i tak może być

[bemari]

Moja bliska ciotka 30 lat temu wyszła za rozwodnika z córką.Nie była zbyt
przychylnie nastawiona do małej, ale potrafiła tego nie okazywać pasierbicy
(choć poza jej plecami często wyzłośliwiała się).Kontakty były dość
okazjonalne - głównie wakacje i święta, bo dziecko mieszkało w innym
mieście.Po latach pasierbica zrobiła karierę, świetnie wyszła za mąż i
okazała się znakomitym przewodnikiem dla swojego przyrodniego rodzeństwa,
które nie okazało się tak bystre i zaradne.Pomogła im znależć pracę, ustawić
się w życiu.Doprowadziła do tego, że na święta gości dzieci taty, dziecko mamy
(dorosłe już towarzystwo), mamę z ojczymem i tatę z macochą.Od kilku lat moja
ciotka żyje w świetnej komitywie ze swoją ex - w domku letniskowym pasierbicy
spędzają razem wakacje i dobrze się bawią.To nie bajka, znam wszystkich
bardzo blisko.Córkra mamy i córka taty w dodatku się przyjażnią(są
równolatkami)- a poznały się dzięki wakacjom u wspólnej przyrodniej siostry.
I pomyśleć, że bliższe kontakty zostały nawiązane gdzieś 20 lat po
rozwodzie.Może tyle trwało wyciszenie emocji?W każdym razie finał jest
optymistyczny.

[dominika303]

Szkoda, ze moje exia nie czyta tego forum
Ale ona z tych co czytaja tylko wyciągi bankowe ))))

[mrs_ka]

ładna historia

[mamaika]

Pozytywnie i sympatycznie

[ciemnanocka]

I tej wersji sie trzymajmy
Jak w amerykanskim serialu.
Moja babcia oglada jakąs mode na sukces i tam z tego co sie zorientowalam tez
dziwne są konstelacje związkowe i z tego rozne dzieci i chyba w zgodzie zyją.
Nie wiem o co tam chodzi, ale skomplikowane uklady

[lilith76]

Do takich standardów równajmy!

[anastazjapotocka]

To oczywiście ideał, ale jak widać możliwy.
Z perapektywy czasu muszę przyznać, że moja pasierbica była całkiem fajnym
dzieckiem. Nie było jej winą, że dostała się pomiedzy dwie silne, zwalczające
się na śmierć i życie osobowości.
Jedyne, co może dziwić, to to, że z tej koszmarnej sytuacji wyszła zwycięsko,
za co ją podziwiam szczerze.
Dziewczyna miała STRASZNĄ matkę, która zmuszała ją do absurdalnych rzeczy (na
przykład do napisania obelżywych listów do mnie i do ojca - do dziś pamiętam te
dziecięce kulfoniki nazywające mnie "podłą idiotką" i jeszcze gorzej).
Aż żal bierze na wspomnienie, przez co przeszło to biedne dziecko.
Czasem myślę, ze tamta obrzydliwa baba nie zasłużyła na taką córkę i cieszę
się, że pasierbica odziedziczyła dobre geny po moim mężu, a po matce tylko nos.
Nie wyobrażam też sobie żadych pozytywnych kontaktów z ex, ale pasierbicy
zawsze chetnie pomogę, bo ona na to po prostu zasługuje.
Choć, przyznaję, że dopiero Forum pozwoliło mi na wiele spraw spojrzeć bez
emocji...
Dobrze, że jesteście, bo bez Was nie wiedziałbym, jak się w wielu przypadkach
zachować.
A temperament i refleks to ja mam!!!
Przykład.
Wczoraj byliśmy z mężem z zawodowego obowiązku na uroczystej inauguracji roku
akademickiego.
Mąż z racji wzrostu i bólu kręgosłupa czasem wstawał i wychodził, więc usiadł
osobno i dysretnie w kąciku, aby innym nie przeszkadzać.
Ale miał mnie na oku.
Przy mnie zaś usiadło prześliczne stworzenie, młode, szczuplutkie, niewysokie,
czarnowłose, całe jakieś takie brzoskwiniowo-srebrzyste, pachnące dobrymi
perfumami, czyściutkie, eleganckie, no po prostu cudowne.
Na dokładkę odebrało dyplom dla najlepszej absolwentki wydziału jakiegoś tam.
Na bankieciku pytam męża, czy widział tego ślicznego stworka podobnego do elfa.
Moje durne i prostolinijne chłopisko odrzekło, że owszem i, że to była
najładniejsza kobieta, jaką widział przez ostatnie dziesięć lat.
A ja na to: "no właśnie, więc wyobraź sobie co za tragedia. JAK JEJ STRASZNIE
ŚMIERDZIAŁY NOGI!!!".
Mój biedny chłop, ogromny entuzjasta higieny natychmiast stracił apetyt i nawet
nie chciał już wieczorem kolacji. Za to przytulił się do mnie parę razy i
westchnął: "jakie to szczęście, że jesteś taka czyściutka i ślicznie pachniesz".
A CO!!! Trzeba dbać o swoje ineresy!!!

[lilith76]

> Moje durne i prostolinijne chłopisko odrzekło, że owszem i, że to była
> najładniejsza kobieta, jaką widział przez ostatnie dziesięć lat.
> A ja na to: "no właśnie, więc wyobraź sobie co za tragedia. JAK JEJ STRASZNIE
> ŚMIERDZIAŁY NOGI!!!".

Nawiasem pisząc - najstarszy i nabardziej skuteczny mechanizm, aby zniechęcić faceta do potencjalnej konkurentki. Nikt tak nie zeskanuje i nie zanalizuje kobiety, jak druga kobieta...

Dzięki Ci Lilith,

[anastazjapotocka]

że mnie nie potępiłaś. Na swoją obronę mam tylko to, że do tego elfa byłam
podobna dwadzieścia lat temu. No i byłam i jestem blondynką, a moje chłopisko
zawsze uwielbiało brunetki.
Co ja się namęczyłam, zanim mu wmówiłam, że mu się do szaleństwa podobam i, że
ON KOCHA WYŁĄCZNIE BLONDYNKI!!!

[lilith76]

Mój też lubi brunetki (jakoś nie znałam dotąd amatorek blondynek) i skończył ze mną, blondynką.
Na usprawiedliwienie mogę napisać, że jak mnie poznał byłam ogniście ruda i on wierzył, że to naturalne...

[m-jak-magi]

usmialam sie naprawde
ja dotad skupialam sie na nosie ale moze zmienie tekatyke i skupie sie na
zapachu stop

[lilith76]

To zależy, co faceta odrzuca

[m-jak-magi]

masz racje. w moim przypadku bedzie to zapach cebuli z ust to 100% odstraszacz
na mojego m.

Wszystko się może zdarzyć...:)

[pamig]

Uwielbiam takie happy endy! Prawdziwe, z rzeczywistości wzięte - dziękuję bemari.

Proponuje zbieranie takich opowieści i umiszczanie ich na forum - dla poprawy
nastroju i wzmocnienia sił pozytywnego nastawiania! Nie chodzi mi tu koniecznie
o ten amerylański wieczny uśmiech, że "all is ok", tylko budowanie w swoim
wnętrzu takiego pozytywnego wektora, bez konieczności manifestowania tego na
zewnątrz. Życzliwe nastawienie do różnych problemów życiowych potrafi zdziałać
cuda, wierzcie mi...spokój wewnętrzy płynie z akceptacji tego czego nie da się
zmienić (przeszłości partnera i jego dzieci). Sama się przekonuje o tym krok po
kroku, że tą "przeszłość" mozna pozytywnie wykorzystać! Że pasierbicwe mogą się
przydać, czego dowodzi ta historia.

Ale - co zrozumiałam ostatnio - najwazniejsze jest to, że córki naszych
partnerów, to nie tyle co "owoce miłości z tą drugą (naszym zagrożeniem)" czy
tez "jego pierwsze dzieci , najbardziej przez neigo kochane (kolejny stereotyp)
, ale przede wszystkim

Wszystko się może zdarzyć...:)

[pamig]

Uwielbiam takie happy endy! Prawdziwe, z rzeczywistości wzięte - dziękuję bemari.

Proponuje zbieranie takich opowieści i umiszczanie ich na forum - dla poprawy
nastroju i wzmocnienia sił pozytywnego nastawiania! Nie chodzi mi tu koniecznie
o ten amerylański wieczny uśmiech, że "all is ok", tylko budowanie w swoim
wnętrzu takiego pozytywnego wektora, bez konieczności manifestowania tego na
zewnątrz. Życzliwe nastawienie do różnych problemów życiowych potrafi zdziałać
cuda, wierzcie mi...spokój wewnętrzy płynie z akceptacji tego czego nie da się
zmienić (przeszłości partnera i jego dzieci). Sama się przekonuje o tym krok po
kroku, że tą "przeszłość" mozna pozytywnie wykorzystać! Że pasierbicwe mogą się
przydać, czego dowodzi ta historia.

Ale - co zrozumiałam ostatnio - najwazniejsze jest to, że córki naszych
partnerów, to nie tyle co "owoce miłości z tą drugą (naszym zagrożeniem)" czy
tez "jego pierwsze dzieci , najbardziej przez neigo kochane (kolejny stereotyp)
, ale przede wszystkim ODRęBNE ISTOTY, nie DZIECI SWOICH RODZICóW - ale OSOBY, Z
którymi można nawiązać takie same kontakty jak z innymi ludźmi w naszym życiu w
sytuacji kiedy nie będziemy ich oceniać w kontekści "dziecki byłej żony itp" i
kiedy one zaczną żyć juz po swojemu,zaczną być indywidualnościami.

[lilith76]

I jak ładnie statystykę forum poprawia ;P