Jeżycjada

[moleslaw]

Na innym forum natknęłam się na dykusje na temat twórczości
Małgorzty Musierowicz.Dyskusja była dośc długa i ostra,zdania
podzielone,choć przeważały opinie pozytywne.Jestem ciekawa co Wy
myślicie o ksiązkach tej pisarki?
Ja czytałam wszystkie tomy Jeżycjady,"Malomównego",którego
przynaleznośc do cyklu jest kwestią dyskusyjną.Tzn. z początku była
to z pewnościa ksiązka odrębna ( pierwsza zresztą),jednak jej
tematyka bliska jest jeżycjadowej a i bohaterowie się w cyklu
pojawiają.
Czytałam równiez "Frywolitki" wszystkie trzy tomy,"Łasucha
literackiego" no i oczywiście "Listy do Małgorzty Musierowicz"
Zbigniewa Raszewskiego.
Dużo by pisać o mojej miłości do pisarki i jej
twórczości,kocham,podziwiam i notorycznie powracam do już
przeczytanych części.Czytałam je niezliczoną ilośc
razy,przynajmniej dwa razy do roku biorę cały stos i
czytam,czytam,czytam i nie umiem przestać.
Te powieści uratowały mi zycie i to w sensie dosłownym,rodzina
Borejków jest moim niedościgłym ideałem.
Wiele inny ksiązek przeczytałam tylko dlatego że czytały je
bohaterki tej serii.Wierzcie mi że było warto,jestem przekonana że
moje zamiłowanie do czytania, to dzieło Pani Musierowicz za co
każdego dnia jej dziękuje z całego serca.

[nsc23]

Daleko mi do Twojego zachwytu pania M, ale czytalam i lubie te ksiazki.
Przeczytalam wszystko do Kalamburki bodajze. Rodzina Borejkow nie jest dla mnie
idealna, ma mnostwo cech, ktore mnie szalenie irytuja, ale ksiazki czyta sie
przyjemnie i rzeczywiscie lubie do nich wracac.

[maadga]

Rodzina Borejków jest również moim ideałem, a dzięki
książce "Kłamczucha" polubiłam czytanie i stałam się molem

[makubata]

Uwielbiam jeżycjadę, połyka sie ją po prostu. Borejkowie są świetni szczególnie
filolog i bibliotekoznawca - to mój ulubieniec

[llidkao]

wiem, że są różne zdania na temat twórczości Pani MM.Czytałam ataki na Jej
temat. Że coraz gorsze części (Jeżycjada), że za bardzo powymyślane wątki.
Co to komu szkodzi? Niezmiennie odpowiadałam i odpowiadam: jeśli się nie podoba,
to nie czytaj i już. Mnie się zawsze podobała, czytałam od deski do deski każdą
książeczkę. Można powiedzieć, że na tych najstarszych się wychowywałam. I
chętnie polecałam swoim dzieciom. Ładny język! Ciepło rodzinne. Po latach znowu
po nie sięgnęłam i dalej mi się podobają.

[rurka-z-kremem]

Bardzo lubię! Może nie wszystkie części w równym stopniu (pupilkami są: "Kłamczucha", "Kwiat kalafiora" i "Opium w rosole"), ale naprawdę podoba mi się styl pisania pani Musierowicz. Taki mój niedościgły wzór... ;-P

[zana20]

A ja uwielbiam. Zaczęłam od "Idy sierpniowej", a ponieważ miałam
wtedy ok. 12 lat i leżałam w szpitalu im. Raszei przy ul.
Mickiewicza właśnie na Jeżycach, mogłam bez problemu zobaczyć jak
wtglądają opisane przez autorkę budynki, poczuć klimat książki.
Wtedy jeszcze nie miałam zbyt miłych wspomnień z tą książką, bo
leżałam w szpitalu ok. 2 miesięcy i później wielokrotnie tam
wracałam , ale teraz po latach wracam w moich wspomnieniach bardzo
często do chwil przeżytych w szpitalu. A "Jeżycjadę" przypominam
sobie co najmniej raz w roku...

[aiczka]

Ja czytalam Jezycjade w dziecinstwie, ale nie ciagnie mnie, zeby do
niej wracac (do innych ksiazek - owszem). Trudno mi z odleglosci
kilkunastu lat ocenic jakos tych ksiazek. Z pewnoscia cieniem
kladzie sie na niej ich ilosc - no po prostu jak sie pisze dlugi
cykl, to zawsze albo zaczynaja powtarzac sie motywy albo historie
robia sie wydumane.

[mist3]

Ja powiem tak - zgadzam się w większości z forumowiczkami z forum 'fani MM' -
kochana autorka obniża loty.
Dodam jeszcze, że patrzenie na pewne wątki z punktu widzenia dziecka i
nastolatki (jakimi kiedyś byłam) a z punktu widzenia osoby dorosłej powoduje, że
zmienia się optyka.
Nie zgadzam się ze stwierdzeniem, że nie wolno książek tej autorki krytykować, a
'jak się nie podoba to można nie czytać.' Właśnie gorące dyskusje nas -
dorosłych fanek Jeżycjady świadczą o tym, jaki ta lektura ma i miała na nas
wpływ. Kochamy i nie znosimy jednocześnie, obiecujemy sobie że już więcej czytać
nie będziemy, ale po każdą następną książkę pędzimy do księgarni i czytamy z
wypiekami na twarzy, polecamy naszym dzieciom, dzieciom znajomych. Dzięki temu
ta literatura nadal żyje i ma swoich wiernych (choć krytycznych) fanów.
Uwielbiam wielu pisarzy, ale nie biję czołem przed ich książkami. Często się
oburzam - jak on/ona mógł to tak napisać. Ale to właśnie dla mnie świadczy o
tym, że książka jest dobra - że przeżywam nie tylko emocje bohaterów, ale też
emocje 'okołoksiążkowe.'

[natalijasz]

kocham z całego serca! mnie też "kłamczucha" skłoniła ku obsesji czytania. po
prostu dopiero wtedy odkryłam, że są interesujące książki. Jeżycjadę znam
doskonale, jednak chyba nigdy nie przestanę tych książek czytać od nowa i
jeszcze raz od nowa. po prostu tak bardzo lubię siedzieć między bohaterami, że
nie mogłabym przestać czytać serii.
czy jakoś książek spada? nie odniosłam takiego wrażenia. być może za bardzo
lubię autorkę i książki, żeby dopuścić taką myśl. wiem, że moim dzieciom na
pewno polecę twórczość pani Musierowicz.

[mathiola]

"Szósta klepka" i "Kłamczucha" mnie podbuwodują emocjonalnie co
jakiś czas... a reszta... no kiedyś coś tam czytałam, ale
zapomniałam

[moleslaw]

A ja wreszcie będę miała zielony pokój