cos na temat figury

[tina25]

hej, dzisiaj tłusty czwartek, ale nie chce pisać o pysznościach.
Bardzo denerwują mnie opinie innych osób, które widząc mnie mówią jesteś chuda
to po co sie jeszcze ograniczasz, super dziewczyny, które podobają sie facetą
mają przecież trochę ciała. U mnie o to w ogóle nie chodzi, nie bardzo zależy
mi na tym jak mnie widzą inni, ja samo chce mieć kontrolę nad tym co jem i
wtedy czuje sie dobrze. Każdy dodatkowy posiłek to już tragedia i wcale nie
chodzi o kilogramy tylko o to, że nie potrafiłam być silna. Może z boku wydać
sie to dość głupie, ale ja dokładnie tak to czuję.
Proszę napiszcie czy z wami jest podobnie, czy też musicie mieć wszystko
precyzyjnie zaplanowane i przemyślane, nawet najbardziej banalną rzecz
Pozdrawiam i trzymam kciuki za wszystkich, którzy mają kolejny czysty dzień

[bajka228]

siemka... widze ze jestesmy dosc podobne... to samo spojrzenie na temat
kontroli samej siebie. mam podobnie, wszyscy mowia ze nie powinnam sie
odchudzac, ze dobrze wygladam i duzo dziewczyn chcialoby miec taka figure jak
ja. moj chlopak mi to powtarza, wszyscy koledzy i kolezanki. ale mi rowniez nie
o to chodzi, nigdy nie obchodzilo mnie to jak postrzegaja mnie inni tylko ja ja
sama widze siebie. nie trzymam sie jakis specjalnych diet ale nigdy tez nie
pozwalam sobie na tzw. "bomby kaloryczne". poprostu nie i juz... zawsze
staralam sie wszystko robic jak najlepiej, nie odpuszczam sobie... z jedzeniem
jest podobnie, jesli wiem ze potrafie odmowic sobie czegoc to wiem ze mam silna
wole i czuje sie lepiej. nie bede dzisiaj jadla paczkow. no moze jeden jak mnie
moj misiak namowi ;) pozdrawiam

[to_ona]

Ale wiecie, dziewczyny..... to, o czym piszecie, to nasz problem - my i tylko
my tak naprawdę do końca rozumiemy wszystkie nasze słabości. I nie pojmują tego
ludzie, którzy widzą szczuplą dziewczynę, która odmawia sobie posiłków - bo jak
to tak: może i nie chce.
A my nie możemy, nie możemy....
I musimy w zasadzie zachować to dla siebie, bo bez sensu byłoby tłumaczenie
calemu światu, co, jak i dlaczego...

[bajka228]

no wlasnie...
ale wiecie co... ja zauwazylam jeszcze taka opcje, ze duzo dziewczyn mi
zazdrosci (wam napewno tez), zarowno figury jak i samych checi do jej
utrzymania. ja im juz poprostu zaczelam mowic ze ja tak juz mam... poprostu
dobra przemiana materii... bo tlumaczenie jak jest napawde to bez sensu.

[tina25]

dobrze, że jest ktos co mysli podobnie jak ja. Chciałabym jeszcze wiedzieć, czy
staracie sie wszystko co chcecie zrobic zaplanowac w najmniejszym szczegole, bo
ja poprostu do wszystkiego i na wszystko mam plan, jesli cos idzie niezgodnie z
nim to wpadam w panikę, spontaniczność u mnie gdzies sie schowała.

[bajka228]

Trudno mi powiedziec czy na wszystko musze miec az taki szczegolowy plan. chyba
Nie koniecznie. Ale zawsze mam w glowie jakis ogolny zrys tego co chce zrobic
albo co na przyszlosc chce osiagnac. Czasem lubie byc spontaniczna, czesto jest
tak ze planuje wyjscie do kina a koncze na jakiejs housowej imprezie albo pubie
a czasem odwrotnie. Jasne ze jak cos musze zrobic, bo to jest akurat wazna
sprawa, to chce ja wykonac zgodnie z tym co sobie ustalilam. Ale jesli to jest
cos <<bez konkretnego znaczenia>> to nie bardzo sie przejmuje. Mysle ze to
mozna rozgraniczyc, mi w kazdym razie sie udaje. Sprobuj... niech nie denerwuja
Cie rzeczy, ktore mozesz olac. Nie wiem do konca czy o taka odpowiedz Ci
chodzilo... napisalas "wszystko co chcecie zrobic", wiec napisalam ogolnie o
wszystkim. Jeśli chodzi o samo jedzenie to rowniez nie mam jakis przyzwyczajen,
kazdy dzien wlasciwie jesli o to chodzi jest inny. Czasem jem mniej, czasem
wiecej... Mam nadzieje, ze uda ci sie jakos wprowadzic w zycie troche
spontanicznosci... naprawde, im mniej oczekujesz tym wieksza mozesz miec
pozniej satysfakcje i pozytywne rozczarowanie. Pozdrowki

[bajka228]

a zapomnialam sie <<pochwalic>> dzisiaj zjadlam tylko jednego paczka... taki
byl plan ;P

[k_79]

U mnie jest bardzo podobnie. Jeśli chodzi o jedzenie i figurę: jestem chuda (
nie mylić ze szczupła!), wszyscy mówią, że powinnam przytyć, każdemu się
wydaje, że mogłabym jeść bez obaw, ale to zupełnie nie tak. Ja wiem, że brakuje
mi ciała, ale nie chcę tyć, boję się. Dobrze mi w moim ciele takim, jakie ono
teraz jest. Muszę kontrolować to, co jem. Jak zjem coś, czego nie było w
planie, albo ciut więcej, niż uważam że mogę, tracę nad sobą kontrolę i zaczyna
sie "ciąg" jedzeniowy... Nie potrafię zjeść więcej i po prostu przestać,
przetrawić ten nadmiar. A jeśli chodzi o życie, to może nie planuję go w
najdrobniejszych szczegółach, ale kiedy mam jakąś ogólną wizję na spędzenie
dnia, a nagle coś sie zmienia, wychodzi coś niespodziewanego, nie zawsze
potrafię odnaleźć się w sytuacji. Denerwuję się, że ktoś burzy moje plany. Nie
mogę sobie poradzić z dograniem całej mojej zaplanowanej reszty do nowej
sytuacji. Często wtedy pojawia się atak. Utrata kontroli nad życiem, utrata
kontroli nad sobą...

[niutka]

Jakbym czytala o sobie. No moze z jednym wyjatkiem. Ja uwazam, ze jestem
jeszcze za gruba. Tez caly czas kontroluje jedzenie ale jak zdarzy mi
sie "wybryk", to potem trudno mi sie na jakis czas zatrzymac z jedzeniem. Poza
tym tak samo jak u Ciebie trace poczucie bezpieczenstwa, gdy wydarza sie cos
niespodziewanego lub niezaplanowanego. I nie wiem, jak z tym walczyc.

N.

[tamara.t]

hej dziwczyny! Miałam podobnie, wszystko zaplanowane, wydzielanie jedzenia,
odmawainie sobie, toael kontrola,choć bez spektakularnych sukcesów w
odchudzaniu. W życiu wszstko zaplanowane... jak coś się nie udało, to
generalnie nerwy, panika.
Dziś jestem już po kilkuletnie terapii, przede mną jeszcze trochę. Nie będę się
rozpisywac dlaczego na nią trafiłam - po prostu spirala kontroli nad swoim
zyciem zaczęła nakręcac się do absurdu. Bo to taki mechanizm. No i dopiero po
terapii wiedż, ze bylam bardzo chora. Widzę, że sama sobie zbudowałam klatkę i
się w niej zamknęłam. sama sobie odebrałam radość zycia. Uważajcie z ta
kontrolę i odmawianiem sobie drobnych przyjemności, bo nie wiadomo kiedy
przekracza się granicę...
Teraz staram cieszyć się życiem, zyć rozsądnie, czasem zaszalec (wiecie - sama
nie wiedziałam, że to może być takie... super!) chociaż wiem, że zabiłam część
siebie...
pozdrawiam

[bajka228]

rozgadalam sie tutaj troche :) moje problemy z kontrolowaniem jedzienia nie sa
spowodowane tylko moim sposobem myslenia. zawsze w jakis sposob ograniczalam
jedzenie, bo bylam do tego przyzwyczajona. ale u mnie kontrola jedzenia nie
przeklada sie jakos specjalnie na reszte zycia. wczoraj mialam jechac do
chlopaka do domu i spedzic dzien przed tv a w koncu pojechalismy na zakupy, tak
poprostu pokrecic sie po sklepach. no i fajnie bylo... takie rzeczy nie maja
dla mnie wiekszego znaczenia.
jakis czas temu powaznie sie zatrulam grzybami i w zwiazku z tym mam uszkodzona
watrobe. dlatego teraz pilnuje sie podwojnie... po pierwsze , bo <<ciągle sie
odchudzam>> a po drugie, bo moja watroba nie wszystko jest w stanie
zmetabolizowac. wiem co to znaczy wymiotowac po posilku (jesli nie jedzeniem,
to sama żółcią... fuuu... okropne to co pisze). tylko ze u mnie to jest
jednoczesnie polaczone z tym ze poprostu zle sie czuje, watroba mi puchnie,
robie sie zolta i mam zawroty glowy, trudno to opisac. ale tak naprawde to
wychodzi na jedno... i tak i tak musze sie kontrolowac co jem i ile, nie wolno
mi tlustego, konserwantow (chyli zadnych chipsow, itd.), ogolnie rzeczy
ciezkostrawnych. raczej nie mozna powiedziec ze jestem bulimiczka, bo nigdy nie
mialam napadu i nigdy nie wymuszalam wymiotow. nie wiem jak nazwac cos takiego
co ja mam.
moze napiszcie co o tym sadzicie... mi sie wydaje ze moja sytuacja nie ma za
bardzo szans na poprawe... ale moze ktoras z Was ma jakis zloty srodek. ja Wam
w kazdym razie zycze aby udalo sie Wam czasem zrobc cos spontanicznego...
sprobujcie, bo to fajne. przesylam pozdrowki.