Masz prawo mnie oceniać?

[luna15]

No i ścięłam się z przyjaciółką.... Trafiła na mój gorszy dzień ...zapytała
jaki nasze starania ...Odburknęłam że nijak...tzn ciąży nie ma.A wtedy ona
/matka 4 dzieci-złote strzały/ : czy wiesz co Pan Bóg chce przez to
powiedzieć....? No i dostałam szału

[verdana]

Każdy by dostał.
Jeśli to jest przyjaciółka, to wrogów juz nie potrzebujesz.

[luna15]

Ja wiem że ona nie rozumie.Uważa że powinnam się więcej modlić...zapytałam czy
uważa że jej wiara byłaby tak samo mocna po 10 latach modlitwy o rodzinę? Ona
"wymadlała" ciążę w miesiąc...Ona myśli że to jej zasługa a to jest łaska...nie
wie jakie ma szczęście.

[mamalgosia]

Jestem tępa, proszę mi wyjaśnić, co Pan Bóg chce przez to powiedzieć

[luna15]

No właśnie się nie dowiedziałam bo zaczęłam zionąć ogniem i się wycofała..tzn
stwierdziła że pogadamy jak mi przejdzie.Ale ja to odebrałam, że nie
zasługuję...Ona jest bardzo dobrą osobą, wiem że martwi sie o mnie...ale....W
wieku 20 lat poznała człowieka którego pokochała, potem planowane dzieci, czas
płodny ..i bach...ja o swoja "miłość" walczyłam 10 lat...modlitwa, msze w
intencji, modlitwa wstawiennicza, pielgrzymka, no i oczywiście aktywne
poszukiwania; randki, randki, randki....nie wychodziło...Miała swoja wersje że
Bog przeznaczył mnie do samotności..ale ja czułam że tak nie jest.I dobrze
czułam ale teraz walka na nowo...

[11.jula]

To, co Bóg dla ciebie planuje, to my tego nie wiemy, ani tym
bardziej ona. Ktoś mi kiedyś powiedział, że im bardziej Bóg kocha,
tym bardziej doświadcza. I powiem ci, że to się zgadza. Wszyscy,
dobrzy, kochani ludzie jakich znam, nie mają lekko w życiu.
Niektórzy mają naprawdę ciężkie krzyże.
Spróbuj spojrzeć na to w ten sposób, jest to dla ciebie trudne,
ciężkie doświadczenie, teraz niezrozumiałe, ale może kiedyś poznasz,
co Bóg chciał przez to powiedzieć.
A na koleżankę się nie gniewaj, nie przemyślała do końca co chce
powiedzieć, łatwo mówić, jeśli sie nie jest w takiej sytuacji.
Myslę, że nie miała złych intencji, ale twoją wściekłość rozumiem.
Sama kiedys nie byłam pewna czy uda mi się mieć dzieci i wszelkie
dobre rady w tym temacie doprowadzały mnie do szału.

[mamachlopca1]

ja potrafie sobie wyobrazic jak sie poczulas bo to samo przezywalam.i tak samo
"walczylismy"o nasze dzieci.i wiem jak nam bylo trudno gdy wszyscy je mieli-tak
po prostu a my wciaz nie.jak sie czulam gorsza.i nie dalo sie tego w zaden
sposob ulozyc w glowie.i te wszystkie badania, leki, zabiegi...ale twoja
kolezanka nigdy tego nie zrozumie.nigdy.jej przyszlo to latwo, kocha swoje
dzieci ale nie jest w stanie sie w ciebie i twoje emocje wczuc.ona chciala
pewnie dobrze, pewnie chciala(mam nadzieje)po prostu o tym z toba porozmawiac-o
planach, emocji,calej sytuacji.a wyszlo jak wyszlo

[luna15]

Weszłam jakiś czas temu na jej profil na NK...były zdjęcia nowo narodzonego, 4
dziecka...i podpis jej siostry pod zdjęciem..."O to jest ten wymodlony X"...i
pomyślałam , jaki wymodlony...Co to jest miesiąc modlitwy... Bo to prawda, co to
jest modlić się miesiąc...a z 2 strony wiem że źle pomyślałam , zazdrość
chyba...Wole jednak rozmawiać o TYM z osobami które przechodziły to samo.

[verdana]

Cóż, ja bym nie przypisywała aż takich dobrych intencji. Pycha - to
przez Twoja kolezankę przemawia. Ktos, kto przypisuje sobie wiedze o
boskich intencjach i az tak wierzy w moc wlasnej modlitwy - czy ja
wiem, czy to jest "silna wiara" w Boga, czy raczej silna wiara we
własną wyższość.
I nie wierzę, ze matka - szczególnie matka chcaca dzieci - nie może
zrozumiec dramatu osoby, ktora chce miec dziecko i jej sie nie
udaje.

[atama]

> Cóż, ja bym nie przypisywała aż takich dobrych intencji. Pycha -
to
> przez Twoja kolezankę przemawia.

No bez przesady. Tak łatwo bym jej nie oceniała. Tym bardziej
negatywnie.

> Ktos, kto przypisuje sobie wiedze o
> boskich intencjach

A skąd wniosek, że ona twierdzi, że WIE, co Pan Bóg chce przez to
powiedzieć??

Ja - przyznaję, że na chłodno, bo nie moja sprawa - zakładam dobrą
wolę a priori.
No... trafiła z tekstem jak kulą w płot.
Mnie by to też rozsierdziło. Albo bardzo zabolało.
Ona - wydaje mi się, że nie do końca Cię zna. Odnoszę wrażenie, że
może sądzić, że tak się zafiksowaliście na dziecku, że nie bierzecie
pod uwagę innych opcji. Takim niefortunnym tekstem może próbowała
zwrócić Twoją uwagę na to, że może ma być inaczej.
Chociaż nie powiem, żebym się za taką filozofią zgadzała.
Ja bym to odczytała za chęć oszczędzenia Ci rozczarowań, cierpienia.
Czym przy okazji sprawiła Ci sporo bólu.
Możemy się tylko domyślać, kto co chciał. Niczego się nie dowiesz,
dopóki z nią na spokojnie nie porozmawiasz i nie wyjaśnisz, nie
powiesz, jak się poczułaś. O ile masz na to ochotę oczywiście...

[luna15]

Myślę że pogadamy, z tym ze rozmowa o kwestii która jest dla kogoś
zupełnie nieznana jest trudne.Wyobrazcie sobie taka sytuacje; kazde
wasze osobiste pragnienie marzenie, prośba jest zawsze wysłuchiwana
i spełniana i to szybko.Powiecie ze przesadzam, bo tak dobrze nie
ma...a ja wam powiem ze owszem bywa.I jak ktoś taki może zrozumiec
ze nie kazdy tak ma i że nie jest to kwestia "winy" osoby proszacej.
Nie wolno podcinac skrzydeł drugiej osobie mówiac jej że Pan Bóg ją
przeznaczył do samotności, do bezdzietnosci,,,itp; generalnie uwazam
ze kazdy z nas czuje jakie ma powołanie i powinien robic wszystko by
je realizować.
Teraz przypomniało mi się jak jej mała zachorowała na zapalenie opon-
modliliśmy sie wszyscy, znajome siostry zakonne, sasiedzi...Jak by
ona sie poczuła gdybym wtedy zamiast sie modlić i mówić jej że
bedzie dobrze, powiedziała; wiesz może Pan Bóg chce mieć Twoje
dziecko przy sobie, pogodź sie z wola Boga itp; tak sie nie mówi,
trzeba wierzyc i walczyc razem i obok.

[franula]

ty masz prawo czuć się zraniona, jesteś wrażliwa w tym temacie i nic dziwnego,
ona była być może nietaktowna, nie znamy całego kontekstu ale sama tez bardzo
mocno ją oceniasz, wiesz?

ja nie podejmuję się oceny obcej osoby na forum internetowym za jej plecami.
Zastanów się co ona by czuła gdyby przeczytała to co napisałaś.

co ma do rzeczy że pod jej zdjeciem jest ze wymodlone? moze modliła się od 15 rż
o szczęsliwą rodzinę?

porozmawiaj z nia powiedz co czujesz, że słowa których używa są raniące, że
jesteś w takim stanie ducha że nawet słowa z dobra wolą wypowdziane odczytujesz
jako przykre sugestie. Zapytaj wprost czy uważa że się za malo modlisz? Może sie
jednak okazać ze faktycznie koleżanka nie stanie an wysokości zadania. Jeśli z
rozmowy nic nie wyjdzie zróbcie sobie przerwe w kontaktach - przyjaźnie
wypróbowują się właśnie w takich chwilach... Niestety bywa że syty głodnego nie
zrozumie,
współczuje...
pozdrawiam ciepło
F

[wiesia140]

To tak samo jak mnie powiedzieli, że Bóg mnie ukarał, podobno za łatwo mi
niektóre rzeczy przychodziły, tak mi powiedziały koleżanki z radością na ustach
po tym jak dowiedziały się,że mam niepełnosprawne dzieci dokładnie to brzmiało
nareszcie ci coś nie wyszło i masz gorzej niż ja, dziwne bo ja się nie
wywyższałam. A i dziwią się dlaczego wierzę nadal , bo one po czymś takim by już
nie wierzyły. Nie mam do nich pretensji tylko,ze czasem wypowiadają słowa ,
które ranią . Ja dziękuję Bogu za te dzieci , dzięki temu zaczęłam szukać Go
bardziej i moja wiara stała się taka bardziej dorosła, może o to Mu chodziło.
Pozdrawiam trzymaj się i pamiętaj ,że po każdej burzy wychodzi słońce.

[atama]

> może o to Mu chodziło.

A może jest tak, że On Was nie opuszcza w cierpieniu i na tym, co
takie trudne buduje i sprawia, że coś kwitnie...
Sprawia, że Dobro pojawia się tam, gdzie panoszy się zło...

[wiesia140]

Atamo pięknie to ujęłaś. Postawił na mojej drodze również mądrych i życzliwych
ludzi , no i mnie samą uczy jak pomagać innym oraz jakie to jest ważne,
przecież sam z siebie bym ie odkryła walorów bezwarunkowej miłości, a tak powoli
w sobie to odkrywam.

[luna15]

Wiem,że oceniam i wiem że mogę być nieobiektywna. Z tym wymodleniem
to "specjalnie" napisłam tak troche przekornie, bo ja nie wiem od
kiedy ona sie modliła jak i ona nie wie jak wyglądają moje
modlitwy.Zrteszta uważam że nie koniecznie liczy sie ilość, bardziej
jakość a zazyczaj ani ilość ani jakosc a poprostu tzw wola Boża i
tyle.
Jak tak sobie analizuje to chyba zabolało mnie to ze oan choc
nieświadomie w co wierze, uważa sie za kogos lepszego, bardziej
uświadomionego, mającego wieksze "zasługi" u Boga i majacego tym
samym prawo pouczania.A tak naprawdę guzik wie, bo tyle wiem o sobie
ile nas sprawdzono.
Jakiś miesiac temu rozmawiałam z koleżnką która dopiero co urodziła -
starała sie o dziecko 3 lata, przeszła leczenie.Koleżanka nie jest
wierząca ale to po rozmowie włąsnie z nią czułam sie jakby Bóg
pogłaskał mnie po policzku.

[sion2]

To tak jak mnie denerwuja pocieszenia że to co sie dzieje w moim zyciu "to
tajemnica Boza" i "ma ukryty sens". I jakies takie proste ukladanki z Pana Boga:
powiedzieli ci że pomoze blokada, nie masz pieniedzy, dostalas od przyjaciol =
Bog chce tej blokady, na pewno ci pomoze! no, jakie to proste!

tak, duzo cierpienia i niewysluchanych modlitw w naszym zyciu to faktycznie jest
cos do nieograniecia rozumem
pogodzenie sie z tym, jest chyba najszybsza droga do pokoju duchowego
kto zawsze rozumie Boga, kto ciagle odkrywa "o juz wiem, Jemu chodzilo o to
żeby..." "acha glupia bylam, źle sie modlilam, teraz juz wiem jak trzeba sie
modlic" - to moim zdaniem ciagle szukanie sposobu na Boga, sprowadzanie Go do
roli Maga wyczarowujacego krolika z kapelusza a skoro sie nie pojawil to
zaklecie bylo zle...

ufnosc, ufnosc, ufnosc... i szczerosc przed Bogiem
nie rozumiem Ciebie, Ty mnie krzywdzisz w moim odczuciu, nie wiem czemu mi tak
zrobiles ale... nie boję sie tego Ci powiedziec, ufam w Twoją milosc ponad moim
rozumem i WIEM że rozumiesz moje wszystkie ograniczenia, moj ból kiedy mnie
kochasz w tak trudny sposób...

[wiesia140]

Ja nie mam sposobu na Boga. Jak o coś proszę to mówię ;niech będzie tak jak Ty
chcesz, ale proszę daj mi siłę ,żeby znieść Twoją Wolę.

[wiesia140]

A tak na marginesie sion jak twoja blokada?

[luna15]

"Ja nie mam sposobu na Boga. Jak o coś proszę to mówię ;niech będzie tak jak Ty
> chcesz, ale proszę daj mi siłę ,żeby znieść Twoją Wolę."

A ja nigdy nie umiałam w ten sposób myśleć, wiem że niby tak trzeba bo tak jest
napisane i tak jest to interpretowane, tylko zazwyczaj zawsze w kontekście
"pogódź się z tym", ale zawsze ta interpretacja powodowała i powoduje we mnie
olbrzymi dysonans i dyskomfort.Ja zawsze sobie powtarzam że Bog nie bez powodu
dał mi takie a takie pragnienie/marzenie.Zresztą chyba Mała Tereska pisała coś
takiego że Bóg nie rodzi w nas nierealnych marzeń.Ciekawe czemu w sytuacjach
trudnych zazwyczaj wiele osób zakłada że wola Boga jest coś odwrotnego niż ich
prośba?Czemu nie pomyśleć że zależy mu na naszym marzeniu tak samo jak nam a
nawet więcej? Ja nie mogę szczerze wypowiedzieć tych słów co Ty Wiesia, będa one
na maksa nieszczere i wyduszone.Ja mówie; spraw Boże żebyśmy mieli wspólne
pragnienia.

[wiesia140]

i bardzo dobrze każdy ma swoją drogę , ja swoją Ty swoją na tym polega piękno
tego świata, pragnienia są potrzebne to motor do działania. Kiedyś ksiądz mi
powiedział, że Bóg nie daje niczego , czemu my nie możemy sprostać. Dał ci
takie pragnienie więc widzi ,ze Ty sobie z tym poradzisz.

[mamalgosia]

Nie wiem, kto daje w takim razie nierealne marzenia. Sama zawsze
miałąm ich całe mnóstwo

[wiesia140]

może sami je tworzymy przez własn

[mamalgosia]

Całkiem możliwe. Dlatego byłabym ostrożna w nabieraniu przekonania,
ż ekażde pragnienie pochodzi od Boga

[wiesia140]

i to też jest niebezpieczne , bo może oddalać nas od tego , co Bóg planuje dla nas.

[mamalgosia]

No to już w ogóle nic nie wiadomo.
Zdarzyło mi się kilka razy w życiu, że w danej sytuacji musiałam
podjąć jakąś decyzję i zuepłnie, ale to zupełnie nie wiedziałam,
jaka jest w tej kwestii wola Boża. I do dziś nie wiem, czy decyzje
były dobre.

[wiesia140]

Niektóre rzeczy będą wiadome dopiero po śmierci.

[wiesia140]

Pozostaje wierzyć i ufać Bogu , wiem ,że to bardzo trudne mnie nie
zawsze wychodzi , ale próbować trzeba.

[anik801]

Ja bym też dostała!niby co chce powiedzieć?Też długo nie mogłam
zajść w ciążę,gdy w końcu zaszłam straciłam dziecko.Potem znów
kolejne próby.Trochę to trwało,a jednak się udało.Mam śliczną i
mądrą 6 latkę w domu,a teraz oczekuję drugiego dziecka.Czasem los
się tak układa-nie zawsze możemy mieć wszystko na zawołanie!Trzeba
poczekać cierpliwie.Dziś już nie pamietam łez wylanych po każdym
negatywnym teście!A ta przyjaciółka to chyba nie jest prawdziwą
przyjaciółką-prawdziwy przyjaciel dodaje otuchy,a nie dołuje!

[wiesia140]

Takich przyjaciół chyba nie ma , bynajmniej mnie jest trudno trafić.

a ja mam szczęście:)

[anik801]

I mam taką przyjaciółkę,na którą zawsze mogę liczyć.Może dlatego
jest taka,bo sama w życiu przeszła bardzo wiele.Nie miała idealnego
życia Jest kochana Bardzo fajna kobieta,która już wiele razy
pokazała,że potrafi być prawdziwym przyjacielem.Ja ogólnie nie dążę
do posiadania PRZYJACIÓŁ.Znajomych mam,ale to tylko znajomi.Wolę
mieć jedną sprawdzoną osobę niż wianuszek "życzliwych".

[wiesia140]

Kiedyś ktoś mi powiedział ,ze ja do końca życia będę bez przyjaciół, dlatego ,
że ludzie się boją osób niepełnosprawnych , bo a nuż opiekun poprosi o pomoc i
coś trzeba będzie zrobić zaangażować się.

[mamalgosia]

Są Prawdziwi Przyjaciele. Mam to szczęście mieć cudowna Przyjaciółkę
od 30 lat i wspaniałego Przyjaciela od kilkunastu lat.
Ale "trafić" chyba rzezcywiście jest trudno.

[luna15]

Oj, nie chciałam żeby wyszło że moja przyjaciółka niedobra.Bo ona naprawdę jest
dobra osobą.Palnęła głupio dlatego że w życiu nie mała takiej sytuacji jak ja i
wejść w cudze buty jest trudno.
Mnie tylko to jej moralizatorstwo wkurzyło, ta wszechwiedza oczywiście idąca w
stronę pesymizmu.

[wiesia140]

Nikt nie twierdzi, że ona jest nie dobra , poprostu popełniła bład , a kto z
nas ich nie popełnia... .

[mader1]

nie mam czasu w tej chwili czytać całego wątku, ale skoro to Twoja
bliska przyjaciółka i skoro już pomyslała, że poprzez Twoją historię
Bóg chce coś światu powiedzieć... powinna zastanowić się przede
wszystkim CO CHCE JEJ POWIEDZIEĆ. Może zbyt mało dziękuje, może
ciągle zbyt wiele chce, może zbyt szybko, może ma skłonność do
myślenia, że jeżeli jej modlitwy nie są natychmiast wysłuchane, to
jest w niełasce ? Nie ocenia, rzucam tylko pomysły.
Niech więc ona zajmie się swoją relacją z Bogiem a Tobie pozostawi
Twoją.
Wiemy dobrze, że ludziom dzieci rodzą się w różnych okresach życia,
po różnych czasie próśb albo zupełnie nieoczekiwanie. Jeśli jest dla
Was pomyślane, czeka
To co, zabieramy się wszyscy do modlitwy ? Jako forum mamy jakąś tam
skuteczność

[ruda_kasia]

Mader, Ty jak zawsze "w tempo" jestem, za modlitwą.
Zwłaszcza, że straciłam przyjaciół bo nie mogli znieść tego, że inni mają
dzieci. Zanim się ostatecznie rozstaliśmy, pocieszałam koleżankę, mówiąc, żeby
dała Bogu czas. Że skoro oni przez 3 lata po ślubie odkładali posiadanie
dziecka, to może i Bóg teraz chce, by oni poczekali (zwłaszcza, że unikali
potomstwa metodami mówiąc ogólnie niewłaściwymi). Może popełniłam błąd... nie
mniej z tego co wiem, potomek pojawił się po 4 latach od naszej rozmowy.

[mamalgosia]

mader1 napisała:
> To co, zabieramy się wszyscy do modlitwy ? Jako forum mamy jakąś
tam
> skuteczność
Własnie zastanawiało mnie to nie raz.
Dlatego teraz czytam kazdą intencję i biorę ją sobie do serca.
Kiedyś czytałam tylko czasem.
A skuteczność naprawde jest. Oczywiście nie należy wpadać w pychę,
bo tylko słudzy nieużyteczni jesteśmy, ale niech nas to mobilizuje
do dania z siebie tyle, ile potrafimy Skoro Bóg takie narzedzia
sobie wybrał...

[sulla]

Mader, świetny pomysł z tą modlitwą
Jestem za

Ja od siebie dodam, ze znam obie strony medalu. Kiedy straciłam pierwszą ciążę,
pamiętam ten mur niezrozumienia, który mnie otaczał, i to, ze nie umiałam
wyrazić słowami jak strasznie się czuję. I jak się boję, co będzie dalej. I nikt
nie mógł mi za bardzo pomóc.
Potem szczęśliwie urodziłam córeczkę, a przyjaciółka borykała się z problemem
niepłodności, myśleli z mężem nawet o in vitro, co było dla nich jako dla
katolików bardzo ciężkie. I znowu ja nie bardzo mogłam pomóc. I nie miałam
żadnych mądrych słów, starłam się po prostu słuchać, bo nie wiedziałam, co
powiedzieć. Teraz przyjaciółka jest w 9 miesiącu ciąży, będzie rodzić na dniach
- zaszła w ciążę naturalnie, bez in vitro, chyba cud się stał (dla mnie każda
ciąża to cud) Przy okazji jeśli możecie, to proszę o modlitwę za nią i za
szczęśliwy poród.

Luna, myślę, że przyjaciółka chciała może pomóc, ale nie wiedziała jak. Na pewno
nie jest w stanie sobie wyobrazić jak się czujesz, bo zazwyczaj w takich
sprawach jesteśmy sami. Jeżeli jesteście sobie naprawdę bliskie, może możesz jej
powiedzieć, jakiego wsparcia potrzebujesz? Wiem, że czasem chce się dobrze, ale
jakoś nie wychodzi. I wiem, ze czasem jedyne, na co się ma ochotę, to po prostu
bycie razem z kimś bliskim, bez żadnych rad i mądrości.

[luna15]

Dzięki dziewczyny , zawstydziłam się trochę.

Z przyjaciółka pogadam, wiadomo.Chyba wolałabym żeby póki co tylko słuchała.

[mader1]

"1 Wreszcie Pan okazał Sarze łaskawość, jak to obiecał, i uczynił
jej to, co zapowiedział. 2 Sara stała się brzemienną i urodziła
sędziwemu Abrahamowi syna w tym właśnie czasie, jaki Bóg wyznaczył.
3 Abraham dał swemu synowi, którego mu Sara urodziła, imię Izaak. 4
Abraham obrzezał Izaaka, gdy ten miał osiem dni, tak jak to Bóg mu
przykazał. 5 Abraham miał sto lat, gdy mu się urodził syn jego
Izaak. 6 Sara mówiła:
«Powód do śmiechu dał mi Bóg1.
Każdy, kto się o tym dowie, śmiać się będzie z mej przyczyny».
7 I dodawała:
«Któż by się ośmielił rzec Abrahamowi:
Sara będzie karmiła piersią dzieci,
a jednak urodziłam syna mimo podeszłego wieku mego męża».

Co Bóg chciał powiedzieć ? Że wszystko, co piękne we właściwym
czasie, w każdej rodzinie innym ?
Pamiętam

[wiesia140]

To ciekawe co chciał powiedzieć mnie dając mi chore dzieci ( to nie jest
złośliwość) ?

[wiesia140]

że na wszystko trzeba zasłużyć ( nie mam pretensji do boga, nawet mu
dziękuję)?

[wiesia140]

Miało być Boga i Mu .

[luna15]

Osobiście nie mam pojęcia.Ale skoro Mu dziękujesz- tak to odczytałam tzn że mimo
choroby dzieci,wolisz ze są niż gdyby ich nie było.Sama chciałabym żeby
wszystkie dzieci były zdrowe i nie musiały cierpieć.Mamy w rodzinie dziecko
dysmorficzne, mimo iż jest trochę inne chyba nikt z nas nie wyobraża sobie
rodziny bez niego.

[wiesia140]

Ja mu dziękuję ,że są właśnie takie , bo niektórych spraw nigdy nie
bym nie poznała z bliska np nigdy nie poznałabym co to dyskryminacja
i jak to bardzo boli i jak bardzo boli samotność.... wśród ludzi( staram
się wyszukiwać takich ludzi tu w necie i dać im trochę wsparcia),
dlatego taką wzięłam sobie sygnaturkę. Zauważyłam ostatnio ,że w ludziach
zanika , zauważyłam ,że w ludziach zanika empatia , wszyscy tacy
zagonieni , przeważa mieć niż być. Ja nie pracuję dlatego mam czas na
stanięcie z boku i zauważenie tego ( świat nabrał jakiegoś nieludzkiego
tempa, nikt nie ma czasu normalnie szczerze porozmawiać jak człowiek
z człowiekiem , bo albo się spieszą i nie mają czasu , albo robią
wszystko , żeby drugiego do tego zniechęcić , u mnie np część rodziny
się wstydzi tych dzieci i co jakiś czas mi powtarzają , a dziecko
sąsiadów to już mówi płynnie , ono wszystko robi co się od niego
chce , jemu nie trzeba przypominać ( moje mają z tym problem , ale
nie dlatego ,że nie chcą po prostu przez chorobę nie potrafią).

[mader1]

Nie wiem, Wiesiu ... I pewnie nie powiem Ci nic odkrywczego...
ciągle życiowo głupia jestem.
Sama byłam chorym dzieckiem, danym moim rodzicom. Łatwo im nie było,
zwłaszcza, że wokół w rodzinie same zdrowe, dorodne. A jednak świat
coś ze mnie ma - wiele osób w realu nie wyobraża sobie życia beze
mnie, a ja bez nich. Realnie jestem i wpływam na świat - choć teraz
akurat jestem raczej zdrowa.
Choroba zresztą jest obecna w życiu człowieka, nawet jeżeli rodzi się
zdrowy. Zdrowo urodzony chłopak w rodzinie, umarł przede mną

[wiesia140]

Kiedyś ktoś we śnie mi powiedział , niektórzy ludzie wierzą , bo maja
wszystko i im jest łatwo i prosto wierzyć , a ty masz wierzyć po mimo
wszystko, bez względu na przeciwności ( nie żybym byłą jakaś wybrana
tak się nie czuję, chociaż mam czasem takie czucie ,ze to co złego
usłyszę od ludzi nie pochodzi tylko od nich i ze tam się coś podczepiło).

[wiesia140]

Do mnie też się mu niekiedy udaje podczepić, niestety też mam swoje
na sumieniu. przepraszam za nastrój nie chciałam nikogo zdołować przy
niedzieli . Wybaczcie mi ,że kiedyś napiszę coś dołującego.

[wiesia140]

Luna widzisz Bóg jest obecny przy nas , mimo naszych upadków, czasem
bolesnych, przy naszych niedolach dnia codziennego też jest , może
nawet bardziej niż wtedy kiedy nam wszystko wychodzi.

[wiesia140]

Powiedzcie jak wy sobie z tym radzicie : wierzyć pomimo wszystko co w
was w życiu spotyka.

[luna15]

Ja sobie rożnie radze, raz lepiej , raz gorzej.Generalnie zawsze staram się
działać a nie tkwić w bezczynności.Mam za to w takich sytuacjach kłopot z
modlitwą, ale staram sie przynajmniej Bogu opowiadać co mnie trapi, gorzej mi
idzie z proszeniem podczas takiego nastroju.Wtedy proszę innych o modlitwę i
dodaje mi jakoś sił to ze wiem że ktoś choć chwile pomyślał o mnie.

[wiesia140]

Kiedyś przepłakałam prawie całą mszę tak mi było źle , po prostu
patrzyłam na Jezusa w Sakramencie i łzy mi leciały, po spowiedzi. Pamiętam
,że po mszy podeszła do mnie jedna pani z Odnowy i zapytała : Jak ci
jest , powiedziałam ,że źle w tym momencie przyszło do mnie jakiejś ciepło z
ołtarza ( na ołtarza były tez relikwie Ojca Pio) Ja nigdy nie poczułam
się tak kochana i tak chciana jak wtedy, na wspomnienie tego płaczę... .

[wiesia140]

czasem stoję przed obrazem nic nie mówię i płaczę tak po prostu wtedy
jakoś na duszy robi się lepiej.

[wiesia140]

no cóż tak uczę się kochać.

[wiesia140]

i to jest optymistyczny akcent w tym wszystkim.

[wiesia140]

luna odezwij się czasem, co u ciebie?