normalne śniadanko

[nadiaaa3]

Dziś po raz pierwszy od bardzo dawna zjadłam normalnie śniadanie- tzn.... nie
poszłam wymiotować:) Może to nie jest jeszcze wiele ale zawsze coś. To dziwne
jedak nie czuje teraz tego wielkiego ssania w żołądku, które nakazuje mi
dopchać sie na maxa a potem lecieć do łazienki. Śniadanko nie było obfite,
takie abym się nim najadła lecz nie przejadła.Mały sukces lecz cieszy:)

[karuzella1]

Congralulations!!!
Nie poddawaj sie... po kilku normalnych dniach zaczyna sie wszystko normowac i
to jest super uczucie... staraj sie jesc takie same ilosci i o tych samych
porach dnia... trzymam kciuki :))

[littlebutterfly]

to najwyzszy czas na normalny obiadek i kolacyjke;)

[dierra]

Gratulacje - oby tego nie zmarnować. Ja w ciągu dwóch miesięcy nauczyłam się
jeść normalnie rózne rzeczy tylko jeszcze nie potrafię zjesć obiadu - to mój
największy problem, ale wszystko z czasem. Na razie jem malutkie obiadki albo
tylko niektóre rzeczy z obiadu, więc mysle że pomału, pomału się nauczę i nie
będe już tą marudą na rodzinnym spotkaniu.
pozdrowienia

[nadiaaa3]

No i wszystko popsułam....znowu się najadłam i zwymiotowałam....:( pokłociłam
się z mężem i to wyprowadziło mnie z równowagi. Zrobiło mi się tak okropnie
smutno i stwierdziłam "A co tam....po co mam sie starać?". Wiem, że mu ciężko
ze mną, że ma już dość moich humorów, marudzenia. Bardzo mi przykro z tego
powodu. Chciałabym żeby był ze mną szczęśliwy, abyśmy oboje byli szczęśliwi,
jednak jesli się nie pozbieram to nie będzie możliwe. Ostatnio powiedział mi,że
muszę zacząć terapię bo sama nie dam sobie rady a on nie umie mi pomóc.
Podświadomi przyznaję mu rację, jednak trudno mi się przyznać do problemu. Boję
się iść do psychologa......boję się, że wszyscy dowiedza się o tym,że jestem
bulimiczką- wstydzę się tego. Może jednak warto spróbowac. Czasem tak sobie
myślę,ze nawet jeśli zwalczyłabym objawy to przyczyna zostanie i kiedyś znowu
mnie to dopadnie.

[magor_ek]

a niby czemu wszyscy mieliby się dowiedzieć o bulimii, jak pujdziesz do
psychologa?? jaki ma związek jedno z drugim??? może warto się jednak do niego
wybrać (i mąż wcale nie musi być w to wtajemniczony) no a to że przydarzył ci
się bulimiczny atak wcale nie oznacza że wszystko zaprzepaściłaś! to bzdura.
masz za sobą doświadczwnie, że umiesz zjeść śniadanie i umiesz nie wymiotować i
to jest wiedza z której możesz skorzystać jesli zechcesz: to właśnie myślenie:
wszystko albo nic, czarne albo białe utrudnia wychodzienie z choroby

[littlebutterfly]

Zgadzam się z poprzedniczka- nikt nie musi wiedziec ,ze jesteś bulimiczka.
Chociaz z drugiej strony to jest choroba, nałog i nie powinnas sie tego wstydzic
(chociaz ja tez sie chlernie tego wstydze, sama nie dopuszczam do siebie mysli,
ze jestem bulimiczka chociaz sie z tego lecze, smieszne)). Jesli nie zaczniesz
leczenia to kada pie.. bedzie powodem do klotni i oczywiscie na pierwszej
lini ognia znajdzie sie Twoj maz, bo Ty masz usprawiedliwienie- jestem
bulimiczka. No pomysl, przeciez poszlas do kibla dla zasady, zeby zrobic mu na
zlosc, bo jest4s buli to mozesz. Posluchaj meza widac, ze chce abys byla
zdrowa. Przeciez w koncu on moze nie wytrzymac( zycie z bulimiczka to horror)
bedzie nim manipulowac, to pewne, takie uroki tej pieprzonej choroby (oczywisce
ja tez sie stalam taka manipulatorka i ta biedna ofiara) Zacznij sie leczyc dla
siebie, nei dla meza, nie dla innych, dla siebie, abys poczula sie wolna i
szczesliwa, abys dostrzegala piekno zycia. Jest o co walczyc. Najgorszy jest
poczatek, ale kilka dni i zobaczysz jak latwo i przyjemnie jest bez tego zyc.
Zawailas jeden dzien, ale cholera, przeciez trzeba upadac i podnosic sie,
przestac bac sie zycia, wlasnego cienia. Jesli bedzie w tymj trwac to zniszczysz
siebie i wszystko dookola, to jak czarna dziura;p wez sie w garsc, udowodnij
sobie na ile Ci stac.
Przepraszam ,ze tak chaotycznie, trzymaj sie zdrowo:)

[magor_ek]

to bardzo ważne!!!: NIE bulimiczka, a chora na bulimię, NIE anorektyczka, a
chora na anoreksję

[nadiaaa3]

Dzięki za radę:) Myślę,że macie rację. Często się usprawiedliwiam tym,że jestem
chora. Czasem nawet sobie myslę, ze chociaz mi źle i czuję się nieszczęśliwa to
nic z tym nie robie bo po prostu tak mi wygodnie- leczenie w końcu to nic
prostego i wymaga wiele wysiłku. Kazdego dnia postanawiam sobie, ze kończe z
wymiotowaniem , ale wystarczy,ze zobaczę np. jakieś pyszne ciasto i juz sobie
luzuję usprawiedliwiając się " Takie dobre, teraz jeszcze się napcham i
zwymiotuję a potem już nigdy więcej". No a gdy juz raz tak zrobie to
stwierdzam, ze dzień juz zmarnowany i teraz to bez róznicy ile razy się
poobjadam. Absurd, co? Nie mogę znieść tej obsesji jedzenia, tego ciągłego
myslenia o tym co by tu teraz zjeść i kiedy, żeby tylko przypadkiem nie było za
duzo bo się roztyję jak świnia. A gdy już zjem pare kęsów za dużo lub też nie
najjem sie tym co sobie zaplanowałam to daje za wygraną. Nie potrafię się jakos
tak zwyczajnie wyluzować, odpuścic sobie, boje sie przytycia, tego,ze będe źle
wyglądać, że nie będe sie podobać mężowi. z drugiej jednak strony i tak wciąż
wynajduję w sobie niedoskonalosci i sie nimi zadreczam ( a to za duzy brzuch, a
to biust nie taki, itp...) A najgorsze jest to, że jednocześnie ranię
wszystkich dookoła. Naprawdę bywam nieznośna. Boli mnie to. Tak sobie teraz
myślę,ze moze pomogło by mi coś w stylu całkowitego olania sprawy. Tzn. jem ile
mi sie podoba i co zechce ale bez wymiotowania i zadreczania sie wyrzutami
sumienia. Mysle ze w ten sposob moglabym stopniowo zdystansowac to sytuacji i
zajac innymi sprawami. Niestetty nie wiem czy umiem sie na to zdecydowac bo
paralizuje mnie ten glupi lek przed przytyciem.

[malutkabb]

czesc:)
wiesz, napisalas, ze byloby Ci przykro jesli by sie ktos dowiedzial,
ze jestes chora. a ja sobie mysle tak: jestem w stanie wykrzyczec
calemu swiatu, ze bylam chora, i jakie to ma obecnie konsekwencje,
zeby kazdego ustrzec przed ta choroba...

www.bulimiinie.blox.pl

[kasi.aaa]

gratuluje!!!!!!!! Nie możesz się poddawać;) napewno Ci się uda:)

[maja2229]

Czasem trzeba podejmować nie łatwe decyzje żeby potem było
lepiej ..... tak właśnie jest tą chorobą bulimią Terapię Ci jak
najbardziej polecam Ja jestem po terapii i jestem zadowolona
Podrawia gratulaje podaje moje gg 9640991 jak będieie chiały
pogadać jak tego wyszłam mam uszkodony komputer

[koken17]

nie mów hop ..