dziwnie tutaj

[maretta111]

Dziwnie na tym forum, nie ma Halinki, stworzyło się towarzystwo wzajemnie
adoracji, które licytuje, kto bardziej cierpi, czy jest Bóg itp. Czuję
się,dziwnie wyobcowana . Jestem tu do od 3 grudnia 2008,a czuje się obco, bo
co ja TYLKO brata straciłam...Co się dzieje, może ja mając urlop coś
przeoczyłam?

[pam_71]

To mnie już wogóle tu nie powinno być ;-) Bo mnie brakuje człowieka
którego znałam tylko 10lat ... na dodatek nie mamy wspólnych
genów ... To TYLKO Tata Taty moich dzieci ..
Na dodatek nie wierzę w Boga ... nie jestem tak "uduchowiona" jak
wiekszość uczestników tego Forum ... poszukuję swojej drogi i lubię
czytać, pytać ... odkrywać i przedstawiać własne "wizje" ;-)
Czy Kogoś tym uraziłam ?! Mam cichą nadzieję, że nie ...
Ludzie są różni ... każdy przeżywa po swojemu. Ja tutaj nie
pasuję ... ?

[anika98]

Osobiscie mysle,ze wszyscy,ktorzy przezyli strate pasuja do tego
forum,bez wzgledu na to czy sa "uduchowieni" czy nie.Wlasnie o to tu
chodzi,zeby przedstawic swoj punkt widzenia,watpliwosci,zeby zadawac
pytania,ktore nas nurtuja,a na ktore nie znajdujemy odpowiedzi.Kazdy
z nas jest inny,na wlasny sposob przezywa zalobe,cierpi i szuka
pocieszenia.Mnie osobiscie interesuja wszystkie wypowiedzi.Niektore
bardziej mi "pasuja"inne mniej,ale mam mozliwosc zobaczyc jak radza
sobie inni,co mysla(nawet w kwesti Boga)Jest to forum
dyskusyjne.Poza tym,dla kazdego z nas nasz wlasny bol jest
najwiekszy,bez wzgledu na to kogo stracilismy i to jest zupelnie
normalne(wiecej zrozumienia).Pozwolmy wszystkim wypowiedziec sie bez
narzucania schematow.Pozdrawiam.

[osmiorniczka030]

Czesc!

Przepraszam Was za te moje "uduchowione gadki". Moze to jest tak, ze
mowie to, bo sama potrzebuje sobie pewne rzeczy jakos wytlumaczyc.
Ale tak, jak powiedzieliscie - kazdy przezywa swoja strate po
swojemu. Co wiecej, widze, ze ta nasza zaloba ma rozne etapy. Ja nie
chce juz oplakiwac. Ja chce wiedziec, jaki jest sens tego, co sie
stalo. Wszyscy jestesmy okrutnie poranieni i kazdy z nas na swoj
sposob probuje sobie z tym radzic. To jest wlasnie moj sposob.
Przepraszam, jesli przez to ktokolwiek z Was poczul sie wyobcowany.

Pozdrawiam.

[tilia7]

Marietto, jak pisały przedmówczynie to jest forum dyskusyjne i KAŻDY ma prawo
wypowiadać tu swoje wątpliwości,wylewać i wypłakiwać żale, jedni nadmiernie
religijni, inni nadmiernie sceptyczni, każdy z nas opłakuje swoich bliskich,
każdy czuję się pokrzywdzony najbardziej i pewnie przez innych nie rozumiany tak
do końca.Nie czuj się wyobcowana, przecież też możesz zabrać głos w dyskusji.Nie
wszyscy mają tyle dobroci i matczynego ciepła, co Halinka.Etapy żałoby też są
różne, tu się zgadzam z Ośmiorniczką w 100% - jedni płaczą, inni szukają sensu,
jeszcze inni się złoszczą na los czy Boga, inni czerpią siłę z
pocieszania...Żałoba, każda żałoba, jest stanem strasznym i akurat na tym forum,
naprawdę potrzeba przede wszystkim wyrozumiałości.Ty wspominasz brata, piszesz o
tęsknocie.Ja swój ból po stracie partnera wyrażam poprzez dyskusje o sensie
życia i o Bogu,bo wspominanie ukochanego człowieka jest dla mnie zbyt intymne,
żebym umiała pisać o tym na forum.Normalne też jest dla mnie, że łączymy się w
pewne grupy i te osoby które straciły rodziców najlepiej się dogadują ze sobą,
te które mężów czy partnerów ze sobą itd.Nie ma powodu, żebyś czuła się w tym
źle.No i nie ma obowiązku czytać wszystkiego.
Pozdrawiam serdecznie

[mala_1984]

Ja dziwnie sie poczulam jak przeczytalam co napisalas. Nie jest w tym nic zlego, ze ktos glosno chce wykrzyczec swoj bol... Jak ja codziennie dusze w sobie te emocje, przed swiatem usmiech przyklejony do twarzy, to chociaz tu czasem wyraze co czuje, nie uwazam ze jest w tym cos zlego. POodobnie ktos inny, kto rozmawia o Bogu, taka tej osoby terapia... To co napisalas o "towarzystwie wzajemnej adoracji" to naprawde przykre. Stracilas brata, wiesz jaki to bol, a tyle sarkazmu w Tobie... Moze to tez jakis Twoj sposob na wyrazenie siebie, ale nie wydaje mi sie, ze obrazanie innych rownie cierpiacych jest w porzadku. Pozwolmy sobie na krzyczenie, jezeli ktos potrzebuje, pozwolmy na rozmowy uduchowione. Kazdy ma swoja droge zaloby, mozesz kroczyc swoja i po prostu nie czytac, nie odpisywac. Jestem krotko na forum, bo mame stracilam 23dni i to co mi "kolko wzajemnej adoracji" dalo naprawde pomoglo. Chociaz na chwile...

[maretta111]

Założyłam ten watek i chcę go zamknąć. Nikogo nie zamierzałam obrazić, jeśli
ktoś tak się poczuł to przepraszam ale jak słusznie piszecie każdy ma prawo do
własnych odczuć, dziwnie się tu zrobiło, poczułam się wyobcowana i już niech tak
zostanie. Wcale nie oczekuję na pewno matczynego ciepła, ale liczyłam na
zrozumienie a tak się nie stało. Trudno .Pozdrawiam ciepło i jeszcze raz przepraszam

[halas1961]

Moi drodzy
Jesli ktos sie obrazil na Marte za to, ze napisala ze "dziwnie tutaj" to
niepotrzebnie, zupelnie niepotrzebnie... MArte znam ponad rok, tylko z pisania
na tym forum. Ja wiem dlaczego Marta pisze "DZIWNIE TUTAJ". Kiedy przyszla na
forum, bylo na nim mnostwo osob, ktore odpisywaly na jej wpisy, ktore staraly
sie ja wesprzec i pocieszyc, zrozumiec...MAm wrazenie , ze teraz niestety mniej
osob, ktore ja wspieraja i odzywaja sie do niej. Nie zdazylam jeszcze poczytac
wszystkiego z ostatnich dwoch tygodni...moze sie myle.
Kolko wzajemnej adoracji... o tym dopiero sobie zdanie wyrobie:) Ale chyba wiem
o co chodzi Marcie. Nie bede jednak ciagnac tematu...Niech tam sobie bedzie i
kolko Martusiu, jesli ktos sie w nim znajduje na miejscu... Niech sobie
bedzie...A jesli chodzi o uduchowienie, wrazliwosc, dostrzeganie bolu u innych
ludzi, (nie tylko swojego) to z pewnoscia te cechy ma Marietta(Marta).
Tytul "dziwnie tutaj" to wolanie: "zwroccie na mnie uwage, na moj bol, nie
myslcie tylko o swoim bolu, pomozcie mi, odezwijcie sie do mnie." To tylko tyle,
nic wiecj, nic ponad to...
Halina - mama Agatki

[halas1961]

Przepraszam uciekly mi slowa Marte znam NIE Tylko z pisania na tym forum.
Halina-mama Agatki
Ps.Kidy pisalam poprzedni list miedzy czasie napisala Marta. Marto juz wrocilam
i wiesz, ze postarm sie Cie zrozumiec i na ile Stworca pozwoli wspierac:)

[maretta111]

Halinko dziękuję za zrozumienie, ale moja droga sama wiesz do niczego nie można
kogoś zmuszać, czy do pisania, czy do odpisywania, źle się z tym poczułam i już,
nowi wyraźnie są w jakimś kręgu, a ci co od dawna, przecież oni też cierpią,
poczytaj ile się da inne watki,sama zobaczysz różnice, że nowym szybciutko
odpisują,a takim jak (nie tylko mi uwierz inne dawne wątki też jak moje dawno
założone odchodzą do lamusa ) Dziwne to i już, ale nie martw się mną,sama
cierpisz okrutnie. Właśnie dziś 9 miesięcy minęło jak żyje w strasznym bólu i
jakoś muszę sobie radzić czy to na forum czy w realu. Pozdrawiam serdecznie

[tilia7]

Maretto, przykro mi, że tak się poczułaś i myślę, że to jest też tak, że "nowi"
trzymają się razem dlatego, że Wy, którzy tu jesteście od dłuższego czasu lepiej
się znacie i ja z kolei jak tu "przyszłam" to miałam wrażenie, że mną mało kto
się interesuje.Na Twoje posty faktycznie prawie nie odpisywałam,głównie dlatego,
że nie "śledziłam" całego wątku od początku i nie bardzo wiedziałabym, co
napisać.A przeczytanie wszystkich wątków jakie są na tym forum jest dla mnie
niemożliwe, bo ani czasu tyle nie mam, ani sił.Ledwie żyję po tym, co mnie
spotkało, choć rzadko o tym tutaj piszę.
Ale też jest druga strona medalu -masz swój wątek i prawie nie odpowiadasz na
inne posty w innych wątkach.Więc nie miej żalu, że "nowi", zwykle jeszcze w
szoku po tragicznych wydarzeniach nie wpisywali się do Ciebie.Nikt na pewno nie
chciał ani Cię obrazić, ani zrobić Ci jakiejkolwiek przykrości.A już na pewno
nikt nie uważa, że śmierć brata jest mniej ważna.Odezwij się czasem do nas
nowych, bo my tu też jesteśmy z rozpaczy i czasem naprawdę nie wiemy, jak ten
ból wyrazić.
Pozdrawiam serdecznie

[osmiorniczka030]

Maretto!

To wcale nie jest tak, ze jestes tu niezauwazona, czy niezrozumiana.
Byc moze tylko tak Ci sie wydaje, ze zrobilo sie troche inaczej, bo
przybyly nowe osoby, toczy sie kilka dyskusji, ale tu wciaz jest
miejsce rowniez dla Ciebie.

Ja, choc bym bardzo chciala, nie potrafie ocierac lez, jesli moje
oczy sa ich wciaz pelne. Poza tym Twoje posty wydaja mi sie czesto
prywatna korespondencja skierowana do Brata. Dlatego tez nie
zabieram glosu. Nie znaczy to, ze Cie nie zauwazam.

Nie ukrywam rowniez, ze czasem gubie sie w tak rozwinietych watkach.

Prosze, nie czuj sie niezrozumiana. Jestem pewna, ze tu kazdy
rozumie Twoj bol, bo przeciez kazdy z nas cierpi tak samo, jak Ty...

Pozdrawiam.

[maretta111]

Nie powinnam była zakładać tego postu,ale byłam jakaś rozżalona, miałam gorszy
dzień i tak wyszło. Faktycznie wyszło jakby to była moja rozpaczliwa prośba o
zauważenie mnie,a nie o to głównie chodziło. Nie tylko mój stary post odchodzi
do lamusa, ale nic to nie chce tego drążyć. Mam prawo myśleć tak jak myślę że
jakoś nowi bardziej się trzymają i już. Sama się nie wpisywałam bo czekałam na
rozwój sytuacji,ale nic to. Dałam ten post do skasowania, mam nadzieję że to
zrobią. Pozdrawiam serdecznie wszystkich nowych i starych, może to głupi
podział,ale takie mam odczucie. Chcę już zakończyć ten wątek.

[tilia7]

Maretto to pisz też do nas, odpisuj na inne wątki a nie tylko w
swoim.Wiesz, jak ja tu przyszłam, a będzie już około dwa miesiące to
też chyba ani razu mi nie odpisałaś, nie napisałaś żadnego dobrego
słowa.A też tu jestem z rozpaczy.Jest naturalne, ze rozmawiamy z
tymi, którzy nam odpisują i tyle.

[m-i-l-v-a]

Maretto, zanim skasują, jeszcze ja....Pojawiłam się na tym forum dosyć dawno,
dokładnie nie pamiętam kiedy, na pewno wcześniej niż Ty... i pomimo, ze czasem
tu zagladam nie jestem tak aktywna jak niektórzy uczestnicy forum. Uważam, że
jest to szczególne forum, bo pojawiaja się tu ludzie o zbliżonych
doswiadczeniach życiowych, ludzie, którzy cierpia z podobnego powodu, ludzie,
którzy rozumieja innych- tak jakby strata, której doznali wyostrzyła ich
wrażliwość na cierpienie , sprawiła, ze stali się bardziej empatyczni i chętni
do pomocy. Zawsze czułam i czuje się sie tu dobrze.... i wtedy, gdy tylko
płakałam czytając Wasze wpisy... i wtedy kiedy cos pisałam i przy okazji wielu
innych wtedy... Zazwyczaj odpowiadałam na posty, które z jakiegoś względu bardzo
mnie poruszyły... takie, które przypominały moje przeżycia, nie tylko te
związane ze śmiercią bliskich. Rzadziej śledze watki bardzo osobiste, które sa
rodzajem dialogu z bliskimi, którzy odeszli na zawsze. Są dla mnie zbyt
osobiste, czytając je czuje sie trochę tak jakbym czytała czyjs pamietnik albo
list nieadresowany do mnie. Rozumiem taką formę rozmowy, jest piękna, ale zbyt
osobista, abym ją mogła czytać, a tym bardziej wtrącać się w ten dialog. Dlatego
ja odpowiadam czasem na mniej osobiste wątki.... Co nie znaczy, że mniej
współczuję komukolwiek kto cierpi i czeka tu na jakieś wsparcie. Bardzo
cieplutko pozdrawiam i Ciebie, i wszystkich pozostałych uczestników forum

[maretta111]

Uprzejmie proszę nie pisać w tym wątku, z nieznanego mi powodu nie kasuje się.