normalne zycie

[hed-wig]

Ciekawa jestem, jak radzicie sobie ze zmiana dotychczasowego stylu zycia. Ja
wlasnie odmowilam osobie proponujacej mi prace, poza tym jestem zmuszona
powtarzac rok na uczelni, ze wzgledu na stan zdrowia...
Boje sie zobowiazac do czegokolwiek, bo nigdy nie wiem, jak sie bede czula. A
wiem, ze to, co mam do zrobienia teraz (np.napisanie magisterki na drugich
studiach) musze zrobic przed rozpoczeciem leczenia Interferonem,bo to juz na
pewno bedzie "rok wyciety z zyciorysu"(cyt. z mojego lekarza).

[zakielek]

Nie zmieniałem "stylu życia"

[beatkaa32]

jestem w trakcie terapii, ale niczego nie zmieniłam i nie zamierzam zmienić w
dotychczasowym trybie życia. Jestem mamą dwójki małych dzieci, które "mają w
nosie" jak czuje się ich mama. Mnie to odpowiada-nie mam czasu na myślenie o
chorobie. Pozdrawiam i zdrowia życzę.

[zakielek]

Tak trzymać !!!
Małe dzieciątka działają pozytywnie, moja młodsza córka miała
5 m-cy kiedy zaczynałem terapię i chciała byc tylko noszona
tylko przeze mnie - pomagało to w bólach stawów :)
Oczywiście to jest bez porównania z obowiązkami matki.

[aniia7]

Ja swojego trybu życia w ogóle nie zmieniłam.Mam 20 lat o chorobie
wiem równo rok ,podejrzewam że mam ją "od zawsze" ponieważ jako
noworodek miałam kilka razy transfuzje.Na samym początku byłam
trochę przerazona ,ale to wynikało z totalnej niewiedzy...wiedziałam
tylko,że jest żółtaczka i tyle.Natomiast kiedy już zorientowałam się
w tamacie ,to ok - nie powiem,że jestem szczęsliwa ale zawsze może
być gorzej.Wiem ,czego powinnam unikać ale w zasadzie moje życie
różni się tylko tym,że teraz jestem świadoma iż mam HCV.Zdaję sobie
sprawę z następstw tej choroby,staram się uważac na to aby nie
wspierać jej rozwoju hehe,i bardziej uważam w życiu codzinnym na
takie np."głupie skaleczenie"albo krwotok z nosa,generalnie uważam
na sytuacje w których mogłabym kogoś zarazić.Nie chciałabym nikogo
urazic ,ale mam wrażenie że niektórzy troche przesadzają i się ze
sobą "cackają"- nie piszę teraz tutaj o nikim z Was ,ale wiecie -
nieraz jak tak posłucham np. w przychodnii te delematy w stylu: idę
na weselę ,czy mogę się napic lampki wina? Ja pracowałam i
pracuję ,skonczyłam szkołę,chodzę na imprezy,miałam ochotę to
napiłam się drinka czy piwka,i wyniki cały czas miałam w
porządku.Trzeba uważac to fakt ,ale nie można też sie katowac bo
przecież nie hcv nas zabije ale prędzej nasz strach przed
nim.Aktualnie jestem w trakcie terapii(bedzie 4tydzien),tryb życia
bez zmian i mam nadzieje ,że nie bedzie koniecznosci aby to
zmienic.Fakt ,że teraz np. idę na imprezę i tego piwka się już nie
napiję bo zwyczajnie -tutaj wiem,ze to juz nie wskazane ze względu
na leki :) co jest plusem- cieszy mnie ,że mam jakis wstręt do
papierosów-a paliłam.
Jednak każdy z nas terapię znosi indywidualnie i tak naprawde dopóki
sami nie zaczniemy ,to opinie innych nam nic nie dadzą niestety.Ja
dopiero teraz tak naprawdę zaczynam odczuwac skutki uboczne-bóle
stawów,wysuszone śluzówki,swędząca skóra i coś a'la grypa,a jak
będzie dalej to się okaże.Życzyłabym Wam i sobie ,abyśmy tych
skutków ubocznych mieli jak najmniej.

[jan-w]

Brawo Ania! Słuszne podejście. Powodzenia i zdrowia życzę :-)

[bananarama-live]

Ja dostałem napedu w czasie terapii. Na motocyklu zrobiłem w sezonie
10 tys km, byłem w Grecji, na Ukrainie. Oczywiscie samopoczucie ,nie
było takie jak bym chciał, ale wio z samopoczuciem. Sa przeciwbólowe
piguły, których nie brałem , no moze 2-3 razy - dla swietego spokoju.
Wez pod uwage - NIE MUSI BYC ZLE.

[chlopak2005]

"Ja żyje tak jak ja chcę!" dalej cytatu nie będę kontynuował, ale pasuje do HCV
:). Dalej jest tak samo :)

[prc1]

Zmian w życiu brak (no pomijam to że alkohol ograniczam do minimum). W sumie
teraz udało mi się oblać sesje (żebym sie jeszcze nie uczył to by nie bolało),
ale nie pomyślałem żeby zrzucić winę na chorobę - niezły pomysł, może
przynajmniej rodzice dadzą bardziej na luz ;) Wiedząc o chorobie ukończyłem 3
klasę LO, zdałem maturę i nie widziałem żadnych problemów. Żadnych zmian, cały
czas ćwiczyłem na wfie, teraz na studiach załatwiłem sobie zwolnienie, ale tylko
z tego powodu że na wf musiałbym specjalnie wstawać o 5:45 żeby dotrzeć do
Gliwic. Ale czy zauważyłem z tym jakiś negatywny skutek? Wręcz przeciwnie,
ogólnie wydaje mi się że jestem sprawniejszy fizycznie, zaczołem ćwiczyć
indywidualnie w domu, korzystanie z windy ograniczyłem do minimum (mieszkam na 8
piętrze), do tego rower, wspinaczka, czasami pośmigam w terenie na motocyklu,
zima jazda na nartach. Żadnych zmian w stylu życia, robie to co lubię i niczego
nie żałuję.
Zapomniałem, odkąd dowiedziałem się o chorobie zauważyłem jeden negatywny
skutek: nie mam takiej motywacji do jazdy na rowerze, kiedyś to było inaczej,
jechało sie te 40 km w jedna stronę żeby napić się piwa w jakiś ciekawym
miejscu, a teraz, teraz cola nie smakuje tak dobrze ;)
Ale inaczej, co miało się zmienić w moim życiu? Skoro zarażony HCV jestem od nie
wiadomo kiedy (przypuszczam że od urodzenia, bo mając 4 tygodnie wykryto u mnie
anemie i miałem transfuzje krwi), więc co miało się zmienić? Od zawsze żyje z
tym, więc jedyne co się zmieniło w kwietniu 2007 to moja świadomość, ale nie
można się za bardzo nad sobą rozczulać.

Pozdrawiam i wytrwałości życzę.

P.S.
Trza być twardym, a nie miętkim. ;)

[river29]

W moim przypadku nie jest tak normalne. Po dowiedzeniu się o mojej chorobie mam
teraz jakiś lęk - boję się przytulić, pobawić się itd. z moim synkiem. Wiem , że
to głupie ale tak jest.

[mwawrzyn07]

Do hed-wig!

Oblać sesję można bez terapii i różne rzeczy .... sama wiesz ale to że
powtarzasz jest wynikiem nieuczenia się a nie wirusa czy pełni księżyca sorry za
ciężkie słowa nie radzisz sobie to do psychologa ... dobrze trafisz
zaoszczędzisz sobie dużo Twój świat nie kończy się na HCV a leczenie to
kkolejny etap rok i z głowy ... CZEGO CI ŻyCZE



Gorace pozddrowienia

Michał

[ags-1]

U mnie nic sie nie zmienilo. jestem mama 9-miesiecznego synka,
wlasnie bede probowala dostac sie na st.doktoranckie( nie bedzie
latwo ,bo to prawo na UW), zmienilam mieszkanie, musialam urzadzic
120 m mieszkanie z 3-miesiecznym dzieckiem na reku (oczywiscie z
pomoca kochanego meza)Wiadomosc o HCV nic miedzy nami nie
zmienila ,nadal jest super wiec moze nie dramatyzujmy i nie straszmy
sie wzajemnie:)))( wlasnie probuje sobie zalatwic leczenie,zeby
pozbyc sie tego paskudztwa)

normalne zycie = komfort zycia.

[mordeczek]

Mnie wiadomosc o chorobie + zaraz po tym roczna terapia walnely mocno o podloge.
Zatrzymalem sie na ten czas, i troche mnie kosztowalo wyjsc z tego dolka.
Obecnie zyje normalnie (o ile sie daje).
Podczas terapii zylem na pol gwizdka, imprezowanie (bezalkocholowe) po nocach
sprobowalem ale po polnocy juz nie mialem sil.

Mysle, ze takie myslenie, zeby ze wszystkich swoich planow zrezygnowac po
pretekstem "bo nie wiem co przyszlosc przyniesie" jest bledem!
A skad mozesz co przyszlosc przyniesie? Nie zycze ci tego, ale dlaczego jestes
pewna ze ciebie jutro auto nie przejedzie? Wtedy HCV nie bedzie juz istotnym
tematem.
Przyklad moja mama. Kiedys dowiedzielismy sie ze jest chora na osteroporoze,
wszyscy sie zamartwiali, chociaz byl u u niej dopiero poczatek choroby.
Rok pozniej gruchnela wiadomosc ze mama ma raka....osteroporza juz usunela sie w
cien. Pol roku pozniej mama juz nie zyla.
A wiec, nie jest tak zle aby nie moglo byc gorzej.
Zyj i ciesz sie zyciem...i korzystaj z niego dpoki sie daje. To sie nazywa
normalne zycie, a komfort zycia jest wazna dla psychiki, a dobre samoczucie
psychiczne to juz polowa zwyciestwa.

Milego dnia.

[hed-wig]

Dziękuję za wszystkie wspierające wypowiedzi:)

[hed-wig]

Do zarzucających mi zwalanie nieuctwa na chorobę:

w czasie, kiedy normalnie odbywała się sesja, ja leżałam w szpitalu. Klika tygodni.

[izzi83]

ja jestem na nowej drodze zycia(ze tak to ujme)...skonczylam staz, powinnam
zaczac prace jak pozostali moi znajomi z roku ale nie wiem jak sie bede
czula..jestem lekarzem wiec nie bede mogla wziac nagle L4 i odwolac
pacjentow.poza tym dzis uslyszalam mile slowa ze "droga do kariery lekarza jest
dla mnie zamknieta, przynajmniej na 1,5 roku"..uslyszalam to od lekarza, ktorego
uwazalam za sympatycznego..dzis zmienilam opinie...
ale wracajac do tematu.boje sie podjac jakakolwiek robote, takze rozumiem cie
hed-wig...