Czy wy też cierpicie na samotność?

[perfekcjonizm]

Te myśli pewnie w szczególności przed weekendem.
Ale właściwie moje życie wygląda tak już od bardzo dawna.
Jakoś nie umiem wytrzymywać z ludźmi poza pracą.

Ale bardzo mi brak jakichś pokrewnych dusz. A jakie to, nie wiem, czasem to
się po prostu czuje.

[poetkam]

Samotni wśród tłumu i gwaru. Otoczeni rzeszą koleżeństwa. Ale...samotni..Skąd ja
to znam ...

[singapurkaa]

Hmmm... nie dośc, że samotni to jeszcze otoczeni ludźmi, którzy nie rozumieją
albo nie chcą zrozumiec.
To najgorszy możliwy wariant samotności - brak zrozumienia.
Czuję się samotna mimo ludzi wokół mnie.
Nie rozumieją jak bardzo staram się normalnie życ i jakim jest to okupione
wysiłkiem... Staram się byc dobrą, koleżeńską osobą, nie wykorzystuję innych,
nie życzę nikomu źle, czynię dobro, a ono nie zawsze wraca: Samotnośc boli.

[35.a]

Trochę inaczej.
W pracy mam swoją paczkę, mam w kogo rzucić papierkiem, połaskotać,
dziś zostałam oblaną wodą, świnie Wróciłam przed chwilą z pracy,
sączę kawę, a tak naprawdę poszłabym z kimś na jedno piwo - kończę
jednak późno, a pracuję na Wigwizdowie...a mieszkam jeszcze gdzie
indziej.
Mam uczucie, że powinnam się gdzieś przenieść, że inne miasto,
inni ludzie, że to co jest już się zużyło, wypstrykało. Że czas
wziąć węzełek i pójść dalej.
Dziś nawet ludzie z pracy organizowali jakieś wyjście (mój zespół
liczy obecnie około 30 osób, ale mało się z nimi identyfikuję).
Pewnie, pójdę, co mi tak. Ale czas czegoś szukać. Samotność to nie
do końca moja bajka.
Gapię się na ludzi, jak wyglądają, jak się ubierają - przecie to
jakiś kod, prawda? Czasem w tłumie wyłapuję kilka osób i myślę,
o, do niego/niej fajnie byłoby podejść zagadać.
Szukam ludzi czytających, tworzących, myślących, takich "swoich"...

[wodnik260]

To nie te kody. Patrzeć po ubraniu? Nie rozumię twojego klucza.

wodnik

[35.a]

To strasznie prosty kod. Na buty też patrzę. I wcale nie chodzi, że
cholernie drogie bądź przeciwnie. Ubraniem można też kłamać, ale
ta pani co dziś przede mną szła wolniutko w tym centrum handlowym
i miała na głowie dziecinną czapkę z pomponem na mur beton leczy
się u tego samego specjalisty co my...
Chód też miała specyficzny, więc niegrzecznie przyspieszyłam, aby
zajrzeć jej w twarz. Ma mniej szczęścia bo jej choroba zapewne jest
poważniejsza.
Ubraniem można przekazać wszystko, serio. Nie bez kozery mówi się
dress code.

Specjalnie dla Ciebie, Wodniku

[35.a]

Śpiewa Bardzo Gruba Pani z Bardzo Dobrym Głosem:

pl.youtube.com/watch?v=tYnt4b9LnYM
Tu są i dziecięce czapki, ale popatrz też na to jak Alison jest ubrana.
I na jej buty. To buty kogoś, kto z seksualnością jest całkiem
na bakier. Dopięta na ostatni guzik. Brak dekoltu. A cały dress code pań
zwanych "moherami"? Starsza pani idąca do kościoła, buzia w ciup, czarne buty,
neutralna spódnica...Laski, które mają buty za kolano, 3 cm miniówy, która mówi
"weź mnie". I nie wolno ich zgwałcić. Zakładam margines błędu, że ktoś może sobie
strzelić teatr, przebierankę, ale wtedy jeszcze rzut oka w oczy "aktora".
Na razie się nie pomyliłam.
Martensy i wygolona czaszka i strach się bać.
Kontrolerzy w tramwaju. Nie wyglądają jak intelektualiści.
Czasem zdarzają się niesamowite rodzynki - jakoś tak przychodzi mi
do głowy młody człowiek z "Kontrolerów", który uciekł z uniwerku i
wlazł do "podziemia", ale to rzadkość.
z daleka rozpoznawalny gej. czuję nosem też lesbijki szczególnie
tzw. butch (męska odmiana), ale to dlatego, że kiedyś zrobiono
mi wykład o nich. i że przeczytałam, że często właśnie butchki są
wąskie w biodrach, względnie nie mają wyodrębnionej talii.
z daleka rozpoznawalny podrywacz. Więc jeśli takiemu daję się
poderwać (zrobiłam to dwa razy od początku wiem, w co
wchodzę. Trudno mnie tu oszukać.
Nerwica widoczna niemal od razu w drgnięciach twarzy, w usztywnieniu
ciała. Ale ja mam w oczach rentgen

Osoby ubierające się w sposób wysublimowany, oryginalny, z dbałością
o kolory, szczegóły (a ja właśnie ostrzygłam się chociaż niesamodzielne,
bom nie Jaś Fasola, asymetrycznie to jest to),
zdradzające swoje zainteresowania.
Młode osoby w sportowych butach, młode dziewczyny całkiem zlewające
z innymi młodymi dziewczynami, bo ubrane jednakowo. "Jesteśmy
stado".
Cały street-style - dla mnie trochę pstrokacizna, ale niech tam,
wymagana zdecydowana szczupłość, po-zu-je-my, żeśmy modni i clubbing,
i w ogóle.
Łyse dziewczyny, moje zboczenie, zawsze mam ochotę dotknąć, na pewno
się obejrzę.
Wybcowani młodzi ludzie śledzący wzory na płytkach chodnikowych.

Nie mów, że nie rozpoznasz profesji po wyglądzie.


(moje teoria jest może zabawna, ale pozwoliłam sobie taką mieć
howgh. chociaż chyba rozpisałam się o oczywistościach...)

stop

rozpisałam się, hypo nastała, ale przepraszam, postaram się ograniczać.

street-style

[35.a]

pierwszy z brzegu link:

www.copenhagenstreetstyle.dk/
najbliższa mojej optyce jest monochromatyczna z paskiem torby
na ukos. generalnie raczej mi nie po drodze. to nie kwestia
uprzedzeń, raczej poszukiwanie własnego stada

[oh-o]

weź pod uwagę, że zasoby portfela ograniczają w zdecydowany sposób
to co chce się poprzez ubiór wyrazić

[35.a]

Są osoby ubrane bardzo stylowo i za 3 złote w lumpexie. Ja z różnych
powodów tam nie zaglądam...
Street-style nie jest drogi, więc się nie zgodzę.
Naprawdę można mieć parę ciuchów i być ubranym "dobrze".
Wiem na pewno, że nigdy nie kupię torby za 20 złotych i nie będę mieć
tych toreb 20, bo wybieram pewną ponadczasowość. Zawsze bezpieczna
jest klasyka, ale przełamana. Ubrania kupuję, gdy już muszę, gdy
sama sobie się opatrzyłam, to moja lampka kontrolna. Sama dla siebie
jestem ubrana całkiem nieźle i nie za fortunę.
Wiem na pewno, że za chwilę będę chciała mieć czarny sweter przez
głowę. Mam szczęście, bo mama zaczyna mieć "sezon" machania
drutami właśnie w listopadzie. Czarne buty ulubionej firmy. 200-300
złotych to majątek? Nie palę, nie piję... To czasem kwestia wyboru.
Popatrz jeszcze raz na tych Duńczyków, naprawdę ubrani niedrogo.
Swoją drogą, jak się ubierasz? Jestem ciekawska

[tosiedazrobic]

jedwabniki nie wyrabiają się w przepotwarzaniu.

spamujemy?

[tosiedazrobic]

[mam nadzieję,ze przeczytasz to z przymrużeniem oka]
co z tymi,ktorym się nie chce? nie pogadasz ze mna ?
takie buty są wygodne dla Alison, dba najwyraźniej o kręgosłup.
moher ciepły.
martensów nie lubisz? alez to wygoda i broń nocną porą.
chciałam się spotkac z 35.a, ale z tym czytaniem nerwicy...to się
wycofuję.

[bodomlake]

W depresji cierpię bardzo.
W manii nie, bo wszyscy lgną do mnie i mnie kochają...cóż poradzę,
maniakalna osoba przyciąga do siebie ludzi i mimo wszystko trudno
jej nie lubic.