trudne dokocenie - 3 próba

[mist3]

stało się - po raz kolejny przybył do mego domu mały kotek. Znalazła
go moja mama (przeciwna, jakt twierdzi, obecności kotów w odomu) -
na drodze krajowej jakiś sk.... wyrzucił 2-miesięczną kotkę (chyba
po to, żeby zabił go szybko przejeżdżający tir...). Kotka dziś
odpchlona, za parę dni odrobaczamy.
I tu pojawia się problem - moja ukochana Kicia. Już 2 razy
podejmowałam poważną próbę dokocenia jej innym kotkiem, niestety bez
powodzenia. Poddawałam się po 3 dniach, ponieważ Kicia odmawiała
jedzenia, picia i wydalania. Po każdym razie była wizyta u weta,
odratowywanie kota...
Na szczęście miałam dobrą rękę i znajdowałam kociakowi nowy dom.
Jednak teraz to utrudnione - raz że sezon wakacyjny, a więc ludzie
raczej pozbywają się kotów niż je biorą, 2 - wysyp kociąt po marcowo-
kwietniowych amorach (mam 3 dziczki do oddania...), po trzecie -
pracuję w szkole i w czasie roku szkolnego mam większe możliwości
rozpuszczenia wici o kotach i znalezienia im domku, a teraz jak
wiadomo - wakacje...
Na szczęście mam Feliwaya (na domiar komplikacji za 2 tygodnie się
przeprowadzamy...), włączyłam go dziś i liczę na cud. Mała na razie
musi u mnie zostać (chyba że jakimś trafem znajdę jej domek) a dużej
nie chcę wykończyć.
Jeśli ktoś ma jakieś cudowne sposoby albo namiary na dobrego
mailowego behawiorystę tudzież nazwy cudownych specyfików
uspokajających dla dużej (choć małej też by się przydało - moja
rezydentka potrzebowała 9 miesięcy na poznanie całego domu, a i tak
do łazienki boi się wchodzić, natomiast mała poznała cały dom w
godzinę) - będę wdzięczna za wszelkie wskazówki.
Oraz za (dotychczas niezawodne) trzymanie kciuków - za Kicię, oby
się nie rozchorowała, za małą - żeby się dogadała z dużą lub za
znalezienie dobrego domku

[mary4]

jestem z Tobą trzymam mocno kciuki za powodzenie akcji
pisz co słychac

[gosiownik]

I jak tam dzisiaj? Jak maja sie oba koty?

[katia.seitz]

Trzymam kciuki. Może sensowne byłoby czasowe izolowanie kotek od siebie? Zresztą
pewnie tego też już próbowałaś Daj znać, jak sytuacja się rozwija.

[wladziac]

może tym razem się uda,trzymam kciuki zaciśnięte z całej
siły,trzymaj się i napisz jak rozwija się sytuacja

[mist3]

dziękuję bardzo za kciuki, na Was zawsze można liczyć. Do netu
zaglądam sporadycznie teraz, ponieważ przyuczam małą do kuwety więc
muszę mieć na nią stały podgląd
Mała jest zwykłym, normalnym kociakiem, a ponieważ Kicia była
kociakiem 'nienormalnym; więc muszę się przestawić - tzn. Mała
wszystko by jadła (Kicia to niejadek), wszędzie by weszła (są takie
miejsca, do których moja Kicia po prawie 4 latach przebywania u mnie
nadal nie wchodzi) i z wszystkimi się bawiła (Kicia kocha tylko
mnie, a lubi moją siostrę, innych ludzi się boi).
Tak więc to nowe w naszym życiu - inne kotki zagrzewały miejsca o
wiele krócej.
Przy tym Mała nie jest agresywna, boi się Kici trochę, choć bardzo
ale to bardzo chciałaby się zaprzyjaźnić.
Z Kcią na dwa razy - boi się bardzo małej (ciekawa jestem kiedy mała
się zorientuje... i co wtedy będzie) i praktycznie jej życie od
dwóch dni wygląda tak - rano chyłkiem przemyka do wersalki,
wieczorem z niej wychodzi (rodzice ją otwierają bo na niej śpią).
Je i pije (odrobinkę ale to i tak plus po ostatnim razie...), robi
siusiu w swojej drugiej kryjówce czyli za moim łóżkiem. Dopiero jak
się robi bardzo bardzo cicho (wszyscy śpią, choć ja się budzę),
wychodzi "na krótkich nóżkach" na zwiady. Żal na nią patrzeć,
szczególnie na te oczy spoglądajace na mnie smutno i z wyrzutem.
Co do izolowania - układ mieszkania nie bardzo na to pozwala, dziś
zamknęłam jedne drzwi i Mała zaczęła pod nimi miauczeć przeraźliwie.
Wolałabym ją trzymać na razie w jednym pomieszczeniu (ze względu na
kuwetę chociażby), ale się nie da.
Zapoznawanie się polega na tym, że Mała wdrapuje się na moje łóżko i
spogląda na Kicię z góry - w ciszy albo ... mrucząc, a Kcia zaczyna
wyć albo syczeć, Mała się wycofuje, Kicia kuli się w kąciku i czeka
na ciszę.
W sumie nie jest najgorzej (przynajmniej Duża je, pije i wydala), no
ale jak na razie daleka jestem od optymizmu...
Dziś nawet zakupiłam profilaktycznie tabletkę na uspokojenie, ale w
sumie i tak nie mam jak jej podać....

[adopcje_puchatkowa]

Polecam Ci lekturę tego wątku: forum.miau.pl/viewtopic.php?
t=26842
I powodzenia w dokoceniu..

[mrumru81]

Mrumru dołączyła do Fila i suki, wydobylam ją z zamurowania
miesięcznego i pojechałam do weta. A on zobaczył ten koci szkielet,
kazał zabierać do domu na oswojenie. Pytałam co z pse i kotem. Kazał
trzymać mrumru w zamkniętym pokoju przez dwa tygodnie. Wytrzymaliśmy
mniej, oni wąchali się przez drzwi. Wreszcie przeciąg drzwi otworzył
i towarzystwo poznało się. B pokojowo. Już wiedzieli, że w drugim
pokoju KTOŚ jest.
To bardzo dobra metoda. Izolować, długo. Będzie dobrze. Pozdrawiam
MRU

[wladziac]

izolacja przez pewien okres czasu to faktycznie bardzo dobra
metoda,cierpliwosci i czasu potrzeba i dokocenie lepsze czy gorsze
ale się uda,bardzo Ci serdecznie tego życzę bo fajnie jest z większą
ilością kotków,kiedyś myślałam że jeden to już dość a teraz mogłabym
zgarniać i zgarniać do siebie bo wszystkie są kochane a nawet jak
sie trochę potłamszą to nie szkodzi w naturze i tak mają gorzej w
obecnych czasach

[mist3]

izolacja u nas niestety nie jest możliwa - w całym domu są tylko 3
pary drzwi - do łazienki zwykłe i do pokoi tanie harmonijkowe, które
Mała rozpracowała bez trudu po pierwszej próbie zamknięcia. Zresztą
Kicia neurotyczka boi się zamkniętych drzwi - jeśli tylko jedne są
zamknięte (np. mam lekcje prywatne) Kicia chowa się do swojej
ukochanej kryjówki i nie wyjdzie, dopóki nie usłyszy otwierania
drzwi.
Generalnie jest tak - Mała, wielkości głowy mojej Kici bardzo
pragnie się zaprzyjaźnić, syczy tylko jak syczy moja Kicia. Kicia
natomiast przemieszcza się 2 razy dziennie na krótkich nóżkach,
patrząc na mnie z wyrzutem (te jej oczy są najgorsze, powiem
wam...) - na szczęście je, pije i siusia, kupki niestety nie robi od
środy Ale jak na razie nie widzę u niej żadnej chęci poznania
Małej, tylko paniczny strach (zabawna sytuacja - byłaby, gdyby nie
to, że to moja ukochana kicia brała w tym udział - duży kot biegnie
na krótkich nogach z podkulonym ogonem, a za nim zrelaksowany mały
kociak).
No nic - czytam wszystkie wątki o dokoceniu jakie tylko mogę (dzięki
za linka) i dalej upraszam o wysyłanie pozytywnych myśli w stronę
mojej wystraszonej dużej.

[mist3]

U mnie dochodzi jeszcze jeden problem - za ok. 2-3 tygodnie mam się
przeprowadzać i jak na razie mam dylemat czy brać obydwa koty czy
tylko Dużą, a Małą zostawić rodzicom. Zobaczymy jak się sytuacja
rozwinie, ale tej mojej znerwicowanej Kiciulki bardzo mi żal... No
ale kotecka małego na pewną śmierć i tak nie można było zostawić.

[0ffka]

Nie zazdroszczę
Do moich dwóch kotów dokooptował trzeci i niestety od dwóch nie przepadają za
sobą i tłuką się.

[mist3]

dziś odrobinkę lepiej ponieważ Kicia zaczęła wychodzić parę razy w
ciągu dnia i nawet zrobiła siku jak Filuś (tak została nazwana mała)
głęboko spała. Jednak aż żal patrzeć jak malutki kociak potrafi
sterroryzować dużego.
No i po raz pierwszy mam w moim własnym domu do czynienia
z 'prawdziwym' kotem - tzn. jest to maluch, którego trzeba uczyć że
nie wolno wchodzić na stół i wspinać się po moskitierze powtarzając
to po 100 razy, nie wolno jeść wszystkiego co się znajduje w zasięgu
pysia. No i ponieważ nie da się niestety zamknąć jej w jednym
pomieszczeniu - trzeba ją pilnować i zdążyć przenieść (jak się
zapomni) z siusianiem do kuwety (3 razy nie zdążyłam, niestety )
Mam nadzieję że Kicia się jednak przekona - jej by się bardzo
przydało jakieś śmielsze towarzystwo. No ale jeszcze optymistką nie
jestem.

[wladziac]

jakie tam terroryzowanie - normalne zachowanie beztroskiego
malucha,też mam podobną kotkę z tego że wszystkiego się boi ale
musiała się przyzwyczaić do tego że są inne koty nie było
wyjścia,zresztą koty jedynaki na których wyłącznie koncentruje się
cała nasza uwaga są nadmiernie rozpieszczone,Filuś powoli
wszystkiego się nauczy i będzie dobrze,mam nadzieję że kocie
stosunki się unormują i będziesz się cieszyć z dwóch
koteczek,trzymam za to kciuki

[mist3]

bardzo bardzo dziękuję za te pozytywne myśli. Ja mam huśtawkę nastrojów - czasem
przyznaję Ci rację, ale czasem jak widzę moją Kicię biegnącą do łóżka z
podkulonym ogonkiem i na krótkich nóżkach, to tak bardzo mi jej szkoda. Poza tym
jest nadal jeden problem _ Kicia bardzo bardzo mało je. Ona w ogóle jest
niejadkiem, ma swoje miejsca w których jada i nie da się przekonać np. do lady w
kuchni (wcześniej była nauczona że tam się nie wchodzi) czy do parapetu. A mały
szkrab wlezie wszędzie gdzie daję Kici jedzenie i jej wyjada. Dla małej to też
nie jest dobre by jadła jedzenie dla doroslych i mieszała różne pokarmy, póki
nie oswoi się z jedzeniem w nowym miejscu.
Tak więc kciuki, dobre rady i pozytywne wibracje jak najbardziej pożądane.

[wladziac]

bardzo,bardzo proszę i oczywiście rozumie Twoją huśtawkę nastrojów,u
mnie to długo trwało zanim strachajło nieco znormalniało i wydaje mi
się że pomogło dokocenie i to że miałam małe tymczasy przez jakiś
czas,takie jest moje wrażenie,też było mi żal ale sytuacja innych
kotków wymagała tego żeby nie była sama i tak powoli, powoli się
ośmielała i jest lepiej ale też potrafi zaszyć się gdzieś na cały
dzień i jest wielce obrażona jak jej coś nie spasi,wytrzymaj jeszcze
jakiś czas ale jeżeli stwierdzisz że jednak nie da rady to poszukasz
maleńtasowi domku,niedługo wakacje się skończą i znów będzie większa
szansa na adopcję,naprawdę doskonale Cię rozumie bo koty są jednak
mocno wrażliwe a bywają jednostki nadwrażliwe,trzymam kciuki za
Kicię a Tobie serce podpowie co dalej robić,trzymaj się

[scrivo]

przeszłam te problemy z wrażliwą rezydentką po traumatycznych przejściach także. potrzebowalismy ok. 2 tygodni by Norka przywykła do małego Frania. po etapie furkania i pacania łapą przeszła po tym czasie do fazy miłóści matczynej, wylizywania kuperka i sierści, przytulania na wspólnym fotelu. Moze te 3 dni to za mało i warto przeczekać?

[mist3]

przeczekuję oczywiście, i tak jest lepiej niż było przy poprzednich
2. próbach - nie wiem, czy to zasługa feliwaya czy też Kicia po 2.
poprzednich razach nieco się uodporniła.
Żal mi jej bardzo jak się chowa i smutno widzieć strach w jej
oczach, no ale cóż poradzić.
Planuję wyprowadzkę pod koniec sierpnia - więc mają jeszcze trochę
czasu na aklimatyzację. Jeśli jednak strachajło nie zmniejszy
swojego stresu to po prostu Filuś zostanie tu, gdzie jesteśmy -
czyli u moich rodziców. Na pewno będzie jej dobrze. Jest naprawdę
śliczna i wesoła, zero stresu - wszyscy ją bardzo już pokochaliśmy.
Tak więc na pewno dobry dom już ma. Ale moim marzeniem jest zabrać
je obie do nowego domku.

[wladziac]

trzymam kciuki i pisz jak rozwija się sytuacja " bom" bardzo
ciekawa,pozdrawiam

[mist3]

Dziś już lepiej jeśli chodzi o kocie relacje. Tzn. Kicia od czasu do
czasu reaguje na zaczepki i nie daje sobą pomiatać, choć nadal o
wiele częściej zdarzają się jej ucieczki. No ale nie spędza całego
dnia w łóżku.
Niestety okazało się że maluszek ma świerzb, którego weterynarz
wcześniej nie zauważył... W związku z tym zaczęliśmy leczenie
strongholdem, no i Kicia też musi być profilaktycznie leczona.
Tak więc jak nie urok to...

[wladziac]

ze świerzbem dacie sobie radę,może trzeba będzie u maluszka
powtórzyć zakrapianie za miesiąc czy dwa,ale sytuacja między kotkami
zaczyna się ciekawie rozwijać,nawet jak nie będą się kochać ale
tylko tolerować tak jak u mnie to i tak będzie im raźniej we
dwie,powodzenia

[mist3]

dziękuje Ci bardzo wladziac za wsparcie moralne. Mam nadzieję, że
duża nie złapała świerzbowca a małą uda się wyleczyć. Przed chwilą
nastąpił lekki przełom - oto duża pogoniła małą a nie odwrotnie...

[wladziac]

bardzo się cieszę ze zmiany miejsc,jeszcze przyjdzie czas że Kicia
pokaże kto tu rządzi,mam nadzieję że duża się nie zaraziła i będzie
dobrze,bardzo bym chciała żeby wszystko się ułożyło po Twojej myśli
chociaż przeprowadzka będzie dla kotów i dla Ciebie stresem ale
pewnie z korzyścią to wszystko przyjdzie na przyszłość,przyznam się
że wręcz histerycznie boję się zmian w życiu a później okazuje się
że nie potrzebnie się denerwuję i dlatego lubię wspierać ludzi
takich jak ja bo mam doświadczenie na własnej skórze

[mist3]

u mnie jest jeszcze ten problem że prowadzę w domu lekcje prywatne i
odrobinkę obawiam się również żywiołowości Filusia (nie ma to jak
dobierać sobie problemów do głowy). Nie każdy uczeń musi lubić koty
a Filuś naprawdę lubi ludzi, lubi przy nich być, do nich się
przytulać itd. No ale zawsze mogę zamknąć koty w innym pokoju (a
raczej jednego, bo Kici moi uczniowie nie widują - ona z kolei
bardzo boi się ludzi).
Dziękuję jeszcze raz za wsparcie

[mist3]

dziś zaczęły rozgrywać się bitwt - raz jedna bije raz druga> Filutek
zaczął siusiać do kuwety Kici, zjadają sobie z misek (tzn. Kicia je
z miski Filutka a Filutek z miski Kici), więc zmieniłam im karmy...
Muszę tylko pilnować jak jedna chce skorzystać z kuwety, żeby druga
w tym czasie jej nie biła - a to jest szczególnie uciążliwe w nocy.
No i Filutka trzeba od czasu do czasu wsadzać do kuwety, bo sobie
zapomina gdzie ma iść i zostawia niespodzianki. No i jeszcze jedna
sprawa - rodzina zaczyna zakochiwać się w Filutku i nie wiem czy mi
go oddadzą

[wladziac]

jeżeli uda się z dokoceniem a na to wygląda to ja bym nie oddawała
Filutka rodzinie,następna próba może być znów nieudana i co
wtedy,Rodzicom zaoferujesz jakiegoś milusińskiego koteczka wybranego
ze znajdek i o piękniejszych barwach na pocieszenie,co do pilnowania
żeby spokój panował przy kuwetach to też muszę nadzorować bo mój
kocur jak tylko słyszy drapanie w kuwecie biegnie podglądać a
strachajło tego nie lubi i nie może spokojnie się załatwić,w innych
sytuacjach raczej nie interweniuje ale w tej tak,powodzenia i
pozdrawiam

[mist3]

dzięki raz jeszcze za dobre rady i wsparcie, naprawdę jesteś
kochana

[wladziac]

cały czas myślę o tej Waszej przeprowadzce i dla kotków to też
będzie duża próba,myślę też że łatwiej będzie jak przeniosą się
razem na nowe miejsce i lżej to zniosą,w między czasie zanim ona
nastąpi zdążą jeszcze bardziej się zżyć ze sobą,a jak do nowego
pójdzie sama kicia to będzie większy szok dla niej

[mist3]

z pewnością masz rację. co prawda siostra i rodzice zakochani są w
Filutku bardzo,ponieważ Kicia należy do kotów jednego właściciela
(czyli mnie) a Filutek lubi wszystkich ludzi. Co do przeprowadzki -
dla Filutka stresem to na pewno nie będzie bo on lubi zwiedzać
wszystko bez żadnego skrępowania - począwszy od gabinetu lekarza,
skończywszy na mieszkaniu koleżanki. Tak więc z nim na pewno nie
będzie problemu.
W każdym razie sytuacja jest ustabilizowana - wielkiej miłości
między nimi nie ma, raczej tolerancja podszyta lekką wrogością -
trzeba na pewno pilnować ich w czasie korzystania z kuwety - jedna
chce przegonić drugą. Mają jeszcze drugą kuwetę - ale ta stoi pusta,
nieużywana...

[wladziac]

fajne są takie bezstresowe kociaki,mój kocur jest taki właśnie nawet
remont mu nie przeszkadza,wszędzie wsadza ten swój nochalek,nie
dziwię się że wszyscy Filutka kochają ale pomyślałam sobie że dobrze
by było żeby Kicia miała na nowym miejscu coś znanego,coś swojego i
żywego na dodatek czyli Filutka,tolerancja to wymysł człowieka i ja
też mówię że moje koty nie kochają się ale tolerują tymniemniej
jednak jak któryś z kotów rozpaczliwie zamiauczy np kocur przy
obcinaniu pazurów to zaraz wszystkie pędem w obronie i z pomocą się
zjawiają,dlatego myślę że ta tzw toleracja wystarczy kotom a
człowiekowi jest zawsze mało,ja też z zazdrością oglądam przytulanki
kocie niestety tylko na zdjęciach a później myślę sobie że i tak
jest dobrze i grunt żeby koty były zdrowe czego i Twoim życzę

[mist3]

właśnie zobaczyłam w kupce małego glistę. Stronghold został
zastosowany na świerzbowce - u jednej z konieczności, u drugiej -
dla profilaktyki. I mam nadzieję że ta glista (choć wygladała na
jeszcze się ruszającą) wydawała właśnie ostatnie tchnienie.
Walczyłam z zarobaczeniem dużej przez prawie cały pierwszy rok jej
życia i nie chciałabym by to się powtórzyło. Stronghold nie jest do
końca polecany na glisty, ale z drugiej strony aplikowanie im nowego
leku (bo muszę odrobaczyć obie) po kilku dniach od podania
pierwszego nie jest najlepszym pomysłem.
Dziewczyny za sobą nie przepadają - to widać. Tzn. mała by się
chętnie zaprzyjaźniła,ale Kicia nie ma na to ochoty. Raczej odgania
małą od siebie, zapędza ją w jakiś róg i wyje nad nią oraz syczy.
Jak mała goni dużą to jest to raczej zabawa, jak duża małą - chęć
pokazania 'ja tu rządzę i odwal się'. Ale koteczki mają jeszcze parę
tygodni przed przeprowadzką. Przyznam się że największym stresem nei
jest dla mnie nic związanego z przenoszeniem rzeczy tylko
problem 'jak wsadzić Kicię do transportera'

[wladziac]

czytałam dokładny weterynaryjny opis stronholdu i tam pisze że
działa między innymi na dorosłe nicienie,pewnie po miesiącu trzeba
będzie zrobić powtórkę lecz z innego preparatu albo tabletką aby
wybić ewent młode

[gosiownik]

I jak tam postepy, mist3? Jak sie maja Kicia i maluch?

[mist3]

sytuacja jest stabilna - tzn. koty się nie kochają ale się tolerują
w miarę. Raz Kicia bije malucha, raz Filuś Kicię (z tym, że to
pierwsze zdarza się częściej). Muszę ich pilnować, żeby się nie
przeganiały z kuwety - bo obydwie korzystają z tej samej. Filutek
obecnie sypia ze mną (bo siostry nie ma), więc zazdrosna i smutna
Kicia śpi na fotelu (na szczęście już nie za łóżkiem).
Z Filutkiem nareszcie widzę na czym polega prawdziwa 'kociość' -
Kicia jako strachajło była i jest bardzo grzeczna z człowieczego
punktu widzenia - nie wchodzi tam, gdzie jej nie wolno, integruje
się tylko ze mną i ewentualnie z siostrą. Filusia wszędzie pełno,
trzeba mu powtarzać 1000 razy że czegoś nie wolno i bardzo bardzo
lubi wszystkich ludzi.
Leczymy nadal świerzbowca - co 2 dni jeździmy do lekarza na
czyszczenie uszu. Na szczęście Kicia zakropiona profilaktycznie
strongholdem nie wykazuje oznak choroby.
Moja siostra zapowiada że nie odda Filutka, ale zobaczymy jak to
będzie (rodzice mają zdanie odrębne a na razie z nimi mieszkamy) - w
każdym razie nawet jak maluszek zostanie u rodziców to będę bardziej
optymistycznie podchodzić do następnego dokocenia. A jeśli go
zabiorę to przynajmniej będą miały obydwie naprawdę dużą miłość z
mojej strony.