stajecie czasem przed dylematem

[anna_sla]

zaplanowałyście, że np. chcecie zrobić na obiad rosół, a może nawet już go
robicie. Otwieracie szafkę, patrzycie a tu nie ma makaronu.. albo oleju do
smażenia a stoicie z gotowym ciastem na naleśniki. Do sklepu musicie tylko np.
zejść ze schodów z któregoś piętra i przejść przez drogę. Jesteście same w domu i:
wersja 1) dzieci śpią (mam na myśli małe dzieci do max 5-6lat?)
wersja 2) co najmniej jedno nie śpi już
wersja 3) żadne nie śpi
Co robicie?? Próbujecie mimo wszystko dokonać zakupu czy rezygnujecie? A jeśli
wychodzicie, to zamykacie drzwi od zewnątrz na klucz??

[zemfira_]

Rezygnje z rosolu/ nalesnikow itd. Chyba, ze dziecko nie spi, wtedy
ewentualnie ide z nim do sklepu. Najlepiej zakupy zlecic malzowi,
kiedy bedzie wracal do domu

ja tak samo jak zemfira

[shemsi1]

nie umiałabym zostawic dziecka samego, nawet adasia, chocby spał. Dziecko
rozespane jest mało swiadome (podobnie jak stary) mógłby mnie szukac, spasc ze
schodów itd.
zawsze sie znajdzie do jedzienia cos innego, czy małz dokupi, ewent. głodówa

[kama_msz]

ja, poniewaz nie dysponuje mezem robiacym zakupy po drodze do domu, czasem
wychodze. ale zdarzylo mi sie to w sumie 2 razy, a maly slepik mam doslownie
klatke obok, wiec wyprawa nie zabiera mi wiecej niz 2-3 minuty (tam zazwyczaj
nie ma kolejek). mlodszego unieruchamiam wtedy w lozeczku a starsza jest na tyle
madra, ze siedzi przy oknie i patrzy jak ide (mieszkamy na parterze). drzwi
oczywiscie zawsze zamykam.

no właśnie o te drzwi mi chodzi

[anna_sla]

kiedyś oglądałam taki reportaż o tym jak matka wyszła zostawiła dzieci a w tym
czasie coś się zdarzyło no i wielkie halo się stało, bo dzieci były zamknięte i
nie było klucza, sąsiedzi nie mogli ratować dzieci..

i tak sobie myślę, że jak się zamknie to może taka sytuacja wystąpić jak
powyższa, ale jak sie nie zamknie a dzieciom wpadnie pomysł wyjść z domu?

no właśnie ja też dość często nie dysponuję mężem robiącym zakupy.

[kama_msz]

wiesz, ja mam o tyle dobrze, ze jakby nie daj boze cos sie stalo, to po pierwsze
mieszkam na parterze, wiec zawsze mozna wejsc do mnie przez okno;P a po drugie
to jak by cos sie dzialo, to ja to widze ze sklepu, wiec 5 sekund i jestem na
miejscu.
tylko dla tego pozwalam sobie w sytuacji podbramkowej na wyjscie.
gdyby sklepik byl dalej, to bym tego nie robila.

Nigdy dzieciaków nie zostawiłam samych

[jopi76]

i raczej nie zostawię

1. bo mieszkam na 9 piętrze
-i nawet zejście do sklepiku na dół +powrót zajęły za dużo czasu

2. bo wiem już na co stać moje "małe dzieci"
- nie można ich samych nawet na moment zostawić w pokoju, a co dopiero sami w
domu na kilka minut...

3. w podbramkowej sytuacji zadzwoniłam po kuzynkę,żeby popilnowała śpiącego
Krystiana, a ja w tym czasie pobiegłam do przedszkola odebrać Patrycję
-było tuż przed zamknięciem,a szkoda mi było budzić Krystiana tylko po to żeby
wyjść na 10minut

[draugdur]

Jak mlode spi to ide do sklepu,zamykam drzwi i juz,sklep mam tyle zeby przez
uliczke osiedlowa przejsc i juz,wpadam i wypadam,max 3 minuty. JAk nie spi to
biore go ze soba do sklepu. Czasem jest tak ze musze psa isc wysikac bo bedzie
zle i wtedy mlode do lozeczka,mowie ze zaraz bede,ze z psem ide i jest ok,Jen
bawi sie pluszakami ja psa pod klatke(mieszkam na parterze)i spowrotem. Jak
jestem z nimi caly dzien sama to nie mam innej opcji, a mlody nie ma wyjetych
szczebelkow z lozeczka wiec nie zwieje.

[100ania]

Jak Kuba był mały, tak do 2,5 roku, to czasami zostawiałam go śpiącego. Mieszkam na parterze, sklepik zaraz obok, całe wyjście trwało 3-4 minuty i drzwi oczywiście zawsze zamykałam.
Teraz nie zostawię ich za Chiny jedyne Ludowe.
Po pierwsze wiem na co stać niespełna pieciolatka. Mniej głupich pomysłów miał jak był młodszy, teraz wszystko go interesuje, wszystko musi ruszyć, sprawdzić, a ostatnio próbował sam obcinać sobie paznokcie (obcinaczem!!!).
Po drugie maluchy nie mają tak przewidywalnego snu, jak miał Kubuś. Budzą się w najmniej oczekiwanych momentach i oczywiście jest wielki płacz.
A dzieci, które nie śpią to już w ogóle nie mogę spuścić z oka

[tiuia]

Nie wyszłam jeszcze z domu zostawiając Tymona samego (nawet jak spał, nawet wynieść śmieci). A teraz, im jest większy i bardziej ruchliwy i ciekawski, wydaje mi się to jeszcze bardziej niemożliwe (i nieodpowiedzialne).

[gabi110]

Poszłabym albo z dzieckiem albo wcale. Nigdy nic nie wiadomo - moga
zatrzasnąć sie drzwi, moze mi sie zlamac klucz i nie bede mogla
otworzyc, moge wpasc pod samochód przechodzac przez osiedlowa
uliczke, itp.

[gruba_mamma]

raczej rezygnuję z obiadu i albo
1.robię cóś innego
2.jak nie mam co robić to czekam aż się ktoś trafi do zrobienia
zakupów albo zostania z dzieckiem
3.jak wiem że przez 3 dni nikt się taki nie trafi, to czekam na
pobudkę i biorę małą ze sobą, a głód zapijam wodą, na szczęście u
mnie się zwykle ktoś trafia.
Jak byłam mała to rodzice zamykali mnie w domu razem z babcią na
klucz("żeby nie wlazł włamywacz")i jechali na wieś na cały
dzień.Zamek był zwyczajny - taki, że nie dało się otworzyć od
środka.Do dziś nie potrafię tego zrozumieć, a jak miałam już 5 lat
to wychodziłam wtedy oknem pobawić się z koleżankami, babcia nie
umiała mnie zatrzymać.I teraz mam uraz do zamykania dzieci na klucz.