Student i rektor

[verdana]

lublin.gazeta.pl/lublin/1,48724,17214368,Pobicia__pijanstwa__awantury__Slowo__student__znaczy.html#BoxSlotIMT
Kiedyś rektor, to był człowiek, który choćby pobieżnie znał historię. Wiedział, kto to był bursz, jakie rozrywki preferował, znał pojęcie "wieczny student", coś słyszał o korporantach, tnących koleżanki-Żydówki żyletkami.
Oczywiście, że za czasów PRL. gdzie miejsc na studiach było bardzo mało, wyglądało to nieco inaczej, ale i wtedy akademiki trochę różniły sie od klasztorów.

:-D

[iwoniaw]

Piękne podsumowanie

[vilez]

Studiowałam na przełomie PRL/III RP, i owszem, bardzo daleko odbiegały
Z okien akademików lecialy łóżka, stoły, butelki (książki najmniej), rano pielgrzyki z pustymi butelkami do sklepów, by je wymienić na coś jadalnego, były dość powszechne- torba na 50 butelek nazywała sie wdzięcznie: saszetką.
Awantury bitewne też sie zdarzały- jak w całej populacji po pijaku. Menelstwo studenckie też chyba było adekwatne do ogółu populacji.

[zla.m]

O, to to Ja właśnie czytam sobie bardzo dobrą książkę: Żywoty równoległe. Miłosz i Putrament (autor Emil Pasierski, polecam, naukowa, ale nie przeładowana faktami i nazwisakami, pisana bez zacietrzewienia czy pokazywania "słusznych pozycji"). I pierwsze spotkanie tych panów odbyło się na uniwersytecie wileńskim, najprawdopodobniej w trakcie burdy rozpętanej przez antyżydowskich ONR-owców. Do bicia kolegów-studentów niesłusznej "rasy" używali drewnianych lag. Taka ustawka z bejsbolami.

Swoją drogą - miałkość intelektualna narodowców wydaje się być niezmienna. Tradycja taka chyba.