blond2022
10.06.22, 20:53
Odkąd pamiętam u męża w domu rodzinnym były hałasy kłótnie. Z roku na rok było coraz gorzej. Mąż ma starszą siostrę nad którą każdy skacze bo ma małego synka i męża który co chwila ma policję na głowie. Jej rodzice robią to co ona chce druga siostra tak samo. Z mężem kiedyś też tak lataliśmy ale ile można i w końcu się skończyło. Bo jak coś ona chciała to brak był kochany a innym razem fałszywy i szukała powodów do kłótni. Od dwóch lat z nią nie gadamy. Za każdym razem na nasz widok trzaskala drzwiami , darła się z drugiego pokoju przez samo bycie w pokoju z rodzicami a akurat wszedł jej syn. Matka męża od razu zaczynała nas wyganiać z pokoju mimo że kawę razem piliśmy. Tam nawet do łazienki nie było można wejść bo hałas robiła albo jej mąż kiedyś kazał mi wypier** . Od tamtej pory unikam ich jak ognia. Każde święta kończyły się awantura którą ona sama zrobiła. Dziecko nie mogło nawet do nas podejść. Jak byłam w ciąży było to samo. Jak urodziłam coś się zmieniło . Przy mnie i przy moim mężu jest spokój ale rodzicom czasem robi horror w domu. I tu każdy problem zaczyna mieć do mnie bo unikam ich jak można a mieszkamy blisko siebie. Bo powinnam do dziadków chodzić . Czasem jak idę z dzieckiem na spacer w ich stronę to ta matka potrafi na drodze ze mną minutę rozmawiać bo córeczka jej idzie. Innym razem jakby nigdy nic pogada ze mną. Siedze z dzieckiem praktycznie sama bo mąż długo pracuje czasem brakuje mi towarzystwa ale na samą myśl o tej sytuacji jaka tam panuje mam takie nerwy w środku . Nawet myślałam żeby się rozstać bo momentami nie daje rady. Całą winę zaczęłam zrzucać na siebie. Niby z małą jak tam raz kiedyś z mężem jesteśmy jest spokój innym razem źle ale bez hałasu tylko że jej dziecko moje dziecko potrafił bić a nikt nic nie powie dziadki i ona się jeszcze śmieją z tego. A te dziecko potrafiło moje uderzyć zabawką chociaż było ledwo po porodzie . Już sama nie wiem co mam o tym wszystkimi myśleć :/
