Wlasnie odszedl moj tatus

[ada0406]

i nie wiem jak sobie z tym poradzic. Umarl dzis o 5:30 rano. Chorowal
trzy tyg. na raka trzustki. Nawet sie z nim nie pozegnalam, nie
poczekal na mnie i nie poznal swojej drugiej 7 tyg. wnuczki. Ja
mieszkam w Stanach i nie widzialam jego 1,5 roku. Mam tyle bolu w
sobie i rozpaczy

[edzia400]

ada0406 witam cie slonko spotkałyśmy sie na innym forum . wiem co czujesz
smierc bliskiej osoby rozwala ci całe życie i rodzi sie pytanie Dlaczego
dlaczego to własnie nas spotkało przecież nic złego w życiu nie robiliśmy ,
dlaczego nas spotkała kara za co . wierz mi nieważne czy twój tatus zył by z
choroba 5 lat czy rok czy 3 tyg tak samo boli :(.Za 2 dni czyli 8 sierpnia minie
5 miesiecy kiedy nie ma przy mnie mojej mamusi. Do dzis w to nie wierze chodze
na jej grób i czytam tabliczke i nie wierze , nie wierze ze jej nie ma.
Planowałam z moim narzeczonym ślub dzieci we wszystkim miała brać udział moja
mama i co :( jej juz nie ma . Wszystko jest teraz inne mniej kolorowe. Jedyna
rzecz która mnie w tym wszystkich uspokaja i nie powoduje rozpaczy jest to ze
moja kochana mamusia juz nie cieri nie ma chemii która nie daje nabrac oddechu
nie ma ton tabletek ,nie ma powikłań, a najważniejsze juz nie ma tego
potwornego bólu i tych smutnych płaczących cichutko oczu. Wiesz twój tato
pewnie nie chciał żebyś ogladała go w takim stanie chciał żebys zapamietała go
jako wesołego zdrowego tatę, twoje dzieciaki oglada codziennie z nieba i jest
teraz ich aniołem stróżem.Aduś trzymaj sie mocno i pamietaj twój tatuś juz nie
cierpi jemu jest juz dobrze <przytulam )

[zawsze-zuzia-10]

Wyrazy współczucia.. wiem co czujesz i jak bardzo jest Tobie cieżko.
Moja mama odeszła 15 miesięcy temu, i wiem jaki to straszny ból.
Bardzo mocno przytulam...

[historyczka222]

Ada strasznie mi przykro!!!jeszcze kilka dni temu rozmawiałyśmy na forum
nowotwory damy rade. Przykro mi ze tak się stało sadziłam ze jeszcze zdążysz
przylecieć do polski pobyć przy tacie pożegnać się.Szkoda widocznie tak musiało
być.Musisz teraz być dzielna pomoc mamie przejsc ten trudny czas. Kiedyś ból
minie na pewno.Badz dzielna.

[ada0406]

Bardzo dziekuje za wsparcie. Pamietam Was z drugiego forum bardzo
dobrze.
Nie dociera to do mnie, ze mojego tatusia juz nie ma wsrod zywych.
Mam takie wrazenie ze jak zaraz zlapie za telefon i zadzwonie do
domu to tatus odbierze i zapyta jak zwykle " Adusia, czesc kochanie
moje, co slychac rybko, jak Martusia i Mayeczka urosly co..."
Dzwonilam codziennie i tatus zawsze tak do mnie mowil, a teraz
dzwonie i slysze zaplakany glos mojej mamusi i slowa " musimy byc
silne i trzymac sie razem, tatus nie chcialby abysmy plakaly". W
niedziele wylatujemy do Polski w poniedzialek bedziemy z rodzina na
miejscu. Pierwszy raz lece bez radosci i entuzjazmu... W domu chyba
dopiero wszystko do mnie dotrze....
Modlcie sie za mnie bo bardzo boje sie latac samolotem

[annmaria]

Bylam tez na forum nowotwory damy rade wczesniej niestety nie dalismy rady.
Serce mego ukochanego Ojca przestalo bic prawie dwa lata temu.Czeka Cie ciezki
czas ktorego ani oszukac ani przyspieszyc nie mozna.Ukochane coreczki tatusiow
ja tez ... Bez Taty zle swiat blaknie... Ale powiem Ci zyj tak usmiechaj sie
pomimo bolu pomimo troski bo Ty wielkie zadanie dostalas nosisz w sobie w sercu
kawalek Taty a On pewnie chcialby bardzo widziec Cie szczeliwa.Wiem ze to
nielatwe. Usmiechaj sie do wspomien przytulaj zapach patrz w niebo bo On tam
jest. Wierze Oni sa! A

[11wenus]

Ado współczuję Ci bardzo rozumiem ten ból... w maju br odszedł mój tatulek miał
84 lata, ktoś może powiedzieć< no pożył sobie ładnych parę lat> ale ból jest ten
sam ,niedługo minie cztery miesiące ,a ja wciąż nie mogę przestać płakać,ciągle
mam przed oczami moment Jego śmierci- trzymałam Go za rękę ,głaskałam Jego skroń
i ocierałam ten zimny pot.I byłam taka bezradna ,można byłoby powiedzieć że miał
"piękną" śmierć nie cierpiał,odchodził w domu wśród najbliższych...Trzy dni po
śmierci przyśnił mi się ,usiadłam obok Niego i jak zwykle pogłaskałam po skroni,
a On mi tylko powiedział "jest dobrze, jest tak jak należy" rano wstałam jakaś
taka szczęśliwa,lekka i wiem ,że po tamtej stronie jest dobrze tylko my- tutaj-
musimy się z tym oswoić , każdy w swoim czasie . Pozdrawiam gorąco.

[natka28a]

podzielm twoją rozpacz, mój tata z powodu tej okropnej choroby zmarł
18 sierpnia, wczoraj go pochowaliśmy, też nie umiem sobie z tym
poradzić i walczyłam z nim przez całe 7 miesięcy
choroby,próbowaliśmy wszystkiego w ostatnich chwilach bardzo
cierpiał, zamowilam mu msze o ulzenie w cierpiniach 10 minut po mszy
zmarł w szpitalu, była z nim tylko moja mama, a ja z siostrami w
domu, po spowiedzi i komunii
...takie to życie jest...pozostają wspomnienia przeplatane łzami
i nie wiem co lepsze jaka śmierć jakie pożegnanie, jeśli ktoś bardz
bliski odchodzi nie ma dobrego sposobu na to
Bardzo bym chciała mojego tatusia tu w domu - ZDROWEGO - nie
cierpiacego