Pochody pierwszomajowe...

[robin153]

wstyd sie przyznac, ale jako dziecko uwielbialam. Nie, nie chodzilam z
rodzicami, ale uwielbialam z okna patrzyc jak sie grupki ludzi u nas
zbieraja, przygotowuja czerwone kwiaty z bibulek na drewnianych patykach, jak
na ulicy zaczynaja przygotowywac stragany ze slodyczami i napojami. Bylam
bardzo podekscytowana bo mialam nadzieje ze bedzie na tyle cieplo ze mozna
bedzie juz ubrac PODKOLANOWKI, zamiast rajstop. Potem po pochodzie, mozna
sobie bylo pozbierac resztki bibulek z czerwonych kwiatkow, lub jakies inne
ozdoby. Tak, tak - jako dziecko czekalam na to 1-majowe swieto, tak samo jak
na procesje z okazji swieta Bozego Ciala i sw. Stanislawa. :):):)

[tamsin]

najbardziej podobal mi sie pochod pierwszomajowy w 1983 roku (chyba). Ze szkoly
zapedzili nas na pochod, ktory resztkami tylko przypominal te pochody z lat 70
tych, gdy "Polska w sile rosla" ;-) Zaprosili jakiegos mniej znanego dygnitarza
wojskowego ze Zwiazku Radzieckiego aby usiadl na trybunie z reszta
partyjniakow. Pochod niby zaczal sie zwyczajnie: zaklady pracy z
transparentami, wiencami z bibuly, no i oczywiscie szkoly z uczniami, ktorym
grozilo obnizenie z zachowania, jezeli sie nie stawia. Gdy pochod zblizyl sie
do trybuny, zrobilo sie nagle bardziej tlumnie w grupie przedstawicieli jednej
z fabryk i przepiekne napisy solidarnosciowe wyskoczyly przed oczy tych na
trybunie. No ale rzad tez byl przygotowany, zza zakretu wyjechaly opancerzone
polewaczki i siup woda w kogo sie da: matki z dziecmi w wozkach, dzieciaki z
wata na patyku, ciekawskie rodziny... Po tym incydencie pochod sie rozproszyl i
caly dzien po miescie byla ganianina: ZOMO z polewaczkami i kto tam sie chcial
z nimi ganiac, czyli naprzyklad ci uczniowie z pochodu :-) .

[robin153]

Wlasnie, ja wspominam te pochody z lat 70 - silne i radosne:):) - ja w 70 roku
mialam lat 5 , to by sie zgadzalo ze marzeniem moim byly podkolanowki. Te
pozniejsze tez pamietam, ZOMO na ulicach, ulotki rozsypane i my mlodziez butna
maszerujaca po ulicach z OPORNIKAMI wpietymi w porozciagane swetry i z ulotkami
w kieszeniach.

[sherman-doberman]

Ciekawe. nie wiem jak się z tego wymigałam, ale w czasie szkolnym niegdy nie bywałam na pochodach.
Tzn. byłam raz, kiedy przebywała u nas grupa młodzieży z DDR i nie było rady.
Na studiach wymigiwałam się twierdzeniem, że chodzę z rodziną. Byłam tylko raz i to nader
korzystnie spędziłam czas, bo mama sprawdziła mi przy okazji jakiś referat. na co nigdy nie miała
czasu w domu. W dorosłym życiu poszłam raz dobrowolnie, bo miałam gościa z RFN, który marzył o
tym, aby z bliska zobaczyć najważniejszych polskich oficjeli partyjno-rządowych i tak był tym
zachwycony, że autentycznie wiwatował.
Potem zaś bywałam oficjalnie zwolniona z pochodów, bo mieszkałam w pobliżu kościoła Popiełuszki, a
tam pierwszego stale były jakeś rozruchy.

[minerwamcg]

Nigdy nie byłam. W podstawówce było założenie, że dzieci chodzą z rodzicami,
więc organizowanych wyjść nie było - robiliśmy tylko na zpt-ach wielkie,
bibułkowe kwiaty dla zakładu opiekuńczego, którym była fabryka kosmetyków
"Miraculum".
W liceum - był stan wojenny, w Krakowie nie było już pochodów, tylko wiece na
Rynku Głównym, na które teoretycznie mieliśmy iść, ale praktycznie jakoś nikt
tego nigdy nie organizował i nie sprawdzał. No a studia to już była druga połowa
lat 80, my wszyscy bardzo "anty", jak się jedna koleżanka przyznała, że co roku
chodzi z matką na wiec, patrzyliśmy na nią dziwnie.

[robin153]

Ciezko mi sobie wyobrazic ze ktos w Krakowie sam z nieprzymuszonej woli chodzil
na pochody partyjne. Nigdy nikogo takiego nie spotkalam:):):) Wydawalo mi sie
caly Krakow to opozycja.

[mister1]

Przedziwne, ale 1maja byla zawsze ladna pogoda.Pochody rozpoczynalem
zbiorka w parku przy Wybrzezu Kosciuszkowskim ale do pochodu wlasciwego nie
dotarlem nigdy, gubiac sie zawsze w tlumie gdzies na Tamce. Zreszta jak
wiekszosc kolegow.Raz mi nawet wcisneli szturmowke,ale pozbylem sie jej po
kilku minutach w pierwszej lepszej bramie.Stalo tam juz wiecej tego rodzaju
eksponatow. Grozono sprawdzaniem listy po pochodzie, ale zawsze konczylo sie na
grozbach.Pewno bali sie, ze lista moze byc troche krotka.

[letalin]

> Przedziwne, ale 1maja byla zawsze ladna pogoda.

W 1985 była paskudna , a ja na kilka dni przed maturą dałem się zastraszyć i
poszedłem. Zapłaciłem za to przeziębieniem i to był ostatni raz jak
uczestniczyłem w pochodzie. W dzieciństwie chodziłem z ojcem, lubiłem z nim
chodzic gdziekolwiek.
W 1979 roku poszedłem ze szkołą i nagrabiłem sobie , bo nikt nie chciał nosić
papierowych chorągiewek, więc zebrałem je od wszystkich z klasy i oderwałem
papier, zachowując patyczki, które wydawały mi się atrakcyjne i przydatne do
budowy jakiegoś modelu samolotu...Ktoś mnie podkablował i próbowałem szybko się
pozbyć dowodu zbrodni na sztandarze, ale kapuś pokazał pani Dyrektor też
śmietnik , gdzie wyrzuciłem resztki ...Zostałem usuniety z pochodu i samotnie
wróciłem do domu, kupując po drodze nowy numer "Skrzydlatej Polski":)

[jolunia01]

Chyba lubiłam, zawsze było sporo atrakcji towarzyszących.
Najlepiej wspominam ten, kiedy byłam w maturalnej klasie - świetnie sie
uczącej, ale trudnej do opanowania. Tuż przed 1 maja dostaliśmy od jednej
nauczycielki cynk, że jak nie pójdziemy na pochód, to oceny ze sprawowania na
świadectwie maturalnym będą BARDZO obniżone. Więc poszliśmy - 36 osób
solidarnie na biało-granatowo i KAŻDY miał szturmówkę (tak się te flagi na
drągach nazywały), a przy tym darliśmy pyski śpiewając "okolicznościowe" - jak
najbardziej - piosenki. Nie wiem tylko dlaczego jeszcze przed trybuna
poproszono nas, zebysmy przestali sie wygłupiać i sobie poszli gdzie indziej.
Może chodziło o to, że akurat wyliśmy "śmiało podnieśmy sztandar nasz w górę,
choć burza wrogich żywiołów wyje, choć nas dziś gnębią siły ponure, chociaż
niepewne jutro niczyje."

[babiana]

W podstawowce pobilam sie z kolezanka o to kto bedzie niosl sztandar w pochodzie
pierwszomajowym. Biala bluzka przepasana szarfa i ten sztandar to bylo moje
marzenie.Zaszczyt ten przyslugiwal tylko dobrym uczniom. Do tej pory wspominamy
te nasza bojke i mamy ucieche.

[luccio1]

Byłem tylko dwa razy: w klasie VIII (1969) i w I licealnej (1970) - i uważam do
dziś, że było to o te dwa razy za dużo.
Pamiętam, 1 Maja 1970 było rano coś koło o° - a nam kazano być koniecznie w
białych koszulach! Tato, nie mogąc inaczej zaradzić sytuacji, pożyczył mi swoje
dwa podkoszulki (starego stylu, grube, z rękawami i kilkoma guzikami pod szyją)
i kazał ubrać jeden na drugi pod spód. Potem, w wyższych klasach liceum,
pomogło Harcerstwo: nazywało się, że idę razem z harcerzami - naprawdę
robiliśmy wycieczkę zastępu gdzieś w góry najbliższe Krakowa: Beskid Mały,
Beskid Wyspowy, Gorce...
Na studiach nikt już nigdzie nie gonił ani o nic nie pytał.

[lustroo]

A mnie zawsze wybierali do pocztu sztandarowego :) Miałam taką ładną granatową
spódnicę aksamitną z falbanką. Raanyy :D

Czasem jak się zbliżał koniec pochodu, to chłopaki mówili: Potrzymaj
szturmówkę, muszę zawiązać sznurowadło. Ooo nie, ja nie taka "gupia" wiedziałam
o co biega, daliby szturmówkę, reszta by uciekła do domu, a ja ze szturmówka z
powrotem do szkoły :) Nigdy nie udało im sie mnie nabrać :)

[maglara]

hihi, to dobre z ta szturmowka, ponoc ich pelno w pobliskich bramach
znajdowano ;) Niesc szturmowke - to byl obciach wtedy :)))
Ja gralam w orkiestrze detej i co roku nasza szkola wystawiala nas na sztandar,
delysmy w trabki przechodzac obok trybun, kurcze ze zadnego zdjecia sie nie
zachowalo, a fajnie bylysmy ubrane, buciki biale kozaczki szyte na miare i
granatowe mundurki, jak nosza kapitanowie zeglugi...:)

[lustroo]

może w Ciebie w szkole zachowały się jakieś zdjęcia.

[uyu]

W szkolnych czasach nigdy nie bylam na pochodzie. I nikt nie nalegal, bo moja
obecnosc jakos tak "dezorganizacyjnie" wplywala na reszte towarzystwa.
Za to, jako male dziecko pamietam kiermasze. Byly estrady z zespolami,
karuzela, z ciezarowek sprzedawali pârowki, mozna bylo celowac do puszek i
strzelac na strzelnicy.To byl przelom lat 50/60. To se ne vrati - ta wata
cukrowa - mniam ! I niech nikt nie usiluje mi przypominac, ze to ciezka komuna
byla. Ano byla, ale przede wszystkim to bylo moje dziecinstwo:))

[ampolion]

Nie chodziłem, pochód do mnie przychodził.
Było to w zamierzchłych czasach gdy pochód szedł przez most Poniatowskiego
bo oficjele przyjmowali go przed Domem Partii. Najbardziej pamietam tę
swiąteczną muzyczkę rozchodzącą się z megafonów po całym Powislu.
To były czasy!