wybór płci

[Gość: figa]

chcę się was zapytać czy przy narodzinach waszego dziecka jakąkolwiek rolę odgrywała płeć dziecka?Chcieliści mieć dziewczynki czy chłopców a jeśli to dlaczego?Prosze o szczerą odpowiedź.

[Gość: jaha]

My nie chcielismy znac plci dzieciatka zanim sie urodzi. Mialo byc zdrowe. Wszyscy mowili ze urodze chlopca i tak sie nastawilismy a urodzila sie sliczna dziewczynka. Bardzo chcialam miec dziewczynke, nie wiem czy przez to ze dziewczynka jest zawsze przy matce czy tez troche przez to ze to dziewczynki sie stroi w te wszystkie sliczne ubranka. Ale najwazniejsze ze jest zdrowa i dobrze sie rozwija, gdyby byl chlopiec kochalibysmy go tak samo i nic by tego nie zmienilo. Nie plec jest najwazniejsza.Aga mama Magdusi

[Gość: Robert]

Witam Panie Trzeba jakoś utrzymać to forum męskie, a Wy, Kobiety, robicie to doskonale Na samym poczatku, kiedy dowiedziałem się, że Iwona jest w ciąży pragnąłem, aby to była córka... na obraz i podobieństwo Mamusi Gdy dowidzieliśmy się, że ciąża jest bliźniacza!!!! nadal pragnąłem Dziewczyn ( taką miałem pierwszą myśl ), pomyślałem sobie bowiem, że cudownie będzie mieć takie dwie rozkoszne Istotki. Następnie, po namyśle, doszedłem do wniosku, że jednak jak bliźnięta, to może para by mogła być..... i szczerze mówiąc miałem taką nadzieję przez czas jakiś, ponieważ jedno z Maleństw nie obnażało swoich zamiarów względem płci przez całą ciążę prawie...Ogólnie myślę, że faceci, jak by nie było, mają lżej w życiu (pewnie się części Panów narażam ? ), a poza tym chłopakowi można przekazać część siebie, można widzieć w nim swoje odbicie ( nie tłamsząc jego osobowości, rzecz jasna!)... oczywiście dziewczynce można przekazać to samo, albo i więcej, ale chłopcy jednak inaczej widzą świat....Iwona urodziła dwie śliczniutkie Córeczki i uwielbiam je...i absolutnie nie żałuję, że to nie chłopak( -i). Oddam im z siebie wszystko, co najlepsze...Macie rację Panie - najważniejsze, że są zdrowe ( i śliczne ) Pozdrawiam!Liczę na odzew Panów...

[Gość: sylwiakrol]

Zanim zaszłam w ciążę marzyłam o dziewczynce.Pewnie dlatego że mam młodszego brata i opiekowałam się jako niania zawsze chłopcami.Gdy zaszłam w ciążę byłam pewna że to będzie chłopiec i gdy to się potwierdziło byłam bardzo szczęśliwa.To już nie był anonimowy chłopiec czy dziewczynka to był mój SYN.I rzeczywiście najważniejsze staje się dla matki aby dziecko było zdrowe.Teraz właściwie nie podniecają mnie żadne fikuśne sukienki czy falbanki.Podniecają mnie szałowe bluzy,rozpinane "dorosłe" koszule.Uwielbiam ubierać mojego synka jak małego mężczyznę.Pozdrowienia!

[Gość: sylwiakrol]

Właściwie to pytanie skierowałaś do etatusiów a ja z rozpędu odpowiedziam.Jednak żaden tatuś nie chce się wypowiedzieć a emamy są wszędzie!

[Gość: Yazon]

Zanim się urodził Mateusz to marzyłem o córeczce. Syna niestety nie można tak pięknie ubrać w różne kolorowe sukieneczki i wpiąć Mu we włosy kolorowe piękne spineczki.Chłopaka też fajnie mieć, ten Jego łobuzerski wyraz twarzy jak chce coś zbroić i chyba to co najważniejsze ten piękny uśmiech, którym wita mnie codziennie jak wracam z pracy i ten fantastyczny wyraz na powitanie "TATA" ("MAMA" jeszcze nie mówi). Kocham swojego SYNA i cieszę się, że się urodził.Tata 9 miesięcznego Mateusza

[Gość: Sebastian_T]

Hej,Niby mozna syna przebrac, ale jakby to wygladalo? Jeszcze tylko dodam, ze syn ma pewna bardzo sympatyczna zalete (to wg mojego Taty) - moze umyc samochod i zrobi to z przyjemnoscia i bez szemrania S.

[Gość: Sebastian_T]

u nas miala byc jedna dziewczynka. wyszlo ciut inaczej - dwoch slicznych jak dziewczynki chlopcow (z przeogromnymi oczami i dlugasnymi firanami rzes )chcialem dziewczynke (Asia tez). gdy dowiedzielismy sie, ze to beda blizniaki, chcielismy bardzo pareczke. i mimo, ze ona usg bylo wyraznie widac, ze to chlopcy, do konca wierzylismy, ze jedna bedzie dziewczynka (Asia, gdy urodzil sie Andrzejek, do lekarza: "Panie doktorze, ale drugie to dziewczynka, prawda?" ). potem bardzo sie cieszylem, ze to chlopcy. a dziewczynka? moze kiedys pozdrawiam,s.

[Gość: Franckrzyzak]

Może i ja wtrącę tu swoje trzy grosze. Moje dzieci są dla mnie wszystkim. Kiedy 18 lat temu dowiedziałem się że będziemy mieć Dzidzi, było mi wszystko jedno jakiej płci ono będzie, byle tylko było zdrowe. Choć w skrytości ducha liczyłem że będzie to dziewczynka, urodził się chłopak, szlalałem na jego punkcie. Cztery lata póżniej kolejna ciąża i nadzieja na MOJĄ upragnioną dziewczynkę (wszyscy wokół twierdzili że tak będzie), niestety "znów chłopak", tak przywitałem małego na świecie. Przez cały dzień łaziłem jak struty i obrażony na cały świat, że nie będę miał swej upragnionej córuni. Przełamałem się dopiero kiedy wzięłem Go wieczorem na ręce, był taki śliczny i słodki niczym dziewczynka. Dziś MAM swoją cudną "laleczkę", w tej chwili moja mała dama ma 17 miesięcy i rządzi wszystkimi jak jej się podoba. Mamusią, tatusiem i czterema bracmi. Moja obecna żona od początku wiedziła że da mi upragnioną przeze mnie córeczkę (skąd? - tego nie wiem). Razem z narodzinami Anuni spełniły się dodatkowo moje dwa marzenia - mogłem uczestniczyć w porodzie i córunia przyszła na świat w dzień moich urodzin. To się nazywa mieć farta. Pozdrawiam emamy i etatusiów Franek.P.S. I jak tu nie wierzyć we wróżby.

[Gość: OnY]

Ja dopiero czekam na narodziny I bardzo ciekaw jestem płci dziecka (w środę może wreszcie się okaże), bo chciałbym je już teraz, w brzuchu Mamy, traktować osobowo. Mówić doń po imieniu i tak dalej. A poza tym, wiecie - trzeba urządzić pokój dziecięcy, skompletować ubranka itepe, a tu kod kolorystyczny związany z płcią rządzi Co do preferencji - i dziewczynkę, i chłopca przyjmę z radością Jednakową Nie czuję presji na "przedłużanie rodu & nazwiska" ani też nie marzę skrycie o zaplataniu warkoczyków. Niech się urodzi zdrowo i żyje szczęśliwie

[Gość: tulipan]

A w moim przypadku było tak,że o wyborze płci chciała zadecydować teściowa. Zabawne,nie?. Ja marzyłam o córeczce i tak się stało. A teściowa dała mi nistety odczuć,że powinien być syn. Ale to strasznie długa historia i nie chce nikogo zanudzać.Wtedy (teraz zresztą też) było to dla mnie okropnie przykre. Gdy zaszłam w drugą ciążę przeszkadzało jej to,że tak wcześnie (18 m różnicy). Uspokoiła się gdy było pewne,że to chłopak. ylko wiesz co, ja nie potrafiłam tego zaakceptować. Nie chciałam chłopca tylko dlatego, żeby po tych wszystkich głupich docinkach nie miała tej satysfakcji.Teraz oczywiście kocham Go nad życie i wstydzę się tego, że musiałam się tej miłości nauczyć.