moja corka....

[mamsynka]

Jetsem z Wami juz dlugo, ale tylko Was czytam. Teraz jednak wiem , ze musze
napisac, mam juz sily i odawge....
Moja corka urodzila sie w 18 tyg. ciazy. Wiem ze to byla dziewczynka.
Urodzilam ja normalnie, dostalam kroplowke a wczesniej tabletke dopochwowa na
wywolanie porodu. Nigdy jednak nie mialam mojego dziecka na rekach, nigdy jej
nie przytulilam, nigdy nie trzymalam za raczke. Nawet jej nie widzialam, bo
nie pozwolono mi. Nie mam jej grobu, nie moge zapalic znicza, czy isc
posiedziec przy niej. Mam teraz syna- kochanego syneczka ktory wniosl w moje
zycie duuuzo radosci, ciepla, zwariowania. Kocham go nad zycie, ale nie moge
zapomniec. Tamto wydarzenie jest we mnie gleboko, nie umiem o nim mowic.
Przepraszam ze tak chaotycznie, nie mumei pozbierac mysli, jestem jakas
rozkojarzona piszac o tym, czy rozmawiajac. Nie szukam pocieszenia, wiem ze
Wy przezywacie gorsze tragedie, chcialam tylko o tym napisac i puscic to do
nieba....moja corenko, kocham Cie mocno i baaardzo mi Ciebie brakuje.....

[malomi]

Nie ma gorszych i lepszych tragedii.Wszystkie przeżywamy to samo, strate lub
chorobe naszego dziecka.
Pisz do nas o tym co czujesz, jak bardzo brakuje Ci Twojej córeczki, a my
wysłuchamy i mocno przytulimy.
Jesteśmy tu dla siebie i Ty bądź dla nas.
Pozdrawiam cieplutko

[melka_x]

Dobrze, że się odezwałaś. Możesz tu pisać o swojej córeczce, możesz też pisać
bezpośrednio do Niej. Nic nie zmieni poczucia ogromnej straty po odejściu
dziecka, ale mówienie o tym w jakimś stopniu jednak pomaga.
Sciskam Cię mocno

[mharrison]

Dobrze, że napisałaś. Po to jest to forum.

Nie wartościujemy tu straty dziecka i bólu po nim według jego wieku, czy tego,
czy widziałysmy kruszynę czy nie było nam to dane.

A zapomnieć... chyba się nie da. A poza tym czy któraś z nas chciałaby
zapomnieć o swoim dziecku.

Sciskam Cię mocno.

[zorka7]

Dobre stwierdzenie z puszczeniem listu/postu netowego do.. nieba.
Czasem wydaje mi się ze w iternecie mieszka sporo metafizyki. Nie rozmawiam z
ludźmi - częściej "myślę" do nich. Odnajduję niezwykłych ludzi, niezwykłe
zakamarki, często przepiękne miejsca i dobre słowa. Zastanawiałam się kiedyś
(proszę księdza... to ciężki grzech?) czy nie ma tu także cienia mojej
córeczki... Pewnie nie, ale dobrze by było, bardzo dobrze...

[marta_i_koty]

Witaj. Moja Kasia też nie ma grobu. Została skremowana w szpitalu. Świadomie
nie zdecydowałam się na pochowanie dziecka na cmentarzu. Bałam się, że może
nigdy nie będę miała dzieci i nie chciałam, aby został mi tylko grób. Czasami
żałuję, ale na grobie rodziców zawsze zapalam Kaśce dodatkową świeczkę i gadam
z nią. Teraz miałaby 15 i pół roku. Żyła tylko 6 dni, zmarła dzień przed moimi
22 urodzinami. Dobrze, że jest Szymek, bo po śmierci Kaśki byłam nieprzytomna z
rozpaczy. Cały czas mi jej brakuje, ale jest mi lżej. Pozdrawiam.M.

[yen74]

dobrze, że jesteś.
Strata kochanego dziecka zawsze boli, niezależnie od niczego.

[moniao1]

i ja nie moglam wizac mojego Malucha na rece...balam sie go dotknac, kiedy
lezal taki malutenki w inkubatorze..balam sie , ze moim dotykiem zrobie mu
krzywde..
nie jestes sama..
pozdrawiam cieplutko

[agablues]

mamsynka napisała:

chcialam tylko o tym napisac i puscic to do nieba....

Pięknie napisane.
Cieszę się , że wiemy o Twojej córeczce, kolejne dziecko ocalone od zapomnienia.
mocno przytulam Aga

dziekuje kochane kobietki

[mamsynka]

za to ze jestescie i ze chcecie sluchac:))) Ja tez mam syna juz prawie
trzylatka, urodzil sie rok po tym okropnym wydarzeniu, urodzil sie 25 grudnia
czyli w boze Narodzenie. To dla mnie prawdziwa metafizyka- moj swiat narodzil
sie na nowo w tym dniu. Ale sa takie chwile, dni, ze nie umiem sobie poradzic z
tamtym wydarzeniem, nie rozumiem tego. Ponownie roztrzasam, chce analizowac.
Ale najbardziej chcialabym miec Ja przy sobie, nie czuc tego bolu, tej pustki,
nie miec takich wspomnien. To boli tak samo jak dawniej a moze jeszcze
bardziej...Dziekuje ze jestescie

[luna751]

Wiesz co powiedziałam rok temu przed 1 listopada? Powiedziałam, że na szczęście
wszystkie drogie mi osoby są obok mnie, a świeczki zapalimy na grobach dziadków
mojego męża...Nie przypuszczałam, że w tym roku wspominać i opłakiwać będę
osoby , które tak pragnęłam mieć przy sobie... Moje dzieci...Były maleńkie...To
prawda, ż e nie Mają grobu, miejsca pamięci ale mają mnie, mojego męża,
braciszka i nasze serca. Tu zawsze będzie: pamięć, miłość, tęsknota, nadzieja
na spotkanie... Twoja Córeczka ma miejsce w Twoim sercu...prawda? A świeczki
zapalimy w tym roku na grobie dziadków prosząc by opiekowali się naszymi
skarbami...Pozdrawiam Cię gorąco.Agnieszka.

[anatemka]

mój synek tez urodził się w 18 tyg. Ponad 12 lat temu. Urodził się żywy,
pielegniarka ochrzciła go i zmarł. Nie ma grobu. Wtedy nie chciałam żeby miał.
Nie zapalam mu zniczów. Jest w moim sercu. A święto Wszystkich Świętych
obchodzę 7 marca-w jego urodziny.

re

[anatemka]

I tez mam teraz synka:), ma 3,5 roku.