Do Agaty Mazur w sprawie karmienia

[ehhermiona]

Pani Agato! Tak, jak napisałam w wątku o słabym ssaniu, czekam na spis
źródeł, z których korzystała Pani poszerzając swoją wiedzę na temat laktacji.
Bardzo proszę potraktować tę prośbę poważnie!
Pozdrawiam,
Monika

[agatamazur]

pani moniko co to znaczy poważnie czy to jest jakaś grożba? nie jestem w stanie
pani wypisać literatury jaką posiadam, zwłaszcza że , korzystam z internetu
tylko okazjonalnie, wiem o co pani chodzi literatura rzeczywiscie podaje , że
nie ma takiego czegoś jak chudy pokarm, wiem o tym , nie zmienia to jednak
faktu że, myslę inaczej.

O tym chudym pokarmie...

[adzia_a]

...bo wiecie co, my z koleżanką robiłyśmy eksperymenty. Serio, ściągałyśmy
pokarm i zostawiałyśmy na kilka godzin (dodam że dzieci w tym samym wieku - jej
jest młodsze o tydzień). I na jej pokarmie wytrącała się "śmietanka" bardzo
szybko, a na moim nie. Śmiałyśmy się, że ona jest bardziej "zbiorna" - takie
pojęcie rzeczywiście funkcjonuje na wsi - oni wiedzą, że samice zwierząt różnią
się między sobą zawartością tłuszczu w pokarmie. Czemu więc kobiety nie miałyby
się różnić?

Co nie zmienia faktu, że jej synek jadł co pół godziny, a moja córeczka co dwie
i pół ;-) i zarówno na moim "chudym" jak i na jej "tłustym" pokarmie dzieci
przybierały na wadze rewelacyjnie.

[aluc]

adzia, a ja ściągałam z piersi opróżnionej 90 ml, a z pełnej 30 :)))) też
eksperyment ;)

[adzia_a]

Chciałam pokazać, że rzeczywiście można mieć pokarm chudszy lub tłustszy, tylko
że niekoniecznie muszą z tego wynikać jakieś wnioski.

PS. Ja ani z pełnej ani z pustej nie ściągnęłam nigdy więcej niż czterdzieści ;-
) a pokarmu miałam zawsze aż nadto - zanikł mi dopiero po 1,5 roku i to raczej
dzieki ciąży.

[odalie]

Hej!

Czy nie chodzi przypadkiem o to, że Wasze pokarmy (no, próbki mleka) były
ściągane na różnym etapie - jak to powiedzieć? - wyssania? Mleko zmienia skład
w zależności od intensywności i długości ssania podczas karmienia, prawda? Jak
doczytałam w poście nieco niżej, Wasze dzieci jadły w różnych odstępach czasu,
poza tym może z różną siłą. I jedno i drugie przybiera, czyli same świetnie to
sobie regulują i o to chodzi.

[agatamazur]

zaraz mi pani zarzuci,że literatura nie ma wpływu na na moją świadomość ależ ma
uwielbiam zwłaszcza la leche sztuka karmienia piersią, którą polecam wszystkim
mamom, obecnie popularne poradniki zawierają ogromne ilosci cennych wskazówek,
prosze mnie zrozumieć i pomóc mi jeżeli jest pani taka pewna swoich kompetencji-
dlaczego mimo posiadania dużej ilości pokarmu, moja mała nie przybierała na
wadze a niebyło wady , również alergia nie wchodzila w rachubę,gdyz stosowałam
dietę eliminacyjną...mała oddawała wielokrotnie na dobe mocz, czułam jednak ,że
głoduje co ukazane było w przyroście wagowym/prawie żadnym/ nie mogę nie wziąść
pod uwagę własnych doświadczeń, a pediatrzy prosili bym nie upierała się i
podała mleko modyfikowane gdyż dziecko głoduje, upierałam się jeszcze pewien
czas ale w końcu... mała była spokojna, a ja silne poczucie winy , prosze o
list na adres [e-mail],możliwie szybko bo zbliża się urlop...

[reszka2]

Ja też chętnie poczytam to co pani Agata. Nawet baardzo chętnie. Zamiast pisac
odpowiedx w rodzaju "nie będpisać bo mam okazjonalny dostęp" itp, wystarczyłoby
napisac kilka tytułów, miejsca i czasu zajęłoby tyle samo, żeby zaspokoic
ciekawość moją i Hermiony. A poza tym nie przemawia do mnie gadka: podręczniki
są be (bo wynika z tego ze jakies tłuki je pisały), natomiast moje
doświadczenie jest miernikiem normy.

[agatamazur]

nie napisałam,że podręcznki są be.. absolutnie, uwielbiam je zwłaszcza la leche
sztuka karmienia piersią, jest to pozycja, ktorą polecam wszystkim młodym
mamom,mnie osobiscie laktacja się nie udała mimo doskonałej znajomośc
wszystkich możliwości pobudzenia ratowania jej i to właśnie wpłyneło na zmianę
mojego kierunku myślenia, nadal jestem gorącą propagatorką karmienia piersią i
pilotuję obecnie kilka "par" , które niemal kończą roczek, dopuszczam jednak
możliwość trudności co nie przeszkadza mi propagować najzdrowszy sposób dany
przez naturę dla zdrowia dziecka, pozdrawiam serdecznie.

[reszka2]

Dziekuje za odpowiedź która wyjasniła wiele moich , hm, zaskoczeń. Ja też lubię
La Leche League i ich książki. Też miałam kilka pułapek w karmieniu moich
dzieci których książki nie opisywały- np. ani synek ani córka nie najadali sie
siarą (choć "powinni") i byli dokarmiani butelką na początku. Rzadko tez gdzie
pisza o problemach ze ssaniem, nikt chyba nie pisze o tym że noworodek ma
odruch ssania, ale techniki z reguły musi się nauczyć. Do mnie przemawia siła
słowa pisanego, stąd podpięłam sie pod pytanie Hermiony. Pozdrawiam.

[ehhermiona]

Wow! Wystarczy, że człowiek pojedzie sobie z dzieciakami do dziadków na parę
godzin, a tu jak się wątek ruszył! :))))
Agato - Pani Agato! Mówiąc "proszę potraktować poważnie" miałam na myśli to, że
poważnie proszę o podanie mi źródeł, z których Pani korzystała. I - na razie
nic z tego, jak widzę.
Jak wykazała Adzia :) może być mleko chudsze i tłustsze-ale Adziu, czy wzięłaś
poprawkę na to, w jaki momencie po karmieniu obie byłyście? Bo jeśli Ty nie
karmiłaś np. parę godzin, to Twój pokarm był wodnisty, czyli "chudy", a jeśli
ona - niedawno, to u niej ten chudszy został skonsumowany :) Tak czy owak nic z
tego nie wynika.
Jednak moje pytanie do Pani Agaty miało na celu dowiedzenie się, w jakiej
książce (czy innym źródle) zostało dokładnie określone, co to znaczy, że (jak
sama się wyraziła) pokarm może mieć NIEWŁAŚCIWY SKŁAD. Tzn, niewłaściwy z
punktu widzenia odżywczego. I jeszcze raz proszę o odpowiedź na moje pytanie.

Pozdrawiam,
:) Monika

P.S.Pani Agato, o moje kompetencje proszę się nie bać, bo nigdy nie
twierdziłam, że je posiadam - nie jestem jakimś alter ego pani Staszewskiej,
mimo, że nosimy to samo imię :))))))))))))

[adzia_a]

Nie dodałam, że to nie był jeden raz, tylko generalna refleksja :-) No tak
wyszło, co na to poradzę ;-) Wujek mojego męża też ma więcej śmietanki z jednej
krowy, a z innej mniej ;-)
Chociaż jeszcze raz podkreślam, że nie miało to wpływu ani na częstotliwośc,
ani na długoś karmienia, ani na przyrost wagowy dzieci. Faktem jest jednak, że
teraz trudno mi tak ortodoksyjnie wierzyć w to, że nie ma czegoś takiego jak
chode - tłuste mleko. Ot co :-)

[ehhermiona]

No dobra ;)pomarudzę, Adzia ;)))), może i są różnice w chudości - tłustości,
ale jak widać nie przekłada się to na "pożytek z mleka" ;) A u nas
określenia "chude mleko" używa się, żeby opisać jego "niską jakość". Więc w tym
sensie dalej twierdzę ,że nie wierzę w chude mleko. Zwłaszcza, że energia
potrzebna dziecku bierze się z glukozy, a nie z tłuszczu.

:))) Monika

[umargos]

Hej! A ja myślę jak adzia_a, że jest coś takiego jak "chude" mleko. Moja mała
przez pierwsze 8 tygodni przybierała na wadze w miarę dobrze, a potem
radykalnie zwolniła. Chociaż zaczęła mniej spać i jednocześnie zwiększyła się
istotnie częstotliwość karmienia. Nie ma i nie miała problemów ze ssaniem
(bardzo silny odruch ssania), ma apetyt (choć nie zjada na raz, co widac przy
okazji dokarmiania, specjalnie dużo), a jednak nie przybiera na wadze jak jej
rówieśnicy. Nie dam się juz przekonać, że różnicę, obecnie prawie 2 kg, na
wadze w przypadku dzieci o podobnej wadze urodzeniowej można wytłumaczyc
wyłącznie cechami osobniczymi. Bo nie jest niejadkiem (załamanie apetytu
przeżyła tylko po podaniu Hemoferu, więc odstawiłam). Ba, je całkiem często. Na
początku jadała 7-8 razy na dobe. Teraz nawet 10 razy. A dodatkowo dostaje ok
południa butelkę, a potem zupkę, deserek i soczek. I nie przeszkadza jej to
wieczorem, w pół godziny lub godzinę po ssaniu piersi, wypic 150-160 ml
mieszanki, przy czym absolutnie nie zgadza się na nic innego, stanowczo domaga
się czegoś "konkretnego". Poradnia laktacyjna nie poradziła :o)))
Pozdrawiam
Ula

[ehhermiona]

No dobrze, ale przecież to nie dzięki tłuszczowi dziecko rośnie. Jeśli juz
prównujemy to mleko krowie tłuste lub chude ma poza różnicami w
"procentach" taki sam skład jeśli chodzi o inne, ważniejsze składniki. To, że
dziecko od 3-ciego miesiąca gorzej przybiera na wadze nie jest niczym złym -
jeśli ma w 6-tym miesiącu podwoić wagę urodzeniową, to przybierając po ok.
kilogramie zrobiłoby to średnio 2 miesiące wcześniej. Moje dziecko od 3-4
miesiąca przybierało bardzo mało, a wyglądało jak pączek w maśle. Jego starsza
siostra - "butelkowa" w tym wieku też "zwolniła tempo", chociaż mieszankę
dostawała na pewno mało chudą i jeszcze nawet jakieś jarzynki (z bólem bo z
bólem, ale jadła). Skoro dziecko po ok. 3 miesiącach zaczyna bardziej reagowac
na otoczenie to nie wykorzystuje całej energii z pożywienia na tycie, tylko
na "przeżywanie" tego, co widzi. Jak dodacie do tego kolki czy inne kłopoty -
ile energii musi pójść na te wszystkie płacze, machanie rączkami itd. Nie wiem
jak Wy, ale jeśli ja "pracuję" umysłowo, to po jakimś czasie robię się
strasznie głodna (mózg zużywa dużo glukozy ;) ) - i szybko muszę coś zjeść.
Dla niemowlaka "guganie" czy patrzenie na karuzelkę też jest dużym wysiłkiem
umysłowym, więc nic dziwnego, że chce więcej jeść.
Jeszcze raz posłużę się przykładem z autposji - przez przynajmniej pierwszy rok
swojego życia mój synek ssał b. często, od 5-tego miesiąca wyraźnie interesował
się zawartością naszych talerzy, z czego pozwalałam mu czasem korzystać, ale
to, że się najadł zupką czy inną jarzynką wcale nie zmniejszyło częstotliwości
karmienia piersią. To, że są dzieci, które słabiej przybierają na wadze? A czy
u dorosłych nie jest tak, że jeden je za trzech, a jest chudy jak szczapa, a
drugi "jak ptaszek" i tyje? Poza tym dzieci mają różnych rodziców - nie można
się spodziewać, że z niskich i szczupłych nagle zrodzi się osiłek.
Poza tym to są wszystko średnie - ludzie w żadnym wieku nie zachowują się
idealnie tak, jak im te średnie nakazują, więc czemu tak się "przyczepiliśmy"
do niemowlaków?
Mimo wszystko, mimo krów "chudych i tłustych" , uważam, że jeśli natura dała
kobiecie gruczoły mleczne w piersiach to wiedziała, co robi. A, Adzia, a z tymi
krowami - czy to, że jedna dawała chudsze, a druga tłustsze - czy cielaki
karmione tym mlekiem aż tak się różniły między sobą?

:) Monika

[umargos]

Hm..zwolnienie tempa przyrostu na wadze jest normalne. Wiem o tym. Pod
warunkiem, że nie następuje to kiedy dziecko ma 1,5 miesiąca. Kiedy Weronika
skończyła 3 miesiące to spowolnienie było na tyle duże, że szansa na to, że w 6
miesiącu podwoi wagę urodzeniową zmalała do 0. Wprowadzenie dokramiania nie
oznaczało dla mnie końca laktacji, bo tego wcale nie chcę. Ale wolę ją trochę
dokarmiać niż potem, poniewczasie żałować, że tego nie zrobiłam. Zwłaszcza, że
z obliczeń na siatce centylowej wyszło, że przyrost na długość utrzymuje sie na
poziomie 75 centyla, a waga z 50 centyla spadła do 10. Oczywiste jest, że
wszelkie ksiązki propagujące karmienie piersią (czyli zasadniczo nie
posiadające charakteru opracowania naukowego rozważającego szczegółowo wszelkie
aspekty), nie uwzględnią wszystkich przypadków szczególnych kiedy matka nie
może właściwie wykarmić dziecka. Znalazłam tylko wyjaśnienia, że może to
wynikać z: choroby dziecka, za słabego ssania, złej techniki karmienia, braku
pokarmu, alergii itp. Natomiast żaden "podręcznik" nie rozważał przypadku kiedy
matka ma pokarm, dziecko dobrze ssie, ma apetyt i jest zdrowe, a mimo to za
mało przybiera na wadze. Dlaczego? Bo analizowenie takich przypadków wymagałoby
przeprowadzenia badań...po wykluczeniu wszelkich przyczyn zdrowotnych i innych
w/w, należałoby przeprowadzać badania składu pokarmu matki - nie opracowanie
statystyczne podające wartości uśrednione oparte na dużej próbie, ale badania
składu w konkretnych przypadkach. A dotąd nie znalazłam dostępnych opracowań na
ten temat. A niestety na odwiedziny w księgarniach i bibliotekach medycznych
zwyczajnie nie mam czasu.
Ale jeżeli któraś z miłych pań zna jakieś opracowania specjalistyczne (nie
popularne) na ten temat...to ja poproszę o informację :o)))

Pozdrawiam
Ula (bezskutecznie czekająca, aż jej dziecko zamieni się w "pączek w maśle")

[adzia_a]

Nie wiem Monika, jak z cielakami ;-) Wiem, jak było z dzieciami ;-) zresztą o
tym pisałam - różnicy nie było. (mówimy oczywiście o zawartości tłuszczu, a nie
innych składników)
Co więcej, jestem przekonana, że większość niepowodzeń w karmieniu można
wytłumaczyć w prostszy sposób - kryzysem laktacyjnym (może to właśnie dotknęło
Ulę?), alergią, niedorozwojem gruczołów mlecznych czy też nieprawidłową
techniką ssania, albo w końcu - niewiedzą (moja babcia urodziła czworo dzieci,
bardzo chciała karmić, ale ani raz jej nie wyszło, wiesz, dlaczego? Bo jej
powiedziano, żeby "składała " sobie pokarm, aż będzie go więcej i wtedy dopiero
p[rzystawiała dziecko).
Ale wydaje mi się, że są i takie przypadki, które można wyjaśnić własnie
nieprawidłową czy niewystarczającą zawartością pokarmu (niekoniecznie chodzi tu
o tłuszcz, oczywiście). Dlaczego zakładać, że jest to niemożliwe? Skoro
możliwych jest tyle innych zaburzeń...

[umargos]

Hm...nie dotknąl mnie kryzys laktacyjny, szczerze mówiąc nie zdarzył mi sę póki
co ani razu...inne potencjalne powody też po konsultacjach w poradni
laktacyjnej zostały wykluczone. Dziecko kompleksowo przebadano na okoliczność
różnych chorób. I jest zdrowa jak rybka. Ale waga drgnęła w górę po
wprowadzeniu dokarmiania. Wcześniej był moment że "stanęła" w miejscu. Wg wagi
u lekarza 50 gr. w 3 tygodnie. Według mojej więcej, ale też nie dużo. A dziecko
jadło jak zawsze...z małym załamaniem apetytu po hemoferze...ale bardzo szybko
go odstawiłam. I nie ma żadnego racjonalnego wytłumaczenia małego przyrostu
wagi - ja widzę dwa. Z jednej do pewnego stopnia cecha osobnicza, po prostu
jest szczupła. Z drugiej jednak zważywszy na dobry apetyt - zbyt małą, w
stosunku do jej potrzeb, wartość odżywczą mojego pokarmu.
Dokarmianie na razie trwa miesiąc. Zwiększyło dzienny "limit" kalorii o ok. 300-
350...a skutek jest dość wyraźny. Zamiast 400-500 (lub mniej) gramów przyrostu
na wadze, jest 700 :o))) I jak na 4-miesięcznego obecnie bobasa wydaje mi się
to zdrową i normalną liczbą :o))))
Pozdrawiam
Ula

[umargos]

Dodam jeszcze, że kupki moje dziecko robiło w normalnej ilości. Tak z 6 razy na
dobę i były zupełnie prawidłowe. Teraz robi raz...ale to chyba jest skutek
wprowadzenia stałego pokarmu. I mam nadzieję, że jeszcze miesiąc i nikt nie
będzie mi mówił "o jaka chudziutka" i pytał "czy to wcześniaczek?".
Doprowadzało mnie to pasji....

[ehhermiona]

Podeprę się zdaniem pani Moniki Staszewskiej, do której specjalnie zadzwoniłam,
kiedy ten wątek był "na czasie". Powiedziała, że tylko w pokarmie skrajnie
niedożywionych kobiet widać jakieś "niedobory" odżywcze.
A do Agaty miałam konkretne pytanie - skoro twierdzi, że sa kobiety (w tym ona
sama), których pokarm nie pokrywa potrzeb żywieniowych dziecka i podpiera się
przy tym autorytetem lekarzy, którzy podobno zaczynają o tym mówić, to bardzo
proszę o szczegóły - jacy lekarze, kiedy i co konkretnie powiedzieli.

A przyrost wagi u dziecka 4-miesięcznego o ok. pół kilo miesięcznie mnie wydaje
się całkiem OK. Pytających, czemu dziecko jest chude odesłałabym do diabła, bo
u nas ciągle panuje przekonanie, że zdrowe dziecko to grube dziecko. A za dwa-
trzy lata te same osoby będą radzić mamie dietę odchudzającą dla dzieciaka, bo
im się wyda za grube (bo już dziewuszka kilkuletnia powinna dążyć do zwiewnego
ideału;) ).
Moim zdaniem największym błędem jest za dużo myślenia, porównywania i ważenia,
a za mało zdania się na swoją własną intuicję i instynkt macierzyński.

:) Monika

[umargos]

Hej! Tak przyrost wagi u czteromiesięcznego dziecka ok 0,5 kg jest w porządku.
Nie jest natomiast w porządku sporo mniejszy przyrost na wadze u dziecka, które
ma 2-2,5 miesiąca. A tak było w przypadku mojej Weroniki (wszystkie inne
możliwe przyczyny - zdrowotne i "techniczne" zostały wykluczone, o czym już
wcześniej napisałam). Co do sformułowania, że pokarm nie dostarcza dziecku
odpowiedniej ilości kalorii, a konkretnie mój pokarm, mojemu dziecku, pomimo,
że mam pokarm, a dziecko dobrze ssie i ma apetyt, powiedziała nasza lekarka -
doktor nauk medycznych Maria Rytlewska ze szpitala dziecięcego w Prokocimiu - w
Krakowie. Dodam jeszcze, że wszystkie książki popularne jakie miałam w ręku,
choć żadna nie rozwiązała moich kłopotów, zawierają kwestię, że należy karmić
wyłącznie piersią do 6 miesiąca życia dziecka jeżeli dziecko dobrze przybiera
na wadze (!!!). Moje nie przybierało dobrze - pomimo, że żadna z omawianych w
nich potencjalnych przyczyn tego stanu rzeczy nie zachodziła. Czy aż tak trudno
w to uwierzyć??
Pozdrawiam
Ula

[ehhermiona]

Ulo, mnie już nawet nie chodzi o Ciebie, a o to, co napisała Agata - że takie
wypowiedzi lekarzy czytała - więc jeśli te wypowiedzi są poparte jakimiś
dowodami, to prosiłam o przedstawienie ich. Prosiłam o to Agatę, która jednak
milczy, a nie wierzę, ze tych źródeł było aż tak dużo, żeby nie można ich było
przedstawić na forum. Zapytałam o to nie złośliwie, a z czystej żądzy wiedzy.
Rozumiem, ze Tobie powiedziała to lekarka, ale czy badano skład Twojego
pokarmu? Czym różnił się on od przeciętnego, że stwierdziła, że nie zaspokaja
potrzeb Twojego dziecka? I czym wobec tego różniła się od niego mieszanka (w
końcu składem podobno zbliżona do mleka kobiecego), że zaspokajała te potrzeby?
Piszę to bez ironii, po prostu chciałabym swoją wiedzę na temat laktacji
poszerzać.

:) Monika

[agatamazur]

pani moniko!!! milczę z tego powodu, że nie mogłam korzystać z internetu!!!,
NIGDZIE nie pzytaczałam danych jakoby jakis lekarz udowodnił że skład mleka u
kobiet różni się,korzystałam z kilku pozycji chociażby" geografia imtymna
kobiety", autorka tej ciekawej pozycji zadała sobie dużo trudu aby
przedstawić...historię laktacji...i to naprawdę polecam, warto spojrzec na ten
aspekt macierzyństwa kierując się doswiadczeniem wielu pokoleń, podoba mi się
pozycja " sztuka karmienia piersią" ale kiedy moja mała po6 -tygodniach po
powrocie ze szpitala i wykorzystaniu wszelkich możliwości a także wykluczeniu
choroby u dziecka/posiew moczu/ topiła się w wyprawce dla noworodka, w którym
przywiozłam ją ze szpitala, to wybaczy pani ale nie mogłam już metafizycznie
zatopić się w macierzyństwie bo instynktownie WIEDZIAŁAM,że moje dziecko
głoduje, waga z jaką coreczka się urodziła była...duża-3840, i nie podwoiła jej
w 6-tym miesiacu, ze zrozumiałych względów/zapewne by sobie nie życzyli/ nie
podam pani danych lekarzy, którzy uznali , że z moim pokarmem jest coś nie tak
bo było go dużo...ale dziecko zaledwie piło...bo odwodnione nie było, uważam
temat z mojej strony za zakończony, serdeczne pozdrowienia..właśnie udaję się
na urlop.

[umargos]

Hm..nie dopatrywałam się w Twoich wypowiedziach ani złośliwości, ani ironii.
Ale jeżeli intersuje Cię sama laktacja jako zjawisko nie powinnaś traktować
tego co ptak pracowicie wypisuję jako bzdury i nieprawdy ;o)))))) Nie badano
składu mojego pokarmu (a szkoda, bo chetnie dowiedziałabym się czy nie odbiega
on od normy, ale nie wiem gdzie można przeprowadzić takie badanie). Lekarka
wyciągnęła wniosek na podstawie zbyt małego przyrostu wagi. I powiedziała
wprost, że nie chodzi o to, że mam za mało pokarmu, bo nie mam i nie miałam za
mało, ale, że prawdopodobnie jest zbyt mało odżywczy, jak na potrzeby mojego
dziecka. Zaraz po jedzeniu wydaje się być najedzona. Ale tylko wydaje się,
skoro niedługo potem jest niespokojna, marudna, ale nie chce piersi, za to z
zapałem przypina się do butelki.
Kiedy przyrost na wadze się zwolnił i pani doktor powiedziała, że jeżeli
tendencja się utrzyma to konieczne będzie dokarmianie skonsultowałam się z
poradnią laktacyjną. Na początku nie widzieli problemu, stwierdzili, że
wszystko jest ok i że mam się nie martwić. Kiedy waga stanęła w miejscu, nawet
oni uznali, że powinnam ją w takim razie dokarmiać.
Mieszanka została wprowadzono dodatkowo, a nie zamiast. Najpierw jedno
karmienie dziennie, teraz dwa razy. I dodatkowo zupki. A dziecko i tak, zarówno
przed jednym, jak i drugim karmieniem ssie pierś, zazwyczaj ok. godziny
wcześniej. Wprowadzenie dokarmiania nie wyeliminowało żadnego z dotychczasowych
karmień piersią, za to prawie przestała domagać się dodatkowych płynów, a
wcześniej wypijała dość sporo i herbatki i wody. Za to teraz lepiej śpi i budzi
się o stałej porze miedzy 5 i 6 rano, a wcześniej budziła się mniej regularnie
pomiedzy 3 a 6 rano. Pozornie nic się nie zmieniło, doszła tylko dodatkowa
porcja kalorii i składnikow odżywczych. Co prawda Weronika dalej wygląda jak
glista, ale juz jej żebra przestały byc widoczne ;o)
Pozdrawiam ciepło.
Ula

[odalie]

Ilość karmień to jedna rzecz, a długość/intensywność ssania druga. Dziecko
ssące stosunkowo krótko spija rzeczywiście właściwie słodką wodę!!!

[adzia_a]

Uf, współcześni mnie zrozumieli, a już myślałam, że wieszczem zostanę ;-))))
Nie, poważnie, tak sobie myślę (czysto teoretycznie) - skoro skład mleka zalezy
w jakimś tam stopniu od organizmu kobiety, to czemu nie przyjąć, że mogą być
przypadki, kiedy ten skład jest dla dziecka niekorzystny, bądź niewystarczający
(jakoś trzeba tłumaczyć te dzieci, które nie przybierają na wadze) - zaznaczam,
że oczywiście to tylko mój chłopski (babski ;-) ) rozumek, bo szczerze mówiąc,
o teorii karmienia wiele nie wiem - miałam to szczęście, że praktyka przyszła
sama :-)

[odalie]

Hej!

Czytałam posty i dopiszę się:

- co za bzdura z tym chudym mlekiem?! :)))))

Konsystencja pokarmu zmienia się w trakcie karmienia - na początku to słodki
wodnisty napój, a dopiero po czasie, gdy dziecko się napracuje i mocno possysa,
wytwarza się coś bardziej gęstego. Myślałam, że to powszechnie znany fakt, a tu
czytam niektóre Wasze posty i się zadziwiam :))))

Bardzo, bardzo, bardzo ważna jest technika ssania!!! i przystawiania. Jeśli
dziecko owszem pije - tak na oko - sporo i często (może własnie zbyt często),
rzczywiście być może spija tylko ten "napój", owszem "nietłusty". Czy można
zmusić dziecko do intensywniejszej pracy nad cycem? Można próbować. Np.
stymulując punkt ssania na podniebieniu (masować palcem przed karmieniem). Oraz
robić dłuższe przerwy między karmieniami, czyli wychodzi na to, że jednak
ograniczyć podawania na żądanie (w pewnym stopniu). Ważna jest też pozycja,
ustawienie pyszczka i te de - może coś nie tak i za słabo ssie?

Myśmy mieli problem odwrotny - mała najadała się jak bąk i zbyt rzadko chciała
jeść, dlatego skracałam jej karmienia do kilku minut za to starałam się
przystawiać częściej (mówię o pierwszym i drugim miesiącu).

[umargos]

Określenie "chude mleko" jest dla mnie skrótem myślowym. Chodzi mi wyłącznie o
to że dla mojego dziecka mój pokarm okazał się niewystarczający - otrzymywała
za małą ilość kalorii. Nie wiem ile ich rzeczywiście w moim pokarmie jest,
Problem polega na tym, że moje dziecko potrzebuje więcej. Technikę ssania ma
dobrą (zostało to sprawdzone w poradni laktacyjnej), aktywność w czasie
jedzenia również, choć zdecydowanie jest długodystansowcem - zawsze jadła długo
robiąc sobie małe przerwy co 10-15 minut. Rzadko je krócej niż ok. pół godziny,
a do połowy 3 miesięca jadło ok. godziny. Przerwy miedzy karmieniami skróciłam
sama, dlatego, że Mała za wolno przybiera na wadze. Nie zamierzam czekać aż
zażąda jedzenia. Natomiast niewątpliwie wieczorem po karmieniu piersią,
niewiele później domaga się ciągu dalszego i absolutnie nie może być to pierś.
Czy w takiej sytuacji kiedy wyczerpałam dostepne możliwości i wykluczyłam
potencjalne przyczyny, mam upierać się przy wyłącznie naturalnym karmieniu
kosztem mojego dziecka??? Łatwo jest wypowiadać entuzjastyczne opinie na temat
karmienia piersią kiedy osiągnęło się pełen sukces - poparty dobrym, często
nawet ciut zbyt dobrym przyrostem na wadze dziecka. Trochę mi dalej do
entuzjazmu. A też wolałabym uniknąć zamieszania z butelkami - gotowanie,
sterylizowanie + wydawanie pieniędzy na to wszystko. Jeszcze kilka miesięcy
temu planowałam sobie pogodnie i optymistycznie, że przez pierwsz pół roku będę
karmić wyłącznie piersią. W praktyce się nie udało.
Pozdrawiam
Ula

Tak trochę ogólnie

[adzia_a]

Owszem, to wiadomo - konsystencja i skład mleka zmienia sie w zalezności od
wielu czynników, fazy karmienia, pory dnia / nocy, wieku dziecka itd...Nie wiem
jednak, skąd pewność, że ta lista jest już definitywnie zamknięta.

Myślę, że żadnej dziedzinie wiedzy, pokrewnej medycynie, nie wychodzi na
zdrowie umacnianie sie w przekonaniu, że już wszystko wiadomo, że jest tak i
tak, a inaczej być nie może. Jeśli fakty przeczą teoriom, to tym gorzej dla
faktów ;-))) ale w końcu chyba lepiej być trochę elastyczniejszym i szukać
nawet zupełnie nowych wyjaśnień dla problemów, prawda?

Prosze mnie dobrze zrozumieć - nie twierdzę, że teza o niedostatecznej wartości
odżywczej u niektórych osób jest prawdziwa - nie mam w końcu dostatecznych
kompetencji, a podczas karmienia kierowałam się raczej instynktem niż słowem
pisanym ;-) Pamietam jednak, że niektóre zbyt radykalne twierdzenia nie
wytrzymały próby czasu. Kiedy trzy lata temu oczekiwałąm na dziecko i trochę
się podbudowywałam teoretycznie, często - gęsto czytałam w gazetach
słowa "Każda matka może wykarmić swoje dziecko". Teraz - zauważyłyście? - nie
szafuje się tym stwierdzeniem. Życie parę rzeczy zweryfikowało.
To wszystko powyżej piszę oczywiście abstrahując od pojęć chude / tłuste :-)

PS. A autorytety medyczne, no cóż...to właśnie autorytet medyczny polecił mi
onegdaj dokarmianie zupkami czteromiesięcznego dziecka, wyglądającego jak
pączek w maśle i trzymającego się dzielnie 50 centyla ;-) Teraz wolę jednak
konfrontować kilka autorytetów ;-)))

[aluc]

a mi się wydaje, że staliśmy się niewolnikami tabelek

Gruby NIE podwoił wagi urodzeniowej na koniec 6 miesiąca życia, udało mu się to
dopiero koło miesiąca numer 8, NIE potroił jej tym bardziej na pierwsze
urodziny - miał prawie trzymiesięczny poślizg

w dodatku bardzo szybko spadł wagowo z 75 do 25 centyla, zachowując
jednocześnie 50 centyl wzrostu

pomiędzy drugim a trzecim tygodniem życia przybrał 400 g, zaliczenie następnych
400 zabrało mu już ponad miesiąc, pomiędzy ósmym a czternastym miesiącem życia
przybrał w sumie 200 g, w dodatku wyraźnie osłabła mu jakakolwiek dynamika
wzrostu, kiedy wprowadziłam stałe pokarmy.

jadł bardzo chimerycznie - przez pierwsze trzy miesiące w zasadzie non stop
wisiał przy cycku, potem zaczął jadać nagle co dwie godziny po trzy minuty
najwyżej

a jednak uznałam, że skoro ma dobry humor, wali kupy, nie jest odwodniony i nie
sprawia wrażenia chorego, głodnego i tak dalej, to wszystko jest w porządku - i
dostałam pełne wsparcie od naszego lekarza, nigdy nie było mowy o żadnym
dokarmianiu, zwiększaniu podaży kalorii i tak dalej - po prostu od początku
Gruby jadł tyle, ile chciał, był szczupłym ruchliwym niiemowlakiem, a teraz
jest szczupłym ruchliwym dzieckiem

adzia - gdzieś czytałam (chyba na jakiejś obcej internetowej stronie), że
pokarm matki nie tylko zmienia swoje właściwości wraz z porą dnia, czasem
karmienia i wiekiem dziecka, ale i w magiczny sposób dostosowuje się do potrzeb
tego egzemplarza, który aktualnie wisi u cycka :) może twój egzemplarz
potrzebował mniej tłustego ;)

a tak na marginesie - w Afryce WHO zaleca utrzymanie karmienia piersią do końca
chyba trzeciego, czy nawet czwartego roku życia dziecka, po pierwsze ze względu
na działanie antykoncepcyjne, a po drugie, bo nawet niedożywione matki są w
stanie wyprodukować pokarm, jesli nie pełnowartościowy, to w każdym razie
bardziej wartościowy niż jakiekolwiek dostępne jedzenie

[adzia_a]

Zgadza się, ja też słyszałam, że nawet niedożywienie u kobiety pozwala na
utrzymanie laktacji, natomiast nie do końca o to mi chodzi...

Czyżby aż taką niemożliwością było przyjęcie hipotezy, że jednak zdarzają się u
kobiety zaburzenia powodujące zmienę skladu pokarmu na taki, który nie jest dla
dziecka wystarczający? Tylko roboczo - potem już można wykazywać, czy to
naprawdę się zdarza, czy się nie zdarza? (Na marginesie - nie twierdzę nigdzie,
że się zdarza ;-) ale teza, że się nie zdarza, wydaje mi się jakaś taka...za
mocna)

PS. Ja też na siatki centylowe patrzyłam raczej z ciekawości, co to niby jest ;-
) i moja córa spadła sobie pięknie, nawet poniżej 25 centyla, ale to było już w
okresie, kiedy nie trzeba się już takimi rzeczami przejmować. W odróżnieniu od
okresu noworodkowego...

[aluc]

adzia, możliwą możliwą, jedynie jak sobie czasem popatrzę na forum, to mi się
wydaje, że to, co powinno być normą - chilli możliwość wykarmienia własnego
dziecka własną piersią - jest podziwu godnym wyjątkiem

i mam wrażenie, że przeintelektualizowanie całego procesu produkcji mleka
wybitnie działa mu na niekorzyść

takie samo wrażenie mam zresztą przy okazji ciąży :) nasze matki jakoś
szczęśliwie wolne były od trosk, że bobas w środku głowę ma z 24 tygodnia, a
nogi z 26 :)

PS a Gruby na 25 z 75 centyla zlądował jak miał 3 miesiące ;)

[adzia_a]

aluc napisała:

> adzia, możliwą możliwą, jedynie jak sobie czasem popatrzę na forum, to mi się
> wydaje, że to, co powinno być normą - chilli możliwość wykarmienia własnego
> dziecka własną piersią - jest podziwu godnym wyjątkiem

Nie no, forum jest od problemów, mało komu chce się zakłądać wątki "Ludzie!
Karmię piersią, ale fajnie!" ;-) a czy widziałaś, żeby ktoś założył
wątek "Wiecie co, mój mąż nie rozrzuca skarpetek" ;-) właściwie, to sama bym
mogła, no ale bądźmy szczerzy - kogo to obchodzi ;-)

>
> i mam wrażenie, że przeintelektualizowanie całego procesu produkcji mleka
> wybitnie działa mu na niekorzyść

He, ja nie tylko wrażenie, ale wręcz pewność ;-) Zaczynając karierę karmicielki
miałam niewiele więcej, niż instynkt, i poszło super (no, trochę bólu było) nie
wiem jak będzie teraz, czy mnie aby trema nie zeżre ;-)
albo rutyna, zresztą to samo dotyczy porodu i w ogóle wielu rzeczy :-)

[aluc]

adzia_a napisała:

> Nie no, forum jest od problemów, mało komu chce się zakłądać wątki "Ludzie!
> Karmię piersią, ale fajnie!" ;-) a czy widziałaś, żeby ktoś założył
> wątek "Wiecie co, mój mąż nie rozrzuca skarpetek" ;-) właściwie, to sama bym
> mogła, no ale bądźmy szczerzy - kogo to obchodzi ;-)

adzia, jasne, że od problemów jest :)

ale ilekroć sie rozwija wątek w tym temacie, to się okazuje, że wykarmić mogła
jedynie hermiona, ty, wieczna gosia i ja, a całej reszcie się mniej lub
bardziej nie udało :) i nawet wątek o karmieniu bez problemów na pocieszenie
debiutantek też mniejszą popularnością się cieszył, niż te w zupełnie odmiennym
kierunku

i dlatego wydaje mi się, że istnieje tendencja do wyolbrzymiania problemów z
powodu przeintelektualizowania tychże problemów właśnie :)

tytułem przykładu - Grubego nie umiałam przez trzy pierwsze dni sama przystawić
do piersi - ale w życiu bym nie pomyślała, że to koniec, tragedia i nic z tego
nie będzie i "leć niemężu po butlę i mieszankę" i w dalszym ciągu swoje
karmienie uważam za zupełnie bezproblemowe

umargos - to nie było do ciebie, to było bardzo generalnie :) wierzę, że
kobiety mogą mieć problemy z wykarmieniem bobasa, ale w życiu nie uwierzę w
taką tych problemów powszechność

[umargos]

Forum jest rzeczywiście od problemów i po prostu niewielu tych którym się
wiedzie tu się wypowiada - stąd taka dysproporcja. Ja sama z trudem przyjęłam
do wiadomości, że stosunkowo młoda jednostka (bo cóż to są trzy dychy), zdrowa,
może niespecjalnie odkarmiona, ale bynajmniej nie chuda i w dodatku obdarzona
przez naturę skądinąd pięknym biustem nie może sobie poradzić...chociaż
pozornie wszystko działa bez zarzutu. Pokarm jest (nawet w nadmiarze czasem),
dziecko je sprawnie i z apetytem a mimo to nie rośnie. Ot...taka zagadka natury.
Pozdrawiam
Ula

[ehhermiona]

Otóż to, Aluc, otóż to. A dodam jeszcze, że śmiać mi się chce, kiedy czytam
relacje z "pola bitwy" i dwa różne do tej bitwy podejścia. Dziewczyna
przekonana do karmienia piersią napisze " mnie karmienie udało się bez
większych klopotów - miałam tylko przez miesiąc popękane brodawki, przez
pierwsze trzy dni mały nie chciał ssać, dwa razy miałam zapalenie piersi i raz
zastój z gorączką 40 stopni. Poza tym było świetnie !" , a ta, która karmiła,
bo tak wypada albo lekarze kazali napisze "było strasznie, bolały brodawki,
bolały piersi, az dwa razy zapalenie i raz straszny zastój, mały nie chciał
ssać po powrocie do domu i dlatego karmienie mi się nie udało". Pomijając
indywidualny próg bólu, myślę, że w nastawieniu tkwi nasza siła lub słabość.
Ja akurat lubię wiedzieć, dlaczego mnie coś boli i umieć sobie to wytłumaczyć,
i wiedzieć, jak to się dzieje, że dziecko ssie moją pierś i leci z niej mleko.
Jednak poza tym jestem przeciwna zbyt rozumowemu traktowaniu laktacji,
wczuwaniu się w kwestie odporności, większej czy mniejszej inteligencji
dzieci "piersiowych" itd.Z uporem maniaka powtarzam, że skoro Natura dała
kobiecie piersi, a w nich gruczoły mleczne, to znaczy, że wiedziała (Natura),
co robi. Oczywiście, nie oznacza to, że nie będzie wyjątków albo problemów, ale
nie zamieniajmy hasła "Każda kobieta może wykarmić swoje dziecko" na "Każda by
chciała, ale nielicznym się to udaje i to nie wiadomo czemu".
Ja też miałam kłopoty na początku, przez pierwszy miesiąc czy dłużej każde
karmienie to był ból aż do łez, na brodawkach miałam odciśnięte bezzębne
dziąsła mojego synka, a on miał stale pęcherz na górnej wardze. Myliły mi się
już piersi, bo przekładałam go z jednej strony na drugą, ciągle albo zapinałam
jedną miseczkę stanika,albo odpinałam drugą. W dodatku miałam poważne problemy
z zaakceptowaniem dziecka i depresją poporodową, więc przez pierwsze 3-4
miesiące nie czułam nic poza czystym instynktem macierzyńskim. Ale kiedy w tej
chwili o tym piszę, czuję jak znów mnie mrowi w piersiach. Jak ja za tym
tęsknię....

:) MOnika

[umargos]

Hm...zgadzam się, żeby nie zastępować hasła "Każda kobieta może wykarmić swoje
dziecko" podanym przez Ciebie. Ale ja juz wiem, że nie każda może. Co jest w
tym wszystkim dla mnie najbardziej przygnębiające to fakt, że pomimo baaardzo
niskiego progu bólu przetrwałam trudne początki bez poważniejszych problemów.
Zastoje czy, zapalenia się mnie nie imały, nawet pokaleczone brodawki miałam
tylko w szpitalu, ale szybko wszystko się wygoiło. Ba, nawet nie wiem co to
jest kryzys laktacyjny (wiem za to co to nawał ale szybko go opanowałam). Moze
i zdarzało się, że dziecko domagało się jedzenia częściej w pewnych okresach,
ale szczerze mówiąc nie zrobiło mi to widać różnicy skoro nie pamiętam. I co? I
nic. Nie udało mi się choc nadal się nie poddaję i póki co nie zamierzam. Bo
zwyczajnie uwielbiam karmić piersią...chociażby dlatego że do butelki dzidzia
się nie uśmiecha, a do cycusia, to i owszem :o)))) Zamiast wymyślać nowe hasła
może jakieś poważne grono młodych naukowców zamiast badać tylko i wyłącznie
pokarm jako taki i doszukiwac się w nim coraz to nowych składników korzystnych
dla młodego, świeżo narodzonego pokolenia (ich obecność wcale w końcu dziwna
nie jest, Natura wiedziała co robi), zajęłaby sie również innymi aspektami.
Moze mało powszechnymi, ale jednak zdarzającymi się. Nie mam pewności ale
wydaje mi się, że analizy składu pokarmu oparte na przypadkowej próbie (albo co
gorsza, nie przypadkowej, a jedynie tych które w karmeniu osiągają wyłącznie
sukcesy) może prowadzić do takich frustracji jakie stały się moim (i pewnie nie
tylko moim) udziałem. To moze byc trudne tzn. pozyskanie odpowiedniej,
porównywalnej próby do badań, bo czytając to forum spotykam wśród tych które
karmią (a nie tych które przestały z takich czy innych powodów) wyłącznie
opinie odnoszących wymierne sukcesy. Ale ja bardzo chciałabym wiedzieć dlaczego
mi się nie udało. Pomimo nastawienia, pomimo pokarmu, pomimo dobrze ssącego
dziecka, pomimo baaardzo obiecujących pierwszych 7 tygodni, kiedy dziecko
dobrze przybierało na wadze chociaż jadło 6 razy na dobę i spało po 4-5 a nawet
6 godzin. Ale nie wiem.
Pozdrawiam
Ula

[adzia_a]

Aluc :-) przed chwilą byłam na emamie i odniosłam wrażenie że wszystkie
teściowe to potwory, bo nie wiedzieć czemu chcą brać swoje wnuki na ręce ;-)))
Tak się zastanawiam, na ile reprezentatywne są te nasze fora.
Do rzeczy.
Zgadzam się, że wiele kobiet rezygnuje z karmienia przedwcześnie, lub z byle
powodu - skwapliwie słuchając, ze ich pokarm jest za chudy. Ale szczerze
mówiąc, czasem trudno się temu dziwić. Połóg to paskudny okres, z duszą i
ciałem dzieją się rzeczy okropne...Jeśli jeszcze nie ma odpowiedniego
wsparcia....Jeśli jakaś dobra wróżka powie jej, że dziecko ma jeść piętnaście
minut, co trzy godziny i przesypiać noc...Zmęczenie, depresja - robi swoje. Nic
a nic się nie dziwię...

I wracamy do tego, że nigdy dosyć propagandy (swoją drogą, śmieszna sprawa -
rodziłam w szpitalu, który miał poradnictwo laktacyjne top level ;-) -
przystawiały do piersi, fundowały masaże na zastój, służyły radą o każdej porze
dnia i nocy) a potem ktoś mi powiedział, że trafiłam do laktacyjnego piekła ;-
), gdzie nic tylko uprawia się propagandę 24 na dobę ;-)

I jak tu każdemu dogodzić...

[aluc]

.... a kobiety kiedyś po prostu rodziły, karmiły i się nie zastanawiały :))

[umargos]

A coś co można określić jako "dobór naturalny" załatwiał egzemplarze
nieudane....

[ehhermiona]

Niestety...a może i stety - obiektywnie patrząc... Ja też przez ten dobór
naturalny płakałabym teraz po kątach, że mnie ciąże nie lubią.... Każdy kij ma
dwa końce....

[adzia_a]

Oj, nie zastanawiały się...
Ale nie zawsze karmiły, oj nie. Moja babcia mówi, że często któraś tam miała
problemy, wtedy dawała po prostu mleko krowie. I wiele niemowląt miało dziwnie
szorstkie i czerwone policzki ;-) Taka uroda ;-) A potem przechodziło.

A dobór naturalny...wtedy mówiło się, że się dziecko "nie chowało" i już...Od
życia do śmierci było tak blisko, że trzeba było tak obojętnie, bo by czlowiek
zwariował...

Ale to prawda - zatoczyliśmy koło. Kiedyś słuchało się instynktu, potem
próbowano wsadzić wszystko w tabelki, a że się nie udało, to teraz muszą nas
uczyć, jak ten instynkt w sobie wzbudzić (to świadomy oksymoron ;-) )

Fajna dyskusja, trochę nie na temat ;-)

[adzia_a]

adzia_a napisała:

> Oj, nie zastanawiały się...
> Ale nie zawsze karmiły, oj nie. Moja babcia mówi, że często któraś tam miała
> problemy, wtedy dawała po prostu mleko krowie. I wiele niemowląt miało
dziwnie
> szorstkie i czerwone policzki ;-) Taka uroda ;-) A potem przechodziło.

Dodam, że oczywiście chudy pokarm był na porządku dziennym ;-)))

[aluc]

adzia, ale sobie radziły :) a nie utyskiwały na laktacyjne piekło :)))

ten instykt ładowany w nas drogą rozumową - to jest to :) szkoły rodzenia,
warsztaty karmienia piersią - ciekawe, czy niedługo nie będziemy potrzebowały
szkoleń na temat prawidłowego robienia kupy w plenerze :)) zaczyna się robić
prawdziwy snobizm na wielodzietne rodziny - z wyboru, a nie przymusu - na
naturalne rodzenie, na długie karmienie piersią ;) świat się wywraca do góry
nogami

a na wszystko tysiąc bardzo naukowych argumentów i że to głęboko przemyślany
wybór :)))

[aluc]

adzia, coś kiedyś wspomianałaś, że jak zauczestniczysz w jakimś wątku to
dyskusja zaczyna zbaczać z torów, hi hi hi

[adzia_a]

A bardzo zboczę, jak powiem, że i porody rodzinne nie są wymysłem ostatnich
lat? Mój ojciec się w ten sposób urodził ;-)

Pełna zgoda co do pompowania instynktów.

[aluc]

z tego co wiem, cała moja rodzina się urodziła naturalnie, a w pewnej części
nawet rodzinnie ;)

[umargos]

A jeszcze dużo duzo wcześniej, ot chociażby w czasach prehistorycznych, kiedy
człowiek żył bardziej w zgodzie z naturą, i kiedy nawet nie przeszłoby mu przez
myśl, żeby zastanawiać się czy pokarm jest chudy czy tłusty, ani też żeby
nakarmić niemowlę mlekiem od krowy...śmiertelność wśród dzieci w pierwszych
miesiącach życia była tak wysoka, że trudno byłoby wszystko zrzucić na karb
trudów porodu, czy chorób - część z nich to na pewno "ofiary" nieudanej
współpracy matki i dziecka...cóż doradców laktacyjnych wtedy nie było...
Pozdrawiam
Ula

[adzia_a]

Zgadza się, Ula - ale wyrównywał to brak antykoncepcji. Jak full instynkt to
full instynkt ;-)
Jeszcze bardziej ogólnie - fajnie byłoby, gdybysmy za zdobycze nauki nie
musieli oddawać tego podświadomego wyczuwania natury i własnego ciała. Chociaż
tu jestem optymistką i uważam, że jak nie oddamy sami, to nikt go nam nie
wyrwie ;-)

[umargos]

Częściowo wyrównywał, ale śmiertelność okołoporodowa kobiet była bardzo duża (a
średnia wieku to okresowo tylko 25-27 lat), i dzieci w pierwszym roku życia,
drugi próg to dzieci kilkuletnie, w tym przedziale też śmiertelność była spora.
Całe szczęście, że nie słyszeli o antykoncepcji, bo nas by nie było :o)))))
Pozdrawiam
Ula

[umargos]

Może i jestesmy n"niewolnikami" tabelek. Ale nie tylko lekarza, także mnie
zaniepokoił tak duży spadek przyrostu wagi. Nie to jest jednak
najważniejsze...w któryms momencie Weronika chyba przestała się najadać.
Niedługo po jedzeniu domagała się jeszcze czegoś. Nie chciała piersi, ale
zgadzała się na butelkę, z herbatką lub wodą. Ale dalej była bywała
niespokojna. Teraz też jest. Zwykle od świtu do południa nie ma problemu, a
potem się zaczyna. Podejrzewam, że zwyczajnie chce jeść. Piersi nie chce, ale
mleko z butelki spożywa radośnie. Wieczorem jest tak samo. To co...miałabym jej
nie dać? Poza tym pomimo dokarmiania nie przybiera na wadze jakoś dramatycznie
szybko. Nadal jest chudzielcem i to bardzo ruchliwym (miała niecałe 3,5
miesiąca kiedy nauczyła sie przekręcać na brzuszek, a w kilka dni później na
plecy), ale przynajmniej ma co spalać. A miała trochę do nadrobienia. W tej
chwili ciągle jeszcze odstaje od wszystkich znanych mi jej rówieśników o
podobnej wadze urodzeniowej o 1,5-3 kg. Uważam, że to dużo. Tak jak spadek na
skali z 50 do 10 centyla. Groziło, że w wieku 6 miesięcy nie dobije do 6 kg.
Teraz bez problemu osiągnie lub trochę przekroczy.

Co do Afryki...hm...to nie tyle takie jest zalecenie WHO ale powszechna
praktyka. Z tego co wiem zalecenie jest 2 lata, ale Afryka ciągle jeszcze jest
kontynentem gdzie przyrost naturalny jest duży. I kobieta po prostu ma szybko
dzieci jedno po drugim, więc przy okazji młodszego pożywiają sie również dzieci
starsze :o))) I takie postepowanie było podobno typowe nawet bez żadnych
zaleceń i sugestii światowych organizacji.

Pozdrawiam
Ula