CIERPLIWOSC

[dan8]

Wedlug slownika polskiego CIERPLIWOSC - to umiejetnosc znoszenia ze spokojem
przeciwnosci.

Czy ja posiadacie,jesli tak,to do czego macie cierpliwosc?
==============
Zauwazylam ,ze mam cierpliwosc do ludzi
do zwierzat
natomiast nie posiadam jej w przypadku gdy rzeczy martwe odmawiaja
posuszenstwa np.plastikowa torebka w sklepie,nie chce sie otworzyc itp.

[mammaja]

Niestety odkad rzucilam palenie cierpliwosc mnie w duzej mierze opuscila.
Zrobilam sie "wybuchowa" w drobiazgach. Mam nadzieje ze to minie! A tak
powazniej to sie zastanowie!

[marialudwika]

Jezeli chodzi o zwierzeta to mam cierpliwosc anielska..Do ludzi duzo
mniejsza,ale miewam.Do przedmiotow martwych sladowa.A "mzonek" twierdzi,ze ja
cierpliwosci nie mam wogole..((((.
ml

[ewelina10]

Moja pudlica ma 13,5 roku i z racji wieku zrobiła się tak powolna,.... a to
śpi, albo, idąc wolno na środku drogi się zatrzyma poduma, poduma i znowu rusza
przed siebie. Zawsze musi mi towarzyszyć, kiedy siedzę przy biurku ona śpi przy
mnie, kiedy wstaję ona też. Najgorsze jest to, że jako stary pies przewiduje, w
którą stronę się skieruję i często usiłuje mnie wyprzedzić. I tu zaczynam
tracić swoją cierpliwość do niej. Dosyć szybko i energicznie lubię się poruszać
i bywa, że w ostatniej chwili przyhamowuję, aby na nią nie wpaść. Kiedyś
wystarczyło pokazać jej tylko palcem, wiedziała, gdzie jest jej miejsce, teraz
wykorzystuje to, że jest na specjalnych prawach i w ogóle się ze mną nie liczy.
Stanie jak ten słup soli i udaje "nieruchomą". Biegnąc pewnego razu po
schodkach, nie udało mi się "przystopować" przed nią i było bęc z
siniakiem. ))
Nie żalcie się na nią, kiedy jestem na spacerze, równie błyskawicznie biega za
piłeczką, jak moja młoda owczarka.

[bodzio49]

Nie grzeszę cierpliwością ani do ludzi ani do zwierząt. Przyznaję. Ale chyba do
przedmiotów czy sytuacji tak. Ale czy od nich można czegoś wymagać?

[bepeef]

Ostatnio u mnie w pracy zaszły duże zmiany: wprowadzony został nowy, rewolucyjny
program. Codziennie nie mogę wyjść z podziwu, że jestem w stanie siedzieć
z oczyma wlepionymi w malutki napis na dole ekranu: please wait ...
albo: process in progress - be patient a to potrafi nieraz trwać do 10 minut
- a jak "klikniesz" , żeby może choć trochę "pogonić" - to dochodzi do 15 ...

A tak poważnie - to z wiekiem staję się chyba bardziej cierpliwa
Do wszystkiego.

B.

[dado11]

Do pewnego czasu mialam anielska cierpliwosc do calego swiata. Ten czas sie skonczyl wraz z burza
hormonow mojego dorastajacego dziecka i poczatkiem konca okresu prosperity. Teraz zlosliwosc
przedmiotow martwych potrafi u mnie czasem wywolac lawine zlosci, ale moze to i ja zaczynam
przechodzic burze hormonow, tyle ze spowrotem. Czas to chyba przemyslec.

[glodn-y]

Mnie też ,cierpliwość do martwej natury,jakoś brak.
a już do pani mzonki to ......
Dziewczyny??? czy do was wasi WŁADCY też tracą ....????

[jarus111]

Przed obiadem nie mam cierpliwości do niczego. Po obiedzie do wszystkiego!!!

[warum]

To wystrczy zjesc? i czlowiek staje sie anielsko cierpliwy?

[dan8]

Moj maz dziwi sie skad mam cierpliwosc do wysluchiwania po ktorys tam raz tych
samych historii opowiadanych przez nasza psiapsiolke.
Z tego wszystkiego jest najlepsze to,ze ona jest swiecie przekonana,ze opowiada
nam to po raz pierwszy.

[wywrot53]

Z natury jestem choleryczka ))Jedynymi momentami wykazywania sie dużą dozą
cierpliwości było w epoce przedkomputerowej, haftowanie ))
Dan, w naszym gronie tez mamy jedną taką zapominalską, zeby nie powiedzieć
sklerotyczkę )) Tylko, że u nas to on się wykazuje stoickim spokojem i z
namaszczeniem słucha po raz enty tej samej opowiastki ))

[foxal]

>w naszym gronie tez mamy jedną taką zapominalską, zeby nie powiedzieć
> sklerotyczkę ))

My mamy taka sasiadke - zreszta bardzo mili i zyczliwi ludzie - ale tez zawsze
opowiada na swoje historie rodzinna od czasow Ludwika XVI z Francjii. Jej
rodzina nalezala do Hugonotow a nie katolikow. W owczesnych czasach krol ze
swoja policja zwalczal Hugonotow i w zwiazku z tym jej dziadek lub pradziadek
wyemigrowal z Francji do Kanady. Ile razy rozmawiamy, to zawsze powtarza te
historie oraz historie rodziny ktora jest w USA i nawet zalozyli takie rodzinne
hugonockie towarzystwo i spotykaja sie co dwa lata u innej osoby i wydaja nawet
taki rodzinny biuletym, ktory zawsze musze obejrzec, zeby nie obrazic uczuc
sasiadki. To jest wynik zaniku pamieci biezacej, natomiast dawne przezycia
pamieta sie dobrze i to jest naturalny proces starzenia.

Lepiej jest wysluchiwac tego samego niz prowadzic wojne przez parkan. Ta moje
sasiadka (rodzina) jest bardzo pozyteczna, bo jak wyjezdzamy to pilnuja nam
mieszkania i odlewaja kwiaty i my sie odwzajemniamy. C'est la vie.

[verbena1]

Trace cierpliwosc, kiedy maz na moje pytanie dotyczace np.programu w komputerze
zaczyna objasniac dzialanie calego komputera z technicznymi detalami. Ucinam
komentarz niezbyt grzecznie a on jest oczywiscie obrazony. Dlaczego mezczyzni
nie potrafia sluchac co do nich mowimy? Jest na to jakas rada?

[marialudwika]

Rady chyba nie ma.Oni sa inni niz my.Trace cierpliwosc,jak mamy gdzies pojechac
a "mzonek" "ma zawsze czas"..trwa to wyjscie z domu wieki...Podobnie jest
z "tlumaczeniem" czegos n.t. komputera.Mam problemy z uporzadkowaniem moich
rezerw zdjeciowych,ale "pomoc" w tej sprawie robi w mej biednej glowie jeszcze
wiekszy matlik.Wole pomalu "rozgryzac" sama.Pozdro
ml

[bodzio49]

Trace cierpliwosc,jak mamy gdzies pojechac
> a "mzonek" "ma zawsze czas"..trwa to wyjscie z domu wieki...
A to ciekawostka?
A może to jest tak jak z moją mżonką. Albo się denerwuje, że ją poganiam (kiedy
widzę, że się spóźnimy) albo ma za złe, że się nie śpieszę kiedy rzeczywiście
mamy czas. Wydaje mi się, że kobiety mają nieco "inne" poczucie czasu. Ale
pewnie są wyjątki

[lablafox]

Mam ogromną cierpliwość do dzieci, zwierząt , zwłaszcza tych stareńkich ,
ślepawo-głuchawych, ludzi z demencjami, mimo charakteru choleryka .
Opanowałam już niecierpliwość w stosunku do plastykowych siatek w sklepach.
Niemożność ich otwarcia tak mnie wkurzała ,że mogłabym wszystkie te swiństwa
podrzeć ze złości. Powiedziałam jednak sobie ,że toerbka nie jest winna
temu ,ze ja jej nie potrafię otworzyć .Teraz gdy tylko zaczynam się zmagać z
nią , zaczynam się śmiać i proszę kasjerkę aby mi pomogła ,bo nie potrafię -
ona to robi w mig , jednym ruchem ręki.
Nie mam cierpliwości do ludzkiej głupoty i plotkarstwa , zwłaszcza gdy muszę
tego wysłuchiwać i opieszałości urzędników.
Z wiekiem jestem coraz bardziej cierpliwa.To jest pocieszające.
Lx

[ewelina10]

Anielską cierpliwość wykazuję dla naszego portalu, długie oczekiwanie na
zalogowanie, przedwczesne wylogowywanie, kasowanie postów. Tylko silna potrzeba
spotkania się z Wami powstrzymuje mnie przed rezygnacją
Znoszę cierpliwie wszystkie jego "humory".

[dan8]

wywrot53 napisała:

> Z natury jestem choleryczka ))Jedynymi momentami wykazywania sie dużą dozą
> cierpliwości było w epoce przedkomputerowej, haftowanie ))
> Dan, w naszym gronie tez mamy jedną taką zapominalską, zeby nie powiedzieć
> sklerotyczkę )) Tylko, że u nas to on się wykazuje stoickim spokojem i z
> namaszczeniem słucha po raz enty tej samej opowiastki ))
###############################################################################

Nasza psiapsiolka ma 50+ a nie 80+,wiec nie mozna jej jeszcze przypisac
sklerozy.
Do tego jest osoba ze srodowiska akademickiego i ciagle poszerzajaca swoja
wiedze,dlatego troche dziwi nas,ten brak pamieci.
Czasam,i podejrzewam,ze wielu osobom opowiada te same zdarzenia i nie ma
rozeznania komu juz to mowila a komu nie.

[wywrot53]

Dan, mnie się wydaje, że to nie kwestia wieku
Nasza koleżanka jest o rok młodsza od nas, co jej nie przeszkadza w
powtarzaniu ) Może ma szczególny sentyment do wybranych opowiastek???

[marialudwika]

Niektorzy delektuja sie tym,co sami mowia!!!
ml

[dado11]

Wlasnie rozmawialam z moja mama, ktora perfekcyjnie i od lat wyprowadza mnie z rownowagi
oswiadczajac, ze chyba juz czas umierac. Nie wiem dlaczego za kazdym razem nasza rozmowa
konczy sie tak samo "zrobisz jak sobie zyczysz, mamo." A potem jeszcze pol godziny rece mi trzesa.
Nastepnego dnia moja macierz udaje ze nie wie o co mi chodzi. Tu sie cierpliwosci chyba nigdy nie
naucze!

[mammaja]

Mysle ,ze mialam wielka cierpliwosc do starych ludzi ,ktorych pare osob
przewinelo sie przez nasz dom. Byli spokojnie powierzani mojej opiece i mam
nadzieje ze jak mowila jedna z bohaterek (ale nie pamietam ktorej ksiazki) -
dostane za to w niebie wygodne lozko. Chyba z wiekiem robie sie ciut - bardziej
nerwowa - zwlaszcza zle znosze gledzenia rozmaitych osob. Do rodziny jakos
jeszcze mi starcza, chociaz bez tych papierosow ,jak pisalam,jest zdecydowanie
trudniej.

[witekjs]

Wydaje mi się, że cierpliwość nie jest cechą stałą.
Myślałem o sobie w różnych sytuacjach, różnych okresach i w relacjach z różnymi
ludźmi.
Bywa bardzo różnie. W pracy jestem postrzegany jako cierpliwy i wyrozumiały.
Żona uważa, że jestem niecierpliwy/"odreagowujesz swoją wyjątkową cierpliwość w
pracy"/.
Dużo kosztuje mnie cierpliwość w rozmowach z trzydziestoletnim synem, który
wciąż jeszcze jest w okresie rywalizowania ze mną i jest zdecydowanie osobą,
raczej niecierpliwą i przepracowaną...
Myślę, że musimy starać się być cierpliwi, ponieważ niecierpliwość może być
odbierana jako impertynencja, brak taktu, lub niewyrozumiałość.
To oczywiście nie jest łatwe i kosztuje niemało.
Szczególnie ważne jest by być cierpliwym w stosunku do osób, w jakikolwiek
sposób od nas zależnych lub słabszych.
W różnych okresach bywa z tym różnie. Wpływają na to, również nasze kłopoty,
porażki lub powodzenie i sukcesy.
W życiu osobistym i zawodowym.

Pozdrawiam. Witek

[marialudwika]

Portal GW jest dla mnie treningiem cierpliwosci,zwlaszcza w godzinach
przedpoludniowych.Aby przeczytac wszystkie nowe posty trzeba miec anielska
cierpliwosc..i mam ja bo jestem ciekawa co u Was!Pozdro
ml

[dan8]

Witaj Witekjs na forum.
Musze przyznac,ze masz duzo racji.

[edeka5]

Witek, zgadzam się z Tobą w całości. W szczególności z tym odreagowywaniem w
domu naszej cierpliwości w pracy. Pamiętam dni, gdy wpadałam do domu z
okrzykiem "niech się nikt do mnie nie odzywa", bo wiedziałam, że niepotrzebnie
odegram się na kimś z domowników. Co do dzieci, mam młodsze, bo prawie 14 lat,
ale sam wiesz jaki to ciężki wiek.
MarioLudwiko, to samo mam z komputerem w porze przedpołudniowej. Jest tak
powolny, że mu już wymyślam od "mułów pasiastych". A po powrocie córek do domu,
są przepychanki przy komputerze, bo to się nazywa, że odrabiają lekcje
(na GG ) i nie mam dostępu do kompa.

[ewelina10]

Nie udało się, chociaż jednym z życzeń świątecznych była cierpliwość,
cierpliwość i jeszcze raz cierpliwość do ludzi. Czy cierpliwość jest
równoznaczna tolerancji ?
Zmęczona, przepracowana, a jednak nie jestem z siebie zadowolona. Wszystko
przez mój perfekcjonizm.
Czy powinnam przymknąć oko na czyjąś ignorację ? Straciłam cierpliwość dzisiaj
do mojej mamy, do ludzi, którzy sknocili robotę i jest mi bardzo przykro.
Z mamą wynikło nieporozumienie, ludzi poustawiałam po kątach i taki jakiś
smutek przyszedł. Mama mówi, że jak przyjeżdżam do niej, Oni "boją" się mnie.
To dlaczego tak knocą robotę ? Już tyle razy sobie obiecywałam przymknąc oko....
Sama sobie jestem winna, nie będę Wam już dzisiaj smętkować. Poczytam może
sobie jakiegoś filozofa, może uda mi się skierować swój tor myślenia na coś
bardziej pozytywnego.
Pozdrawiam i dzisiaj już Was opuszczę

[bodzio49]

Witek wspomniał o rywalizacji z synem. I ja zauważyłem, że mój syn (14 lat)
jest w okresie kiedy za wszelką cenę chce ze mną rywalizować. Niby żartem. To
ścigamy się na stoku, to na tenis stołowy mnie ciągnie w nadziei że wreszcie
wygra, teraz znów w karty mnie męczy. Ale widzę ile to dla niego znaczy. Żona
twierdzi, że nie powinienem wciąż wygrywać. A co Wy myślicie eksperci-tki od
wychowania? Czasem już mnie wyprzedza ale wciąż chce więcej. Pozwalać mu
czasem wygrywać czy uczciwie dawać cięgi.

[glodn-y]

Dlaczego synowie nie chcą rywalizować z "mamuśkami"?
Widzę ,słyszę ,że jednak ten problem,nie tylko moj.
Bodzio, na twoje pytanie,(kilka lat temu miałem ten sam dylemat)wygrywaj,
zawsze i wszędzie,oczywiscie tylko uczciwie.
w jednym możesz udawac,że z trudem Tobie wygrana przychodzi.
Nie podkładaj się ,bo więcej szkody z tego,dziecie szybko się polapie i straci
zaufanie.
ps
moj od 15 lat chce ze starym w pin-ponga wygrac,zawzioł sie:
ale "stary"się trzyma, chyba już nie długo(tan brzunio ) )

[bodzio49]

Jak im się już uda to razem zagramy he, he. Przynajmniej jeden z nas będzie
jeszcze górą

[jarus111]

Nasi synowie rywalizują ze wszystkimi, także z nami. I na pewno kiedyś wygrają.
Dla mnie będzie to satysfakcja, że następne pokolenie osiągnie więcej niż my.

[jamajka10]

...żeby było sprawiedliwie,tatusiowie powinni stawać także do konkurencji w
których synowie są lepsi.

[bodzio49]

I stają. Na przykład w biegach już przegrywam sromotnie a mimo to czasami
biegamy. W pływaniu też zostaję w tyle na basenie. Na snowboard nie
zdecydowałem się wogóle. Za bardzo pewna część ciał jest narażona na stłuczenia
co nie jest dla 40-stki z plusem przyjemne

[witekjs]

Moi Drodzy
Z tego co piszecie, to mi się wydaje, że nie nasi synowie rywalizują z nami,
tylko niektórzy z nas, próbują z nimi...
To oczywiście jest bez sensu.
W sporcie ON był lepszy ode mnie i sam do tego doprowadziłem.
W innych sprawach jeszcze nie jest...
Pozdrawiam. Witek

[mammaja]

Nie chodzi chyba o rywalizacje - ale kiedy po raz pierwszy nie mozna przegonic
swoich dzieci - jest to jakies wrazenie.Potem - to juz leci. Ja bardzo duzo
pracy wlozylam w nauke jazdy na nartach corki. Miala opory,bala sie wyciagu -bo
spadla z orczyka, dlugo "zwozila sie" i musialam na nia czekac. Uwazam ,ze jest
sprawiedliwoscia dziejowa ,ze teraz ona jezdzi szbciej,zwozi ciezszy plecak itd.
Na szczescie ciagle w prowadzeniu samochodu jestem niepokonana.Ale i na to
pewno przyjedzie czas. I taka jest kolej rzeczy!

[mammaja]

Nie pisze tu o facetach - bo to inna konkurencja

[bodzio49]

Mam nadzieję, że syn we wszystkich "konkurencjach" będzie lepszy niż ja. Nie
tylko w sporcie. I to jest moim celem.

[witekjs]

bodzio49 napisał:

> Mam nadzieję, że syn we wszystkich "konkurencjach" będzie lepszy niż ja. Nie
> tylko w sporcie. I to jest moim celem.

Tego bardzo bym chciał!!
On to wie i oczywiste, że jest to niemożliwe/ nie dla tego, że jestem orzeł,
skół stepowy /.
Wie na szczęście jeszcze jedno.
"Ojciec jest jedynym mężczyzną, który nigdy nie bedzie mu niczego zazdrościł".
Chyba to pozwala nam na CIERPLIWE znajdowanie wspólnego języka, nawet wtedy,
gdy jest to trudne.

Witek

[mammaja]

Brawo, Witku , mysle ze syn ma w tobie jeszcze inne wsparcia. I tez
trzeba,zeby o tym wiedzial.

[jamajka10]

Tak właśnie sobie myślę-rodzice to jedyni ludzie,którzy się cieszą jeśli dzieci
okazują się od nich lepsze.A im dzieci lepsze,tym rodzice lepsi...ma to jakiś
sens?

[marialudwika]

Mysle,ze sens ma.Choc zdarzaja sie wyjatki.Dobrzy rodzice miewaja zle dzieci..
Pozdro
ml

[dado11]

Toz to sama slodycz, czy wy przypadkiem nie jestescie zbyt cudowni???

[marialudwika]

Moze idealistami jestesmy???
ml

[dado11]

Twoj poprzedni wpis sugeruje nie do konca pelna szczesliwosc. Moja latorosl od poczatku byla
strasznie trudna, i choc staralam sie byc madra i tolerancyjna, a jednoczesnie kochajaca i
konsekwentna, to czasami chcialo mi sie wyc z bezsilnej wscieklosci. Teraz jest juz duza i nadal
nielatwa, ale przyzwoita i w miare rozsadna, a to juz jest super!

[verbena1]

Cierpliwoscia i praca ludzie sie bogaca. Czy to tak bylo? Niezbyt to pasuje do
dzisiejszych czasow , teraz jest ostra walka o kariere,stanowiska ,znajomosci.
Trzeba sie umiec dobrze sprzedac, pokazac ,zareklamowac. Kto ma teraz czas na
cierpliwe piecie sie po stopniach kariery od gonca w biurze do starszego
referenta do spraw....pamietacie?
Dobrze ,ze nie musze juz brac udzialu w tym wyscigu szczurow, nie nadaje sie.
Cierpliwie czekaj na swoja kolej - to powiedzenie tez juz nie ma racji bytu.

Cierpliwie stukajaca w klawisze ..... do cierpliwych forumowiczow...

[dan8]

Jak jestesmy przy temacie dzieci,to chyba najwiecej cierpliwosci musielismy
okazac w okresie ich dojrzewania.

[marialudwika]

To prawda,moj syn przechodzil ten okres dosyc "burzliwie" i niestety zdarzalo
mi sie te cierpliwosc czasem tracic,mimo to staralam sie jakos go przez to w
miare bezpiecznie przeprowadzic i efekt koncowy byl dobry.Pozdro
ml

[lablafox]

Przeżywałam te trudne okresy kilkanaście razy . Teraz tez mam panienki w póznej
fazie burzliwości i młodzieńca w fazie śrdeniej. Dziś , po bardzo trudnym dniu,
wszedłszy do domu , straciłam cierpliwość . Pełnia ksieżyca i pełnia mojego
braku cierpliwości. Totalna awantura z piorunami . Zbierało sie na tę burzę od
dłuższego czasu. Dostało się nawet mojemu mężowi. Nie zdzierżyłam jednak. Teraz
znów cierpliwie będę czekać następnej burzy.
I oczywiście "wszystko to " przeze mnie i "tak miło było zanim nie weszłam do
domu" i "ja to muszę się wszystkiego czepiać".
Żadnego poczucia winy, żadnej refleksji.
Lx

[dan8]

Gdy ma sie dzieci w tzw.trudnym okresie dojrzewania,dobrze jest miec psa.
On nigdy nie zawiedzie,przywita radosnym pyskiem,nie odburknie,za wszystko co
dla niego zrobisz podziekuje i bedzie kochac niezaleznie od twego nastroju.

[lablafox]

Przez lata całe mielismy psy . Ostatni odszedł 16.08 2002 roku. Teraz
chcielibyśmy mieć możliwość podróżowania , więc postanowiliśmy przez jakiś czas
nie mieć psa w domu , ale jak na psiarzy przychodzi to bardzo trudno. Serca nam
miękną na widok każdego czworonoga.
Lx

[dan8]

Rozmawialam dzisiaj ze znajoma,ktora ma 18-letniego syna,ktoremu jak ona
mowi "burza sie hormony" i takim uspakajajacym,odrywajacym od codziennych
klopotow kontaktem dla niej ,jest kontakt z jej poltoraroczna wnuczka.
Corka zawsze w takich momentach mowi do niej,mamo przyszlam z twoim
antydepresantem.

[marialudwika]

Moja cierpliwosc siega kresu.Sasiad nad nami od trech tygodni w kazdy weekend
boruje sciany,godzinami!!!A teraz i w dni powszednie,konca tego nie widac a
raczej nie slychac...Pozdro
ml
P.S. w takich momentach najchetniej zamieszkalabym we wlasnej willi )))

[wywrot53]

ML u Ciebie jest chociaz nadzieja, ze skończy szybciej jak zaczął pracować w
dni powszednie.
Ja mam sąsiada, który juz nie pomnę od kiedy w każdą niedzielę o 9.00 zaczyna
wiercić ( Mało tego, zamiast raz się przyłożyć i poświęcić na to wiercenie
np. godzinę i skończyć, to on co godzine włącza na minutę, zeby dać znać, ze
żyje ((

[marialudwika]

Takich tez mam )))).Tzw. psychol borujacy.Okazuje sie,ze tych nigdy nie
brak!!!I nigdzie!Pozdro
ml

[takataka]

Mam nieziemską wprost cierpliwośc do "dłubania' w komputerze. Potrafię przez
kilka dni rozgryzać jakiś problem lub uczyć się czegoś -sama, bez pomocy. No i
dzięki temu mój 33 letni syn ostatnio powiedział przy mnie do swoich kolegów,
którym eMule sprawiało trudność, ze tacy znawcy sztuki powinni poprosić mnie o
pomoc.

[marialudwika]

Ludzie dziela sie moim zdaniem na cierpliwych i niecierpliwych.Ci cierpliwi sa
nimi do czasu,ale jak ich cierpliwosc sie skonczy to lepiej uciekac jak
najdalej..Pozdro
ml

[takataka]

To prawda. Moja mama mówi, że wtedy to tylko jeden sposób jest dobry - "kryj
się, kto w boga wierzy, a kto nie wierzy, niech zostaje, sam się przekona jak
to jest".