Nerwus :/

[mamooschka]

ze mnie. Wszystko mnie wkurza, wrzeszczę, kłócę się, warczę... Nie radzę
sobie sama ze sobą... masło maślane... Ktoś miał to co ja? Wymagam psychiatry
czy joga wystarczy? A na poważnie, jak sobie pomagaliście/ pomagacie? Bo ja
siebie mam dość.

[patrole_patrole]

mamooschka napisała:

> ze mnie. Wszystko mnie wkurza, wrzeszczę, kłócę się, warczę... Nie radzę
> sobie sama ze sobą... masło maślane... Ktoś miał to co ja?
Podejrzewam, że wszyscy.
> ja
> siebie mam dość.
A mnie najbliżsi. Zanim przeszłam na odwyk, zapytałam rodzinkę, czy jest w
stanie przez pewien czas unieść tego konsekwencje. Lojalnie uprzedziłam jakie.
Teraz się powoluję na wcześniejsze ustalenia i przepraszam, gdy mnie poniesie.
Jest coraz lepiej. Z tego powodu się raczej nie rozwiedziemy.

[elle1977]

Ufff... U mnie to samo, niestety. Dosłownie wszystko jest w stanie mnie
wkurzyć, a jak już wkurzy, to nie mam żadnych zahamowań - wybucham jak bomba
zegarowa i moja złość eskaluje, nic nie jest w stanie mnie powstrzymać. W pracy
jest jeszcze "jakoś", ale wieczorem wrzeszczę co 5 minut. doslownie. I zupełnie
nie jestem w stanie tego powstrzymać. Przechodzi równie szybko jak się zaczyna
i sama siebie nie poznaję. Przepraszam mężulka, a on się śmieje i mówi, że ma
nadzieję, że to szybko minie, "bo się wykończy":):)

[gosia771]

Ja również chodzę często podkurzona, ale staram się panować nad sobą, bo
obawiam się żeby mnie dzieci nie znienawidziły za ciągły krzyk. Ale raz na parę
dni nie udaje mi się pohamować i wtedy przepraszam.
Mam sposób na moje nerwy : włączam głośno muzę albo zakładam słuchawki i po
paru pieśnach przechodzi lub biorę psa ,który też mnie wkurza :) i idę z nim na
spacer. Poza tym co wieczór (oprócz sobót i niedziel) chodzę na aerobic i tam
też wyładowuję swoją złość na cały niedobry świat. Jakoś staram się trzymać,
chociaż czasami jest naprawdę bardzo ciężko, wtedy po prostu liczę do dziesięciu.
Pozdrawiam.