e-dziunia - prywata

[klarci]

spojrzałam na Twoją sygnaturkę i jestem pełna podziwu dla Ciebie.
musisz być bardzo silną osobą - zazdroszczę.
my mamy jednego aniołka, synek za to jest z zagrożonej ciąży, w
pierwszych tygodniach hospitalizowanej i wręcz spisanej na straty
przez lekarzy i wtedy stwierdziłam, że jak teraz się nie uda to już
nie będę miała siły.
te przeżycia bardzo wpłynęły na moje życie, niestety negatywnie.
dlatego Cię podziwiam, musisz być wielka

P.S. ale warto było, bo dzieciaczki masz cudne, a zdjęcie synka z
sygnaturki jest niesamowite

[e-dziunia]

dziękuję

nie jestem nikim wielkim, ani wyjątkowym.... może Cię zaskoczę (a może nie), ale
takich ja ja jest na pęczki... nawet na moim forum jest spora grupa dziewczyn,
które traciły wiele ciąż i nadal walczą
Bo widzisz, najtrudniejsze są pierwsze 2 straty, a potem to już czasem się
popada w taką jakby znieczulicę - choć to nietrafione porównanie, ale chodzi mi
o to, że po 2 stratach jesteś już całkowicie nastawiona na kolejną i to nie jest
już tak zaskakujące... Ale nawet ja mam swój limit porażek, bo na trzecie
dziecko już się nie zdecyduje a szkoda...

Moje oba dzieciaki są z ciąż zagrożonych - córka jest wcześniakiem z 32/33tc, z
ciąży przeleżanej plackiem od 9 tygodnia. Z synkiem było nieco lepiej, bo miałam
lepsze leki - jeździłam co miesiąc po nie do Czech, bo w Pl ich nie ma i dzięki
nim nie musiałam leżeć plackiem, ale musiałam się bardzo bardzo oszczędzać.... a
poza nimi, no cóż... co nas nie zabije to nas wzmocni...

Tak naprawdę nie znam żadnej kobiety, żadnego małżeństwa, na którym nie odbiłoby
się to negatywnie. Niektórym udaje się jeszcze poskładać wszystko do kupy, innym
nie, a nielicznym udaje się osiągnąć pełne porozumienie z partnerem...
najczęściej jednak kobieta zostaje z tym sama, bez względu na to, czy małżeństwo
trwa, czy nie. Ale da się z tym żyć. Ze wszystkim da się żyć....
I wiesz co, mamy w sobie więcej sił, niż Ci się wydaje Bo instynkt
macierzyński płynie wprost z głębi serca i bardzo ciężko z nim wygrać
Najważniejsze to mieć nadzieję, bo nadzieja umiera ostatnia

Jeszcze raz dziękuję Ci za dobre słowa nie powiem - miło być zauważonym

[klarci]

własnie widzę, że dziewczyn jest więcej
a już serce mi pęka, jak widzę, że chodzi o martwe narodzenie
nawet nie chcę sobie wyobrażać tego bólu.

mam bliską koleżankę po 2 poronieniach (przed pierwszym dzieckiem) i
też ja podziwiałam jak zaszła w 3 ciążę - na szczęście
podręcznikową


co do nastawienia, to, żeby nie silna intuicja, to II ciążę też bym
spisała na straty. na szczęście synek był dzielny i zawalczył.

tak czy inaczej podziwiam kobiety na tyle silne, żeby walczyć i
strasznie boli mnie serducho jak słyszę o ciążach/dzieciach
niechcianych

co do instynktu - obawiam się, że gdyby los potoczył się inaczej nie
maiłabym siły na kolejną próbę, na adopcję też nie, a
bez 'macieżyństwa' byłabym niekompletna - cały czas powtarzam mojemu
dziecku, że jest największym sukcesem mojego życia - nic mi tak
doskonale nie wyszło (żartuję trochę, ale umierałabym bez dziecka)

pozdrawiam Cię - szkoda, że aniołki nie miały okazji być z taką
mamą , ale ja to sobie tłumaczę tak, że gdyby aniołek przeżył, nie
byłoby mojego cuda, a bez niego już nie wyobrażam sobie życia

pozwolę sobie zapytać - gdzie robiłaś tak cudne zdjęcie synkowi -
sama w domu, czy w profesjonalnym studio.

przepraszam za haotyczność - ale jestem już trochę zmęczona, a temat
jest bardzo delikatny i trudno napisać coś w miarę mądrego

biżka dla pociech

[klarci]

buźka - buuu

[klarci]

klarci napisała:

> własnie widzę, że dziewczyn jest więcej

tu jest więcej

bbo na te małe osobiste tragedie napatrzyłam się w szpitalu
i trochę udzielałam swego czasu na forum poronienie - bardzo mi
pomogło wtedy

[e-dziunia]

dzięki za buziaki i odbuziakowujemy

a fotkę robiła fotografka u mnie w domu - szukała modela do zdjęć na portfolio,
niestety Oskaro nie wykazał współpracy i przez 4 godziny pozwoli sobie zrobić
tylko to jedno zdjęcie

Dziś mój smyk ma już 1,5 roku