Akcja Powrót Taty

[lilith76]

Ostry artykuł i trochę przegięty, ale wpisuje się w niektóre historie na tym forum:

www.gazetawyborcza.pl/1,82709,4721711.html
I dużo fajnych listów w ramach całej akcji o dobrym ojcostwie:

www.gazetawyborcza.pl/0,86544.html

[lilith76]

Są też smutne listy rozliczeniowe z "ojcami nieobecnymi".

[geos]

AA cos niecoś czytałam. Sama troche zaczęłam robic rachunek sumienia jak to z
moim ojcem było.
ósmym cudem świata to on nie był. Nie pił, nie bił. Porządny człowiek był
ale...no własnie gdybym nie znała jego dzieciństwa to bym mu chyba nigdy nie
wybaczyła

[babe007]

Ja swojego ojca poznałam jak miałam lat 15 (kiedy moi rodzice sie
rozstali byłam niemowlęciem). Do tej pory (a od pierwszego spotkania
minęło już lat ponad 20) spędziliśmy razem (łącznie) ca 2 miesiące.
Ilekroć przez telefon mówi mi, że mnie kocha chce mi się śmiać (i
płakać jednocześnie). Ja go nie kocham.

[kicia031]

Perzeczytalam artukul. Poniewaz jestem feministka i w zwiazku z tym
darze mezczyzn szacunkiem, nie jestem w stanie przejsc do porzadku
dziennego nad artykulem, ktory robi z mezczyzny bezwolnego,
manipulowanego debila, niezdolnego do podejmowania wlasnych decyzji
i wcielania ich w czyn. I do ponoszenia odpowiedzialnosci za swoje
czyny.

I wiecie co, hjak poczytalam te wszystkie listy o streasznych
ojcach, to wreszcie docenilam mojego.

[kasiaksena]

czytałam, i artykuł i listy w "papierowej" wersji Gazety, z własnego
doświadczenia wiem jak trudno jest wybaczyć ojcu, który w życiu nic
nie dał i jeszcze miał pretensje że staje się po stronie matki choć
to on robił źle,
ja nie wybaczyłam i nie wybaczę.
nie mam ojca.

[konkubinka]

Podpisuje sie pod Kicia i dodam, ze moj ojciec to przyklad, ze mozna
wystarczy chciec.

[kicia031]

Moj ojciec nie ma tak zwanego “podejscia” do dzieci. Stara się
nawiązać kontakt, ale jakoś mu nie wychodzi. Może przez to nie
potrafiłam go docenic tak jak należy jako ojca, ale widzę, ze był
wzorem meza i mężczyzny zaangażowanego w rodzine. Pamiętajcie, ze
mowimy tu o latach 70 – moi rodzice robili wszystko razem – razem
gotowali obiady, razem robili zakupy, razem szyli (moja matka kroila
i fastrygowala, tata zszywal na maszynie).
A przeciez nie miał wzorcow, jego ojciec był alkoholikiem, na
szczescie zapil się w miarę wczesnie, a babcia wlasnymi silami
wychowalal i wykształciła 2 synow…
Inna sprawa, ze mając takie standardy jako wzorzec, trudno znaleźć
partnera, który im sprosta )

[chalsia]

> Inna sprawa, ze mając takie standardy jako wzorzec, trudno znaleźć
> partnera, który im sprosta )

o właśnie, własnie.

Chalsia

[kicia031]

Myslisz, ze powinnam wina obarczyc mojego ojca?

))

Sek w tym, ze jakos nie jestem w stanie potraktowac oczekiwania, ze
mezczyzna bedzie uczestniczyl rownoprawnie we wszystkich obowiazkach
jako nadmiernego wymagania. Nie wymagam przejecia 100% obowiazkow,
tylko uczciwego podzialu, gdzie kazdy ma czas i na prace ( w koncu
arbeit macht frei) i na odpoczynek.

[lilith76]

kicia, mam to samo!
Nawet opisałam to w mailu w tej akcji.
Mój ojciec gotował, zmywał, prał, prasował, cerował, sprzątał i jeszcze naprawiał wszystko w domu. Wyrosłam w przekonaniu, że mężczyzna to "kobieta z penisem" i takie oczekiwania mam wobec mężczyzn. Ciężko czasem bywa.

[chalsia]

> ał wszystko w domu. Wyrosłam w przekonaniu, że mężczyzna
to "kobieta z penisem"

dobre, dobre. W ramach partnerstwa i równouprawnienia kobieta
to "mężczyzna bez penisa" ))

A na powazne - mój ojciec robił zakupy, sprzatał (w ogóle dbał o
porządek), zmywał, dostosował swoją pracę do godzin związanych z
moim przedszkolem a potem zajęciami w szkole no i miał świetny ze
mną (i w ogóle z dziecmi) kontakt - zabawy z dzieciństwa kojarza mi
się głównie z ojcem. Pracował, duzo pomagał w domu i spędzał ze mną
fajnie dużo czasu.
Trudno sprostać takiemu wzorcowi wyniesionemu z domu.

[luna67]

Przeczytalam i przyznam sie, ze lza splynela mi ze szczescia..., ze kocham
mojego tatke takim jakim jest

Jest to najukochanszy czlowiek pod sloncem (dla mnie), niezbyt przyczynil sie do
mojego wychowania, gdyz moja kochana mamuska grala "pierwsze skrzypce" a on byl
czesto w delegacji,, ale jestem mu wdzieczna za spokoj w naszych rozmowach, za
wyrozumialosc, za przemilczenie roznych niesnasek, nawet za te bezpodstawne (dla
mnie) kary..., za "przykapowanie" mojej nauczycielce (ze ty mi pomogles w
pracy..., oj bylam maglowana pozniej przez nia))
za.....(ty wiesz za co
dziekuje tobie tatko....ze jestes moim ojcem, i jestem przy tobie w tej ciezkiej
chorobie.... pokonamy ja razem

Kocham cie i bede kochala, obojetnie co bys nie "napsocil" i mnie karal

[konkubinka]

a moi rodzice rozwiedli sie gdy mialam 4 lata i mimo tego moj ojciec
to dla mnie wzor ojca.Mimo , ze nie zyl z mama , nie robili razem
nic a ona rzucala mu klody pod nogi .I tak ojcem byl i jest.
No ale fakt, ze podejscie do dzieci ma , nawet cudzych.