jak przestac?

[gaapa]

mam pytanie do osob ktore przeszly terapie z pozytywnym skutkiem.co radzili
wam terapeuci?jak skonczyc z tym i nie utyc?jecie normalnie?strasznie sie boje
przytyc a jednoczesnie chce skonczyc z bulimia raz na zawsze.kiedy jestem na
diecie np south beach nie wymiotuje ale kiedy ja koncze rzucam sie na
niedozwolone produkty...odpowiedzcie prosze.

[yamayka1]

To już chyba ze dwa lata kiedy zakończyłam terapię mającą wyciągnąć mnie z
bulimii.Trwala rok - rozmowy i farmaceutyka - i...100% skuteczności.Trafiłam na
fantastycznego psychiatrę i to chyba najważniejsze.W tej chwili nie wyobrażam
sobie jak mogłam tak żyć i tkwić w tym koszmarze.
Zadałaś bardzo wazne pytanie - jak skończyć z bulimą i nie utyć?
Widzisz...chodzi chyba o to żeby właśnie nie bać się trochę utyć!Ja też
strasznie się bałam,nie wyobrażałam sobie że mogłabym jeść normalnie i nie daj
Boże być dobrą dla mojego ciała i dać mu korzystać z tego co zjem,tego czego
potrzebuje tak naprawdę.Ale sukces w leczeniu bulimi to dla mnie nie możliwość
kontroli tego co i ile jem,możliwość powstrzymywania się od ataków
objadania,tylko mozliwość olania tego jak wyglądam.Sukces to umieć powiedzieć
sobie"no i co z tego?mam to gdzieś".Zaburzenia jedzenia to ciągłe życie w
napięciu.Wygrać z zaburzeniami to umieć osiągnąć - nawet przejściowo - olewczy
stosunek do siebie.Nie wymagać za wiele.I to jest początek.Oczywiście
najczęściej niezbędne jest branie leków - ja brałam fluokstynę - co
fizjologicznie unormuje apetyt i pomoze nie myśleć ciągle o żarciu a poza tym
działa antydepresyjnie i antynericowo.Hamuje natręctwa a w naszym przypadku
myśl o jedzeniu i niejedzeniu to natręctwo,obsesja.
W ciągu roku terapii nauczyłam się jeść normalnie - wtedy kiedy czułam głód
jadłam i potrafiłam przestać.Przestałam liczyć kalorie.Jedzenie stało się
dodatkiem do zycia a nie jego treścią.Czy utyłam?jeśli już to niewiele a w tej
chwili jestem szczuplejsza niż jak w czasie choroby.Ale tak naprawde to
najmniej ważne.Trzeba nauczyć się myśleć że moja atrakcyjność nie opiera się na
wadze i figurze.A jak już o tej wadze i figurze zapomnisz...to ona sama
przyjdzie i będziesz z niej zadowolona.Powodzenia.

[gaapa]

serdeczne dzieki za odpowiedz.gratuluje ze Ci sie udalo.gdybys miala chec
napisac dokladniej na czym polegala terapia bylabym wdzieczna.

[rubin11]

ja lecze sie 2 lata i jest całkiem nieżle też biore fluoksetyne..myśle, że to
dobre wsparcie

[ciezkomizyczbulimia]

Czy fluokstynę jest sprzedawana bez recepty ?? Bardzo proszę o odpowiedz. :)

[kami58]

Jestem chora 6 lat.Potrzebuję pomocy.Czy jest jakaś terapia organizowana przez
środowisko chrześcijańskie?proszę o odpowiedź. Tracę życie...

[rubin11]

niestety nie musi Ci ją przepisać psychiatra

[yamayka1]

Po pierwsze:fluoksetyna to lek psychotropowy i nie może być sprzedawany bez
recepty a poza tym najwazniejsza jest dawka leku a ją ustala lekarz
indywidualnie dla każdego pacjenta!A czemu bez recepty?Ze niby sama chcesz się
leczyć?LEKI TO DODATEK,najważniejsze jest leczenie nastawienia do siebie i
świata!!!!

Gaapa,pytasz o to jak dokladnie wyglądała terapia.A co chcesz dokładnie
wiedzieć?To był rok wizyt u poznańskiego psychiatry specjalisty od zaburzeń
jedzenia średnio 2 razy w miesiącu(potem już nie tak często)i ja wspominam te
wizyty bardzo dobrze.Nie było limitu czasu wizyt i po prostu
rozmowy,rozmowy,rozmowy...(+recepty)Ja miałam już tak dosyć tego że właściwie z
nikim nie mogłam porozmawiać o tym koszmarze że poczułam totalną ulgę mówiąc do
kogoś kto rozumiał to wszystko.Że nie potrafię nie myśleć cały czas o
jedzeniu,że nie jestem panią swojego ciała, że moje ciało zmusza mnie do tego
żarcia choć potem się za to nienawidzę.Było wokół mnie wiele kochających osób
które martwiły się o mnie ale nawet najbardziej kochająca mama nie jest w
stanie zrozumieć dlaczego jej córka zjada w bulimicznym ataku nawet herbatniki
dla psa(oczywiście po kryjomu).Lekarz na początku prosił mnie żebym
opowiedziała jak to wszystko się zaczęło,pytała mnie o moje życie osobiste,o
rodzinę,starał się poznać mój charakter i osobowość.Trudno streścić te
rozmowy,zresztą powody zaburzeń jedzenia są różne u każdego.W każdym razie
uświadomił mi wiele rzeczy i zmienił moje podejście do siebie i życia.Chętnie
napiszę Ci bardziej szczegółowo jak to było w moim przypadku ale to może na
maila.Mój adres: [e-mail] Pisz jak chcesz!!!Postaram się pomóc bo
współczuję każdemu życia w tym bagnie jakim jest bulimia.

[gaapa]

dzieki bardzo za odpowiedz.chodzi mi jeszcze o to czy to byl jakis konkretny
rodzaj psychoterapii?w Poznaniu zgaduje ze jest dostep do swietnych
specjalistow,ja pochodze z troche mniejszego miasta.wkrotce tez bede szukac
kogos kto mi pomoze.na razie jestem na diecie i nie wymiotuje od kilku
dni.oczywiscie to nic nie znaczy ale postanowilam na razie z tym
skonczyc.sama.jak tylko skoncze wazne sprawy w swoim zyciu (remont,slub) ide do
psychiatry.jeszcze raz dziekuje,odezwe sie jeszcze.

[forgetmenot5]

Podziwiam Was, ja sie po prostu wstydze isc do specjalisty. Zagladam na forum,
gdy jest ze mna gorzej. Potraife miec nawet 7 czystych dni, ale jak juz zacznie
sie od nowa to nie moge przestac. Bardzo chce sie sama z tym uporac ale nie wiem
czy dam rade. Wy tez tak zwlekalyscie z wybraniem sie do lekarza?

[juzbylo]

Witam
czytam wasze posty poniewaz wczoraj po wielu latach jak wyleczylam sie z b...
zwymiotowalam.... bylo to spowodowane ogromnym poczuciem winy ze zjadlam
lody.... na szczescie po chwili powstrzymalam sie i wiem ze juz nigdy
przenigdy tego nie zrobie ale mimo to strasznie sie przestraszylam ze moge
znowu miec b.. ja przestalam poniewaz wiele czytalam na temat skutkow
ubocznych dla zdrowia w tej chorobie postanowilam ze juz niegdy nie bede
narazala swojego zycia w ten sposob ...ale wczoraj znow to zrobilam ... mysle
ze mozna sie wyleczyc nawet bez chemi lekow itp po prostu trzeba byc silnym
wierzyc ze mozna zyc normalnie i zaczac tak zyc.. trzeba byc tylko
konsekwentnym mysle ze do konca tak wyleczyc sie nie da bo rysa w psychice
pozostaje i od czasu do czasu zdarzaja sie napady paniki ale trzeba z nimi
walczyc.... po prostu znalezc sens zycia ja teraz mam dolek psychiczny bo
wrocilam do pl i ciezko mi zaczac zyc wydaje mi sie ze nie ma przyszlosci
przede mna ale nie poddam sie nie chce umrzec na b... wiec bede silna i bede
walczyc nie pozwole aby to cholerstwo wrocilo do mnie trzymajcie sie wszystkie
ktore walczycie z ta choroba i zacznijcie wierzyc ze uda sie wam nawet od dzis
trzeba zaczac walczyc...