Poklocilam sie..:-(

[joaska80]

Z MN.Zaczelo sie od drobiazgu,to znaczy przylapalam go na klamstwie,bardzo
drobnym i niestotnym,bzdura po prostu.Ale dla mnie to jednak klamstwo i
tlumacze,jak komu dobremu,ze to dla mnie wazne.On uwaza,ze sie czepiam
pierdol,ze ma wazniejsze problemy.No i od slowa do slowa wyszla klotnia.Ale
najgorsze jejst to,ze kazda nasza nawet drobna sprzeczka konczy sie
wypominaniem przeszlosci.Nie,nie ja zaczynam,chociaz az mi sie same pewne
rzeczy cisna na usta,ale gryze sie bardzo mocno w jezyk.Za to ja ciagle
slysze,ze jak mi to czy tamto nie pasuje,to moge wrocic do bylego(nie mialam
slubu,dlugi zwiazek),bo bylo mi na pewno lepiej i on na pewno tez byl
lepszy!!No a w ogole to zawsze moge sobie zmienic,bo moze facet po rozwodzie z
dziecmi to nie najlepszy wybor!itd.itd.Mi juz sil brakuje,jak mam na to
reagowac?Zwykle ja tez nie wytrzymuje i dorzucam cos od siebie,jak dzisiaj na
przyklad,ze jemu musialo byc lepiej,bo dzieci sie z kapusty nie biora.Nie mam
juz sily tlumaczyc,ze jesli z nim jestem to cos to chyba znaczy.Mam cale zycie
udowadniac,ze jest najwazniejszy na swiecie?Czasem mam wrazenie,ze on ma jakis
kompleks,ze czuje sie gorzym gatunkiem czlowieka,bo ma dzieci.
Nie chce sie z nim klocic,ale chyba nie bardzo mozemy sobie oboje poradzic z
przeszloscia,ze tak to ciagle wypywa.Chyba tu jest problem.Ja naprawde bardzo
sie staram i chyba mi trudniej bylo zaakceptowac jego przeszlosc,niz jemu
moja.Tym bardziej,ze jego zaowocowala i to nie raz.
No i nastala cisza po burzy.Moze mialyscie podobne problemy?Jak sobie
radzilyscie?Bo ja juz nie wiem,moze nie dojrzalam jednak do takiego
zwiazku,moze tylko mi sie wydaje,ze to nie problem i potrafie zyc z nim i jego
przeszloscia.Chcialam sie wygadac,ale za rady tez bede wdzieczna.

[geos]

chyba cie nie pomogę. tez sie wczoraj pokłóciłam o pierdołę.
Pogodzilismy sie i nie było wypominania przeszłości - nigdy nie ma - ale mam
niesmak i źle mi z tym
Jakis dzień czy co?
Ja mówie, że to przez ten cholerny wiatr

[kara_b]

u mnie tez tak bywa
już nie raz słyszałam po co ci ktoś taki bez pieniędzy i bez przyszłości.
czuje się bezradny,że dużo co miesiąc idzie na alimenty i nie ma sposobu jak
ten brak wypełnić.ja ich w domowy budżet nie wliczam,nie mam to nie mam,ale on
ciągle o nich pamięta i sam się wpędza w poczucie winy.
to głupie i błędne koło.chciałaby ten temat skończyć raz na zawsze

pozdr K

[agnese_1]

U nas tez tak jest niestety...
Niemaz jest zazdrosny o mojego bylego, ktorego bardzo kochalam. Zazwyczaj
zaczyna sie w stylu: tak, bo on to by kupil od razu dom, ale nie kazdy jest
taki bogaty, bo dla niego to bys zrobila to czy tamto. A ja na to: tak a ty mi
wmawiasz, ze nie kochales swojej ex, tylko ciekawe skad sie wzielo dziecko.
No i dalej juz leci. Czego niemaz nie rozumie to to, ze ja z moim exem nie mam
juz zadnego kontaktu, a on ze swoja ma, i to regularny.
Nic ci chyba nie poradze bo sama nie wiem, jak z tego wybrnac.
Pozdrawiam

[lilith76]

W sprzeczce, emocjach ciężko wytaczać spokojne, rozsądne argumenty.
A takim koronnym argumentem jest np.: Bo cię kocham i akceptuję świat z Tobą powiązany. Nie wiem czy na rozgorączkowanych facetów to działa.
Najlepiej jak emocje opadną spokojnie przegadać problem. Dla niego bzdet, ale dla ciebie istotny i on powinien to brać pod uwagę, tak jak ty bierzesz pod uwagę rzeczy, które dla ciebie są bzdetem, ale dla niego czymś ważnym.

[bez44]

też tak czasami mam. Czy to normalne u drugich mężów? partnerów? Jakieś
chroniczne niedowartościowanie? Czasami mam ochotę wygarnąć i być złosliwą, ale
po co? jednak też nie mam pomysłu jak takiego "ułaskawić".

[reksia]

z zasady poza patologicznymi przypadkami ,ludzie kłamią gdy nie potrafią zaufać
drugiej stronie.Kłamią Ci którzy się boją powiedzieć prawdę,bo z ich
doświadczeń wynika,że gdy mówią szczerze mogą zostać
niezrozumiali,odrzuceni,niezaakceptowani,skrzywdzeni

Do Ciebie należy wybór,czy kochasz na tyle by przełamać czyjś strach ,by podać
komuś rękę,pomimo swego gniewu i swego poczucia zranienia


Ja poradziłam sobie w prosty sposób zaczełam rozumieć jego strach ,przyczyny i
upewniałam go za każdym razem w tym,że postaram się zawsze wsłuchać w niego
lęki i przedewszystkim ,że postaram się wówczas zapanować nad własnymi.

Pomogło i to bardzo. Związek jest dużo,dużo bardziej
dojrzały,pełny,głębszy.Zdarzają się różne trudne chwile,ale potrafimy
rozmawiać nie boimy się swoich własnych wzajemnych słabości Mamy już
sprawdzone to ,że gdy jest trudno,to walczymy o siebie nawzajem i mamy już tą
pewność,że zależy nam nawzajem tak bardzo,że jesteśmy w stanie przekroczyć
granice egoizmu.A to jest piękne uczucieMyślę sobie jednak że każdy musi
znaleźć swój własny sposób i drogę.
Powodzonka

[joaska80]

Masz racje,to jest strach.Duzo rozmawialismy po tej calej zadymce.On ciagle sie
boi,ze go predzej czy pozniej zostawie.Staram sie,zapewniam,ze jestem z nim bo
go naprawde b.kocham i jest najwazniejszy.Duzo bedzie mnie pracy kosztowalo,aby
przywrocic mu wiare w siebie,w to ze ktos go moze kochac.Bo on w to nie wierzy
po prostu.Uwaza,ze jest beznadziejny i do niczego(sluchal tego od lat-duza
krzywde mu eks zrobila).Ale jak ktos tylko to slyszy,to zaczyna w to
wierzyc,niestety.