dziś jest gorszy dzień

[candy74]

Przez trzy dni było cudownie. Czułam się wolna od wszystkich lęków i cieszyłam się, że lek tak szybko podziałał. A dziś jest znowu gorzej, wróciły objawy i nie wiem - czy to odzywa się nerwica czy może lek na mnie źle działa?
Czuję się totalnie bezradna ((

[aada1]

Hmmmm
Tak to bywa z naszą tarczycą. Przykro mi,że cierpisz jak masz tak silne lęki
to nie wiem czy środki ziołowe zadziałają, Waleriana, Melisa( syrop) Validol
ziolowy do ssania.
Możesz spróbować też Rudotel( na receptę )lub Xanax( na leki,niepokoje)
Możliwe, że dawke jak na początek masz za dużą. Jesteś na 50 mg?
Pozdrawiam Ada

[candy74]

Już mi lepiej, choć w ciągu dnia było kiepsko.
Jestem na euthyroxie 12,5. Wiem, że to mała dawka, ale dopiero zaczynam. Za
kilka dni przejdę na 25. Trochę mnie martwi to złe samopoczucie dziś, bo
myślałam, że leki podziałały od pierwszego dnia i będę się czuć tylko lepiej.
Trzy dni były rewelacyjne, a dziś - szkoda słów
Od dziś powinnam brać też progesteron, ale nie wiem czy to nie za dużo hormonów
jak na początek.
Pocieszcie mnie trochę, bo się czuję bardzo zagubiona

[malc14]

Witaj.Przeżywałam podobnie.Chcąc się szybko lepiej poczuć za dużo i za szybko
zwiększałam dawkę.tsh za dużo spadło i dalej żle się czułam.Nie słuchałam mojej
endo.Teraz jestem ostrożna ,leczę się dwa lata.Nabrałam doświadczenia ucząc się
na swoich błędach,więc droga Candy bądź cierpliwa i ciesz się każdym lepszym
dniem, z czasem takich dni będze coraz więcej,ale musisz być nastawiona i na te
gorsze.To bardzo długie leczenie.Dawkę trzeba zwiększać bardzo ostrożnie, zanim
dojdziesz do eutyrozy może minąć sporo czasu.Hormony to nie antybiotyki nie
działają od razu,więc musisz pogodzić się z chorobą ,bo nawet w eutyrozie
czasem daje o sobie znać,ale głowa do góry!Stopniowo będzie coraz lepiej!
MRÓWKA.PA.PA.

[candy74]

Dziękuję za dobre słowo Pocieszyłaś mnie pisząc, że takich dni, gdy czuję się
lepiej będzie więcej.
Ja nie zwiększyłam dawki, bo dopiero od 4 dni biorę lek. Euthyrox w dawce 12,5
mikrograma. Z tego co czytałam na forum, to nikt nie bierze tak mało. Ja mam
zwiększyć dopiero za tydzień do 25 mikrogramów.

Pytanie laika - co to jest eutyroza? Czy to dobrze jak się ją ma czy nie?

[puma1]

Pewnie Cię nie pocieszę ,ale u mnie trwało to bardzo długo około pól roku.Też
zaczynałąm od minimalnej dawki(bo tak trzeba) teraz jestem na 100
Eutyroxu.Miałam takie lęki że potrafiłam przyjechać do pracy taksówką,nagle jak
mnie złapało wstawałam i bez słowa wytłumaczenai szefowi brałam taksówkę i
wracałam do domu,w którym też musiał na mnie ktoś czekać .Teraz leczę sie około
4 lat i czasem łapie mnie to nadal.Barzdo dobrze Cię rozumiem uczucie jest
okropne i obezwładniające.Nie wiem tylko czym jest uwarunkowane to że jedni to
mają a inni nie .Mnie pomagało żeby ktoś przy mnie był.Mam nadzieję że tobie
przejdzie to szybciutko bo jak ktoś napisał na tym forum człowiek to nie 2+2
które zawsze = 4.Pozdrawiam i nie daj się candy74

[puma1]

Acha Candy jeszcze słówko nie chciałam Cie napewno wystraszyć,może trochę
nieudolnie wyszła mi ta pisanina,chodzi mi bardziej o to żeby zdać sobie sprawę
że nic nam się nie dzieje że to nie zawał czy cos podobnego,i trzeba się
uspokoić i wyciszyc choć wiem jakie to trudne.

[puma1]

Sorki chyba dziś coś nie tak z moją głową we wcześniejszym poście miało być że
przyjeżdżałam do pracy samochodem,ale nie byłam w stanie już nim wrócić i
musiałam wracać taksówką.A dziś taki piękny dzień

[candy74]

No tak, na początku mnie wystraszyłaś. Zastanawiam się, czy te objawy mają ścisły związek z tarczycą, czy są to jednak reakcje nerwicowe. Zaglądałam kiedyś na forum ludzi chorych na nerwicę i oni tam mają kropka w kropkę objawy jak ja - zresztą w taki sposób zostałam zdiagnozowana przez kilku lekarzy - nerwica lękowa i już. Dopiero moja ginekolog-endokrynolog kazała zrobić badania i wyszło Hashimoto.
Dziwne jest to, że napady lęku miałam bez leków, jak również pojawiają się, gdy biorę leki. Zmartwiłaś mnie, że trwało to u Ciebie tak długo.
To-ja-007 pisała, że lęki przeszły jej, gdy zaczęła brać leki i bardzo bym chciała, żeby i u mnie tak było.
Wczorajszy dzień był dla mnie ciężki, dziś jest ok, choć ciągle nasłuchuję, czy nic się nie dzieje. W ten sposób nakręcam spirale lęku i już nie wiem co wywołuje co.

do Pumy

[candy74]

Chciałam zapytać o jeszcze jedno - jakim lekiem sobie wtedy pomagałaś, gdy dopadały Cię lęki? Ja mam dość silne ziołowe tabletki, które mi pomagają i zawsze noszę je przy sobie. Lekarka dała mi receptę na tranxene, ale to silny lek i wolałabym go uniknąć.
Zastanawiam się czy samo uświadomienie sobie, że to nie zawał ani inna cholera, nie podziała uspokająco. Przyznam, że boję się jechać na wakacje. Co ja zrobię, jak mnie to dopadnie na górskich bezdrożach?

[aada1]

Hejka
Z tymi lękami mam czasami tak samo ale tylko wtedy kiedy TSH u mnie jest za
wysoko. Dobrym ale mocnym preparatem na receptę jest Xanax( lek przeciwlękowy)
działa naprawdę dobrze i szybko. Z ziołowych raczej nic takiego nie dostaniesz.
Ja męczę sie z moją niedoczynna tarczycą już 16 miesięcy i jeszcze wyników nie
miałam w normie. Bądz cierpliwa to podstawa przy tej chorobie. Rozmawiałam z
endo na temat depresji i nerwicy lękowej. U nas przyczyną takiego stanu są
zmiany hormonalne.
A już dawno ktoś powiedział,że tarczyca = sie nerwica!!! i jest to prawda...
Pozdrawiam Cie serdecznie- nic sie nie martw jeszcze będziesz się dobrze czuła!
Ada

Dzięki Ada

[candy74]

Dzięki za słowa otuchy.
Xanax działa przeciwlękowo, ale wiem z forum dla neurotyków, że bardzo uzależnia. A poza tym ja się bardzo boję leków, które oddziałują na psychikę. Staram się radzić sobie moimi ziółkami i bardzo mocno wierzę, że gdy tylko TSH spadnie, to moje samopoczucie wróci do normy.
Z jednej strony cieszę się, że mój problem nie jest odosobniony i że tyle z Was go zna, a z drugiej, to takie przerażające, że musimy tak cierpieć z powodu tych hormonów.

[hashi-tess]

Witaj!
Swoim postem poruszyłaś bardzo ważny aspekt złej pracy tarczycy.
Próbowałam na tym forum już o tym pisać. Albo ja nie potrafiłam wyartykułować tego o czym chciałam powiedzieć, albo niektóre osoby nie chciały lub nie potrafiły mnie zrozumieć.
Wracając do sedna sprawy chcę powiedzieć, że Twoje zachowanie jest typowe dla takich ludzi jak my z problemami tarczycy.
To żadna nerwica, ani inne schorzenie umysłowe. To pod wpływem nieodpowiednich ilości hormonów tarczycy, zła praca przysadki mózgowej.
Żadne leki inne niż suplementy hormonów tarczycy w tym momencie nie pomogą. One tylko będą maskowały problemy z tarczycą. Choć napewno pomogą dorażnie pozbyć się lęków.
Ja, kiedy swoje siły skoncentrowałam tylko i wyłącznie na wyrównaniu hormonów tarczycy, przestałam mieć objawy podobne do Twoich.

Po długim okresie czasu, to jest moje pierwsze lato, kiedy czuję się bezpieczna.
Co prawda za dojście do tego stanu zapłaciłam drogo, ale dziś wiem jak żyć z tą chorobą.
Jak wcześniej puma napisała:
"Mam nadzieję że tobie
przejdzie to szybciutko bo jak ktoś napisał na tym forum człowiek to nie 2+2
które zawsze = 4"
musisz sama dojść do wniosku, jak sobie pomóc samej.
I sądzę, że to forum powinno pomagać najbardziej w tym aspekcie.
Tabletki przepisują lekarze, którzy z reguły nie chorują na hashimoto, a co za tym idzie, nie czują naszych rozterek duchowych.
Życzę krótkiego okresu powrotu do zdrowotności.
Pozdrawiam Tess

[candy74]

Hashi
Twój post jest dla mnie bardzo ważną wskazówką. Chciałabym, żebyś mnie trochę pocieszyła, bo tracę grunt pod nogami. Opiszę do jakich doszłam wniosków, a Ty może je skorygujesz?
Otóż wiem, że z Hashi łączy się huśtawka hormonów. Ustalenie więc optymalnej dawki leku jest trudne, w związku z czym taki stan może być w ogóle nieosiągalny. Czy więc będę skazana na wieczne lęki spowodowane niedoborami hormonów? Czy ta huśtawka będzie trwała już zawsze? U mnie się zaczęło rok temu. Nie chcę dalej tak żyć, nie mam już siły. Nie jestem w stanie pracować, moje małżeństwo jest do niczego. I to już zawsze tak będzie z powodu hashi?

[aada1]

Ustalenie optymalnej dawki hormonów dla organizmu jest osiągalne !!!!!
Tylko czasami trwa to bardzo, bardzo długo!!! Dobrze jest mieć hormon który
bierzesz w kilku dawkach abyś mogła je dzielić i dokładnie ustalić sobie
optymalna dawkę.
Nie wolno Ci sie Candy teraz poddać- najważniejsze jest to że znasz już
przyczynę swojego złego samopoczucia! To tylko Hashi czyli nie taki diabeł
straszny jak go malują ) To wszystko minie!!!Ta huśtawka lęków i niepokojów
nie bedzie trwała zawsze - daj sobie czas...)
Moja rada sprawdz sobie jeszcze kortyzol czyli nadnercza.
Ada

[candy74]

A po co się bada kortyzol? Czy to jest drogie badanie?
Będę chciała niedługo zrobić TSH, czy powinnam też zbadać inne hormony?

[aada1]

Hmmm inne to nie wiem ale kortyzol polecam. Czasami przy niedoczynności
tarczycy może wystąpić wtórna niedoczynność nadnerczy. Wystarczy, że kortyzol
tzn jego wartość trochę spadnie i Twoje samopoczucie też będzie do kitu.
Badanie robisz rano 8:00 i drugi raz 18:00 w tym samym dniu.
Cena około 30 zł za badanie.
Ada

[candy74]

A czy ewentualny brak kortyzolu też się jakoś suplementuje? Przyznam, że boję się tych wszystkich syntetycznych hormonów.

[puma1]

Xanax Tranxene wszystko mam w apteczce ,ale nie odważyłąm się tego zażyć
wykonuję taką pracę że boję się aby po zażyciu tabletek nie być ospała i
otępiała,poza tym jeżdże autkiem a biorąc te tabletki są
przeciwwskazania ,ważne jest Candy kiedy Cie to łapie nie bać sie powiedzieć
głośno do swoich bliskich boję się nie mogę być sama.Moja siostra,szwagier mąz
mama już sie nie dziwią kiedy dzwonię (na szczęście teraz rzadko)i proszę żeby
ktoś do mnie przyjechał choc na chwilę lub porozmawiał ze mną przez telefon.Ja
też na początku miałam opory bałam sie że pomyślą ze jestem chora
psychicznie,jak się okazało zupełnie niepotrzebnie.Co do podróży ja wyjeżdżam
co roku i to daleko np.Egipt Turcja .Na poczatku bałam sie co zrobię jak złapie
mnie to w samolocie,lub tak daleko od domu.Teraz podchodzę do tego
spokojnie,przecież nie jestem tam sama jest mój mąż który nie pozwoli aby stało
się coś złego.Biorę Persen forte choć działa tak sobie.Głowa do góry i jazda na
wakacje

[hashi-tess]

candy74!

candy74 napisała:

> Hashi
> Twój post jest dla mnie bardzo ważną wskazówką. Chciałabym, żebyś mnie trochę p
> ocieszyła, bo tracę grunt pod nogami.

Pierwszy krok - chyba najważniejszy - musisz pogodzić się z chorobą.
Jak wiesz, nie jest to przeziębienie, ona napewno nie minie.
Na stronie Pani Anny Dominko jest opisane jak należy badać i po co temperaturę poranną. To jest b. ważny wskażnik poziomu Twoich hormonów.
Na tej podstawie ja zwiększam lub zmiejszam dawkę euthyroxu. To wymaga znajomości swojego organizmu. Dlatego narazie nie próbuj tego robić.

Opiszę do jakich doszłam wniosków, a Ty m
> oże je skorygujesz?

Można napewno być w eutyrozie, a dojście do niej trochę trwa.
Moja dr rodzinna na początku powiedziała, że czasami 2 lata to za krótki okres.
I miała rację. Ja dochodziłam nawet dłużej, ale nie miałam wsparcia w forum.

> Otóż wiem, że z Hashi łączy się huśtawka hormonów. Ustalenie więc optymalnej da
> wki leku jest trudne, w związku z czym taki stan może być w ogóle nieosiągalny.
> Czy więc będę skazana na wieczne lęki spowodowane niedoborami hormonów? Czy ta
> huśtawka będzie trwała już zawsze? U mnie się zaczęło rok temu. Nie chcę dalej
> tak żyć, nie mam już siły. Nie jestem w stanie pracować, moje małżeństwo jest
> do niczego. I to już zawsze tak będzie z powodu hashi?

Czy Twój mąż wie na co chorujesz i co się z tym wiąże?
Jeśli jest nieświadomy, nie może Cię zrozumieć i pomóc.
Powiedz Mu o tym. Poproś, aby przeczytał to forum. Może wtedy dowie się, że Wasze problemy są wspólne, nie tylko Twoje.

Anielska cierpliwość mojego męża i dzieci pozwoliła mi bez większych problemów rodzinnych wyjść z najgorszego dołka.
Jestem im za to b. wdzięczna.

Pytaj dalej.
Tess

[candy74]

1. Co to jest eutyroza???? Kojarzy mi się to z jakimś błogostanem, którego osiągnięcie jest trudne jak nirvana
2. Czy mogę prosić o adres strony, o której wspominałaś?

Zamiast persenu forte polecam ziołowe tabletki o nazwie NERVOMIX. Persen na mnie nie działał, te naprawdę pomagają.

Czy pijecie alkohol biorąc hormony? Czy jest zakazany?

Jak udało się Wam przekonać same siebie, że te ataki lęku to nie początek zawału czy innej strasznej choroby? To pytanie jest chyba dla mnie najważniejsze.

[hela1980]

Bardzo sie ciesze, ze wreszcie powstal taki watek...DZIEKI

Niestety wielokrotnie otoczenie zupelnie nie potrafi zrozumiec naszych reakcji
w roznych sytuacjach....wielu lekarzy traktuje nas jak idiotki a co
dopiero "laicy"...
Przed 2 laty bylam rozesmiana dziewczyna nie majaca wiekszych problemow oprocz
zaliczania kolejnych semesetrow na uczelni, w ciagu kilku m-cy okazalo sie ze
mam Hashimoto i "na dokladke" nowotwor zlosliwy...dzis po nawrocie choroby
zasadniczej juz nie jestem ta sama osoba-stalam sie bardziej empatyczna, ale i
zamknieta w sobie (same sprzecznosci w glowie) nie ufam juz tylu osobom co
dawniej bo na wielu znajomych sie zawiodlam....
Czasem czuje sie jak idiotka, kiedy ktos widzi moje reakcje nerwowe(w jednej
chwili moge plakac i smiac sie, albo nie odezwac sie caly dzien do nikogo
snujac sie z kata w kat)...
Candy74 to co piszesz o swoich rekacjach chyba nie jest obce wielu z nas,
najgorzej gdy dopada to w zupelnie obcym srodowisku gdzie nie ma zadnej
znajomej duszy w poblizu. Czesto pielgrzymkuje medycznie autobusami i przyznam,
ze kazda podroz to juz lek sam w sobie, a potem w trakcie jazdy zdarza sie brak
oddechu, drzenie rak, kolatanie serca nierowne-zamykam oczy, gleboko oddycham i
probuje wyobrazic sobie jakies ulubione miejsce-tylko to pomaga. Nie wspomne
juz, ile razy zdarzalo mi sie wysiasc w trakcie jazdy na przystanku tylko po to
by zlapac wiecej powietrza...
Ja nie wspomagam sie niczym-mam uraz psychiczny do jakichkolwiek lekow a
naprawde boje sie, ze leki uspokajajace moga wchodzic w interakcje z
chemioterapia i radioterapia; a to, co oferuja mi hematolodzy ma tyle skutkow
ubocznych, ze nawet nie wykupuje w aptece. Caly czas probuje wychodzic z tego
wlasnymi silami, tylko jak dlugo tak mozna???...Niestety dla mnie czesto
pozostaje samotna walka z myslami w glowie...Ktos napisal, ze nalezy sie
wyciszyc-czasem to pomaga, ja mowie do siebie nawet glosno wtedy "To minie, to
tylko chwila" ale nie powiem, ze nie zdarzaly mi sie noce, ktore przesiedzialam
w kacie z mysla to juz koniec, nie dam rady wiecej, dwie choroby to za duzo, i
dlaczego akurat ja?
Ale na szczescie wiele dni jest takich gdy widze,ze sa ludzie w duzo gorszej
sytuacji niz ja (a przynajmniej tak staram sie sobie to tlumaczyc)...Sama
jednak wiem po sobie ze zdecydowanie bardziej wole bol fizyczny niz
psychiczny....
Mam 25 lat i jak moi znajomi slysza, ze np wychodze ze spotkania bo mi slabo,
bo rece mi sie trzesa to patrza dziwnie, przeciez dobrze wygladam Zreszta
zauwazylam ze gorzej czuje sie w tlumie, wole jakies otwarte przestrzenie...

Kazdy z nas swoje cialo zna dobrze ale non stop musimy poznawac je lepiej bo
moje zdanie jest takie, ze tylko same sobie mozemy pomoc a dzieki temu forum
zawsze mozna przechwycic juz jakies sprawdzone sposoby

pozdrawiam serdecznie
Hela (chyba juz w niedoczynnosci-okaze sie po wynikach w poniedziek)

p.s.
Nawet Dziewczyny nie wiecie jak bardzo sie ciesze, ze jestescie!!!!
Tu przynajmniej nikt nie powie, ze "znow sobie cos wymyslilam"

[puma1]

Dokładnie candy tak jak mądrze napisała tess nie załamuj się z tym da się żyć w
zasadzie normalnie(ja zaczynam dzień od setki eutyroxu oczywiście)sama mam
momenty zwątpienia,znużenia czasem popadam w deprechę,ale po burzy i deszczu
przychodzi słońce.Ja mam dziś lepszy dzień dlatego tak łatwo mi przychodzi
podtrzymywanie na duchu innych,ale kiedy to mnie dopadnie to też tu zajrzę i
sobie poczytam.Jak wspominałam choruję około 4 lat(może inaczej leczę sie od 4
nie wiem jak długo byłam chora i szkoda że tego forum nie było wtedy odnalazłam
je niedawno Tobie bedzie łatwiej znalazłaś je na początku swojej walki z
chorąbą i masz nas myślę że będziemy wspierać się wzajemnie i częsciej tu
bywać.Czołem dziewczyny

[puma1]

Widzę candy że obie siedzimy przed kompem wypróbuje te tabletki o których
piszesz.Co do poradzenia sobie z lękiem i zrozumienia że to nie zawał,no
poprostu serce mam zdrowe odwiedziłam kardiologa ,echo serca ok tętno
spoczynkowe za wysokie zawsze około 100,a mimo to ćwiczę aerobic,alkohol piję
ale trzeba bardzo uważać dla mnie jeden drink to jak dla innych trzy i nie
chodzi mi o efekt szumu w głowie,ale o drugi dzień i tzw.kaca.A najwięcej
frajdy sprawia mi zapanowanie nad własnym ciałem i psychiką,(rzuciłam palenie).

[to-ja-007]

> Ustalenie więc optymalnej dawki leku jest trudne, w związku z czym taki stan
> może być w ogóle nieosiągalny.

Nie tyle ustalenie optymalnej dawki jest trudne co ta optymalna dawka sie bedzie
zmieniac, z zaleznosci od zmiany stanu tarczycy oraz od innych czynnikow.

> Czy więc będę skazana na wieczne lęki spowodowane niedoborami hormonów? Czy ta
> huśtawka będzie trwała już zawsze?

Jak jest gorzej to sie wlasnie nad tym zastanawiasz, wpadasz w regularna
depresje, ktora sie cofa po wyreglowaniu poziomu hormonow.
Sa lepsze dni i wtedy zyjesz bez lekow/depresji. Musisz w to uwierzyc bo inaczej
nawet jak poczujesz sie lepiej to nie bedziesz w stanie tego docenic bo bedziesz
zyc w wiecznym strachu. Mi na "doly" pomaga wit. B12 i B6.

W Hashi czlowiek zle znosi stres, dlatego nie mozna wykluczyc ze jakie negatywne
doswiadczenia wpedza czlowieka w prawdziwa depresje. Wtedy nie ma sie czego
wstydzic ale trzeba isc do psychologa. W depresji to w pewnym sensie jest
normalne ze ludzie zaczynaja miec problemy w pracy albo w zwiazku. Mam znajomego
ktory zawalil studia przez depresje i glupi upor - zeby nie isc do psychologa.

W artykule do ktorego link podalam wczesniej - wypisane bylo ktore leki
antydepresyjne dzialaja przy chorobach tarczycy - to wazne bo psycholog nie
musialby wybierac leki na slepo. Mam paru znajomych ktorzy lecza depresje i
zanim lekarze znalezli odpowiednie leki - minelo nawet 2-3 lata.

> Nie jestem w stanie pracować, moje małżeństwo jest
> do niczego. I to już zawsze tak będzie z powodu hashi?

Bedzie lepiej. Musisz tylko dobrac odpowiednia dawke T4 i w miare czesto
kontolowac czy hormony sie nie zmieniaja - zeby moc szybko zwiekszyc/zmniejszyc
dawke.
Jesli nie odczujesz poprawy po samym T4, mozesz pogadac z lekarzem nad
dolaczeniem malej dawki T3 - niektore Hashimotki sie lepiej czuja biorac taka
"mieszanke" (zobacz watek o novothyralu). No i bierze selen - pomaga na
przeciwciala.

> Nie chcę dalej
> tak żyć, nie mam już siły.

Tez tak mialam jak bylo gorzej. Ale to sie zmienia i potem jest lepiej.
Dopoki nie dojdziesz do odpowieniej dawki pobierz witaminy B12 i B6.
Jeszcze kwas foliowy dziala antydepresyjnie.
Jesli nie masz pod reka tabletek to redbull ma obydwie witaminy, w dosc duzych
ilosciach.

Jak Ci to nie pomoze i po dojsciu do odpowiedniej dawki T4 tez nie bedzie
poprawy to pogadaj z lekarka o sprowadzeniu T3 i dodawaniu do T4 minimalnej
ilosci T3.

Przede wszystkim musisz byc cierpliwa bo dopiero zaczelas sie leczyc.
I nie martw sie na zapas, bo z tego nie ma zadnego pozytku.

pozdrawiam
ula

[puma1]

Bardzo mądrze dziewczyny piszecie.Ja też bardzo się cieszę że jesteście choćby
tylko w wirtualnie.Bo choć choruje tak długo dopiero na tym forum tak duzo sie
dowiedziałam o tej chorobie.Od razu mi lżej i weselej na duszy.BO JUŻ NIE
JESTEM SAMA i choć moi bliscy akceptują i pomagaja jak modą ONI nie są chorzy i
tak naprawdę nie wiedzą co czuję.Ja jeszcze mimo niediczynności cierpię na
bezsenność (ponoć tak nie powinno być,ale jest).Może macie sposób zaznaczam że
leki ziołowe ,melatonina,picie mleka nie pomaga.Bo ja zasypiam i budzę się po
godzinie i do rana już nie śpię ,choć może ta przypadłość nie ma związku z
tarczycą,nie wiem.

Na przekór wszystkiemu wierzę, że będzie dobrze

[candy74]

Kochane dziewczyny!
Przeczytałam Wasze posty ze łzami w oczach. Poruszył mnie szczególnie post Heli. Przede wszystkim to dla mnie niezwykle ważne, że dowiedziałam się, że łączą nas te same, nerwicowe objawy. Nazywam je w ten sposób, bo inne określenie nie przychodzi mi do głowy. Zresztą tak byłam diagnozowana przez kilku lekarzy. Dobrze, że mamy to forum, na którym możemy się wspierać. Gdyby nie Wy, to bym do dziś uważała się za kopniętą histeryczkę, która ze złości, gdy każą się jej wziąć w garść zgrzyta zębami.
Doskonale znam stany, gdy brakuje powietrza, serce wali jak szalone, w głowię plączą się myśli, że to koniec, a po godzinie niespokojnego snu stawia mnie na baczność paniczny lęk i tkwię w nim do rana zastanawiając się, ile tego zniosę. Miewam też huśtawki nastrojów - z euforii przechodzę w przygnębienie i snuję się jak zjawa po domu, żeby nagle powrócić do żywych i zapałem zabrać się za czytanie czy pójść na spacer. Myślałam, że taka po prostu jestem.
Dobrze, że mogę to zwalić na tarczycę, ale przez długi czas nie wierzyłam, że moje mieszczące się w normie TSH może świadczyć o chorobie. Zresztą kiedyś miałam już badany poziom TSH, wynik był 5,5, ale wtedy to zlekceważyłam, zresztą nie czułam żadnych objawów. Teraz moje TSH wynosi 3,4.
Kiedyś lekarz zapytany przeze mnie o powiązanie tarczycy z nerwicą powiedział, że osoby chorujące na tarczycę mają większe predyspozycje do nerwic i depresji. Lekarz ten uważał, że tarczyca swoje, a nerwica to osobna sprawa. Być może ze mną jest tak, że tarczyca zaczęła dawać jakieś objawy, a ja poprzez moje przewrażliwienie na swoim punkcie ( a jak mogę się przed Wami do tego przyznać) zaczęłam te stany pogłębiać, wpędzać się w nie i utrwalać.
Może ta cecha jest wspólna dla nas wszystkich?

[hahashi]

Dziewczyny, ja mam też podobne objawy o których pisała Hela, często wysiadałam
z autobusu . Teraz zmniejszyłam sobie dawkę z 200 na 175 i po okresie oswajania
się (jakby wpadania w niedoczynność) teraz jest prawie OK. Nie mam większych
sensacji i spokojnie jadę do i z pracy. Mam małe dziecko i siłą rzeczy muszę
się trzymać. Nie mam czasu na myślenie o sobie. Łatwiej zapomnieć o chorobie.
Doskonale Was rozumiem, musimy się pogodzić ze swoimi przypadłościami, ale nie
dajmy zrobić z siebie chorych nerwowo.
Trzymajcie się ciepło. Super, że jesteście.
Pozdrawiam
Hahashi

[sakami]

Hej dziewczyny
Ja wprawdzie nie mam napadów lęku, ale mam napady skrajnego zmęczenia, zniechęcenia i czarnych myśli (depresja). Nie jestem w stanie nic robić i tak jest odkąd zrobiło się ciepło. Jak wy znosicie upały? Nigdy nie przepadałam za opalaniem, ale teraz to koszmar. Aż dziś zrobiłam wyniki (będą we wtorek). Ostatnio byłam w nadczynności i może to za dużo ciepła na zewnątrz i wewnątrz. Jednocześnie wróciły bóle całego ciała. To wcale nie jest miła choróbka, Fee!!
pozdrawiam Sakami

[mala_diablica]

Ja parę razy wysiadałam z autobusów z powodu tego, że było mi już tak gorąco,że
niewiele brakowało do omdlenia. Pod względem gorąca i możliwości omdlenia znam
juz dobrze swój organizm i wiem kiedy muszę wyjść z jakiegoś pomieszczenia, czy
też wysiąść z autobusu.. Ostatnio odpukać jest oki czyli lepiej (ale i tak wole
np siedziec w autobusie niz stać)
Co do stanów lęku, niepokoju to miałam takowe podczad dwoch pierwszych dni
zażywania Thyrozolu...
A co do słońca to zawsze lubiłam się opalać i kiedy moja siostra zdychała z
gorąca ja wytrwale lezałam na słoneczku i jakoś upał mnie nie zrażał. Teraz jest
troszke gorzej z powodu tego, że jak dłużej leże na słoneczku to i sercucho
zaczyna szybciej pracować (wole go jednak nie czuć jak bije).
Mam nadzieje, że uda mi się uniknąć dolegliwości o których wspominacie... Nie
łatwo jest się pogodzić z tą chorobą i nauczyć z nią zyć, kiedy ona ciągle
przypoimna o sobie..
W poniedziałek idę do lekarza do którego jestem zapisana ze skierowaniem. Nie
wiem czy po pokazaniu mu wszytskich wyników powiedzieć co mi przepisał lekarz
prywatnie.. czy może wykorzystać wizytę do potwierdzenia diagnozy i sposobu
mojego leczenia. A więc nic nie mówić o tym co biorę i zobaczyc jak on oceni mój
stan i jakie leczenie zaleci (ja dopiero niedawno dowiedziałam się, ze jestem
chora, a do lekarzy nie mam jakoś zaufania.. a tym bardziej do opinii jednego,
wiadomo jak to bywa z lekarzami)