Jest mi bardzo, ale to bardzo przykro:-(((((((((

[luna67]

i nie daje sobie z tym rady

Nie zalilam sie do was, bo myslalam, ze jakos to wszystko przetrawie, ale mam
w dlaszym ciagu kluch w gardle od miesiaca, ktorego nie moge przelknac

Corka meza ma konfirmacje pojutrze, na ktora nie jestem zaproszona. Dostalam
zaplate po tym wszystkim co dla niej zrobilam

Jak mam sie zachowac w stosunku do niej? (przychodzi do nas na weekend co dwa
tygodnie), tak jakby sie nic nie stalo? usmiechac sie? droszyc sie?
ignorowac?((((((((((

Ps.
To ja wybralam dla niej wymarzony prezent na konfirmacje juz dwa miesiace
temu, cieszac sie, ze ona bedzie sie cieszyc..........., a teraz najchetniej
roztrzaskalabym go o sciane.....

[to_pestka]

Luna jestem z Tobą i ściskam najmocniej jak potrafię ...

Rozumiem że jesteś rozgoryczona, sytuacja na pewno jest bardzo
przykra dla Ciebie... Nie znam szczegółów, nie wiem jak do tego
odnosi sie Twój mąż. Nie wiem tez kto było osobą decyzyjną odnośnie
zapraszania gości. Jeżeli w 100 % zależało to od Młodej to raczej
nie dusiłabym rozczarowania w sobie, tylko w grzeczny i spokojny
sposób powiedziala bym jej że sprawila mi przykrość ale szanujesz
jej decyzję.

Pytanie jednak, co jesli to nie od niej zależało a na przykład od
jej mamy czy dalszej rodziny.

Raz jeszcze przytulam.

[luna67]

Pesteczko,

oj, 8-smiu lat macochowania nie da sie strescic, ale napisze, ze dalam z siebie
wszystko co mialam i moglam

Jezeli chodzi o mojego meza, to..........., niestety ma "syndrom porzuconego
ojca" i chce byc we wszystkim lepszy od ojczyma.

Przyklad: ojczym kupil na urodzny corki tania komorke, a moj maz musial go
przebic drogim komputerem (nie protestuje, bo nas na to stac, ale szacunek do
pieniadza i wychowanie zostaje z tylu).

Ojczym jezdzi na wczasy nad morze w kraju z jego dziecmi, ojciec musial zawsze
wyjechac z dziecmi nad morze srodziemnomorkie, ojczym karze sprzatac po
objedzie, u ojca jest to slowo obce (przykladow jest tysiace).

A zreszta objetnie co by cora nie zrobila, w oczach meza robi zawsze dobrze,
obojetnie czy obraza sasiadow czy kolegow, widocznie na to zasluzyli I chyba
ja tez na to zasluzylam w jego oczach((((

Moj maz na poczatku mi oznajmil, ze idzie na konfirmacje sam. Zaakceptowalam to,
ale poczulam sie troche zraniona (na drugim planie), i powiedzialam (czego teraz
zaluje), ze jak pojdzie, to znaczy, ze nie uwaza mnie za zone, bo na takie
imprezy idzie sie z zona.........

Moze sie wystraszyl i mi oznajmil po tej klotni, ze jednak nie pojdzie.......
Ale teraz od trzech dni jego corka go teroryzuje i straszy, ze jak nie przyjdzie
to ma zapomniec "odwiedziny"((((((

Widzac jego cierpienie oznajmilam mu, ze ma nie zwazac na mnie i postapic jak mu
serce nakazuje..............., i zarazem uprzedzilam; "nie wiem co mi odbije po
tym jak on sam pojdzie" (no kurde jestem szczera...........)

Ps.
Dodam, ze tescowie pomimo zaprosin nie ida bezemnie

[karolana]

Kurcze, rozumiem, że jest Ci przykro
Dzieciaki konfirmacyjne są dość duże, więc pewnie mają sporo do powiedzenia w
tej sprawie.
Myślę, że dobrze byłoby porozmawiać z mężem o powodach takiego zachowania,
wywiedzieć się czyim pomysłem jest pominięcie Cię w tej uroczystości.
Jeśli to pomysł ex, wszystko jasne, nie warto zadrażniać sytuacji z młodą.
Jeśli to pomysł dziecka... cóż, trzeba to wyjaśnić...Tak czy inaczej, przykra
sprawa ((( Trzymaj się.

[konstancja16]

przykro mi, Luna.

dla mnie do jeszcze jeden sygnal zeby sie nie angazowac zbytnio w
zycie Malego. wspomagac eNeMa, ale stawiac granice. bo to nie moje
dziecko. nie moj cyrk. polubic troce, smiac sie razem, ale nie
przywiazywac sie i nie kochac. nie poczuwac sie do
odpowiedzialnosci bardziej niz rodzice dzieciecia.

i to pisze ja, Konstancja, ktora dzis w nocy siedzi sama z Malym bo
eNeM przy swojej Mamie w szpitalu. a Ex raczej nie przyjelaby
wymowki do nieodebrania Malego... wojna z Ex wisi w powietrzu.

[karolana]

Konstancja, piszesz - nie angażować się, nie kochać...
No miałam taki zamiar, serio, miałam szczery zamiar nie angażować się czasowo,
emocjonalnie (przede wszystkim!), finansowo...
Ale jak taki mały szkrab trzyma mnie za rękę przez zaśnięciem, tuli się do mnie,
jak trochę większy mówi "kocham cię", to choćbym się dwoiła i troiła, nie udaje
mi się ten dystans
I ze strachem czekam na cios, który na pewno nastąpi.
Jednak uważam, że 99% pracy jest tutaj po stronie ojca-męża.
To strasznie ciężkie zadanie dla faceta, ale możliwe do wykonania.
Stać po stronie żony. To dla mnie jakoś naturalne. Trzymać z żoną jeden front.
Obserwuję to forum i widzę, że znakomita większość problemów bierze się z braku
tego trzymania jednego frontu, z ulegania byłej żonie, dzieciom i poświęcania
obecnej małżonki na ołtarzu "rozbitej rodziny". Smutne to Tłumaczenie, że
obecna żona wiedziała w co wchodzi nie ma sensu. Bo owa żona nie zakładała, że
wchodzi w układ, w który będą ważni wszyscy, tylko nie ona.

[luna67]

Kostancjo, latwo sie mowi; nie angazowac sie.........

Wyobraz sobie; maz przed wazna delegacja siedzi przy kompie dopinajac na ostatni
guzik swoje przemowienie...

Pasiebica po zezwoleniu meza idzie do kina na 20:00-sta godzine (bo o 17:00-stej
przedstawienie jest dla malolatow, wedlug pasierbicy, no i moje zdanie sie nie
liczy). Przedstawienie konczy sie o 22:00-giej, ciemno, zimno, matka miala ja
odebrac ale nagle nie moze, wiec kto mialby najwiecej wyrzutow sumienia jakby
cos sie stalo? No ja! wiec siadam w auto (choc wczesniej rozpoczety film w
telewizji jest bardziej interesujacy) i zapierdzielam..........

[konstancja16]

Luna, wiem ze latwo sie mowi, a w praktyce roznie wychodzi. Sama
czasem sie poddaje i zapierdzielam jak ostatni matol.
Ale staram sie, zeby dotyczylo to sytuacji naprawde awaryjnych, a
nie przewidywalnych.

eNeM z reguly sie poczuwa i nie zwala na mnie swoich obowiazkow.
Zapieprzalam wiec na razie tylko wtedy, kiedy – mimo awarii – Ex nie
mogla / chciala ruszyc tylka.

Np. Kiedy EneM po operacji oczu nie mogl prowadzic. Albo jak byl
pogrzeb brata eNeMa i rozne okolorodzinne obowiazki (nawet wtedy Ex
nie mogla poswiecic weekendu, Maly mial byc odebrany zgodnie z
obowiazujacym system w piatek o 20).

Ale wlasnie postanowilam zakonczyc te dobroczynnosc. Jesli tatus
nie moze to niech matka zadziera kiece, a nie macocha. Albo niech
raz na jakis zajmie sie dziecieciem w weekend. Albo sobie szuka
innych rozwiazan. To ICH broszka, nie moja.

Pewnie nie do konca mi sie uda zrealizowac to postanowienie
(najlepszy dowod, ze dzis kwitne w roli baby-sitterki, a mamusia na
imprezie), ale bede probowac. Mam nadzieje, ze eNeM po otrzymaniu
ostatniej korespondencji od adwokata Ex tez ochlonie i nie bedzie
stawal na glowie, zeby przypadkiem Ex nie musiala sie zajmowac swoim
dzieckiem w jakis weekend...

[luna67]

Kostancjo,

jakbym mogla cofnac czas z wiedza dzisiejsza, to nigdy, przenigdy bym sie tak
nie angazowala.

Ja tez jak wariatka spedzalam weekendy z dziecmi meza (maz za granica na
delegacji), gotowalam, chodzilam na basen (cerujac ich stare podarte stroje
kapielowe, a nowe kupione przez nas spoczywaly w szafie Ex). Zawozilam do
szkoly, bo maz mial wazne przemowienie i musial sie przygotowac, itd.....

I dlatego to tak boli, chialabym cofnac te lata........byc obojetna, samolubna
kobieta......, tak dla siebie.....

Kostancjo, jezeli twoj EneM po otrzymaniu korespondencji od adwokata Exi, dalej
bedzie stawal na glowie dla dziecka, to uwierz; bedzie cie to wkurzalo z uplywem
czasu i nie bedziesz miala juz tyle checi na samotnym macochowaniu......

[luna67]

Karola, niestety dowiedzialam sie od tescia, ze to pomysl mlodej, nie chciala
nawet widziec na uroczystosci siostry tescia, pomimo, ze ta osoba bardzo duzo
tez dla niej zrobila (powod nie zaprosin nie znany, tesc zapytawszy sie
uslyszal: "ze to ona decyduje).

Jest podobno (rozmowa pasiebicy z tesciami) chorobliwie zazdrosna o mnie
Dopiero dzisiaj sie dowiedzialam, ze nie chciala przyjsc na nasz slub
Cholercia, ze ja tego nigdy wczesniej nie widzialam? Zwalalam zawsze na
dojrzewanie

Exia tez paluszki w tym maczala......, wiem, bo moj maz powiadamiajac ja o "nie
przyjsciu" odpowiedziala w obecnosci pasierbicy:; " twoja corka nie zaprosila
twoja sikse (mnie), bo rozpowiada plotki o mnie do (tu padlo nazwisko nie znanej
mi osoby, ale znanej przez mojego meza)".

Nie chcialam konfrontacji po tym co uslyszalam od mojego meza (powodu "nie
zaprosin" bo wiedzialam, ze nie jestem niczego winna), ale moj maz spojrzal
krytycznie na mnie wiec sie wscieklam i zarzadalam sprostowania (jak nigdy
dotad) i sie okazalo (po rozmowie mojego meza z dana osoba), ze jestem jednak
"barankiem".......

Ho, ho, ho ktos sie zapyta czy mnie to zadawala? powiem: NIE! jestem wsciekla na
meza, ze poddal moja niewinnosc znaku zapytania!!!

Mam metlik w glowie, jestem moim mezem bardziej rozczarowana niz pasierbica

[konstancja16]

Zgadzam sie z Karolana, ze facet ma tu zadanie do wykonania.

nielatwe byc moze, ale nie powinien odpuszczac, jesli chce miec i
dzieci z poprzedniego zwiazku i nowa babe. i o jedno i o drugie
trzeba dbac. a nie o jedno kosztem drugiego. albo odwrotnie.

[luna67]

Konstancjo, ja te slowa wczoraj uslyszalam od tescia skierowane do mojego
meza.........Ale one podobno nie dochodza do facetow z tym syndromem......

[karolana]

luna67 napisała:

> Karola, niestety dowiedzialam sie od tescia, ze to pomysl mlodej

Przykro mi tym bardziej
Wiesz, ja się czasem zastanawiam czy za te kilka lat nie spotka mnie coś
takiego. Serce mi chyba wtedy pęknie, ale nastawiam się na to
Niestety, jeśli nie jesteś z kamienia, dbasz o dzieci, nawet cudze, z czasem
pojawia się przywiązanie, nawet miłość. A ten, kogo kochasz, potrafi sprawić
potężny ból. Zwłaszcza narwana małolata miotająca się między niezbyt dojrzałymi
rodzicami
Tulam mocno. Dobrej nocki.

[tully.makker]

Jeden z tego plynie wniosek - nie dawac z siebie wiecej niz jest sie
wstanie dac bez liczenia na wdziecznosc.

ech

[sofija_biala]

Jak czytam takie historie, to dochodzę do wniosku, że chyba jakaś
uszkodzona emocjonalnie jestem. Młodym zajmuję się z poczucia
obowiązku partnerskiego wobec męża, a nie dla emocji, jakie daje
kontakt z dzieckiem. Mimo że się lubimy i dogadujemy, to jednak
nawet przez chwilę nie zapominam, że dla dziecka jestem osobą
zewnęrzną. I nawet przez sekundę nie sądzę, że kiedyś zostanę
zaproszona na jego uroczystości organizowane w domu matki.

Luna - Twój przypadek widzę tak: mała jest młoda i możliwe, że
jeszcze wielu niuansów nie czuje. Winę widzę po stronie Twojego
chłopa i reszty rodziny, bo chyba nikt temu dziecku nie wytłumaczył,
że robi źle. I nie "wyprostował"

[luna67]

Sofija, a jak myslisz? dlaczego na poczatku naszego zwiazku zajmowalam sie jego
dziecmi? myslisz, ze je taaaak od razu pokochalam????

Wiesz? ja mam 3-ke dzieci (teraz juz doroslych), i wlasnie dzisiaj byli na grilu
moj Ex maz z Nexia (odwet za inna impreze), i innych znajomych. I moja Nexia
wlasnie ani sekundy nie pomyslalaby, zebym ja nie zaprosila...., no z tego co
napisalas wynika, zem dobra Ex ale nie dobra Nex?????? Nieeee, jestem w "dwuch
kierunkach" otwarta na wszystko, ale do tanca trzeba dwojga....

[sofija_biala]

nie zrozumiałas - moim zdaniem wina leży po stronie rodziny (też
ojca) młodej, nie w Tobie. Tym większa, im lepsze i bardziej
normalne były wasze kontakty.

Nie wiem jakie macie układy z exią, u nas kontakty mężowi utrudnia,
jak się da, więc na życzliwość do mnie tym bardziej w tym stuleciu
się nie zanosi

[filetta]

Niemiła sprawa Ale to nie Ty ponosisz winę ani nawet ta
dziewczynka. winni sa jej rodzice. Ex i niestety Twój własny mąż.
Przykro mi bardzo

[kowalka33]

Zgadzam się z Burzą-nie znam sie na tym ale konfirmacja to chyba troche pożniej
niż komunia u nas...w przypadku komunii to dzieci sa małe może sie wstydzą że
inne dzieci zobaczą ze u nich funkcjonuje inny układ...Ale w sytuacji waszej
układ funkcjonuje już kupe czasu, a jesli tak jak piszesz ojciec o mała dba no
to wybaczcie państwo. Myslę że możesz smiało być niezadowolona w koncu to
afront.I smarkata powinna sie dowiedzieć że tak się nie robi. Albo macochę sie
lubi i szanuje do kompletu albo nie ale niech sie nie liczy na prezenty i wzgledy.

[mileu]

nie dziwie sie ze Ci przykro. Takze moim zdaniem Młoda nie jest do
konca winna ( ale w duzej mierze i owszem) Moim zdaniem ojciec
powinien odrobic pracę domowa i porozmawiać z nią. Powinien jej
chyba w koncu wytłumaczyc ze jestescie małzeństwem ze wszustkimi
tego konsekwencjami. Od kiedy to na uroczystosc zaprasza sie jedno
bez drugiego? Mielismy kieduyś całkiem podobna sytuację. Wyszło
smiesznie bo gryźliśmy sie co zrobic, on najpierw chciał isć beze
mnie, mnie pękało serce no bo w takim razie kim ja jestem i gdzie
jest moje miejsce.Zagrzyałm zeby on swtwierdził ze jednak nie
pojdzie bez emnie i okazało się ze zapraszam CIE w domyśle miało -
oczywiscie z Twoją partynerka. Nie wiem czy rzeczywiscie tqak było
od początku, ale happy end historii był szcęsliwy. Młoda musi
zrozumieć ze jej ojciec ma nowa żone i to że kiedys miał inna nie
sprawia, ze nowa zona ma mniejsze prawa niż w prztypadku ludzi
którzy biora ślub tylko raz w zyciu. Wiadomo ze baba decydujaca sie
na partnera z przeszłościa wiedziała co bierze, ale on też wcale nie
musi wchodzic w nowy zwiazek. Jeśli czuje ze nie potrafi dać swojej
nowej partnerce tego co jest konieczne ( czyli na przykłąd być jej
oddanym i traktować ja z szacunkiem) to niech nie wchodzi w kolejny
zwiazek i realizuje się w roli ojca. Jego wybór.

[dyderko]

Luna, wybacz ale ja od początku uważam że to Twój mąż jest nie w
porządku a nie nikt inny. To on nie jest dla Ciebie oparciem, to on
nie dba o Twój honor. To on nie jest właściwie mężczyzną. Wygląda na
to że Twoja chęć stworzenia ciepłego domowego ogniska zaowocowała
tym że hodujesz mimozę zamiast mieć partnera na którego zawsze
mogłabyś liczyć (bo jak tak wspominam Twoje posty to za każdym razem
gdy ktoś był nie w porządku wobec Ciebie to on miał przerażony wzrok
i nie wiedział gdzie się ukryć ale nigdy nie stanął twardo po Twojej
stronie).
Moim zdaniem teraz albo znów się zaczniesz zastanawiać, dokąd to
Ciebie prowadzi, albo zaczniesz mieć bardziej roszczeniowy stosunek
do życia (mam wrażenie że tylko tak można być z Twoim mężczyzną, że
on dba tylko o tych o których musi zabiegać), albo... za jakiś czas
znów nie będziesz wiedziała co ze swoimi uczuciami zrobić.

Osobiście radzę Ci wykupić sobie jakąś obłęd wycieczkę w terminie
tej konfirmacji i pojechać na nią sama, z koleżanką albo z
kimkolwiek innym ale z kimś z kim na pewno będziesz się dobrze
bawić. Tam wygospodaruj sobie choć jeden wieczór gdy pomyślisz nad
sobą samą. Postaraj się przemyśleć dokładnie co robisz z tym dobrem
jakie od Boga dostałaś - ze swoim życiem, bo dostałaś je po to by o
nie dbać, bo kto jak nie Ty?

[333a13]

Zgadzam się w 100% z Sofiją... Młoda najprawdopodobniej nieświadomie sprawiła Ci
zawód... A jej rodzice są od tego, by "korygować" niewłaściwe zachowania...
Tylko mi się nasuwa tutaj pytanie... czy zachowanie Młodej było "aż tak
niewłaściwe".
Młoda ma 2 rodziców i ich zaprosiła na ważne dla niej wydarzenie. Może chciałaby
żeby rodzice w tym czasie byli choć na chwilę razem... Może nie chciała się
wyróżniać wśród rówieśników???
Ja takie zachowanie rozumiem... i myślę, że gdybym była nawet przez zwykłą
kurtuazję zaproszona na podobną uroczystość, to pewnie bym się pod byle
pretekstem na niej nie pojawiła. I to nie dlatego, że czuję się gorsza od 1 żony
czy też czegoś się wstydzę. Ale moim zdaniem dla dziecka najbliższą rodzinę
stanowią rodzice i żadna macocha nawet najlepsza do tej "rodziny" dziecka nie
należy.
Nie widzę też powodu, by tak jak piszesz, bardziej zdystansowane zachowaniem
względem pasierbiątek nazywać "samolubnym". Nie jestem samolubem dlatego, że nie
poświęcam większości czasu i uwagi Młodemu. Angażuję się tyle ile muszę, bo
Młody ma rodziców, którzy są uprawnieni do jego wychowania. Partnerka ojca
dziecka nie staje się bowiem i nigdy nie będzie matką jego dzieci z innego
związku, jak to ma miejsce w "standardowych" rodzinach... Ale przykro mi, że Ci
przykro.

[marusia1]

333a13 napisała:
Ale moim zdaniem dla dziecka najbliższą rodzinę
> stanowią rodzice i żadna macocha nawet najlepsza do tej "rodziny" dziecka nie
> należy.

Czy poprzez zamążpójście nie tworzymy komórki jaką jet rodzina? Mój M.
powiedział, że albo pojedziemy na komunię (niby ma być w przyszłym roku) wszyscy
(cała trójka: my+ Młody) albo w ogóle. To jeszcze odległy termin inie myślałam,
że będzie mnie dotyczył. Nie przypuszczaliśmy, że ex przygotuje Małą do komunii.
Dlaczego do dawania kasy (utrzymanie, przyjemności) to jestem OK, a do udziału w
uroczystości to niby piąte koło u wozu?

[marusia1]

W świetle ostatnich wydarzeń w mojej niby rodzinie i rozmów z dojrzałymi
kobietami dochodzę do wniosku, że na początku związku należałoby spisać
intercyzę,w której zaznaczyć, że każdy utrzymuje osobiście swoje dzieci z
poprzednich związków. Bo zazwyczaj o kasę idzie. Ponosi się nakłady emocjonalne,
finansowe, które zazwyczaj nie zwracają się.

[karolana]

333a13 napisała:
> Ale moim zdaniem dla dziecka najbliższą rodzinę
> stanowią rodzice i żadna macocha nawet najlepsza do tej "rodziny" dziecka nie
> należy.
> Nie widzę też powodu, by tak jak piszesz, bardziej zdystansowane zachowaniem
> względem pasierbiątek nazywać "samolubnym". Nie jestem samolubem dlatego, że ni
> e
> poświęcam większości czasu i uwagi Młodemu. Angażuję się tyle ile muszę, bo
> Młody ma rodziców, którzy są uprawnieni do jego wychowania. Partnerka ojca
> dziecka nie staje się bowiem i nigdy nie będzie matką jego dzieci z innego
> związku, jak to ma miejsce w "standardowych" rodzinach... Ale przykro mi, że Ci
> przykro.

PARTNERKA ojca może rodziną dla jego dziecka nie jest, ale ŻONA już tak. Jest
coś takiego jak pokrewieństwo i powinowactwo. Macocha, przez związek małżeński z
ojcem dziecka staje się częścią rodziny. Uczestniczy w jego wychowaniu,
partycypuje w kosztach jego utrzymania, poświęca mu czas, uwagę i emocje.
Pasierbowie mają prawa i obowiązki w stosunku do macochy. Mogą dziedziczyć, ale
mają też obowiązek alimentacyjny na przykład.
Tak więc twierdzenie, że macocha jest nikim dla dziecka swojego męża jest
zwyczajnie nieprawdą.
A to jak jest macocha traktowana przez pasierbów jest sprawą bardzo indywidualną
i złożoną. Zakładanie a priori, że dzieci męża nie traktują macochy jak osoby
bliskiej i ważnej, bo nie ma między nimi więzów krwi jest nadużyciem.
Rodziny po rozwodach nie są "standardowymi" rodzinami i nie obowiązują w nich
"standardowe" rozwiązania.
Poza tym, nawet w "standardowych" rodzinach zdarza się, że dzieciom bardziej niż
matka bliższa jest ciotka czy babka, bo matka zwyczajnie nie potrafi (nie chce)
pełnić swojej roli.

[333a13]

mówiąc o tym, że macocha nie jest rodziną dziecka nie chodziło mi
o żadne prawne oraz społeczne aspekty jej roli. Chodzi tylko o to,
że dziecko macochy jako takiej nie potrzebuje, bo mając 2 (umówmy
się wydolnych wychowawczo rodziców) tworzy z nimi "rodzinę -
podstawową komórkę społeczną". Więc z punktu widzenia dziecka dobra
ciocia, lubiana macocha itd. stoją chcąc nie chcąc na dalszym
planie. Śmiem twierdzić również, że dziecko o stokroć wolałoby mieć
2 rodziców razem niż najwspanialszą macochę lub ojczyma, który z
punktu widzenia dziecka jest osobą zbyteczną w jego życiu.
Wiadomo, w życiu nie ma ideałów, ludzie rozchodzą się, nie zawsze
potrafią podołać obowiązkom itd, więc czasem rola macochy w
wychowaniu dzieci partnera jest nieoceniona. Nie twierdzę także, że
macocha nie wnosi nic do życia dziecka i nie może być wspaniałym
przykładem życia rodzinnego. Zgadzam się także, że jako partnerka
ojca dziecka powinna być szanowana. Ale uważam nie zawsze i nie za
wszelką cenę powinna brać udział w życiu pasierbiątka, tylko dlatego
że jest żoną ojca dziecka.

[karolana]

333a13 napisała:

> z punktu widzenia dziecka dobra
> ciocia, lubiana macocha itd. stoją chcąc nie chcąc na dalszym
> planie.
> Śmiem twierdzić również, że dziecko o stokroć wolałoby mieć
> 2 rodziców razem niż najwspanialszą macochę lub ojczyma, który z
> punktu widzenia dziecka jest osobą zbyteczną w jego życiu.


Wiesz, moim zdaniem im więcej dziecko ma wokół siebie osób, które je kochają i
dbają o nie, tym dla niego lepiej. I jeśli ludzie są na poziomie, nie powinno
być problemów, bo normalna (!) matka nie będzie widziała wroga w kobiecie, która
troszczy się o jej dziecko, prawda?
I nie jest tak, że dziecko zawsze wolałoby mieć razem tych konkretnych rodziców.
Znam całkiem sporo dzieci (siebie na przykład, dzieci mojego męża), które
wolałyby żeby ich biologiczni rodzice jednak nie byli razem, żeby zamiast
biologicznego ojca czy biologicznej matki u boku drugiego rodzica był ktoś
zupełnie inny.
Ja wiem, że to sprzeczne z teorią, że "matka jest tylko jedna", ale życie
pokazuje, że ta teoria mija się z praktyką wcale nie rzadko.
Samo urodzenie / spłodzenie dziecka nie oznacza, że ma się dozgonną miłość i
lojalność tego dziecka. Trzeba jeszcze coś z siebie dać.
Tak z własnego podwórka - dostałam dziś smsa od mojego pasierbiątka (fajne słowo
) - "jadę właśnie na zawody, chciałbym dla Ciebie zdobyć medal". Hmmm dla
mnie? Nie dla swojej "matki"?

> uważam nie zawsze i nie za
> wszelką cenę powinna brać udział w życiu pasierbiątka, tylko dlatego
> że jest żoną ojca dziecka.

Nie tylko dlatego, że jest żoną ojca dziecka. Sam fakt bycia żoną ojca to
rzeczywiście ciut mało. Macocha powinna brać udział w życiu pasierbiątka
dlatego, że kocha dziecko i jest przez nie kochana. Oczywiście JEŚLI tak jest.
Pozdrawiam.

Karolana

[marusia1]

ładnie to napisałaś.

[pom]

Luna,
bardzo mało tutaj piszę, bo i nie mam o czym (wszystko w najlepszym porządku z pasierbami), natomiast Twoją historię śledzę od początku.
Niestety, Twój problem tkwi przede wszystkim w Tobie. Ty zresztą sama to wiesz.
Albo zmienisz podejście i zachowasz resztki zdrowego rozsądku albo będziesz tu pisać do końca dni swoich.
Zastanów się, czy ta sytuacja, która trwa przecież od baaardzo dawna, kiedy doznawałaś tak wielu przykrości, w jakiś sposób jest Ci do czegoś potrzebna.
Pisze to osoba Ci życzliwa, mam nadzieję, że zrozumiesz, o co mi chodzi.

[luna67]

Dziekuje wam to naprawde pomaga, ale niestety tylko na chwile ja musze
sobie sama pomoc.

Tak, teraz mozna powiedziec, ze zostalam sama, bo wczesniej moja kochana mamusia
mi pomagala psychicznie przez to wszystko przebrnac, ale niestety pare miesiecy
temu jej zabraklo((((((((((((i nie umie sobie z tym poradzic).

Nie winie meza o to, zem sie z nia nie pozegnala, ale niestety tak w duchu i
obiektywnie patrzac na przebieg wydarzen, jest on temu winny, bo jego dzieci
staly (jak zawsze) na pierwszym planie (i z tym tez mam problemy).

W weekend moj maz byl u swoich rodzicow w odwiedziny ze swoimi dziecmi. Mloda
zaczela podobno mnie tak obrazac przy nich, ze moj tesc wyrzucil ja (wnuczke) ze
swojego domu!!!!!!a moj maz (z relacji tesciow) nie stanol w mojej
obronie!OOOOOOO



Wiem, brzmi jak telenowela, ale to najszczersza prawda

[glasscraft]

Nie wiem jak pomoc, wiec tylko powiem, ze trzymam bardzo mocno
kciuki. Ja bym chyba chlopa pobila ciezko, gdyby nasza stara baba
(bo w niedziele byly jej 10 urodziny) zaczela na mnie gadac a on by
z uwielbieniem na nia zerkal i nie reagowal. Ogromny plus dla Twoich
tesciow; wiem ze niewielka to pociecha, bo z nimi nie zyjesz tylko z
mezem, ale nawet jezeli w to nie wierzysz to fakt, ze stoja po
Twojej stronie to ogromna ulga dla Ciebie i moze zadziala na Twoja
korzysc - moze uda im sie do glupaka chlopa przemowic...

[karolana]

Bardzo mi przykro z powodu Twojej Mamy ((
A co do męża... aż mnie zamurowało!!
Kochana, nie z pasierbicą masz problem, ale ze ślubnym! Co to za mąż, który
pozwala komukolwiek obrażać swoją żonę?! Pasierbica nie ma obowiązku Cię kochać,
powinna szanować, ale powiedzmy że ma durny wiek (okołokonfirmacyjny?), w którym
wszyscy są głupi, wszystko bez sensu, ale to do Twojego męża należy ucięcie
takich wybryków i postawienie pannicy do pionu.
Cholernie Ci współczuję, bo to musi strasznie boleć, ale nie puściłabym tego
płazem
Trzymaj się!

[rybkka24]

cześć.również jakis czas już sledzę twoją historię i muszę ci
napisać że jest to jedna z najbardziej zagmatwanych sytuacji jakie
znam.
dzieci są najważniejsze, jedno jest nie jego.co do drugiego były
podejrzenia...ale chyba jest.
przez to podejście faceta nie macie własnych dzieci bo wasze plany
prokreacyjne i twoje potrzeby/pragnienia były dla niego mocno drugo
albo trzecio planowe.....
dodatkowo dzieci rządzą i ustawiają twojego męża zamiast odwrotnie.
jak jest problem/kłótnia albo coś się dzieje mąż chowa głowę w
piasek i się bezpiecznie okopuje a ciebie wystawia na front,
natomiast po wszystkim nawet nie potrafi porozmawiać wyciągnąc
wniosków przeprosić...
pisałaś już kiedyś o zmianach męża
pisałaś o odejściu
ale myślę że nic to nie zmieniło w jego zachowaniu

może niepotrzebnie wróciłas.
poświęciłaś kawałek serca dla jego sytuacji i trochę nerwów a on
tego nie docenia.
pozwala żeby jakas smarkula cię bezkarnie obrażała....pozwala na
brak szacunku wobec ciebie...
kim dla niego jesteś?punktem awaryjnym na kiedyś?czasoumilaczem na
wolne chwile? bo jak są dzieci to wszelkie zasady uchodzą w eter i
teraz żyjecie pod młodą pannice....

mąż nie wart wysiłku poprostu.miękki, niekonsekwentny, niesłowny .
a z dziećmie zostanie kiedyś z ręką w nocniku.

[luna67]

Kochene (co bym bez was zrobila), dzisiaj wieczorem byla powazna rozmowa z
mezem i tesciami.

Jak znajde chwile czasu, to napisze dc. "telenweli".

To co sie w ostatnich tygodniach zdarzylo nie tylko z pasiebami(((((((((((
i mi obiektywnie doradzicie.......,, bo smrod wisi w
powietrzu((((((((((((((((((((((

[mamba30]

Lunka, trzymam kciuki, żebys w końcu wyszła z tej matni ale z pełną
korzyścia dla siebie. Chyba juz Ci wystarczy samobiczowania. Trzymaj
sie i napisz koniecznie, jak po rozmowie.