wieza babel :)

[asqe]

musze sie pilnowac, bo niedlugo zaczne mowic w "ponglisz". a tak
mnie to zawsze irytowalo. "moj" stary kawaler raz mowi do mnie po
polsku raz po angielsku, wiec ja odpowiadam raz tak raz tak. chyba
powinnam byc po prostu konsekwentna i zawsze do niego po polsku, w
koncu oboje jestesmy polakami.

[milleniusz]

No, pilnuj się. :P

Ale jeśli odróżniasz skrzyneczkę od pojemniczka, to nie jest w sumie źle. Po
angielsku też odróżniasz? :]

[asqe]

tak, po ang. tez rozrozniam:)

a z tym pilnowaniem to moze byc trudno, bo ja strasznie leniwa
jestem. a jednak mowienie caly czas po polsku wymaga duzo wiecej
wysilku niz takie mieszanie.

[milleniusz]

W ogóle życie wymaga wysiłku. Bez wysiłku zostaniemy rozłożeni na elementy składowe, ale to trochę później. Już kiedyś pisałem, więc się powtórzę, ale cóż - chyba lubię się powtarzać, że uczenie się innych języków by zapomnieć ojczystego mija się z celem. O lata świetlne.

A teraz idę szukać skrzyneczki. :]

[asqe]

ale ja nie zapomnialam i nie mam zamiaru zapominac ojczystego!
chodzi o to, ze niektore rzeczy, powiedziane po polsku wydaja mi
sie "ciezsze gatunkowo" niz te same powiedziane po angielsku, o czym
napisalam ponizej. no i chyba dosyc naturalne jest, ze odpowiadam w
takim jezyku, w jakim padanie pytanie, bo tak jest po prostu latwiej.

[milleniusz]

Przez "zapominanie" rozumiem właśnie coś takiego jak opisujesz. Możesz się
oburzać i nazywać to naturalnym, ale nie sądzę, że tak jest.

A że rzeczy Ci się wydają cięższe gatunkowo po polsku - no cóż. Polski jest dla
Ciebie językiem norm, wychowania i opresji, a angielski językiem wyzwolenia,
zabawy i (fry)wolności. Tak jak Eskimosowi będzie łatwiej mówić o śniegu we
własnym języku, bo ma nań milion znaczeń, tak Tobie o uczuciach będzie mówić
łatwiej w języku obcym.

Tak sobie wydedukałem na podstawie Twojej twórczości na forum.

A mieszanie zdań polskich z angielskimi jest raczej obciachowe, może z wyjątkiem
sytuacji opisanych przez Babę poniżej.

[asqe]

no dobrze, wiec bede do niego zawsze mowic po polsku i poprosze go,
zeby on tez sie, w miare mozliwosci, staral.
wiesz, mnie tez sie takie mieszanie jezykow wydaje dziwne, ale z nim
jakos od poczatku tak bylo, bo wiadomo, ze on by chcial po polsku,
ale po angilesku mu duzo latwiej, bo to wlasnie angielski jest jego
pierwszym jezykiem. a co tam, niech cwiczy polski i sie cieszy, ze
ma z kim:)

[baba_krk]

mix językowy zastosowany dla jaj mnie bawi, ale jeśli ktoś ma już taką manierę i
o zgrozo do obcych wyrazów dodaje polskie końcówki, typu kolnę do ciebie
to na dłuższą metę mnie słabość łapie ;)

[asqe]

nie no, to to juz jest ponizej wszelkiej krytyki :)
tak to nigdy nie bede mowic. a takie mieszanie dla jaj to fajne jest
czasem.
a my tak sobie pol na pol gaworzymy:)(ale nie wtracamy polskich
wyrazow w ang. zdania ani odwrotnie). tylko ze ja mam jakies takie
wrazenie, ze niektorych rzeczy po prostu nie umiem powiedziec po
polsku, tzn nie mam np problemu z powiedzeniem do kogos "i like you,
you know", ale juz powiedzenie "lubie cie, podobasz mi sie" mnie
przerasta:)

[stedo]

Ciekawy problem poruszyłaś,lingwistyczno-psychologiczny.Ale wszystko ma swoje uzasadnienie.

[baba_krk]

rozumiem o co chodzi
ja może nie mam problemu z rozmową po polsku nt. uczuć, ale mam wrażenie, że
precyzyjniej potrafię je określić w moim sygnaturkowym języku i brzmi to mniej
patetycznie, niż gdybym to samo chciała powiedzieć po naszemu...
natomiast uważam, że bluzgowo w naszej mowie ojczystej wciąż mogę się bardziej
wykazać ;)

[niski.oktan]

baba_krk napisała:
> mix językowy zastosowany dla jaj mnie bawi, ale jeśli ktoś ma już taką manierę
> i
> o zgrozo do obcych wyrazów dodaje polskie końcówki, typu kolnę do ciebie
> to na dłuższą metę mnie słabość łapie ;)

A mnie podkurwia pospolity na tę okoliczność. I to setnie.
Tzn. tak w ogóle to wcale, ale jego maniera językowa - okrutnie. Gościu nigdy nie przeoczy okazji, żeby coś oblukać. >:(