niektóre metody

[joannaiwa]

A oto jak niektórzy odzwyczajają dzieci od przychodzenia do nich do
łóżka. Niedługo chyba zaczną zamykać dzieci w klatkach, żeby czasem
im nie przeszkadzały

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=566&w=84357441&a=84855714

[kaeira]

Biedny maluch >:-[

[kukulka11]

nie no. nie wytrzymalam. musialam im nawrzucac

[jakw]

kukulka11 napisała:

> nie no. nie wytrzymalam. musialam im nawrzucac
mi się już nie chciało...

[basiak36]

Biedny maly, w koncu sie poddal Przynajmniej wiadomo potem skad biora sie
dorosli ktorzy nie potrafia odczuwac empatii wobec innych, skoro ich potrzeby
zostaly totalnie zignorowane i odgrodzone bramka.

[krystynacr]

Jak czytam takie posty to nieodmiennie się dziwię, że ludzie tak mogą. No po
prostu nie mieści mi się to w głowie!!! Tylko tych dzieci mi żal ...

[moofka]

krystynacr napisała:

> Jak czytam takie posty to nieodmiennie się dziwię, że ludzie tak mogą.

moga, wszystko w imie konsekwencji i nowoczesnego stylu matkowania, ktory kaze
nie slychac swoich dzieci i miec je w sposob jak najmniej odczuwalny
czyli dzieci miec, ale ich nie karmic - uwiazuje i udupia
(tu wpadl mi w oko post na niemowlu post o tym jak to butelka wyzwala cudwone
macierzynswto bo ona rano wychodzi, wieczorem wraca a butelke niania podaje i
jest bosko, a to sie tyczylo chyba dwumiesiecznego dziecka)
z nimi nie spac - psuje zycie i pozycie oraz rozbija malzenstwo
swiadczy przy tym o zaburzeniach mamuski
bron boze o wychowawczym myslec - wyrzuca poza margines zycia spolecznego i
udupia wdomu jako kure domowa z kiepska trwala i bez ambicji
zastanawiam sie, czy na przyklad na nia, jako na przyszla tesciowa i babcie
bedzie to dobry sposob taka bramka, jakby co nie powinna miec zalu

[abiela]

O matko i córko, biedne dziecko.

[basiak36]

Masz 100% racji, Moofka. Gdzies sie ten instynkt zatraca jesli tak wazne jest
pozostawienie placzacego dziecka dla osiagnieca wlasnych celow.
Chyba jestesmy jedynym gatunkiem ktory cos takie robi, na sile separujac swoje
dzieci zanim sa gotowe? Skad to sie bierze, skoro wszyscy przeciez kochamy je
tak bardzo?
I szkoda ze popularnosc zyskuja ksiazki T.Hogg a nie np J.Liedloff. No ale przy
tej drugiej nie mozna wyjsc z domu i zostawic na iles godzin 2 miesiecznego dziecka.

Dokładnie :)

[krystynacr]

Moofka, ja się z Tobą zgadzam w 100%. To co obserwuję w realu i czytam w necie
nieodmiennie nasuwa mi jedno pytanie - po co mają dzieci ludzie, dla których
najważniejsze po ich urodzeniu jest to, aby nie przeszkadzały im w ich życiu?
Przecież ono musi się zmienić, jak rodzi się młody człowiek, nie da się
jednocześnie chować go w miłości i zdrowiu i nic mu z siebie nie dać, z niczego
nie zrezygnować.
Może to trochę drastycznie powiedziałam (to "po co?") ale nie umiem tego inaczej
wyrazić. Przecież dziecko to nie obrazek na ścianę, tylko żywy człowiek, za
którego jesteśmy odpowiedzialni, bo powołaliśmy go do życia i powinniśmy dawać
mu to, co najlepsze a nie wieczną tęsknotę za miłością i uwagą. I nie wychowanie
typu siedź cicho, nic ode mnie nie chciej i nie przeszkadzaj. Może trochę
przejaskrawiam, ale mam wrażenie, że większość takich zachowań - jak ta cudowna
butelka, która pozwala zostawić 2mies dziecko na cały dzień albo ta bramka -
jest podszyte taką właśnie postawą. No i wtedy "po co?" nasuwa się samo ...
Oczywiście nie mówię to o kobietach w trudnej sytuacji, które muszą np. wracać
do pracy aby to dziecko wyżywić i koniec. Ale to inny temat.

A w poradnikach jest napisane to, co ludzie chcą czytać. Dlatego popularna jest
Tracy H. - bo daje odpowiedzi, jakie ludzie chcą znaleźć. Ogólna wymowa tej
pozycji jest w duchu jw. Poza tym bzdury a propos karmienia. Ale żeby oddać jej
sprawiedliwość - przeczytanie jej zainspirowało mnie swego czasu do napisania
sobie planu dnia, co pomogło mi trochę się ogarnąć )) Najpierw pisałam sobie
z obserwacji jak jest a potem ustaliłam wspólne godziny tych samych rzeczy
Może i bym wpadła na to sama, w końcu nie jestem taka głupia he he ale wyszło
jak wyszło ) No ale odbiegam od tematu ...

[monicus]

mnie to PRZERAZA! jestem traktowana jak czubek, bo nie zostawiam dzieci, zeby
pojsc do kina. nie chce oddawac do przedszkola, karmie cyckiem ile wlezie, spie
z dzieckiem, podporzadkowalam swoje zycie dzieciom i mam poukladany dzien. mam
dosc tlumaczenia, ze tak jest dobrze i tak powinno byc i nie czuje sie z tym
nieszczesliwa.
a w wawie-gdzie obecnie kibluje przedszkole to dobro najwyzsze, nianki pracuja
na 3 zmiany a dziecko to poprostu produkt uboczny malzenstwa, ktory sie ma bo
inni maja. nie utrzymuje w ogole kontaktu z matkami w okolicy. tyle co na
piaskownicy.

[joannaiwa]

Potwierdzam -też jestem z Warszawy. mnie też już prawie wszystkie
znajome mające dzieci w mniej więcej tym samym wieku traktują jak
dziwoląga, bo robię jak Ty monicus. Przerażające i smutne niestety.
Ale ja nie mogłabym wyjechać za granicę na tydzień na urlop, gdy
moje dziecko miało 2 miesiące, żeby od niego odpocząć. Nie chciałam
także w tym roku pojechać na spływ i podrzucić w tym czasie dziecka
dziadkom, bo "przecież tak świetnie będzie się tam bawić". Nie
zamknęłam drzwi przed moim dzieckiem w nocy, żeby dobijało się do
nich płacząc "mamo, mamo". Spotykam się ze znajomymi rodzinnie z
dziećmi, zamiast zostawić je pod opieką niani czy dziadków, pomimo
faktu, iż mały jest w trakcie wizyty absorbujący. Pędzę do domu i
małego prosto po pracy, zamiast spotkać się z koleżankami, pójść na
aerobik, itd., itd. I też dobrze mi z tym, tylko dlaczego niektórym
tak trudno to zrozumieć?


monicus napisała:

> mnie to PRZERAZA! jestem traktowana jak czubek, bo nie zostawiam
dzieci, zeby
> pojsc do kina. nie chce oddawac do przedszkola, karmie cyckiem ile
wlezie, spie
> z dzieckiem, podporzadkowalam swoje zycie dzieciom i mam
poukladany dzien. mam
> dosc tlumaczenia, ze tak jest dobrze i tak powinno byc i nie czuje
sie z tym
> nieszczesliwa.
> a w wawie-gdzie obecnie kibluje przedszkole to dobro najwyzsze,
nianki pracuja
> na 3 zmiany a dziecko to poprostu produkt uboczny malzenstwa,
ktory sie ma bo
> inni maja. nie utrzymuje w ogole kontaktu z matkami w okolicy.
tyle co na
> piaskownicy.

[kukulka11]

no nie moge, musze sobie chbyba zablokowac forum Małe dsziecko, bo znow sie
wscieklam i musialam tam napisac

[druuna]

I znowu Wam dziękuję! Od jakiegoś czasu (zbiegło się z ukończeniem drugiego roku
życia, bezproblemowym odstawieniem od piersi, gipsem na kostce i strasznym
katarem - co zdaję sobie sprawę wszystko miało wpływ na jej zachowanie) miałam
problemy z histeriami Zuzi na temat ... hmmm ... na różne tematy były te
histerie ale wątek przewodni to "bo ja chcę i jestem zbyt rozżalona żeby
zrozumieć że się nie da/nie wolno". Pory dnia i nocy też były różnorodne. Ja na
jej wrzaski stawałam okoniem, chciałam brać na przeczekanie, przetrzymanie,
cierpliwie odmawiając spełniania widzimisię typu wysypywanie kasztanów albo kawy
na podłogę, otwieranie drzwi frontowych, wkładanie jej mokrej koszulki (!).
Wrzaski trwały od 45 minut do 2 godzin! ( Wykańczały Zuzię, mnie i tatę jeśli
był w pobliżu!
Nie chcę zapeszać ale posłuchałam instynktu i jednej z forumowiczek na
"Wychowanie bez porażek" i zaczęłam Zuzi ustępować w takich małych rzeczach albo
iść na kompromis (np. "bo ja nie chcę tej piżamki co ją mam na sobie ale chcę
iść z mamą po nową" - udało mi się zmienić na "mama sama idzie po piżamkę"). I
po 4 dniach takich łagodniejszych przepychanek wydaje mi się, że jest lepiej! Na
przykład: przez 3 poranki z rzędu Zuzia życzyła sobie żeby zaraz po przebudzeniu
(6:30 rano!) iść z nią na dół i przytulać na tapczanie. Robiłam to co chciała, a
wczoraj dopiero po 15 minutach po przebudzeniu zażyczyła sobie zejść na dół, a
dzisiaj nawet mnie nie tknęła rano tylko potuptała do swoich zabawek i zaczęła
znosić pluszaki do łóżka.
Bardzo się bałam i nadal mam wątpliwości co do tego ustępowania, że mi potem
nastolatek wlezie na głowę ale nie miała siły się męczyć ani patrzeć jak ona się
męczy straszliwie! Dobrze robię?

[jola_ep]

> Bardzo się bałam i nadal mam wątpliwości co do tego ustępowania, że mi potem
> nastolatek wlezie na głowę

Dobrze
"Stawianie spraw na ostrzu noża" gdy chodzi o drobiazgi nikomu jeszcze nie
wyszło na zdrowie.

Ustal, że pewien ton, słowa, kategoryczność stwierdzeń oznacza sprawy, o których
nie dyskutujesz (np. przebieganie przez jezdnię). A w pozostałych bądź otwarta
na potrzeby dziecka.
Dziecko też musi się nauczyć sztuki negocjacji i kompromisu Myślę, że to
bardziej się przyda niż ślepe posłuszeństwo - bo wtedy silny bunt nastolatka
gwarantowany.

Pozdrawiam
Jola

[monicus]

a ja prawie do perfekcji opanowalam metode odwracania kota ogonem. czyli stawiam
na swoim mowiac mu na zachciewanke "tak, ale itupomojemuleci" no i na TAK jest
spokoj. heh.
a poza tym odpuszczam swinienie przy stole, mycie rak po lokcie moczac rekawy,
zamiatanie-rozmiatanie itp. bo inaczej sie nie nauczy pewnych rzeczy.

[basiak36]

Nastolatek nie wlezie Ci na glowe jesli w danym ukladzie domowym bedzie przede
wszystkim szacunek, a nie rozkazy i kary
Ja nie robie zadnego problemu ze sprawami malej wagi, dziecko ma tez prawo
decydowac. W sprawach gdzie chodzi o z gory ustawione reguly (czas ogladania tv,
sprzatanie pokoju), pozwalam na malutkie ustepstwa niezmiernie rzadko. Moj 6
latek owszem testuje, ale jest ok, mimo ze bywalo roznie.
Ogolnie widze ze dziala przede wszystkim rozmowa, cierpliwosc, zero krzyku i
pokazywanie dziecku ze sie bierze pod uwage jego opinie, osobowosc, jak
najbardziej przy tym trzymajac sie pewnych zasad. Co nie zmienia faktu ze czasem
mam ochote wyjsc z siebie