Imiesłów zakończony na -ąc, -łszy, -wszy — bez względu
na to, jak interpretujemy jego funkcję w zdaniu — w zasadzie
oddziela się przecinkiem wraz z ewentualnymi jego określeniami od
poprzedzającej go lub następującej po nim reszty zdania lub wydziela
się go przecinkami, jeśli jest wtrącony w zdanie:
Patrząc z bliska na telewizor, męczysz wzrok.
Przeskoczywszy rów, znalazł się już na swoim polu.
Uczniowie, słuchając napomnień, spoglądali na siebie z zakłopotaniem.
Dzięki temu, robiąc nadal swoje, nikomu się nie narażali.
a) Przecinka nie stawia się pomiędzy zwrotem imiesłowowym a
bezpośrednio poprzedzającym go spójnikiem (np. i, a, iż, że) lub
zaimkiem względnym (np. jaki, który, co):
Nie spodziewał się, że napisawszy bardzo dobry artykuł, będzie go
musiał jeszcze poprawiać.
Gonzalo pędem biegł z obawy, żeby tamci jemu w tłumie nie zginęli, i
odnalazłszy ich, mnie znaki dawał, bym pośpieszał.
(W. Gombrowicz)
b) Wyjątek możemy uczynić tylko w wypadkach, gdy chcemy podkreślić,
że po spójniku nastąpiło zawieszenie głosu, tzn. że zdanie ma
charakter wtrącony, np.
Powiedziała, że ma nas dość i obróciwszy się na pięcie, wyszła.
Powiedziała, że ma nas dość i, obróciwszy się na pięcie, wyszła.
W pierwszym przykładzie informujemy jedynie o dodatkowych
okolicznościach towarzyszących wydarzeniu. W drugim dorzucamy
poboczną informację, a zawieszając głos, zapowiadamy, że zaskoczy
ona słuchacza.
c) Według zasady podawanej dotychczas w słownikach
ortograficznych „nie jest potrzebny przecinek przy zwrocie
imiesłowowym, jeżeli imiesłów nie ma określeń". Zgodnie z nią
należałoby pisać:
Wlókł się kulejąc brzegiem lasu.
Obudziwszy się o niczym już nie pamiętał.
Jednak Komisja Kultury Języka PAN, kierując się chęcią uproszczenia
przepisów interpunkcyjnych, opowiedziała się za rozciągnięciem
zasady oddzielania lub wydzielania przecinkiem imiesłowów na -ąc, -
łszy, -wszy mających określenia także na imiesłowy bez określeń.
Zgodnie z tą zasadą napiszemy:
Wlókł się, kulejąc, brzegiem lasu.
Obudziwszy się, o niczym już nie pamiętał.
Konsekwentne stosowanie takiej zasady pozwala uniknąć wątpliwości,
czy imiesłów w danym tekście wymaga oddzielenia przecinkiem, bo jest
równoważnikiem zdania albo „ma charakter wtrącenia", czy też nie
powinien być oddzielany lub wydzielany przecinkami, bo jest tylko
okolicznikiem (por. Aneks, p. 20).


[368] 90.C.1. Zdania złożone współrzędnie mogą być połączone
bezspójnikowo lub spójnikowo. Przestankowanie uzależnione jest od
sposobu zespolenia takich zdań.


[369] 90.C.2. Zdania współrzędne bezspójnikowe zawsze oddzielamy
przecinkami:
Szybowiec ruszył, nabrał pędu, gładko oddzielił się od ziemi, stromo
wspiął się wzwyż.
(J. Meissner)
Obstąpili go, patrzą w osłupiałym milczeniu. A on grabi pazurami,
stęka, szeleści wśród poszycia. Wreszcie podnosi się z naręczem
zwiędłych

Przecinki - zasady2

[wlodekbar]

[370] 90.D.1. Przecinkami rozdzielamy zdania współrzędne połączone
następującymi spójnikami:
a) przeciwstawnymi: a, ale, lecz, jednak, jednakże, zaś, wszakże,
owszem, natomiast, tylko, tylko że, jedynie, przecież, raczej,
tymczasem, za to, np.
Ja mówię to, a on co innego.
Nauczycielka usiłowała prowadzić lekcje, ale raz za razem zrywał się
hałas.
(J. Wiktor)
Już mieli zaczynać, lecz ktoś im przeszkodził.
Pośrodku płynęła rzeka, zaś na stokach wzgórz dostrzegłem kilka
strumyków.
Obiecywał dużo, tymczasem nic nie zrobił.
UWAGA: Jeśli spójnik a łączy zdania (a nie jego części), zawsze
stawiamy przed nim przecinek, np.
Ledwie błysnęło słońce, a już zrobiło się ciepło.
Mieli obszerne i wygodne mieszkanie, a składało się ono z pięciu
pokojów.
b) wynikowymi: więc, dlatego, toteż, to, zatem, wobec tego, skutkiem
tego, wskutek tego, i (= więc, toteż), tedy, przeto, np.
W tej okolicy las nie był zbyt gęsty, więc stopniowo robiło się
coraz jaśniej.
(A. Szklarski)
Nie kocha męża, zatem powinna go opuścić.
(T. Boy-Żeleński)
Zapytał niegrzecznie, wobec tego odpowiedziałem mu oschle.
UWAGA: Przed spójnikiem i możemy postawić przecinek, jeśli występuje
on w funkcji wynikowej (można go zastąpić przez więc lub toteż), np.
Zaczęła się sesja egzaminacyjna, i wzięli się do nauki. (= więc
wzięli się do nauki)
Nadszedł październik, i studenci rozpoczęli naukę. (= toteż
rozpoczęli naukę).
c) synonimicznymi (wyjaśniającymi): czyli, to jest, to znaczy,
innymi słowy, np.
Rzeczowniki w języku polskim mają deklinację, to znaczy odmieniają
się przez przypadki.
Wyjeżdżam do Japonii, czyli Kraju Kwitnącej Wiśni.


[371] 90.D.2. Nie rozdziela się przecinkiem zdań złożonych
współrzędnie połączonych następującymi spójnikami:
a) łącznymi: i, oraz, tudzież, zarazem, np.
Zwieziono z lasu kilka wozów drewna i sprzedano je na opał.
UWAGA: Jeśli spójnik a wystąpi w funkcji łącznej (możliwe jest wtedy
zastąpienie go przez i), możemy postawić przed nim przecinek:
Za dnia słoneczniki zaglądają w moje okno, a miedze wiją się, jak
żółte wstążki [...]
(K. Brandys)
b) rozłącznymi: lub, albo, bądź, czy, np.
Pojadę na Mazury albo wybiorę się w Bieszczady.
Rozpocznę w tym roku studia bądź pójdę do pracy.
UWAGA: Przed spójnikiem czy łączącym zdania współrzędne rozłączne
nie stawiamy przecinka, np.
Wyjeżdżasz na święta czy zostajesz?
Poradzisz sobie czy mam ci pomóc?
Ale gdy wyraz czy wprowadza zdanie podrzędne (określające), musi
zostać poprzedzony przecinkiem, np.
Nie wiedział (czego?), czy może wejść.
Zapytał (o co?), czy już minęła dwunasta.
c) wyłączającymi: ani, ni, np.
Kwiryna już nie przypomina o spowiedzi ani matka nie grozi księdzem.
(P. Gojawiczyńska)
Jeść nie chciał ni humoru dobrego nie miał.


[372] 90.E.1. Połączenia spójników łącznych, rozłącznych i
wyłączających (a więc typu i-lub-ani) z przysłówkami i zaimkami o
charakterze uzupełnień wtrąconych czy dopowiedzianych oddzielamy
przecinkiem od reszty tekstu, np.
Był człowiekiem uszczypliwym, lub raczej złośliwym.
Była śliczna, czy może raczej pełna uroku.
Nie byłem w Hiszpanii, ani też w Portugalii.
Byłem w górach, i to przez dwa miesiące.
Typowe połączenia tego typu: i to, albo raczej, lub raczej, czy
raczej, albo lepiej, ani też, ani nawet, czy może.


[373] 90.E.2. Jeśli spójnik łączny, rozłączny, wyłączający (dotyczy
to też partykuły czy) został powtórzony na początku dwóch zdań
współrzędnych, przecinek należy postawić przed powtórzonym
spójnikiem lub partykułą, np.
Albo zrobisz to dziś, albo nie rób wcale.
Ani nie mam czasu, ani ochoty.
Czy zrobisz to sam, czy przysłać ci kogoś do pomocy?
Matka zwracała się z prośbą o pomoc już to do swojej rodziny, już to
do dawniejszych przyjaciół.
Pojadę bądź koleją, bądź autobusem.


[374] 90.E.3. Nie stawiamy przecinka, jeśli spójnik lub zaimek
względny upodrzędniający (np. że, jak, który) został powtórzony po
spójniku łącznym lub rozłącznym.
Typowymi połączeniami są: i że, albo że, i jak, i który, np.
Powiedział mi, że musi odpocząć, że w takim razie wyjeżdża i że nie
wróci przed upływem tygodnia.
Wiem, jak to jest i jak mogłoby być.
Wiedzieliśmy doskonale, że odwiedzą nas osobiście albo że
przynajmniej zadzwonią.


F. Przecinek między częściami zdania pojedynczego
[375] Poszczególne człony zdania pojedynczego, podobnie jak
poszczególne składniki zdania złożonego, mogą być połączone
spójnikowo lub bezspójnikowo, np.
Wrócił do pracy zdrowy i wypoczęty.
Wrócił do pracy zdrowy, wypoczęty.
Zasady użycia przecinków w zdaniach pojedynczych scharakteryzowano
poniżej.


G. Przecinek między częściami zdania pojedynczego połączonymi
spójnikowo
Zasady użycia przecinka między spójnikowo połączonymi częściami
zdania pojedynczego z drobnymi odstępstwami są takie same, jak
reguły użycia przecinków w zdaniach współrzędnie złożonych. W
skrócie, z uwzględnieniem pewnych różnic, przedstawiają się
następująco:


[376] 90.G.1. Nie stawiamy przecinka przed spójnikami: i, a (= i),
oraz, tudzież, lub, albo, bądź, czy, ani, ni, np.
Nie widziałem Paryża ani Marsylii.
Mógłbym studiować polonistykę bądź slawistykę.
a) Przed spójnikiem a o funkcji łącznej (można go wymienić na i) nie
stawiamy przecinka, np.
Wykład był krótki a przystępny.
Słowik śpiewał cicho a łagodnie.
b) Jeśli człon wprowadzany przez jeden z wymienionych spójników ma
charakter dopowiedzenia, przed nim stawiamy przecinek:
Uważam go za szaleńca, i to od dawna.
Jest człowiekiem rozmownym, albo raczej gadułą.


[377] 90.G.2. Przed spójnikami przeciwstawnymi a, ale, lecz oraz
synonimicznymi (czyli, to znaczy, to jest, innymi słowy) stawiamy
przecinek, np.
Mogłem tam pójść, ale po co?
Prawda zwyciężyła, a nie fałsz.
Jestem zamiłowanym podróżnikiem, czyli globtroterem.


[378] 90.G.3. Przecinek stawiamy przed spójnikami powtórzonymi,
które pełnią identyczną funkcję:
Zwiedzili i zamek, i muzeum.
Zawsze ktoś bądź to pomagał jej, bądź to wyręczał ją w pracy.
To jakaś siła zatrzymywała go w miejscu, to pchała go naprzód.
a) W związku z tą zasadą również oddzielamy przecinkami powtarzające
się człony utartych wyrażeń, np. ni stąd, ni zowąd; ni z tego, ni z
owego; ni pies, ni wydra; ani widu, ani słychu; ani be, ani me.
b) W innych frazeologizmach o podobnej konstrukcji (tzn.
składających się z dwu członów równorzędnych) nie stawiamy
przecinka, np. na chybił trafił, bij zabij, rad nierad, chcąc nie
chcąc.
UWAGA: Powtórzony spójnik poprzedzamy przecinkiem tylko wtedy, gdy
pełni on funkcję analogiczną do pierwszego, np.
Siedzą i piją i kawę, i herbatę.
Kup chleb i bułki, i jabłka, i gruszki.
Natomiast nie postawimy przecinka w zdaniach:
Siedzą i piją kawę i herbatę.
Kup chleb i bułki albo jabłka i gruszki.


H. Przecinek a wyrażenia porównawcze


[379] 90.H.1. Przed członem porównawczym wprowadzonym przez wyrazy
jak, jakby, jako, niż, niby, niby to, niczym, ni to, niż, podobnie
nie umieszczamy przecinka, np.
Był głuchy jak pień.
Była ubrana podobnie jak moja żona.
Znał się na tym lepiej niż ktokolwiek inny.
Jednak aby podkreślić, że człon porównawczy jest dopowiedziany,
wtrącony, powinniśmy oddzielić go przecinkiem, np.
Dziś, podobnie jak wczoraj, przyszedł z pracy bardzo późno.
Do ulubionych książek, jak do przyjaciół, często wracamy.


380] 90.H.2. Przykładowe wyliczenia i wyszczególnienia wprowadzane
przez wyraz jak zawsze poprzedzamy przecinkiem, np.
Ropa naftowa dostarcza nam wielu produktów, jak: eter, benzyna,
smary, oleje.
Wspólną grupę stanowią nieodmienne części mowy, jak: przysłówek,
przyimek, spójnik, wykrzyknik, partykuła.


[381] 90.H.3. W porównaniach paralelnych (o konstrukcji tak, jak;
taki, jaki; tyle, co; ten, co) możemy postawić przecinek, np.
Czytanie książek jest równie miłe, jak i kształcące.
Miałem tyle samo pieniędzy, co przed rokiem.
Jednakże jeśli przed porównaniem nie robimy przerwy oddech

To jest pucz, bu4, pucz!!! :)

[wlodekbar]

Pucz na wlodkabara!!!:(((:)))!!!

Dopiero teraz zauważyłem!!!
A fe!
A kysz!!

Wiedź to nie ja napisałem Mimo,że !

Ządam satysfakcji!!!!!!!!!!!!!!!!!!

:)

Naści

[deerzet]

Naści Waści satysfakcja!

{Bu} ma po 4-kroć rację, mimo wszystko KO Katowice jakby dalej.

[wlodekbar]

Co? Naziści?
Jakie Katowice. Katowice-Dziedzice?;)

[deerzet]

www.dyktando2007.com.pl/index.php?go=15

[wlodekbar]

No cieszy przedsięwzięcie wszak!

[bu4]

Pozwól, że przyjażnie, wszak tyle potu zostawileś na tym forum,
zwrócę Ci uwagę: wykrzykniki stojące na początku zdania oddziela się
przecinkami. Ty to przecie wiesz, tylkoś na chwilę zapomniał.

[wlodekbar]

Wiem że nie nie wiem.

[wlodekbar]

A gdzie ja jakiś wykrzyknik postawiłem na początku zdania.
Ani tylkom, ani żadnom chwilę.
Pocowięczwracaszuwagęzpoczuciemwyższości.
Fe!

[bu4]

Nie - postawiłeś, a - napisaleś: wykrzyknik "no".
Powiedziałem, że przyjaznie, a Ty zaraz o poczuciu wyższości. Nie
będę stawiał diagnozy!

[wlodekbar]

Można i przyjaźnie z góry!
Gdzie wykrzyknik? Ja, ponury,
Z miną Holmsa i Łodsona
Badam wątek. Forum całe!

I tu czarno jest na białym,
Że wykrzyknik zastąpiła,
Tnąc beztrosko sznyt ów cały
Znów bezczelna zapiataja!
:)

[wlodekbar]

'Nie będę stawiał diagnozy!'

Dlia mojej tubierkuliozy :).

[wlodekbar]

Nu i ja soszedszyj z uma?
Ili sliszkom biez rozuma?

[wlodekbar]

Bu się i pogniewał i nie reaguje.
Że się rozchorował wiedź ja i neguję.
Spojrzał na mnie i z góry
Jak do jakiej **ry.

Może Ty kobieta??:)

[aguerre]

Oczywiście "Beacie Anyżce".
Na forum była już dyskusja na temat odmiany nazwisk żeńskich:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=374&w=73359588

[wlodekbar]

Dziękuję, sam ją rozbuchałem :).
Jeszcze zrodziła się druga zagwozdka:Pan Kuzka. Jan Kuzka.
Jak lepiej: Panu Janowi Kuzce czy Panu Janowi Kuzka?:)

[deerzet]

Niechże {Wlodekbar} nie udaje, że miesiące starań
tutejszej 'Braci_W_Słowniku' (i Sióstr) nie
pozostawiły (w kwestii kwestionowania nazwiskowej
fleksji) na {Wlodek'u bar'ze} ni krzty piętna?

Panu Kościuszce ---> Panu Kuzce [należy się narzędnik
wzorcowy]...

[wlodekbar]

Pozostawiły, pozostawiły :).
Ale to nie znaczy, bym... niekiedy nie miał się wahnąć (przepraszam
za ten barbaryzm!) ;).
Też kiedyś była rozmowa na temat dedykacji księdza Jana Twardowkiego
dla mnie, i były - o ile pamiętam - różne zdania (załozyłem tamten
wątek, gdyż Ksiądz Jan napisał: Włodzimierzowi Barchacz, a wcześniej
znałem jedynie 'Barchaczowi') :).
Dziękuję; Kusce :).