miałam odstawić maluszka,zostały nocne karmienia:)

[kasica_1980]

już wyczytałam,że to forum nie jest o odstawieniu od piersi. mój post został
skasowany, rozumiem. ale uważam,że nie powinny być kasowane takie problemy. ja
gdyby nie to,że zostałam wsparta przez matki karmiące pewnie w chwili
zwątpienia i mocnego zmęczenia odstawiłabym bez zastanowienia. jestem młodą
matką, córa pierwsza (17m-cy)i doświadczenia nie mam,dlatego szukam porad u
bardziej doświadczonych).wyeliminowałyśmy dzienne karmienia i usypianie przy
cycusiu (bez dramatu i szlochania),teraz ja fałszuje kołysanki, a córcia
10-15 minut i śpi jak aniołek. w nocy karmię, ale w dzień nawet nie pomyśli o
cycusiu. bardziej zależało mi ,żeby w nocy nie karmić, ale pomału myślę, że
córcia i do tego dorośnie.

[hkama]

U nas też młody w pierwszej kolejności zrezygnował z karmień w dzień. Zresztą u
nas od zawsze było tak, że karmienie było tylko w domu więc jak było do wyboru
bieganie po dworze a wracanie do domu na jedzenie to oczywiście wygrywało to
pierwsze.

Gratuluję wytrwałości i tak długiego karmienia. Ja też przyśpiewki fałszuję
ale za to oboje uwielbiamy wspólne czytanie bajeczek.

[fizula]

Kasiu,
no i tak trzymaj. Przepraszam, jeśli dotknęło Cię, że usunęłam Twój wątek.
Jeślibyś się bardzo upierała- mogłabym go przywrócić. Zastanawiam się jeszcze
nad funkcjonowaniem tego forum, także Twój głos jest dla mnie też ważny.
Myślę, że to bardzo ważne dla Twojego maluszka, że zostawiłaś mu te nocne
karmienia- mają one dla niego duże znaczenie. No i jeśli maluszek będzie dalej
się domaga tych karmień- na pewno jesteśmy gotowe Cię wspierać.

[kosmosik]

he he przepraszam ale usmiałam się z tego odstawienia dziennego, bo
miało byc na odwrót. Mnie tez moje dzieci lubią robić w konia! To
życzę Ci przynajmniej żeby pobudki były o sensownych porach
I chciałam pokrzepic dziewczyny fałszujące kołysanki otóż zawsze
miałam mega wielkie kompleksy na punkcie mojego śpiewania okropnego
(moi rodzice śpiewali w profesjonalnym chórze więc każdy sie dziwił,
że mi słoń na ucho nadepnął). Ale śpiewam kołysanki juz 4 lata i
muszę powiedzieć, że się wyspecjalizowałam i teraz nawet mi sie
podoba moje śpiewanie. Tak więc śpiewanie górą i sorki za dygresję!

[waiting_for]

Mnie zależało bardzo na rezygnacji z nocnych karmień, więc usypiać wieczorem zaczął mąż i to on wstawał w nocy. Synek (wówczas 15mcy) bardzo szybko się przestawił, bez płaczu i krzyków, a co najważniejsze - przestał się budzić
Zasypia wtulony w tatę, potem jest odkładany do łóżeczka. Albo śpi sam, albo (jeżeli przebudzi się nocy) mąż przynosi go do nas i śpimy we 3 do rana.
Karmię za to rano i popołudniami (wróciłam niedawno do pracy) i przy tym chyba jeszcze długo pozostaniemy

do waiting_for

[kasica_1980]

jak się w nocy budził synek to co robił mąż?. na rękach nosił, tłumaczył... jak
długo trwał ten proces rezygnacji z karmień nocnych, był płacz maluszka? sorki
za tyle pytań

[waiting_for]

Przepraszam, że dopiero teraz odpisuję, ale zaglądam tu tylko czasem.

Młody śpi w swoim pokoju, więc w nocy nie było mnie w zasięgu wzroku. Na wszelki wypadek (gdyby jednak nie dał się uspokoić mężowi) miałam na sobie stanik, wkładki laktacyjne i koszulkę, w której przez 2 dni spał mąż - wszystko po to, żeby nie pachnieć mlekiem. Okazało się to niepotrzebne, bo synek szybko zasypiał w ramionach taty (szybciej niż przy piersi!). Mąż po prostu brał go na ręce, tulił, kołysał, śpiewał. Pierwszej nocy 5 razy. Kolejnej tylko 2, potem 1. No i wystarczało już tylko pogłaskać go po główce.

Przez weekend chyba zeszliśmy do 1-2 pobudek i ponownego zasypiania przy głaskaniu, po tygodniu chyba do 1, a potem zaczął czasem przesypiać noce. Teraz albo śpi do rana, albo mąż go przynosi i śpi z nami (i tą wersję uwielbiamy ). Ale to przynoszenie do naszego łóżka wprowadziliśmy chyba po miesiącu, gdy byliśmy już pewni, że oduczył się nocnego ciumkania cycka.

Aha, za to pilnowałam karmień w dzień. Przed całą akcją wprowadziłam schemat, że karmimy się rano i po południu, bo on wolał jeść do drzemki i w nocy, w dzień miał za dużo do roboty Moje dziecko nie jest cycoholikiem, w ciągu dnia je dużo różnych rzeczy, 5 posiłków, pierś jest tylko dodatkiem i kontaktem z mamą. Może dlatego tak łatwo poszło?

jak to zrobiłaś waiting???

[aniaidaniel]

W dzień jest ok, już syn(21 m-cy) nie potrzebuje possać, tylko przed drzemką.
Ale w nocy gdy mąż do niego wstanie mały go bije, odpycha, szlocha i w końcu idę
i daję pierś. Niestety jest to wielkim kosztem nie, od prawie 2 lat nie śpię...
nawet jak mam możliwość jestem tak spięta czy sen z głowy.Co zrobić by syn
zaakceptował tatę w nocy? Chciałabym jeszcze karmić, ale te noce... już nie wiem
skąd brać siły...

[asjula1]

Kurde, sorry, ale nie mogę takich historii czytać.
Mój brat trzymał w ramionach synka, umierającego na raka. TO było CIERPIENIE,
stres, powód do załamywania się.
Trzeba może czasem sobie wyobrazić siebie w takiej sytuacji, a potem jeszcze raz
popatrzyć na własne dziecko i zastanowić, czy _naprawdę_ aż tak nam źle i ciężko
z powodu trudu i zmęczenia, związanego z karmieniem piersią???

asjula

[kasica_1980]

a jak jest u Ciebie, sorki,że pytam, ale ciągle się zastanawiam skąd masz tyle
mądrości.
wstajesz w nocy, ile razy Krzyś się budzi? i jeszcze jedno pytanko chodzisz do
pracy, na którą, jeśli tak?

[asjula1]

Ale piszesz o "mądrości", czy mądrości?
No jakbyś tego nie postrzegała - ja po prostu tak koszmarnie dostałam w tyłek od
życia przez ostatnie dwa lata, ze tak troszkę z dystansem teraz patrze i na
kłopoty z karmieniem, i z dziećmi i z facetami i ze wszystkim - jako człowiek,
który odbił się od DNA.

Byłam chora na potworna depresję poporodową przez rok - omal nie umarlam.
Gdy mały miał kilka miesięcy przeżyłam samobójstwo swojej dwudziestokilkuletniej
siostry, a mój facet mi mówił przez kolejny rok, ze to moja wina, bo zamiast jej
pomoc, rozczulałam się nad sobą (nie miałam z nią nawet kontaktu wtedy, ona
miała duże kłopoty z różnych powodów)
Moj facet nie sprawdził się w roli partnera chorego człowieka, to tak
najdelikatniej.
Jedno, co mi się udało, to karmić cały ten czas, choć tylko ja wiem, ile mnie to
kosztowało.

Jak teraz czytam, ze ktoś nie chce karmić bo - coś tam, to często ciut z innej
perspektywy mam ogląd
Jesli przesadzam, mozecie mnie ochrzaniac - ja mam teraz jakos inaczej w glowie,
od nowa poukladane, moze czasem zle

[kinga700]

Wiele mysli mam po Twoim poscie. Nie ma co sie rozpisywac. Co by
bylo gdyby. Ale na pewno, po takich przejsciach zyskuje sie te
wlasciwsza perspektywe. A my tak czesto rozmieniamy sie na drobne i
nie dostrzegamy lasu spoza tych wszystkich drzew. "Spieszmy sie
kochac ludzi...", przede wszystkim naszych najblizszych: dzieci,
rodzicow, rodzenstwo, malzonkow. Tyle wyczytuje z Twojej historii.
Pozdrawiam

[kasiaizuzia1]

Ja nie doświadczyłam tak dużo w życiu jak asjula, ale też wydaje mi się że
narzekania niektórych ludzi na zwyczajne ludzkie problemy są wyolbrzymione.
Zawsze starałam się pogodnie podchodzić do życia i brać z niego to co jest mi
dane, bo i to może kiedyś być tylko wspomnieniem. Mój mąż twierdzi że na
spotkaniach rodzinnych uprawiam propagandę sukcesu mówiąc że ze wszystkim sobie
radzimy choć nie zawsze tak jest, ale naprawdę wiem że inni mają gorzej, więcej
problemów, chorób, nieszczęść. Skoro moja rodzina jest od części tych rzeczy
wolna to powinnam się cieszyć i doceniać to co mam.
Napiszę o sobie. Pracuję w większości w domu, jak Zuza śpi do niedawna dwa razy
w tygodniu przychodziła niania, która jednak nie dawał sobie rady z dzieckiem i
z niej zrezygnowałam. kiedy musze wyjść do pracy Zuzią opiekauje się mój mąż a
raz w tygodniu moja siostra, zaznaczam tylko wtedy kiedy wychodzę do pracy. Na
szczęście częściej nie muszę ale wiem że to się zmieni. procuję w nocy, a jak
już się położę spać to Zuzia budzi się na ssanie często, nie liczę ile razy -
słaba jestem z matematyki)
Bywam niewyspana, zmęczona, ale ma to szczęście że mam męża który czasem to
rozumie i pomaga mi, choć też dużo pracuje.
Ale jak sobie uświadomię jak miała moja mama kiedy ja i moje rodzeństwo byliśmy
mali to najnormalniej w świecie wstyd mi narzekać (miała dom dzieci,
gospodarstwo rolne, pracę zawodową,)
No i dziękuje losowi że moje dziecko choruje tylko na zwykłe choroby swojego
wieku i że rozwija się poprawnie.
I czasem mam odczucie zdziwienia jak rodzice narzekają na swoje dzieci, że te
się budza w nocy, że chcą być noszone, że domagają sie piersi. Itp.
W końcu każdy etap życia ma pewne niegodności, a nieprzespane noce, no cóż na
studiach i w liceum też baardzo wiele zarwałam. Zawsze i z wielu powodów znosimy
niewygodę życia, więc dlaczego nie potraktować tego jako kolejny etap...
Chyba za dużo już napisałam swoich 'mądrości'
Pozdrawiam
Asjula - rozumiem twoje podejście do życia, też się czasem wkurzam,a ja
dodatkowo miewam niewyparzony język

[waiting_for]

asjula1 - a ja rozumiem doskonale, że ktoś może być zmęczony
wielokrotnym karmieniem nocnym. Nieważne czy po roku czy dwóch
latach. Ludzie mają różną wytrzymałość, różne obowiązki w ciągu
dnia. Moim zdaniem nie można klasyfikować problemów, opisywać "kto
ma gorzej". To nie żadna licytacja...

aniaidaniel - my wyczuliśmy moment kiedy młodemu zdarzało się już
czasem zasypiać tylko poprzez przytulenie, a nie przy cycku. No i
tata pojawił się po raz pierwszy i od razu skutecznie. Skoro Wasz
wie, że jak powalczy to mama przyjdzie i da mleko to będzie trudno :
( Nasz był pewnie zaskoczony ojcem o tej porze, więc się
dostosował

[asjula1]

Ok, ja świetnie rozumiem, że można mieć dość. Sama miałam około miliona razy w
pierwszym roku.
Ale piszę o tym, że można spróbować spojrzeć na to z dystansem - w końcu to
tylko karmienie piersią, nie choroba, czy praca w kamieniołomach

Mnie pomagało takie myślenie - owszem, masz dość, padasz na twarz, ale to
szybko minie - masz zdrowe dziecko i jednak mogło by być duuużo gorzej.

No i takie jeszcze myślenie włączam teraz -czy lepiej było w pracy słuchać
jakiegoś prymitywa (akurat tak trafiłam w ostatniej firmie), który ci tam coś
pitoli nad biurkiem?