Piosenki Hanny Banaszak

[lablafox]

Wątej ten jest przedłużeniem naszej nocnej rozmowy
"W moim magicznym domu" onegdaj śpiewał też marian Opania, siedząc w
kontenerze na śmieci, potem chyba przejęła ją Hanna.
Jedną z moich ulubionych jest ta:

Nie, nie możesz teraz odejść
Bierzesz mi ostatnią wodę
Żar pustyni pali mnie
Bezlitosna płowa pustka
Mam spękane suche usta
Pocałunek mój to krew

Nie, nie możesz teraz odejść
Kiedy cała jestem głodem
Twoich oczu, dłoni twych
Mów, powiedz, że zostaniesz jeszcze
Nim odbierzesz mi powietrze
Zanim wejdę w wielkie nic

Nie, nie możesz teraz odejść
Jestem rozpalonym lodem
Zrobię wszystko, tylko bądź
Bądź, zostań jeszcze chwilę, moment
Płonę, płonę, płonę, płonę...
Zimnym ogniem czarnych słońc

Nie, nie możesz teraz odejść
Popatrz listki takie młode
Nim jesieni rdza i śmierć
Bądź - proszę cię na rozstań moście
Nie zabijaj tej miłości
Daj spokojnie umrzeć jej

Bądź - proszę cię na rozstań moście
Nie zabijaj tej miłości
Daj spokojnie umrzeć jej

Nie, nie możesz teraz odejść
Jestem rozpalonym lodem
Zrobię wszystko, tylko bądź
Bądź, zostań jeszcze chwilę, moment
Płonę, płonę, płonę, płonę...
Zimnym ogniem czarnych słońc

Nie, nie możesz teraz odejść
Popatrz listki takie młode
Nim jesieni rdza i śmierć
Bądź - proszę cię na rozstań moście
Nie zabijaj tej miłości
Daj spokojnie umrzeć jej

Bądź - proszę cię na rozstań moście
Nie zabijaj tej miłości
Daj spokojnie umrzeć jej

[lablafox]

I ta , ale nie wiem kto jest autorem tekstów .
Po karnawale kwiaty zdeptane
witają świt boleśnie.
Po karnawale trzeba oszaleć,
brzask nadszedł znów zbyt wcześnie.
Róża czerwona, róża szalona,
piekła szkarłatne ciepło,
leży zdeptana, jak stara rana,
barwa jej jest krwią skrzepłą.

Po karnawale gromady kalek
sprzątają kwiaty z ulic.
Po karnawale budzą się żale,
tak trudno je utulić.
Nocy szaleństwo, nocy przekleństwo,
róży sczerniałe płatki.
Oczy tak bolą, umarły kolor,
asfalt jest szary, gładki.

Po karnawale kwiaty zdeptane
zwykłym się stają śmieciem.
Po karnawale trzeba oszaleć
i żyć trzeba przecież.
Róża w obłoku, róża w rynsztoku
jest taką samą różą.
Łzą słoną w oku nie wróci spokój,
wiem o tym, chcę zbyt dużo.

[em_em]

ta pierwsza przepiękna jest Kofty

[monia.i]

Natchnięta zeszłym wieczorem, rzuciłam się do półki z płytami - Banaszak mi sie
gdzieś zapodziała...ale natknęłam sie na Andrzeja Zauchę. Ależ on miał świetne
piosenki...

Bądź moim natchnieniem,
że świat zmienię przeświadczeniem
pięknym bądź, bo skąd mam je wziąć?
Zły czas unieważnij,
daj blask mojej wyobraźni,
myślom mym bądź jak czuły rym.

Improwizacją kolorową rządź,
ekranizacją moich marzeń bądź.
Bądź grą gdzie co los to fant,
bądź listem na pozwę stąd.
Blondynką mi bądź niedużą
i moją wielką muzą.

Ja gram, śpiewam tworzę,
a ty choże me nieborze,
przy mnie siądź,
natchnieniem mym bądź.

Ja jestem facet co w saksofon dmie,
taką mam pracę nienajlżejszą, nie.
Kłopoty mam w moll i w dur.
Potrzeba mi chmur i piór
by niosły mnie swingu skrzydła,
by fraza mi nie brzydła.

Więc bądź moją muzą
bądź mi blondyneczką niedużą.
W skwar czy w deszcz
co robić masz wiesz
Co masz robić wiesz:
smaż gotuj, zmywaj, pierz,
a przytul czasem też,
artystom takich muz
potrzeba i już.

[grazyna10]

Ta druga "Po karnawale" jest tez Kofty.

[jutka1]

blondyneczka nieduza mi badz....

ech....
i co te ciemnorude maja poczac?
)))