Krzyczenie przed snem

[anita.taraszkiewicz]

Za każdym razem przed snem moja córcia krzyczy, nie płacze, a właśnie krzyczy,
wieczorem po kąpieli na szczęście zdarza się to sporadycznie, ale w ciągu dnia
przed każdym pójściem spać, czyli mniej więcej 3 razy. Mała skończyła 4 miesiące.

Ja już wysiadam, myślałam, że mam za sobą, a teraz za każdym razem jak chce
spać to jest jeden wielki krzyk, trwa od 5 minut nawet do 40, w tym czasie nic
kompletnie nic nie działa. W końcu pada ze zmęczenia i jest ok, albo się
uspokaja i się uśmiecha jakby nic się nie stało. Pilnuję schematu dnia, bo już
ma w miarę ustalony, wychodzę tylko na spacery, bo gdzie indziej dalej nie ma
szans wyjść, bo jak mam wytłumaczyć, czemu krzyczy, zaraz pada stwierdzenie,
że na pewno coś zjadłam i prze to brzuch ją boli. Kompletnie sobie z tym nie
radzę, siedzę i płaczę razem z nią, bo nie wiem, co zrobić i efekt jest taki,
że ja jestem zestresowana i na nią działa to jeszcze gorzej Sad Czasami
normalnie mam ochotę zostawić ją samą, żeby się wypłakała.

Jak sobie z tym poradzić ?

[hapkaj]

Nie znam tego 'zjawiska' osobiscie, ale wiem, ze sa takie dzieci, ktore placzem
wprowadzaja sie w sen. Nie ma w tym nic dziwnego. Skoro nic nie dziala, Ty
czujesz, ze nic jej nie jest, to tym pocieszaniem moze jej nawet przeszkadasz w
zasnieciu. Jesli Twoja intuicja (powtarzam sie juz z tym stwierdzeniem) mowi Ci,
ze dzidzia tak wlasnie wprowadza sie w sen, to sprobuj jej raz nie pocieszac,
zostaw ja sama, albo sie gdzies schowaj w pokoju, zeby zaobserwowac jak to
wyglada i sprawdz jak dlugo jej schodzi. Albo wyjdz i mierz czas. Moja corka jak
jest mocno zmeczona tez zaczyna marudzic, ale jak zaczynam ja pocieszac, to sie
uspokaja - inny typ.

[ikabg]

A gdzie można poczytać o tym wprowadzaniu sie w sen krzykiem? wiesz coś więcej o
tym.

[mimiwp]

to może nie chodzi o wprowadzanie się w sen krzykiem wprost, tylko o to, że dziecko zestresowane całym dniem krzycząc "odrywa się/izoluje" od świata
gdzies czytalam, ze tak jak czasem dorosły po ciężkim dniu popłacze i mu przechodzi, zmywa z siebie "brud" minionego dnia, tak i dziecko musi to z siebie wyrzucic.

[ikabg]

U mnie dokładnie to samo!!Identycznie jak opisujesz od jakiegoś tygodnia, a mała
skończyła właśnie 2 miesiące. Przed każdym snem krzyk. Ja podaje jej ponownie
pierś (bo już nie miałam siły jej uspokajać),czasem ją to uspokaja ale nie
zawsze (nie je oczywiście tylko ciumka, ale smoka nie chce w to miejsce do
pociumkania,czasem mam wrażenie, ze najchętniej spała by ciągle przy
piersi,...)Mnie najbardziej zastanawiało właśnie to, że potrafiła, szczególnie
na spacerze, krzyczeć jakiś czas, a potem nagle spokój i sen taki z uśmiechami
bezwiednymi.
Po spaniu też krzyczy ale wtedy wiem, że może być głodna i jak już sie naje to
ma świetny humor.
Też nie lubię z nią nigdzie wychodzić, bo zawsze jest awantura. Uwielbiałam
spacery ale i one teraz to udręka...
Kąpiele to też masakra!
No i ciagły problem z karmieniem, mogla by cały dzień ciumkać...
Też czasem tracę cierpliwość, bo przecież mała najedzona,wynoszona, kolek nigdy
nie miała,a tu takie cyrki...
Wiem, że nie można porównywać dzieci, ale jej kuzyneczka o 3 tyg starsza, naje
się w 15 minut i jest już dobrze, posiedzi sobie, porozgląda sie a jak jej sie
chce spać, to po prostu zasypia!czasem płacze ale nie aż tak histerycznie i tak
często!no i można ją uspokoić smoczkiem, a naszej nie...
Swoja drogą ciekawe, czy dzieci, które zachowują się podobnie jako niemowlęta
maja i potem jakieś wspólne cechu.

[elad78]

moj synek ma 11 tygodni i od jakiegos czasu przed snem rozrabia, tzn. chce ssac
wiec daje mu piers, on pociagnie chwile i puszcza i krzyczy, stuka raczka w
piers, potem ssa paluszki i krzyczy co chwile. czasami wystarczy dac mu smoczka
a czasami musi sobie pokrzyczec. taki chyba urok dzieciaczkow.

[aga7619]

U mnie jest bardzo podobnie, do 3 tygodnia(teraz Asia ma 7 mc) była aniołem,
później zaczeły się kolki, problemy z kupką(robiła 1x na 3-4 dni)a przy tym
krzyczała tak że serce mi pękało, więc myślałam, że te krzyki przed snem to
przez to, ale trawienie się unormowało, a krzyki trwały. Robiłam usg brzucha,
byłam u 5 lekarzy i nic, wreszcie jedna lekarka stwierdziła że to może być
refluks żołądkowo-jelitowy, faktycznie po debridacie i nutritonie trochę
przeszło, ale krzyk przed snem jeszcze się powtarza, głównie wieczorem. Mam
nadzieje, że kiedyś przejdzie. Narazie życzę Ci ogrom cierpliwości, może tylko
usiądź i przytul, u nas czasami to pomaga.

[antosiczek]

moja córka ma 7 miesięcy i od ponad 4 miesięcy jest dokładnie tak jak piszesz,
tyle, że u nas takie darcie przed snem potrafiło trwać półtorej godziny nawet.
Najpierw się wkurzałam, czułam bezsilna, potem zaczęłam obserwować i....
okazuje się, że mojemu dziecku przeszkadza w zasypianiu uspokajanie. Żadnego
głaskania, czułych słówek a już broń Boże na ręce! Jak zaczyna się drzeć po
położeniu do łóżeczka daję kilka łyków ciepłej herbatki, smoczek do buzi i się
chowam, by mnie dziecko nie widziało. Powrzeszczy czasem 5 minut a czasem 15 i
zasypia, zupełnie samodzielnie. Jak próbowałam ratować sytuację i brać na ręce,
bujać, głaskać to było po stokroć gorzej! Wtedy to dopiero był wrzask. teraz po
prostu nie przeszkadzam jej zasypiać. A że z krzykiem... trudno, widocznie ten
typ tak ma.

[ikabg]

A ja dziś odkryłam, że małej przeszkadza w zaśnięciu ...cisza. Tydzień temu
przenieśliśmy jej łóżeczko do jej pokoju. Do tamtej pory przebywała w naszym
pokoju, gdzie praktycznie ciągle chodzi telewizor, toczą sie rozmowy i mają
miejsce inny hałasy. Kidy dziś rano mała znowu zaczęła się złościć przed
zaśnięciem, już nie wiedziałam co robić, to puściłam jej melodyjki z telefonu i
zasnęła bez większego marudzenia. Przy drugiej drzemce, rozmawialiśmy głośno z
mężem w jej pokoju (znaczy sie normalnie) i mała też zasnęła. Przy kolejnej
drzemce wzięłam ją w leżaczku z powrotem do naszego pokoju, gdzie jest
oczywiście włączony telewizor i inne hałasy i mała tez zasnęła bez krzyku...
Trudno stwierdzić, czy to wyjątkowa zbieżność, czy rzeczywiście lubi jak jest
szum..ale oczywiście nagłe hałasy ją wybudzają, tak jest na spacerach niestety.

Ikbg i Mimiwp

[hapkaj]

Na temat usypiania sie placzem czytalam po holendersku. Holendrzy pisza, ze duzo
dzieci w ten sposob trawi przezycia z calego dnia i placz to jedyna jak na razie
metoda uzewnetrznienia uczuc. Dziecko statystycznie moze plakac ok.2-3 godzin
dziennie i nie jest jeszcze wtedy typowym placzkiem. Placzek placze dziennie
wiecej niz 5 godzin. Schemat dnia, cisza i spokoj plus akceptacja tego, ze
dziecko zasypia z placzem i jakos to przetrwasz. Po polsku nie znalazlam nic na
ten temat, ale tez nie szukalam dluzej niz 3 minuty. Nie stresuj sie.

[hapkaj]

No i warto tez wyznaczyc limit czasowy, ile sie nie pociesza, zalozmy 15 minut.

[ebielo]

Mialam to samo; wrzaski przed spaniem i po obudzeniu sie, wrzaski na spacerze,
wrzaski w wozku. Nasz synek ma 12 tygodni i jest juz lepiej. Nasza polozna
stwierdzila, ze to przez nadwerezenia, ktore zdarzaja sie czesto podczas
ciezkich porodow albo gdy dziecko zle lezalo ( ja mialam cc i maly byl
ustawiony posladkowo). Bylismy na dwoch zabiegach u osteopatki ( mieszkamy w
DE. W PL podobno nie ma osteopatow, ktorzy maja uprawnienia do pracy z
niemowletami, ale zajmuja sie czasem neurolodzy i rehabilitanci jak w przypadku
WNM)i pomoglo. Jest o wiele lepiej. Jak maly ma czasem jeszcze napady to laduje
w chuscie (super wynalazek!!!) albo slucha sobie odkurzacza. Naczytalismy sie
literatury nt. tzw. placzkow. Te teorie o kolkach nie sprawdzaja sie w 90%
przypadkow. U nas tez sie nie sprawdzaly: malutki mial miekki brzuszek. No i
nie powinno sie zostawiac dziecka samemu, ajk placze; gora 15 minut. Dziecko,
ktore wrzeszczy cierpi.
Dr. Harvey Karp napisal ksiazke pt. "the happiest baby on the block" gdzie
tlumaczy, jak mozna uspokoic dziecko placzka. I sprawdza sie. Wychodzi on z
zalozenia, ze istnieje biologicznie uwarunkowana metoda na wylaczenie refleksu
krzyku. Musi taka byc, bo w brzuchu matki dzieci tez nie wrzeszczaly a czuly
sie tam bezpieczne. I wyluszcza jak do tego dojsc; 1. zawinac dziecko w
pieluszke, tak aby nie mogl machac raczkami i nozkami, 2. pozycja na boku ( jak
sie polozy dziecko na plecach to wlacza sie w dzieciach tzw. refleks moro,
czyli zachowanie pt."uwaga, musze majtac nogami i rekama i drzec sie, bo
zostawiono mnie gdzies i chyba o mnie zapomniano" ), 3. odglosy przypominajace
szum, tak jak w brzuchu matki ( u nas sprawdza sie dokurzacz: dzwiek monotonny
i dosc glosny), 4. ssanie ( tez mam problem, ze maly ssie tylko piers), 5.
bujanie dziecko na rekach albo wlasnie w chuscie, tak jak bylo w brzuchu mamy.
Mozna te kroki ze soba laczyc, ale jak dziala tylko jeden z nich to tez jest OK.
U nas dziala. Pierwsze proby troche trwaly, ale teraz jest o wiele lepiej.