W zasadzie ciężko jest mi powiedzieć kiedy ten rok tak naprawdę się zaczął,
może początek miał w kościele, gdy patrząc w oczy mojej żony powtarzałem
słowa przysięgi małżeńskiej. Choć może bardziej na początek pasuje moment gdy
z różą w zębach na kolanach prosiłem żonę by chciała urodzić mi dziecko. Lub
dzień w którym dostałem informacje od żony „Ja już wiem!!!” . Pojechałem do
niej do pracy, gdzie z uśmiechem na ustach wręczyła mi test ciążowy- znałem
ten test ale blokada emocjonalna wymazała z pamięci co znaczą te dwie kreski.
Na początek może też pasowała by chwila w której idąc przez korytarz
usłyszałem rozmowę lekaży że nasza ciąża jest zagrożona i nogi się pode mną
ugięły. Lecz biorąc pod uwagę czas powinien to być moment gdy położna
wypowiedziała magiczne słowa: „Jeszcze jedno parcie i będzie po wszystkim”.
Te wszystkie chwile i wiele innych były w sobotę ze mną gdy o 20:05 patrzyłem
na śliczną buźkę śpiącego mojego syna. Dziwne takie mistyczne przeżycie być
we wszystkich tych chwilach naraz. Jednocześnie patrząc na niego i widzieć
ten cały rok w nim, to całe szczęście, radość i cud każdego dnia w którym
jeden uśmiech leczy cale zło świata. Każda ta chwila zmieniła coś w moim
życiu i zostaną one ze mną bardzo długo.
„... z żalem dziś żegnam go...” Mały ma już roczek, kontakt z nim jest coraz
łatwiejszy co dzień odkrywamy w nim coś nowego, chodzenie na dwóch nogach,
dmuchanie, obracanie głową na boki bo naśladuje tatusia. Codziennie poznajemy
cud rozwoju człowieka. A jednak trochę żal, żal że już nie śpi mi na klatce
piersiowej, że nie zasypia na rękach, żal też tej iskry w oku żony gdy
przychodząc po nocy do niech do szpitala opowiadała mi co robił w nocy i jaki
jest nasz paru dniowy syn. Żal chwili w której wracając do domu po porodzie,
ryczałem jak bóbr powtarzając dumnie w duszy: „Jestem ojcem, jestem ojcem,
Taaaaaak JETSEM OJCEM!!!” To wszystko to już są wspomnienia. Lecz cały ten
pierwszy rok uczył mnie bycia ojcem, uczył jak kochać syna. Przed mną jeszcze
wiele nauki ale teraz mam już naprawdes solidne postawy
„.. szczęście dał nowym dniom, to był rok, dobry rok.”
