Pasja

[bonczek65]

Ostatnio spotkałem się z Koleżanką z licealnych czasów . Opowiedzieliśmy sobie życiorysy do dnia dzisiejszego /43/ i "nagle" zadała mi pytanie : "a pasje ? Jaką masz pasję ?". Kurna , dwa tygodnie minęły od spotkania a ja ciagle szukam odpowiedzi na to pytanie . Czy pies to moja pasja , czy obowiązek . Czy uczciwa praca to pasja czy zależy mi na niej / lub bardziej na pieniądzach , które daje ... /. Czy dobry kontakt z dziećmi ... I Tak dalej . POMÓŻCIE ! Co w naszym wieku jest lub może być pasją ???
Pozdrawiam /wszak jestem nowy /
Bonczek

[gaudia]

już lubię Twoją koleżankę
zadałabym to samo pytanie :0)

[hania_k]

pasja kojarzy mi się z hobby, zainteresowaniem, jakims zbieractwem.
Pies, praca, rodzina chyba jednak nie.
Qrna jak się nad tym zaczęłam zastanawiac to też zaczęłam mieć
wątpliwości.

[verbena1]

Pasja to przyjemnosc dawana sobie. To odkrywanie nowych obszarow w
ktorych czujesz sie szczesliwy. To odskocznia od codziennosci.
Co moze byc pasja? To zalezy od Ciebie. Zastanow sie co sprawia ci
przyjemnosc i podazaj za tym, cokolwiek by to nie bylo.
Powodzenia)

[monia.i]

Wiek chyba nie ma nic do pasji. A pasjonować można się wszystkim.
Samo życie jest pasjonujące

[fedorczyk4]

monia.i napisała:

> Wiek chyba nie ma nic do pasji. A pasjonować można się wszystkim.
> Samo życie jest pasjonujące

Jak dla mnie trafilas w sedno, Moniu. Zbieractwo, hobbystyka,
dotycza mnie w znikomym stopniu. Dla mnie pasjonujace jest i moja
pasja jest, zycie samo w sobie. Pasjami je lubie i z pasja do niego
podchodze. Zreszta wszystko moze byc pasja. Popatrzmy tylko na nasze
forum. Pasjonatki ogrodnictwa, polityki, sztuki. Pasje ma sie we
krwi, a obiekt wychodzi na jaw w czasie.
Serwus Bonczek)))))

[moni1966]

Zgadzam się! Trafione w sam środeczek
Zapach poranka..to mnie cieszy dziś,teraz..

[ewelina10]

Nie wiem czemu słowo "pasja" nasuwa mi zawsze określenie o
mężczyźnie

[lablenka_x]

Moja pasją jest fotografowanie, ornitologia i...e tam , nie powiem.

[hania_k]

bonczek65 napisał:

> Ostatnio spotkałem się z Koleżanką z licealnych czasów .
Opowiedzieliśmy sobie
> życiorysy do dnia dzisiejszego /43/ i "nagle" zadała mi
pytanie : "a pasje ? Ja
> ką masz pasję ?". Kurna , dwa tygodnie minęły od spotkania a ja
ciagle szukam o
> dpowiedzi na to pytanie . Czy pies to moja pasja , czy obowiązek .
Czy uczciwa
> praca to pasja czy zależy mi na niej / lub bardziej na
pieniądzach , które daje
> ... /. Czy dobry kontakt z dziećmi ... I Tak dalej . POMÓŻCIE !
Co w naszym wi
> eku jest lub może być pasją ???
> Pozdrawiam /wszak jestem nowy /
> Bonczek

[mammaja]

Chcialoby sie zapytac "to gdzie ty sie uchowalas, kiedy tyle muzyki
wspanialej to wlasnie pasje - od Bacha po Pendereckiego" ))) A
przed Bachem oczywiscie tez )) To nie zlosliwosc, tylko
zdumienie

[mammaja]

Dobry temat, niestety nie mam czasu na pisanie. moze jeszcze tu
wroce

[hania_k]

mammaja napisała:

> Chcialoby sie zapytac "to gdzie ty sie uchowalas, kiedy tyle
muzyki
> wspanialej to wlasnie pasje - od Bacha po Pendereckiego" ))) A
> przed Bachem oczywiscie tez )) To nie zlosliwosc, tylko
> zdumienie

gdzie się uchowałam, w Polsce. Złośliwość oczywiście jest i to duza.
Rzadko tu bywam, dlaczego? bo właśnie w ten sposób zrażacie do
siebie. Moze nie kazdy lubi sluchac tak monumentalnej muzyki, nie
przyszlo Ci to do głowy? chyba nie. Powinnam pewnie sluchac w
zaciszu domowym Pendereckiego. Wole U2 i Claptona. A co do Bacha to
lubie air on the g-string, pozdrawiam

[jutka1]

Nie rozumiem tak nerwowej reakcji - jesli Mammajka napisala, ze to nie
zlosliwosc, to przyjmij to za dobra monete i po prostu wytlumacz, ze masz inne
gusta muzyczne, i tyle. Mozna to samo napisac bez agresji, czyz nie?
Pozdrawiam.

[mammaja]

Jutus, dzieki, bo wlasnie zalezalo mi zeby nie bylo zlosliwie
i juz nie komentuje, bo ja tez lubie U2.

[hania_k]

Naprawde lubisz U2 a ja myślałam, że tylko Bach i Penderecki. "To
nie zlosliwosc, tylko zdumienie "

[foxie777]

Ja sie pasjonuje moimi Kociami, ogrodkiem , dobra literatura
i oczywiscie muzyka.To wszystka jest dla mnie bardzo wazne i
spedzam duzo czasu na kultywowaniu tych "pasji".

pozdr

[gaudia]

a mnie się zdumiony post Mamai nie podoba
przypomina mi wszystkie "o jezu nie czytałaś? nie widziałaś? nie uczestniczyłaś?"

no otóż nie wszystko widziałam, nie wszystko czytałam, nie we wszystkim
uczestniczyłam, a jakoś żyję i przyswajam tlen z powietrza

sorry Mamajao, lubię Twoje posty, ale tym się wkurzyłam

kiedy kolega z pracy wyznał, że nie czytał MiM to mu rzekłam: "ale fajowo, tyle
radości przed Tobą" i nabyliśmy mu to zrzutkowo na urodziny

"uchowało się" jakieś 80% społeczeństwa

"zdumienie" nie zachęca do pytań, a z pytań rodzi się wiedza

[jutka1]

I to jest wlasnie przyklad spokojnej i nieagresywnej polemicznej odpowiedzi. ))))

[monia.i]

Gdybyśmy wszyscy byli tacy sami, znali te same rzeczy, reagowali w
taki sam sposób - to byłoby straszliwie nudno ))
Zobaczcie - ileż było pasji w takiej na pozór banalnej wymianie
poglądów

[ewelina10]

MM znam już tyle lat i umiem odczytywać jej posty, ale jakoś tak mi
się szkoda naszej nowej forumowiczki Hanii_k zrobiło. Ale czy
lubienie ma jakiś związek z tym w czym jest sedno

[kamfora]

ewelina10 napisała:

> ale jakoś tak mi się szkoda naszej nowej forumowiczki Hanii_k zrobiło.

Ale właściwie co było złego w wypowiedzi Mammai?
To był typowy przykład reakcji na inność: zdziwienie, że są ludzie,
którzy nie wiedzą czegoś, co (wydawałoby się) wszyscy_wiedzieć_powinni.
Tak samo, jak przykładem reakcji na inność (ale "inną inność" były
wypowiedzi w rodzaju: "nie rozumiem jak można nie akceptować..." w wątku "Inność".

Wydaje mi się, że zdziwienie nie powinno być odbierane jako złośliwość, ale jako
informacja.

[kamfora]

Pasja to dla mnie coś wpół drogi między zainteresowaniem a fanatyzmem.
Ludzi, którzy mają jakąś pasję nazywa się wszak fanami

Ja jakoś nigdy nie byłam w stanie poświęcić całego wolnego czasu jednej
dziedzinie. Można to nazwać "wszechstronnością zainteresowań", a można też
"powierzchownością" - jak kto woli
Ale za to nie zadaję nigdy pytania: "nie szkoda ci na to czasu"?, które to
pytanie nagminnie zadają "ludzie z pasją"

[foxie777]

Tym razem ja sie nie zgodze, bo do fanatyzmu mi daleko ,a do
krytykowania "pasji" innych jeszcze dalej , takze za bardzo to
uogolnilas. Fanatykow z reguly nie lubie, a pasjonatow tak.
Jako nowa nie znam tutejszych niuansow i moze dlatego nie odczulam
zlosliwosci u Mammaji, natomiast troszke przewrazliwienia u Hani.
Hania zas tez nie uznala mozliwosci pasjonowania sie zwierzatkami,
co dla mnie jest normalka, czyli przyslowiowa latke mozna przypiac
kazdemu.No i sie zrobila dyskusja.

pozdr

[hania_k]

foxie777 napisała:

> Tym razem ja sie nie zgodze, bo do fanatyzmu mi daleko ,a do
> krytykowania "pasji" innych jeszcze dalej , takze za bardzo to
> uogolnilas. Fanatykow z reguly nie lubie, a pasjonatow tak.
> Jako nowa nie znam tutejszych niuansow i moze dlatego nie odczulam
> zlosliwosci u Mammaji, natomiast troszke przewrazliwienia u Hani.
> Hania zas tez nie uznala mozliwosci pasjonowania sie zwierzatkami,
> co dla mnie jest normalka, czyli przyslowiowa latke mozna przypiac
> kazdemu.No i sie zrobila dyskusja.
>
> pozdr
>

przynajmniej cos sie tu dzieje. Różni ludzie, różne poglądy.
Zwracanie się do kogoś słowami "gdzieś Ty się uchowała, ze nie wiesz
tego" kwestionuje wg mnie poziom inteligencji oponenta i trąci
pogarda dla drugiego. Ja przynajmniej nie pamiętam żebym
kiedykolwiek do kogokolwiek zwróciła sie tymi słowami. Czy to
przewrażliwienie, może. Internet daje pełną anonimowość, więc wielu
osobom wydaje sie, ze mozna obrażać i ośmieszać każdego.
Przypuszczam, ze nie było to zamiarem m-m. No cóż widocznie nie
jestem gruboskórna i nie jestem "mamutem forumowym', nie znam sie na
niuansach , idiomach i slangu forumowym.
Przez mgnienia oka, ułamek sekundy coś sie we mnie zagotowało,
przeszło ale pewnien niesmak pozostał. Moze teraz wyleje sie na mnie
wiadro H2O ewentualnie nastapi pełna ignarancja tego co napisałam,
ja obstawiam to drugie ))

[kamfora]

hania_k napisała:

> Zwracanie się do kogoś słowami "gdzieś Ty się uchowała, ze nie
> wiesz tego" kwestionuje wg mnie poziom inteligencji oponenta
> i trąci pogarda dla drugiego. Ja przynajmniej nie pamiętam żebym
> kiedykolwiek do kogokolwiek zwróciła sie tymi słowami. Czy to
> przewrażliwienie, może.

Przewrażliwienie. Albo...zbytnie przyzwyczajenie do eufemizmów

A propos eufemizmów: po przeczytaniu Twojego "rozżalonego posta" przyszło mi
do głowy, żeby poruszyć ten temat. Zamiast jednak założyć nowy wątek - wklepałam
w wyszukiwarce "eufemizmy" i... zaczytałam się w dawnych 40plusowych
dyskusjach. Muszę przyznać, że się rozkleiłam, eh...

> Internet daje pełną anonimowość, więc wielu
> osobom wydaje sie, ze mozna obrażać i ośmieszać każdego.

No tu akurat pudło - na tym Forum chyba tylko zupełnie nowi są anonimowi, ale
też na pewno nie "w pełni"

Z drugiej strony: czy ktoś anonimowy może obrazić albo ośmieszyć?

[foxie777]

Ja lubie to forum i uwazam, ze jest tu bardzo milo, ale tez
czasami cos napisze a tu ani mru mru.
Czy sie przejmuje?, nie bardzo, ale to moze dlatego, ze wiele
osob zna sie 100 lat, a ja nowa.
Moze i to powiedzenie "Gdzies Ty sie uchowala" nie bylo udane ,ale
riposta Mammaji byla ok.
Ja z natury nie lubie zlosliwosci , a to odczulam raczej jako
niefortunne pytanie.
Jesli chodzi o anonimowosc to wrecz odwrotnie, czuje ze znam kilka
osob coraz lepiej
pozdr

[hania_k]

kamfora napisała:

> hania_k napisała:
>
> > Zwracanie się do kogoś słowami "gdzieś Ty się uchowała, ze nie
> > wiesz tego" kwestionuje wg mnie poziom inteligencji oponenta
> > i trąci pogarda dla drugiego. Ja przynajmniej nie pamiętam żebym
> > kiedykolwiek do kogokolwiek zwróciła sie tymi słowami. Czy to
> > przewrażliwienie, może.
>
> Przewrażliwienie. Albo...zbytnie przyzwyczajenie do eufemizmów
>
> A propos eufemizmów: po przeczytaniu Twojego "rozżalonego posta" ;-
) przyszło m
> i
> do głowy, żeby poruszyć ten temat. Zamiast jednak założyć nowy
wątek - wklepała
> m
> w wyszukiwarce "eufemizmy" i... zaczytałam się w dawnych
40plusowych
> dyskusjach. Muszę przyznać, że się rozkleiłam, eh...
>
> > Internet daje pełną anonimowość, więc wielu
> > osobom wydaje sie, ze mozna obrażać i ośmieszać każdego.
>
> No tu akurat pudło - na tym Forum chyba tylko zupełnie nowi są
anonimowi, ale
> też na pewno nie "w pełni"
>
> Z drugiej strony: czy ktoś anonimowy może obrazić albo ośmieszyć?
>
proponuje jeszcze raz dokladnie przeczytac to co napisalam. Chyba
nie bardzo zrozumialas. Napisalam, ze sie nie obrazilam tylko przez
ulamek sekundy cos sie we mnie zagotowalo. Uwazasz, ze login to juz
nie anonimowosc? ewentualnie napisanie skad sie pochodzi?
Rozzalony post, fajnie ))))))))/to mi sie podobalo
najbardziej/.Klawiatura utonela we łzach.


psyt, isierka zgasła (

[dado11]

wejrzawszy w meritum zagajenia))
osobiście wisi mi jakakolwiek konieczność czy też definicja
"pasji"... niemniej, czasem tli mi się we wątpiach legutka iskierka
zazdrości w stosunku do osób posiadających ten "dar". Bo przecież
"pasja" jest darem, który porządkuje życie, a po 40-50-tce jest
fantastyczną ucieczką od codzienności-powtarzalności...
jak każde inne zjawisko, ma swoje odcienie i stopnie nasilenia, ale,
generalnie, postrzegam je szalenie pozytywnie (o ile nie istnieje
kosztem dobrostanu innych osób, czy istot żywych).
Ja też chciałabym mieć pasję, coś, co by mnie pochłonęło bez reszty,
coś czemu oddałabym każdy wolny kawałek duszy/serca... ale na razie,
musi mi wystarczyć radość życia, sąsiedztwo fauny i flory,
dostępność kultury wyższej i ogromna oferta w dziedzinie technologii
przetwarzania obrazu...)))
że o rozkoszach podniebienia nie wspomnę...
ufff.....

[foxie777]

To moze ja nie jestem pasjatka, tylko po prostu uwielbiam
robic te rzeczy o ktorych pisalam z gotowaniem wlacznie.
Nic mi nie szkodzi definicja,a jak nie jestem to tez dobrze.

pozdr

Namietnosc do robienia czegos z radoscia

[luiza-w-ogrodzie]

Pasja dla mnie to namietnosc do robienia czegos z radoscia i
zainteresowaniem, zycie dla tych momentow gdy otwieram rano oczy i
mysle: o, jak fajnie, dzisiaj znow bede robic to co uwielbiam. Pasje
rzadza naszym zyciem, a nie my nimi - tak mi sie wydaje. Nie bedzie
nagrody dla tego, kto odgadnie jaka jest moja glowna pasja :o)

Nie wszystkie pasje sa nieszkodliwe. Znalam osobe, ktora z pasja i
wielkim zaangazowaniem zbierala i rozprowadzala plotki o sasiadach,
rodzinie i znajomych, byla niepocieszona gdy nie mogla tego robic, a
gdy miala cos do powiedzenia, rozpromieniala jej sie twarz, oczy
blyszczaly i byla doslownie "na haju" mogac komus dokopac.

Pozdrawiam

Luiza-w-Ogrodzie
.¸¸><(((º>¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>
Australia-uzyteczne linki

[hania_k]

luiza-w-ogrodzie napisała:

> Pasja dla mnie to namietnosc do robienia czegos z radoscia i
> zainteresowaniem, zycie dla tych momentow gdy otwieram rano oczy i
> mysle: o, jak fajnie, dzisiaj znow bede robic to co uwielbiam.
Pasje
> rzadza naszym zyciem, a nie my nimi - tak mi sie wydaje. Nie
bedzie
> nagrody dla tego, kto odgadnie jaka jest moja glowna pasja :o)
>
> Nie wszystkie pasje sa nieszkodliwe. Znalam osobe, ktora z pasja i
> wielkim zaangazowaniem zbierala i rozprowadzala plotki o
sasiadach,
> rodzinie i znajomych, byla niepocieszona gdy nie mogla tego robic,
a
> gdy miala cos do powiedzenia, rozpromieniala jej sie twarz, oczy
> blyszczaly i byla doslownie "na haju" mogac komus dokopac.
>
> Pozdrawiam
>
> Luiza-w-Ogrodzie
> .¸¸><(((º>¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º&
> #62;
> Australia-uzyteczne linki


pieknie to napisałaś.
W tym miejscu usmiecham sie do wszystkich bioracych udział w tej
pasjonującej dyskusji ))

[fedorczyk4]

Wprawdzie nie udzielam sie z pasja w tej dyskusji, ale sie
odsmiechuje
Fakt ze nie wszystkie pasje sa zdrowe. Ja sie pasjonuje polityka
oraz spoleczenstwem i wiem ze przez te pasje bede znacznie krocej
zyla.

[malpa-w-czerwonym1]

A ja sie pasjonuje zyciem...

[foxie777]

Ja tez sie bardzo interesuje polityka i spoleczenstwem ,ale
dlaczego to ma skracac zycie? Chyba ze ktos Ciebie Fedorczyk
bedzie chcial "zalatwic" , wtedy taka pasja jest rzeczywiscie
niebiezpieczna.Faktem jest , ze niektore pasje sa bardzo
grozne i autentycznie koncza sie bardzo zle.Dlugi temat.

pozdr

[ewelina10]

"A ja sie pasjonuje zyciem..."

Podoba mi się. Chyba nie ma nic gorszego jak życie przechodzi koło
nosa

[fedorczyk4]

Foxy, nikt na mnie nie dybie, tylko szlag mnie co jakis czas trafia
i nerwy spokoju nie daja

[moni1966]

A mi życie trochę teraz koło nosa umyka, ale to zmienię

Mam ogromną pasję od lat Znaki Zodiaku, poprostu nie mogę się
powstrzymać, żeby nie spytać o to kogoś kogo poznaję!!!A potem
dopasowuję do moich przemyśleńUwielbiam to

[monia.i]

Też mi umyka, moni, i też mam nadzieję, że uda mi się to zmienić
Pracuję nad tym
(zodiakalna ryba)

"szczere zdziwienie"

[mammaja]

Wpisalam w google te dwa slowa i okazalo sie, ze jest to zwrot
powszechnie uzywany. Szczere zdziwienie w przeciwienstwie
do "nieszczerego" jest moim zdaniem reakcja spontaniczna. Tak tez
bylo z moim. Nie mialo to nic wspolnego z "inteligencja" naszej
milej forumowiczki, bylo opatrzone usmiechami i wyjasnieniem.
Zdziwienie czy zdumienie faktem, ze pewne okreslenia staja sie
nieczytelne, nieznane, mimo, ze przez wieki funkcjonowaly w kulturze
europejskiej i swiatowej. Nie ma to nic wspolnego z lubieniem czy
nie lubieniem rozmaitych form muzycznych. Można było nie obejrzeć
filmu "Pasja" Mela Gibsona, ale byl dosyc powszechnie komentowany.
Rowniez nazwa "pasyjka" na natrumienny krzyzyk jest (
www.sjp.pl/co/pasyjka ) uzywana powszechnie.
Otoz ja uwazam, ze mam prawo wyrazic swoje szczere zdziwienie w
formie, ktora nikogo nie obraza, nie klasyfikuje, a takim byl moj
post do Hani. Jezeli sie w niej zagotowalo - to zupelnie
niepotrzebnie - ale rowniez ona ma do tego prawo. Wyjasnienie
powyzsze ma na celu pokazanie jak latwo niebacznie mozna kogos
urazic, nie majac absolutnie zlych intencji. Pozdrawiam.

[foxie777]

Fedorczyk, to dobrze bo mnie tez krew zalewa czasami, ale
cisnienie mam dobre.Zreszta spraw medycznych pilnuje z zasady.
Co do tego stwierdzenia, moze w jezyku polskim jest tak odbierane.
jako wlasnie lekka zlosliwosc.W jezyku angielskim forma ta jest
dosc popularna,You dont know? Are You crazy.?Nikt sie nie obraza.
Ja przykladowo na Pasji Gibsona nie bylam, ale doskonale o tym fakcie
wiedzialam .

[fedorczyk4]

Mammajko, udzililas nam wspanialej lekcji. I to bez "kawyczek" i
innych. Zapominamy o znaczeniach roznych slow i pojec.Zapominamy,
nawet jesli kiedys stanowily czesc naszego zycia i slownika, naszej
przeszlosci i terazniejszosci. Nasz jezyk codzienny staje sie z dnia
na dzien coraz ubozszy. Nasze doznania staja sie coraz trudniejsze
do zdefiniowania. A my nie zdajemy sobie sprawy z przyczyn zjawiska.
Ulegamy modzie skracania slow, okreslen, zastepowania ich roznymi
ROTFL i tym podobnymi. A Witkacy przewraca sie w grobie. I nie tylko
on.

[hania_k]

Znaczenia słowa -pasja- mam opanowane perfekcyjnie. Zapytana o
kazdej porze dnia i nocy śpiewam jak z nut.Film Pasja oglądałam,
muzyki Pendereckiego nie słucham i nie zamierzam, ewangelii nie
czytałm moze kiedys. To by było na tyle. Amen

[jutka1]

No i masz do tego Haniu jak najwieksze prawo, ejment. )))))))

[kornel-1]

bonczek65 napisał:
>Co w naszym wieku jest lub może być pasją ???

Gdy pytam kogoś w sieci, co jest jego pasją - najczęściej słyszę potok słów:
"Moją pasją jest muzyka, spacery, kino, teatr, dobra książka..."

Osłabiające.

Abstrahując już od tego, czy moja rozmówczyni była w XXI wieku na jakimkolwiek
spektaklu, z ubolewaniem stwierdzam, że ludziom na ogół myli się pasja z tym,
jak lubią (lub jak chcieliby) spędzać czas. Ponadto nie można mieć tylu pasji!

Pasja to coś, co wypełnia nasze życie, co jest motorem naszych działań, co
sprawia, że czujemy, iż życie ma sens. Pasja czyni nas innym, odróżnia od
pozostałych. Pasja to etykietka: "O, to wspaniały brydżysta
(ogrodnik/lingwista)!". O swojej pasji możemy myśleć i mówić bez końca czasem
zanudzając na śmierć znajomych.

Czy dobrze, gdy pasją jest praca zawodowa? Dobrze, gdy sprawia ona satysfakcję.
Ale pasja i praca w jednym czyni człowieka jednowymiarowym...

Kornel
Aha: moja to podróże

[fedorczyk4]

Masz racje Kornelu, (witaj). Pod wieloma wzgledami. Faktem jest
ze pasjonaci potrafia zameczyc czlowieka na smierc bo pasja
przyczynia dobra jeno jej samej i pasjonatowi. Jesli jest nia zawod
wykonywany, to moim zdaniem jest to bardzo praktyczne, bo mniej
kosztuje
A dokad tak podrozujesz? Czy rowniez do Peremysla?

[monia.i]

Też się muszę zgodzić - aczkolwiek lekki smutek mnie ogarnął, bo ja
chyba niestety nie posiadam takiej pasji, i chyba czuje sie przez to
uboższa. Jedną z rzeczy (chociaż to chyba nie jest rzecz - no ale
się umówmy, że tak) których niektórym ludziom zazdroszczę, jest to,
że pasjonują się swoją pracą. Że kochają to, co robią i z czego
żyją, że potrafią i lubią o tym gadać, że z radością stają do nowego
zadania i że czują satysfakcję oraz niedosyt.

[debra41]

Cześć. Jestem tu nowa. Wiek podany przy imieniu, więc chyba pasuję do Was.
Pasja..To ratunek w wielu ciężkich sytuacjach życiowych. Ale pasja może sprawić
niespodziankę. Tak jak mnie. Miałam/mam pasję, którą dzielę z mężem, ale od
jakiegoś czasu czuję, że to, co ma nas łączyć, właśnie zaczyna ciążyćNasza
pasja łączy się czasem niestety ze stresem, współdziałaniem ze sporą grupą ludzi
i wiele sytuacji także tych niedobrych przenosi się potem na nasze relacje.
Chyba powoli zaczyna mnie to męczyć. A może jest inaczej. To między nami jest
nie tak, więc i pasja przestaje sprawiać radość. Ogólne zmęczenie? A podobno po
40stce przychodzą nowe siły i apetyt na życie. Siły!!! Gdzie jesteście???

[mammaja]

Witaj Debro napisalas bardzo ciekawie, juz widze oczyma duszy jak
wspolnie pokonujecie jakis 8000 - nik, albo zaglebiacie sie na dno
morza w poszukiwaniu perel Piszesz, ze teraz wasza pasja odbija
sie negatywnie na zwiazku ( lub odwrotnie). A moze to kolejny etep
zycia wymagajacy zmian ? Bez wspolnej pasji, napewno musialabys juz
wczesniej ja ograniczyc, tak zwykle bywa. Facet nie podzielajacy
pasji partnerki zaczyna ja naogol eliminowac (pasje , nie partnerke).
Przynajmniej nie nudziliscie sie przez te lata Moze trzeba po
czterdzistce pomyslec o nowej pasji ?

[verbena1]

Debro, byc moze potrzebujecie wiecej przestrzeni dla siebie,
spojrzenia z dystansu na Wasz zwiazek i pasje, ktora staje sie
powoli obowiazkiem.
Znajdz jakas odskocznie,cos wylacznie dla siebie.
Witaj i bywaj tu czesciej

[debra41]

Witajcie wieczorową porą. Pasja wciągnęła mnie na całe popołudnie dopiero
teraz siadam i czytam. Będę bywać częściej. Macie rację całkowitą - z nową pasją
być może albo tą samą realizowaną inaczej, bardziej niezależnie. Być może wtedy
coś znów zaskoczy pozytywnie. Na razie czuję, jak powoli staje się dla mnie za
ciasne wszystko. Moze to ten własnie apetyt na życie, który na razie przybiera
taką dołującą postać? Podobno wszelkie ważne zmiany odbywają się boleśnie. Może
to zaczyna też mnie dotyczyć? I kluczowe hasła na dziś- to więcej przestrzeni
dla siebie i niezależność. Tylko...z drugiej strony, moze to oddali nas od
siebie jeszcze bardziej?

[fedorczyk4]

Debro, po pierwsz witaj,po drugie, ja do pasji mam stosunek
podejrzliwy. Zwyczajnie sie ich troche boje. Bywaja strasznie zerte
i egocentryczne. A z tych postow ktore zamiescilas tak ciut, ciut
wydaje mi sie ze sa tematem zastepczym w Twoim malzenstwie.
Oczywiscie moge sie mylic. Nic o Tobie i Twojej pasji niewiem. Ale
pasja dzielona a teraz dzilaca budzi moje podwojne niepokoje. Bo
niby co na niej byl Wasz byt oparty? Z drugiej strony jak napisalam
nic, a nic nie wiem. Ale moje "malozenstwo" bylo zwsze oparte na
tolerowniu i uczestniczeniu biernym w ulubionych dzialaniach. Nie
uzywam slowa pasja, bo chyba ich nie mammy. To znaczy ja siebie
poderzewam o pasje podgladactwa i zbieractwa "migawek" z zycia, ale
to jest pasja jednoosobowa i w sumie sterylna. Tak sobie zbieram.
Ale moze bys tak ze dwa slowa dodala, jesli nie o sobie, to o Twojej
pasji?

[monia.i]

No właśnie..To jest ciekawe, co Debra napisała - pasja może
połączyć - ale później również podzielić...Czasem się zastanawiam...
Jedną z pasji męża mego są smocze łodzie, treningi, zawody,
startowanie w zawodach. W ich drużynie trenują i startują pary
małżeńskie i generalnie wszyscy razem głoszą, że to taka prawdziwie
rodzinna pasja. A ja niczym dziwadło takie nie chcę z nimi trenować
i czasem tylko dam się namówić na kibicowanie. Przy okazji
kibicowania, gdy smok przedstawia mnie swym kolegom i koleżankom "po
wiośle", padają pytania "Kiedy żonę do treningów namówisz". Wówczas
zazwyczaj odpowiadam, że ktoś musi kibicować. Nie ciągnie mnie
specjalnie do treningów w sobotnie i niedzielne poranki, nie czuje
ducha grupowej rywalizacji - ale drażni mnie, że patrzą się na mnie
jak na osobę nieco upośledzoną - bo niechętną wzięcia udziału w
takiej fajnej rozrywce. Ale myślę, że to, że inaczej lubimy spędzać
jakiś kawałek wolnego czasu wpływa na nas korzystnie.

[debra41]

Witajcie ponownie. Już odpowiadam. Dobrze, ze stawiacie takie pytania, bo wtedy
ja się sama sobie zaczynam podejrzliwie przyglądać i badać, co jest
grane...Muszę chyba konkretnie, choć się trochę wzdragam...ale co tam. Ta pasja
to teatr. Nie jestem dyplomowaną aktorką, ale od 20 roku zycia jestem właściwie
cały czas czynnie związana z teatrem. W Polsce działa mnóstwo świetnych grup
teatralnych nazywanych przez jednych offowymi, przez innych teatrem
alternatywnym. Jak zwał tak zwał. tak więc wcześnie zaczęłam współpracować z
niektórymi, badać, co mi odpowiada, do czego się nadaję. Robiłam oprócz tego "
normalne" studia ( nigdy w życiu nie pociągał mnie teatr instytucjonalny więc
nawet przez myśl mi nie przeszło, że mogę zdawać do szkoły teatralnej). Tak więc
teatr był moją pasją, zanim jeszcze poznałam męża. Pierwsze moje małżeństwo się
rozpadło. PO rozwodzie obiecywałam sobie,że szerokim łukiem będę omijać artystów
( pierwszy mąż był muzykiem). I kilka lat później poznałam...aktora. To mój
obecny mąż. Jest jednocześnie reżyserem i reżyseruje spektakle, w których biorę
udział. I tu jest problem. Związana jestem z tym teatrem przez lata, z jego
ideą, "alternatywnością", to także trochę moje dzieło _ tworzyliśmy go właściwie
wspólnie,a teraz czuję, ze zaczyna mnie to przerastać. Że ta sytuacja staje się
dla mnie coraz częściej źródłem stresów. Że chcę i nie chcę jednocześnie. Myślę,
ze źródłem stresu jest to, ze często nie umiem oddzielić pracy od życia. Że
pewne "klimaty" przenoszą się na dom. Wracamy z próby, a ja mam kobiece
pretensje, o których jako dojrzała kobieta nie powinnam mówić, więc nie mówię,
że młodsze koleżanki otrzymały pochwały, a o mnie zapomniał powiedzieć
cokolwiekwięc milczę i gotuję się w środku. Kiedy w prasie pojawia się
recenzja spektaklu, gdzie jest mowa o mnie ( pozytywnie!) nie komentuje tego w
ogóle. No cóż. Dla każdego ma coś miłego, a mnie...może po prostu odczuwa mnie
jako konkurencję w jakimś sensie. Może w typowo męski sposób myśli, ze fakt, ze
w pracy ma przy boku żonę, to osłabia jego pozycję i atrakcyjność. Artyści są
próżni i egocentryczni..No i na koniec - próbowałam odejść z teatru, ale na jego
prośby zostałam. i teraz znów związana jestem kolejnym przedstawieniem,
kolejnymi wyjazdami..itp. Może samo się to wyklaruje?Uff, aż się zmęczyłam. Nie
wiem, czy nie za dużo napisałam, nie znam zwyczajów.

[fedorczyk4]

Nie za duzoRzeczywiscie sytuacja lekko patowa. Nie wyobrazam
sobie jak moglabys nie przenosic takiej pasji do domu i to w takiej
sytuacji. Ale pasja piekna i tylko do pozazdroszczenia. Kocham teatr
miloscia wierna od zawsze.

[witekjs]

Wydaje mi się, że Waszym problemem jest to, że dla Ciebie to jedynie "Pasja", a
dla niego wyzwanie zawodowe...

Pozdrawiam. Witek

[debra41]

Tak, ale tej pasji podporządkowałam praktycznie całe życie. Również rodzinne.
bardzo mało czasu spędzamy tylko we dwoje, a ja tego bardzo chcę. Potrzebuję jak
powietrza i wody. Mam obok siebie reżysera, aktora, szefa zespołu, a coraz
bardziej brakuje mi męża. A to, ze dla niego jest to wyzwanie zawodowe to fakt.
Bardzo poważny. Może gdybyśmy działali oddzielnie, bardziej cenilibyśmy sobie
czas spędzony tylko ze sobą. A tak jesteśmy praktycznie cały czas ze sobą, więc
o co chodzi? Prawda? Tylko ze dla mnie to coraz bardziej męczące. zaczynam się
czuć, jakby ten ukochany teatr zabierał mi faceta. Bo ja podczas pracy, prób,
wyjazdów jestem tylko członkiem zespołu bez prawa do przywilejów. A poza tym
czasu mamy niewiele. Każde z nas jeszcze pracuje, po to, a by móc wyżyć, bo z
teatru się nie da. Och. Co tu dużo mówić. Zaczęłam od pasji, a skończyłam na
samotności. To chyba nie to forum?

[witekjs]

To może być "to Forum"...

Większość to kulturalne, życzliwe i doświadczone Panie.
Mężczyzn jest niewielu i rzadko pisujących.
Nie jest to jednak miejsce pretendujące do tego aby rozwiązać tak trudne,
"artysytyczne problemy"...
Zorientowałaś się, że możesz uzyskać tu pewne zrozumienie i wsparcie.
To o czym piszesz jest bardzo interesujące, jednak na tyle skomplikowane, nie
tylko emocjonalnie, że trudno dyskutować o tym w otwartym forum.

Pozdrawiam serdecznie.

Witek

[debra41]

Tak, Witku. Masz rację. Aż głupio mi się zrobiło, ze wyszliśmy od tak pięknego i
bezpiecznego tematu, jakim jest pasja, a ja kończę tak beznadziejnie smutno. Już
przestaję. Wrócę do was, jak wróci mi wiara, ze wszystko jest możliwe. Pozdrawiam.

[fedorczyk4]

No nie, Debra nie uciekaj. Witek po prostu ostrzega Cie przed
niebezpiecznstwem wynikajacym ze zludnie intymnej atmosfery ktora u
nas panuje. Zludnej, bo jak napisal Witek to jest forum otwarte.
Sami mamy tendencje zapominania o tym i jedynie desanty,
sporadyczne, troli nam o tym co jakis czas przpypominaja.
Ale to jest pozytywne forum. I bardzo pomocne dla wiekszosci
uczestnikow.

[mammaja]

Wlasnie ze wzgledu na otwartosc forum nie opisze jak trudno jest
uprawiac zawod artystyczny w rodzinie Przeczytalam posty Debry i
moglabym dlugo opowiadac jak moze to laczayc i dzielic, zwlaszcza
jezeli jest pasja podporzadkowana koniecznosci utrzymania rodziny.
Wiele lat pracowalismy razem z mzonkiem, co poczatkowo mnie
zachwycalo, a potem przyszlo wiele konfliktow rozwiazywac. Z drugiej
storny trudno mi wyobrazic sobie dlugoletni zwiazek z kims calkiem z
poza "braznzy". Ale rozmiem cie Debro, dlatego nie udzielam zadnych
rad, tylko pozdrawiam z nadzieja, ze jakos potrafisz sie w tym
odnalezc

[debra41]

No tak. dopiero się uczę, w ogóle nie pisywałam na żadnych forach, choć
podczytywałam co nieco. I czasami zaskakiwały mnie bardzo osobiste wyznania. A
sama dałam się ponieść. Coś wisiało w powietrzu. Wczorajszy dzień był pasmem
moich "porażek". Dzisiejszy zaczął się lepiej. Pozdrawiam was wszystkich.

[mammaja]

Pozdrawiam cie Debro, zyczac zeby ten dzien i nastepne byly dniami
sukcesu w twojej wlasnej ocenie. Kiedys tez zaczlam pisac na forum i
tak to sie juz ciagnie 5 lat prawie. Zapraszamy do kontynuacji

[witekjs]

Witaj Debro

Mam nadzieję, że nie odbierasz naszych powściągliwych odpowiedzi jako braku
życzliwości i zrozumienia.
Myślę, że czujesz, że jest odwrotnie.

Przypuszczam, że być może najlepszym miejscem do spokojnej, kompetentnej i
kameralnej rozmowy o tych problemach może być gabinet fachowca.

Nie wyklucza to w żadnym razie możliwości naszej, mniej intymnej rozmowy o
wspólnej pracy w tym samym zawodzie lub innym razem, bardziej ogólnych
obserwacji o naszych relacjach z artystami.

I o wszystkich innych interesujących Cię sprawach

Pozdrawiam. Witek

[jakotakot]

Debro, tez witam, chociaz sama jestem stosunkowo nowa. To znaczy
nowo nawrocona . Zaczelam pisac na tym forum jakies dwa lata temu
z podobnej do Twojej potrzeby wygadania sie - zameczanie bliskich
przyjaciol miedleniem w kolko gryzacych nas problemow bywa zgubne...
W momencie krytycznym nawialam jednakowoz (niepotrzebnie) i dopiero
teraz, kiedy nawalnica sie przetoczyla, wrocilam. Bylam cieplo
zaskoczona, ze bylam pamietana i przygarnieta od razu do forumowego
mymlona. Pisujaca tu od zawsze "stara gwardia" jest mocno wyjatkowa
grupa ludzi (w wiekszosci kobiet), i nawet jezeli nie znajdziesz tu
rozwiazan i rad, to z pewnoscia bedzie Ci dana mozliwosc spojrzenia
na swoje sprawy z innej perspektywy, oczami ludzi - wprawdzie obcych
- ale bardzo przychylnych, objektywnych i madrych. Chociazby sam
proces ujmowania klopotow w slowa i w tym konkretnym ksztalcie
wystawianie ich na dzialanie tlenu i swiatla jest czasami zbawienny.
Problemy sa jak bakterie beztlenowce, i w wilgotnej jaskini naszej
psyche mnoza sie jak wsciekle Mam szczera nadzieje, ze
znajdziecie jakies wyjscie z impasu, bo dlugotrwale malzenstwa sa
ogromna wartoscia, nie do odzyskania w nazym wieku. Moze pisuj tu o
swojej dzialalnosci - bedziesz tu samoswoja osoba, z pasja tylko
Twoja, i zobaczywszy to w druku odzyskasz podkopana (tak mi sie
wydaje) pewnosc siebie. Po czym malzonek, olsniony Twoja
niezaleznoscia emocjonalna, przygalopuje sam na kolanach (ladny
obrazek - he ?)

[debra41]

Jakotakot! Matko, jaka wizja! Podoba mi się. Bardzo. Dziękuję za odpowiedź i
przyjemny obraz przyszłości. Niewątpliwej. Pozdrawiam. Debra

[debra41]

Witku. Nie, nie odbieram. Wręcz przeciwnie. wszystkie odpowiedzi są pełne ciepła
i życzliwości, aż jestem zaskoczona. Ale..trochę mnie zaniepokoiła twoja
koncepcja rozmów w zaciszu gabinetu. Bo ja o sobie myślę, ze jestem silna
kobieta, tylko czasami pomarudzić muszę jak mi źle i tak też zrobiłam tutaj,
pochopnie może. Ale jest mi już lepiej, z różnych przyczyn, więc...może skuszę
się w przyszłości na tematy bardziej ogólne i będę tu wracać. Pozdrawiam.

[witekjs]

debra41 napisała:

> Witku. Nie, nie odbieram. Wręcz przeciwnie. wszystkie odpowiedzi są pełne ciepł
> a
> i życzliwości, aż jestem zaskoczona. Ale..trochę mnie zaniepokoiła twoja
> koncepcja rozmów w zaciszu gabinetu. Bo ja o sobie myślę, ze jestem silna
> kobieta, tylko czasami pomarudzić muszę jak mi źle i tak też zrobiłam tutaj,
> pochopnie może. Ale jest mi już lepiej, z różnych przyczyn, więc...może skuszę
> się w przyszłości na tematy bardziej ogólne i będę tu wracać. Pozdrawiam.


Trochę obawiałem się, że możesz źle odebrać moją sugestię pomocy fachowca.
Traktujesz to jako ocenę, że jesteś nie silna, czyli słaba.

Człowiek silny jest nim w sytuacjach, na które ma rzeczywisty wpływ, również w
obliczu swoich słabości.
Człowiek "z żelaza" jest nim na polu walki, w obliczu wroga, również w sytuacji
uwięzienia.

Dom i rodzina, nie są takimi miejscami, a człowiek nie jest w stanie w pełni
rozpoznać oraz ocenić swoich zalet i niedostatków.
Nie może również postępować z kimś najbliższym, jak z prawdziwym przeciwnikiem.

Dlatego potrzebni nam są fachowcy, którzy bez emocji, obiektywnie mogą ocenić
zaistniałe napięcia i rozmawiać z nami o konflikcie z pozycji naszego adwokata.
Nierzadko pomocna i nieodzowna okazuje się rozmowa z obojgiem partnerów.

Pozdrawiam. Witek

PS.Przepraszam Was, że się tak rozgadałem. )

[witekjs]

Droga Debro i Wszystkie Panie.

Gryzą mnie bardzo wyrzuty sumienia, że pozwoliłem sobie na nazbyt przemądrzałe
wywody w Forum, jak pisałem "otwartym".

"Coś mnie naszło", być może również dlatego, że miałem doświadczenia w
małżeństwie o wspólnym zawodzie.

Przepraszam Was bardzo i serdecznie pozdrawiam.

Witek

[mammaja]

Drogi Witku! twoje posty niigdy nie sa przmadrzala, wielokrotnie
korzystalam z twojej wiedzy i linkow jakie podrzucales. jestej poza
tym nieoceniona mniejszoscia na tym forum, pozwalajaca na poznanie
tzwn"meskiego punktu widzenia'. Wiec nie przepraszaj, tylko pisz. Re-
pozdrawiam Mm.
Debro - mam pytanie - jak zrozumialam i ty i maz pracujecie poza
teatrem zarobkowo? Ale czy tez "w branzy"? czy w czyms zupelnie
innym? To dopiero musi byc bardzo trudne.....

[debra41]

Witku, Mammajo,
Witku, nie przepraszaj. czytając przedostatniego posta z pokorą ci
się kłaniałam przyznając ci racją. Nie znamy się, łatwiej przyjąć
takie słowa, kiedy w grę nie wchodzą emocje, ani ambicje, ani nic
innego, co przeważnie każe się oburzyć, zanim zrozumiemy sens słów.
Zgadzam się z tym, co piszesz.
Mammajo, odpowiadam na twoje pytanie: maż pracuje w "branży", ja
nie. Pracuję w zawodzie, który nie jest związany z teatrem. Jest to
trudne, ale nie tak bardzo jak się wydaje. Czasami tylko, z powodu
permanentnego braku czasu radością napełnia mnie wieczór w domu i
możliwość podlania kwiatów nie w biegu, czy posprzątania domu. Wi
Witku. Bardzo jestem ciekawa Twoich doświadczeń pracy w tym samym
zawodzie, ale rozumiem, że forum otwarte nie sprzyja...
Jestem teraz w miejscu prawie bezludnym, cudem znalazłam internet,
żeby sprawdzić pocztę i ...zajrzeć tutaj. Pozdrawiam wszystkich.
Zajrzę tu wkrótce.

Dziękuję Wam Miłe Panie :)

[witekjs]

Dziękuję Wam Miłe Panie

Tak to jest, kiedy nieopatrznie w naszych Forach wchodzimy w problemy nazbyt
osobiste.
Zawsze potem i ci którzy zaczęli i ci którzy odpowiedzieli mamy wiele wątpliwości.

Oczywiście byłoby prościej nie w wirtualnym kontakcie...
Myślę, że to niełatwa szkoła jak "mówić" - pisać o trudnych sprawach do tak
wielu, nie znanych osób.

To ciekawe jak trzeba się zastanawiać nad wszystkimi "odcieniami", "tonami"
naszej, wydrukowanej wypowiedzi.

Jak jednak bardziej, jest to skomplikowane od "normalnej", nawet wyjątkowo
delikatnej rozmowy, gdzie oprócz intonacji głosu, ogromną rolę odgrywa cała
"mowa ciała"

Pozdrawiam Was z pewną obawą, czy nie odeszliśmy od tematu Pasja
/Czy to nasze pisanie nią nie jest?/
Witek

[lidajak]

Witaj Bonczku!Wydaje mi się ,że w "naszym" wieku wszystko może być pasją. Na
pewno wszystko to, co przynosi zadowolenie i satysfakcję, a więc jeżeli cieszy
Cię pobyt z dziećmi, psem czy sukcesy w pracy, to wszystko to jest dla Ciebie
pasja. Moją pasją jest ogród, praca w nim, przycinanie krzewów i drzewek,
koszenie trawnika, pielenie chwastów. I chociaż wielu ludzi uzna to za ciężką
pracę, dla mnie pobyt w moim ogródku po wyczerpującej pracy w szkole jest pasją.
Pozdrawiam, wszak ja też jestem nowa. Lidajak

Pasja przyczynia dobra jej samej i pasjonatowi?

[luiza-w-ogrodzie]

fedorczyk4 08.07.08, 20:11
Faktem jest ze pasjonaci potrafia zameczyc czlowieka na smierc bo
pasja przyczynia dobra jeno jej samej i pasjonatowi.

Nie zgadzam sie - a co z pasjami, ktore przyczyniaja dobra innym?
Uwazam, ze jest ich wiecej, niz tych meczacych na smierc. Tacy
pasjonaci-spolecznicy na przyklad (jak Mammaja). Albo artysci
teatralni (witaj, Debro). Czy szalency budujacy ogrody,
samowystarczalne domy, stare lodzie, kolejki waskotorowe itp ktore
potem udostepniaja innym do zabawy i nauki.

Luiza-w-Ogrodzie
.¸¸><(((º>¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>
Australia-uzyteczne linki

[witekjs]

"Nie zgadzam się" również - to co piszesz, przypomina ocenę niektórych zawodów
jako "powołanie".

Hans Selye w książce "Stres okiełznany" napisał co jest rzeczywistą, długo
nieuświadamianą motywacją wyboru zawodu przez lekarzy.
Jest nią "Egotyzm altruistyczny".

W tym zawodzie ludzie realizują swoją potrzebę afirmacji, rozwoju, doskonalenia
i rywalizacji również.

Dotyczy to oczywiście innych zawodów o działaniach "altruistycznych"...

Podobnie jest z niektórymi, niezwykłymi ludźmi z "Pasją".
Doskonałym przykładem jest Boy - Żeleński - tłumacz

Pozdrawiam. Witek

PS.Egotyzm
portalwiedzy.onet.pl/15164,,,,egotyzm,haslo.html